Wereldreligies op weg naar eenheid
Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 12 maart 2010) (Laatste
bewerking: 6 maart 2012)
Van 3 tot 9 december 2009 vond in Melbourne Australië de twintigste bijeenkomst plaats van het Parliament of the World Religions. Recente bijeenkomsten vonden plaats in Kaapstad (1999) en in Barcelona (2004) waar de opening werd verricht door de Dalai lama. Barcelona telde maar liefst 9000 deelnemers uit 47 landen. In Melbourne waren meer dan 6000 afgevaardigden van 220 verschillende religieuze groeperingen aanwezig waaronder een keur aan afgevaardigden van Christelijke kerken, Hindoes, Soefi’s, Boeddhisten, Moslims, Indianen, Scientology, verlichten, dansers, popmusici, en vele anderen om de onderlinge eenheid verder uit de bouwen. Men is het met elkaar eens dat de “broeders en zusters” weliswaar verschillende wegen bewandelen maar dat ze allemaal leiden tot dezelfde God. Onder de duizenden waren tenminste drie Nederlanders waaronder PKN-predikant Ivo de Jong en Nivard Vas namens de theosofen.
Het lijkt allemaal zo mooi,
de onderlinge toenadering tussen de verschillende religies, maar uiteindelijk
zal het uitmonden in één
werelds religieus systeem met volledige uitschakeling van de Here Jezus. Om
het samenvoegen van alle grote wereldreligies nog meer te promoten werd op 25
juni 1995 onder toeziend oog van de Verenigde Naties, de ‘United Religions Organization’(URO)
opgericht. Aanwezig bij de oprichting waren afgevaardigden van alle
godsdiensten, evenals politieke en geestelijke kopstukken. Volgens de San Francisco Chronicle (26-06-1995) werden er gebeden,
psalmen en toverformules opgedragen aan een dozijn ‘godheden’. Aan de
uitwerking daarvan werkten mee: bisschop William Swing van de Episcopaalse kerk
in Californië; de Gorbachov-stichting en diverse anderen. Om te voorzien in
het leiderschap organiseerde Gorbachov een ‘wereldbraintrust’ waarbij onder
andere George Bush, Margaret
Thatcher, Rupert Murdoch, Bill Gates, occultist Robert Muller en Ted
Turner van CNN aanwezig waren. Heidense priesters en heksen luisterden de
zitting op.
Occultist Robert Muller
Swing kreeg ‘groen licht’ en
volledige steun van de wereld- en religieuze leiders waaronder Desmond Tutu de
Dalai lama en het Islamitisch hoofd van het hooggerechtshof van Pakistan. De
URO is een orgaan waar gedebatteerd wordt en beslissingen worden genomen in
belang van de hele wereld, zo wordt gezegd. Van 23-27 juni 1997 vond de tweede
conferentie plaats aan de Stanford Universiteit. Het doel van deze bijeenkomst
was de samenwerking tussen de verschillende godsdiensten verder uit te werken
en te komen tot een soort humanistische gebodenleer, ter vervanging van de
Bijbelse Tien Geboden. Onder de 200 aanwezigen was ook de eerder genoemde
Robert Muller, voormalig adjunct secretaris-generaal van de Verenigde Naties en
groot voorstander van een wereldregering en een wereldkerk.
Muller schrijft in zijn boek
‘De Geboorte van een Wereldbeschaving’, dat de wereld getuige is van een
diepgaande biologische verandering van de mensheid. Volgens hem staat de
mensheid nog een pijnlijke transformatie te wachten alvorens over te gaan in
een planetair ras. Het eerste exemplaar van zijn boek ligt op het altaar in de
meditatieruimte in het VN gebouw, ‘In eerbied en dankbaarheid voor God’, zoals
het boek vermeldt. Muller verklaarde in 2001: “We moeten ons geen zorgen
maken als niet alle religies zich bij de Verenigde Religieuze Organisatie
aansluiten. Tenslotte sloten veel landen zich in het begin ook niet bij de VN
aan, maar daar kregen ze later spijt van. Zo ging het ook met de Europese
Gemeenschap, en dus zal dit ook het geval zijn met de wereldreligies. Iedere
religie die zich afzijdig zal houden, zal dit vroeger of later te betreuren.”
Muller is een op hoog niveau staande occultist, die een verborgen agenda heeft. Hij heeft het raamwerk voor de wereldwijde media verslaggeving opgesteld. In het boek “De Laatste Dictator van de Wereld” , geschreven door Dwigt L.Kniman, zegt Muller: “We moeten zo snel mogelijk toewerken naar een één-wereld-regering en een één-wereld-religie onder één wereldleider.” Muller vind dat de religies samengesmolten moeten worden. Volgens hem zijn er bijna 5000 verschillende religies op aarde. Muller ziet dit als een probleem waar nodig iets aan gedaan moet worden: “Religies moeten samenkomen en de gemeenschappelijke kosmische of goddelijke wetten van het universum definiëren, die ons op aarde moeten leiden.” In andere publicaties geeft Muller toe dat hij zwaar beïnvloed is door de occulte Jezuïtische priester Teilhard de Chardin, en diens langetermijn denken voor de éénwording van de wereld. De Chardin, ook wel de vader van de New Age beweging genoemd, zag de VN volgens Muller als de progressieve, institutionele belichaming van zijn filosofie. In 1955 schreef De Chardin “Hoewel de vorm nog niet te onderscheiden is, zal de mensheid op een dag ontwaken in een ‘pan-georganiseerde’ wereld.” Chardin meende dat de mensheid zich in een hoger, vrediger, ruimdenkend spiritueel ras zou transformeren.
Teilhard de Chardin
Tijdens een congres in Chicago in 1993 hield Muller zijn inleiding met klassieke New Age uitdrukkingen zoals “Waar je ook om je heen kijkt, zie je tekenen die erop wijzen dat wij aan de vooravond staan van een New Age, een spiritueel tijdperk. Wij constateren steeds meer hoe religie en wetenschap elkaar aanvullen en zelfs gaan samenvallen.” Tijdens de slotbijeenkomst deed de Dalai lama een dringende oproep te komen tot een gezamenlijke wereldwijde ethiek. In het document ‘Towards a Global world’ staat een gemeenschappelijke verklaring van de ethische uitgangspunten die voor de belangrijkste religies aanvaardbaar zijn en waarnaar zij gezamenlijk en ieder afzonderlijk zullen streven. Voorwaarde is het bestrijden van elke vorm van religieus fundamentalisme. Dat moet worden vervangen door de eenheid der religies.
Openbaring 17 laat zien dat
er een satanisch religieus systeem zal heersen over alle ‘rassen, volken,
stammen en talen’ en vol zal zijn van ‘gruwelen en onreine dingen’. Het zal een
herleving zijn van de mysteriereligie van het oude Babylon, voordat de talen
door God werden verward. (Genesis 11).
Muller verbindt zijn occulte banden met die van Alice A.Baily. Baily is de beruchte ‘hogepriesteres’ van de New Age en was het voormalige hoofd van H.P. Blavatsky’s Theosofische Beweging. Zowel Baily als Blavatsky waren openlijk satanaanbidders. In haar boek ‘De Herverschijning van Christus’ schrijft ze: "Iedereen die geen verschil ziet tussen de religies of tussen mensen of tussen naties, zullen zich rondom hem verzamelen; degenen die de geest van exclusiviteit en onderscheiding omarmen, zullen hierdoor automatisch ontmaskerd worden, en alle mensen zullen herkennen wat voor mensen dit zijn.” Het zal voor Bijbelkenners duidelijk zijn dat Baily het hier niet heeft over Jezus Christus, maar over een valse messias, Lucifer zelf, die zowel bij de Verenigde Naties, de Vrijmetselaars als de Jezuïeten en de Illuminatie wordt vereerd door de ‘Verlichten’ van deze wereld. Zij controleren de wereldpolitiek op grond van deze occulte leringen.
Blavatsky
links en Baily
Tijdens een vierdaagse conferentie aan de Yale-Universiteit in de Verenigde Staten, hebben zowel islamitische als christelijke leiders, waaronder de voorzitters van de National Association of Evangelicals en de World Evangelical Alliance, gepleit om tot een intergeloofs-dialoog te komen, gebaseerd op de ‘gemeenschappelijke liefde’ voor God en de naaste. De meer dan 140 leiders die deelnamen stemden unaniem in met deze verklaring, die ‘een nieuw begin van samenwerking inluidt tussen christenen en moslims’. De vertegenwoordigers van beide religies beloofden een vol jaar lang de goede aspecten van elkaars religies te gaan belichten. De islamitische geestelijke leiders dringen er al enige tijd op aan, dat de ‘leider van het Christendom’, zoals de paus wordt gezien, erkent dat beide geloven één God aanhangen, en dat het christendom zich met de islam moet verenigen rondom gezamenlijke essentiële waarheden. Het geloof dat God een Zoon heeft, moet hierbij volgens hen echter worden uitgesloten.
Ook Koning
Abdullah van Saoedi-Arabië is druk in de weer om alle
wereldreligies te verenigen om zodoende de wereldvrede te realiseren.
Saoedische, Oostenrijkse en Spaanse ministers van Buitenlandse Zaken zouden een
overeenkomst hebben ondertekend voor een interreligieus centrum in de
Oostenrijkse hoofdstad Wenen.
Het plan is dat het centrum zal bestaan uit twaalf vertegenwoordigers; drie
christenen, een katholiek een anglicaan en een orthodoxe christen, twee
moslims; een soenitische en sji’itische moslim, en verder een Jood een
boeddhist en een hindoe. Abdullah heeft dit idee ook al in 2007 besproken met paus Benedictus XVI
in het Vaticaan. Vervolgens heeft de Saoedische koning drie interreligieuze
bijeenkomsten gehad in 2008 en 2009. Daar zouden naar verluidt de definitieve
plannen zijn uitgedacht.Grappig dat het voorstel komt uit het land dat de
grootste financier is van het wereldwijde islamterrorisme. Het land dat nog
nooit voor hun ongeëvenaarde decadentie en corruptie ter verantwoording is
geroepen. Het land waar de olierijkdom wordt misbruikt om de hele wereld te
chanteren en de Wahhabitische Apartheidsideologie te propageren. Het land waar de shariawetgeving geldt en
heden ten dage nog slavenhandel wordt
bedreven, waar hoofden en handen van boeven publiekelijk worden
afgehakt, en waar het vrouwen verboden is om een auto te besturen.Daar kan
weinig goeds uit voortkomen, dat is wel duidelijk.
Koning
Abdullah Saoedi-Arabië
De "CHRISLAM" beweging in de
afvallige kerken
In november 2010, zijn Presbyteriaanse kerken verspreid over de Verenigde Staten een serie gesprekken begonnen om Moslims en Christenen dichter tot elkaar te brengen. Presbyteriaanse voorgangers beweren dat er een gemeenschappelijke relatie bestaat tussen de beide religies omdat ook de Koran melding maakt van Jezus. De naam die ze voor deze samenwerking bedacht hebben is: “Chrislam”. Ze beweren dat men zowel een volgeling van de Here Jezus kan zijn zonder noodzakelijk aan het geloof vast te houden dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, die stierf voor onze zonden als gift voor eeuwig leven.
De Chrislam beweging beroept zich onder meer op de uitspraken van de voormalige Amerikaanse president George W.Bush dat Christenen, Joden, en Moslims allemaal dezelfde God aanbidden. Ook verwijzen ze naar Rick Warren’s gebed tijdens de inauguratie van Barack Hoessein Obama in januari 2009, waarin deze de naam Isa (de moslim Jezus) aanhaalde. De door Warren aangehaalde Isa in de Koran is echter niet dezelfde is als de Zoon van God in de Bijbel. Isa is niet de vertaling van Jezus, maar van Ezau, Jezus+Yehua. Isa, ook wel Isa bin Maryam, genoemd, is de islamitisch-Arabische naam voor Jezus. Deze Isa wordt in de Koran genoemd als een belangrijk profeet en boodschapper maar niet als de Zoon van God, niet gekruisigd en ook niet opgestaan uit de dood. Deze Isa is dus een andere dan de Here Jezus uit de Bijbel.
Jezus, zegt
in Johannes 14:6: Ik ben de weg en de
waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij. Dat is de
les die door de Bijbel wordt gegeven om geen omgang te hebben met zij die dit
niet erkennen en wat anders leren. In de 2e brief van Johannes
staat: Een ieder, die verder gaat en
niet blijft in de leer van Christus, heeft God niet; wie in die leer blijft,
deze heeft zowel de Vader als de Zoon.
Hoe kan men spreken over een gemeenschappelijke relatie
tussen moslims en christenen, tussen Bijbel en Koran, terwijl er honderdduizenden
christenen in de moslimwereld vervolgt en vermoord worden. Hier regeert godsdienstfanatisme in zijn gevaarlijkste
vorm. Kennelijk zijn dit geen onderwerpen die meespelen in de hoofden
van de ‘Chrislamisten’. Ze zien het verschil niet meer tussen Allah
en de God van de Bijbel. De oecumenische wens tot eenheid met moslims is echter
eenrichtingsverkeer, want moslims zien in de christenen geen monotheïstische
broeders, maar ‘ongelovigen’die uiteindelijk precies zo moeten worden bestreden
als de Joden. Vandaar hun gezegde: ‘Op de sabbat doden wij de Joden en op zondag
de christenen!’ Vanuit theologisch en historisch oogpunt heeft
‘Allah’niets met de God van de Bijbel te maken.
De God van Israël heeft zich bekend gemaakt met Zijn naam: JahWeh, in de Bijbel vertaald met Here (NBG) of Heere (SV). Allah is geen naam, maar het Arabische woord voor ‘god’, een titel, een god zonder naam. De profeet Jesaja zegt: Jesaja 44:6 Zo zegt de Here, de Koning en Verlosser van Israël, de Here der heerscharen: Ik ben de eerste en Ik ben de laatste en buiten Mij is er geen God. De Here Jezus spreekt deze woorden ook uit in Openbaring 1:17 en 22:13. Hij is de Zoon van God, het vleesgeworden Woord, God als mens op aarde geopenbaard. De Koran leert echter dat Allah geen kinderen heeft. Soera 4:171 Immers Allah is een enig god; vér is het van Zijn lofprijzing dat Hij kinderen zou hebben. Vreemd; want dezelfde engel zei 600 jaar eerder in Nazareth tegen de jonge vrouw Maria: Lucas 1:35 En de engel antwoordde en zeide tot haar: De Heilige Geest zal over u komen en de kracht des Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom zal ook het heilige, dat verwekt wordt, Zoon Gods genoemd worden. Op wel tien plaatsen in de Koran staat, dat Allah geen zoon heeft. Soera 19:35 Niet is het aan Allah, dat Hij zich een zoon zou nemen. Er wordt zelfs een vloek uitgesproken over degenen die beweren dat Allah een zoon heeft.
Kan een vader
die zegt een zoon te hebben dezelfde zijn als de vader die zegt geen zoon te
hebben? De Bijbel is duidelijk in Psalm
96:4-6 : Want de Here is groot en zeer te prijzen, geducht is Hij boven
alle goden; want alle goden der volken zijn afgoden, maar de Here heeft de
hemel gemaakt; majesteit en luister zijn voor zijn aangezicht, sterkte en
glorie in zijn heiligdom. (VGL.1 Kron. 16:23-33) Volgens de Bijbel is er
maar één God, namelijk de Here (JahWeh). Hij is de God van dat ene volk:
Israël. En de goden der (overige) volken, onder welke naam zij zich ook
manifesteren, zijn afgoden.
Het feit dat het Zoonschap van de Here Jezus en de Vader-Zoon relatie in alle toonaarden in de Koran worden ontkend maakt dat er een godsbeeld ontstaat dat afwijkt van het beeld dat het Nieuwe Testament ons van de Here Jezus geeft. De Bijbel waarschuwt tegen het ontkennen van het Zoonschap. Hier is volgens 1 Johannes 2:22 zelfs sprake van de geest van de antichrist.
1 Johannes 2:22 Wie is de leugenaar dan wie loochent, dat Jezus de Christus is? Dit is de antichrist, die de vader en de Zoon loochent.
In de tijd waarin Mohammed opgroeide was de Ka’aba in Mekka een
bijzondere plaats van verering en een religieus centrum, waar 360 afgoden
werden aanbeden met evenveel afgodsbeelden. Behalve goden, geloofde men ook in
allerlei geesten. Men geloofde dat deze geesten in bomen, stenen, zandhopen,
bronnen en grotten woonden. Overal waren heiligdommen aan de goden gewijd, de
voornaamste was de Ka’aba. Deze Ka’aba was –zo zeggen de Arabieren- door Adam
gebouwd en later, na de zondvloed –door Abraham en Ismaël verder verfraaid. In
de muur van de Ka’aba is een witte steen, door de engel Gabriël uit het
paradijs naar de aarde overgebracht, zo zegt men. De Ka’aba werd het "Huis
van Allah" genoemd. Hier ook was de opperste godheid, Allah, boven allen
verheven" ditzelfde is ook terug te vinden in verschillende
encyclopedieën. Zo zegt de Encyclopedie Britannica: "Allah wordt in Arabische
inscripties gevonden vóór het ontstaan van de islam." De encyclopedie van
Islam stelt: "Allah was bekend onder de Arabieren vóór het ontstaan van de
islam als één van de goden van Mekka."In een artikel "The
quintessence of Islam", schrijft de geschiedkundige S. G. Bergson:
"In Arabië werd de vroegere god van vruchtbaarheid, genaamd Baäl,
verwisseld met een echte Arabische woestijngod genaamd Allah". Aanvankelijk nam Mohammed veel
Joodse en christelijke denkbeelden over. Hij beriep zich ook op Abraham en de
profeten in de verwachting als universele leider erkent te worden. Toen dat
niet gebeurde veroordeelde hij de ‘mensen van het boek’ tot het betalen van
beschermgeld en andere vernederende bepalingen.
In het boek "Islamic Invasion" schrijft Dr. Robert Morey: "Tot de zevende eeuw, toen Mohammed* Allah verhief tot de enige God, was Allah de naam van een heidense godheid- zijn naam, een speciale naam gebezigd voor de maangod, zoals deze in Arabië werd aanbeden. In Arabië werd de zonnegod gezien als een godin en de maan als een mannelijke god ". Reeds verschillende academici, zoals Alfred Guilluame hebben naar voren gebracht, dat aan de maangod verschillende namen werd gegeven, één daarvan was Allah. Allah, de maangod, was getrouwd met de zongodin. Samen brachten zij drie godinnen voort- de dochters van Allah. Deze drie dochters werden Al-lat (zonnegodin), Al-Veza (Oezza - de allermachtigste) en Al-Manat (morgenster) genoemd. Het symbool van de verering van de maangod in de Arabische cultuur en ook elders in het Midden-Oosten was de halve maan die nog steeds te zien is op de minaretten van moskeeën.
In het begin
accepteerde de Koran de drie dochters van Allah als godinnen, die door de
volgelingen van Mohammed aanbeden mochten worden. Daarna werd Mohammed
uitgedaagd om te verklaren hoe de Koran, als er maar één god Allah was, drie
godinnen ernaast kon accepteren. Zijn antwoord was dat hij, volgens zijn
zeggen, op het moment dat hij de Koran schreef " naar Satan had geluisterd
". Daarom werden in de volgende editie van de Koran deze verzen eruit
gelicht. Dit is de reden waarom de Iraanse Ayatollah Khomeini, en vele anderen
met hem, zo boos op de schrijver Salman Rushdie waren, toen deze zijn cynische
roman, "De
Satansverzen" waarin Mohammed een centrale rol speelt, publiceerde. Vele
Islamitische geleerden en historici kennen deze episode over het begin van de
islam en willen dit zorgvuldig weghouden van het grote publiek, omdat het
immers zou bewijzen dat de islam in het begin een meergodendom was. Daarom is
het islamitische geloof wat zijn origine betreft, niet zuiver monotheïstisch.
Daarom kan deze godsdienst niet als zodanig geclassificeerd worden naast het
Jodendom en Christendom.
De God van de Bijbel openbaarde zich aan de mensen. Hij maakte zich bekend aan
Abraham en leidde hem naar het Beloofde Land. Hij openbaarde zich aan Mozes en
het volk van Israël en gaf dit volk de wet. Het hoogtepunt van Zijn openbaring
was toen Hij zelf naar deze wereld kwam door Zijn Zoon de Here Jezus te zenden.
Door de Here Jezus mag de ware gelovige zich een kind van God noemen. Het feit
dat Allah ook god wordt genoemd, wil niet zeggen dat hij ook de God van
Abraham, Isaäk en Jakob is. Men kan iedere geestelijke macht op deze manier wel
god noemen. De naam Allah blijkt niets anders dan een andere naam voor Bel of
Baäl, wat ‘heer’ betekent, en tevens een titel of referentie is naar de
Babylonische maangod Bel. De Romeinen aanbaden dezelfde god, net als de
Grieken, die Gog (Gygez) aanbaden, een oorlogsgod die ‘Men’ (Maan) werd
genoemd. Dit is tevens de god die Abraham afzwoer in ruil voor de ware God.
Jezus noemt Satan ook ‘Beëlzebub’(of Baäl-Zebub) in Mat12. Gideon werd Jeru-bel
genoemd, degene die streed tegen de maangod.
Verschillende protestantse kerken hebben hun deuren geopend voor moslimdiensten en protestante predikanten, zeggen dat Koranteksten in de christelijke kerken gelezen zouden moeten worden. Moderne theologen wijzen de maagdelijke geboorte van Jezus af en loochenen daarmee ook Zijn Zoonschap Gods en Zijn opstanding. Vandaar dat moderne theologen zo’n goede verstandhouding met moslimgeestelijken hebben, want beiden zijn geïnspireerd door de vader der leugen en zijn geest. Veel christenen zien de islam als een andere variant van het christelijk geloof. Men heeft geen helder beeld van de god van de islam. De kreet Allahu Akbar wordt door de onwetende wereld uitgelegd als Allah is groot, maar het betekend “Allah is de grootste”, dus boven de God van de Bijbel vergeven. Deze oproep zegt dus dat de god van de islam niet de God van de Bijbel is, maar een andere. De god van de islam heeft geen enkele gemeenschappelijke grond met de God van de Bijbel.
De Amerikaanse Nationale Raad van Kerken is druk bezig toe te werken naar een oecumenische éénheid, en nu doen de grootste Evangelische organisaties, die de meeste Amerikaanse evangelische christenen vertegenwoordigen, hetzelfde. De Yale Universiteit is ook de plaats waar de inwijdingsrituelen plaatsvinden van het zeer occulte Skull & Bones genootschap, de geheime "Broederschap van de Dood Sociëteit.” Dit occulte genootschap telt diverse leden uit de Bush dynasty en Bill Clinton, John Kerry en de huidige vice-president Joe Biden.
In de hele wereld worden de christelijke fundamenten van de samenleving in snel tempo afgebroken. Op Amerikaanse scholen worden kinderen al geruime tijd vertrouwd gemaakt met de New Age-filosofieën om plaats te maken voor het geloof in de Bijbelse God. Onderwijsprogramma’s en lesmaterialen vertonen steeds vaker occulte trekjes en wordt globale spiritualiteit zoals "Transcendente Meditatie" openlijk gepropageerd.
In Amerika
zijn er voortdurend rechtzaken om christelijke teksten en symbolen uit het
openbare leven te doen verwijderen. De Amerikaanse openbare scholen zijn systematisch
gezuiverd van elke verwijzing naar God, zedelijke beginselen en religie. Eén
van de voorbeelden van antichristelijke vijandigheid is het besluit van het
hooggerechtshof, dat het uitspreken van een gebed via luidsprekers
(bijvoorbeeld bij het begin van een sportmanifestatie) voortaan onwettig is. In
Texas heeft de rechterlijke macht een bevel uitgevaardigd dat iedere student
die het waagt om tijdens het uitreiken van de bul op zijn school, het woord
Jezus uit te spreken, het risico loopt te worden opgesloten in de gevangenis
van Galveston County voor het negeren van deze beslissing. In St. Louis in de
staat Missouri boog Raymond Raines in een cafetaria van zijn school zijn hoofd
om de Here te bedanken voor zijn lunch. Zijn leraar was het hier niet mee eens
en gaf hem opdracht zich te melden op het kantoor van de directeur, waarna een
berisping volgde. Maar Raymond ging gewoon door. Na drie keer te zijn betrapt
werd hij door de schoolleiding voor straf een week van school verwijderd. In de
staat Texas heeft het Hooggerechtshof het hoofd van een openbare school met zes
tegen drie stemmen veroordeeld, omdat hij de leerlingen voor de wedstrijd had
laten bidden, en hij was nu schuldig aan overtreding van het "First
Amendment" van de grondwet.
Op de Saratoga school in New York sprak de lerares Kayla Broadus de woorden
"God is groot, God is goed. Dank U, God, voor deze maaltijd". Zij
hield daarbij de handen vast van twee kinderen die naast haar aan tafel zaten.
Eén van haar superieuren rapporteerde de gebeurtenis aan Gregg T.Johnson, de
jurist van de school. Deze concludeerde dat Kayla het verbod had overtreden van
de scheiding van kerk en staat. De Amerikaanse bevolking wordt dagelijks via de
nieuws media, via politici en in het bijzonder door rechters en aanklagers op
dit soort ‘overtredingen’ gewezen. Het hoofd van de rechtbanken William
Rehnquist heeft zich in scherpe bewoordingen hiertegen gekeerd en opgemerkt,
dat de uitspraken van het hooggerechtshof wemelen van vijandigheid tegen alles
wat in het openbare leven te maken heeft met godsdienstige zaken. Volgens
Rehnquist is er echter veel meer in het geding dan het gebed in een school. Het
gaat om de botsing van twee wereldbeschouwingen over de belangrijkheid van
religie in het openbare leven. De doelstelling is het geloof in de Bijbelse God
uit het openbare leven uit te bannen waarbij God wordt ‘dood’ verklaard.
Tijdens een manifestatie in Los Angeles in 1989 verklaarde de Dalai lama dat het voor alle mensen mogelijk is tenslotte een boeddha te worden. Overal waar hij komt oogst hij bewondering en geeft hij voor de aarde ‘vrede’ te brengen. Tijdens een interreligieus festival in een rooms-katholieke kerk in New York oogstte de Dalai lama staande ovaties van de overwegend rooms-katholieke menigte toen hij zei dat alle grote religies van de wereld in principe gelijk zijn. Terence J.Cooke, aartsbisschop verklaarde na de toespraak; dit is een dramatische doorbraak van de geest in onze tijd. Wij heten elkaar welkom in onze kerken, tempels en synagogen.
Ook de Wereldraad van Kerken draagt haar steentje
bij in de totstandkoming van een Wereldkerk. Deze club werd opgericht op 23
augustus
John Foster Dulles, juridisch adviseur van de Rockefellers
De doelstelling van het WCC luidde ‘Eén Kerk voor Eén Wereld. Van het begin af aan was het echter duidelijk dat deze beweging niet slechts de Christelijke kerken wil verenigen, maar een wereldwijde alliantie van godsdiensten wil scheppen. Zo werd in Korea een reinigingsceremonie uit het Shintoïsme uitgevoerd. Men wekt de indruk de Bijbelse God te dienen maar in werkelijkheid heeft de Wereldraad van Kerken zich volledig van haar wortels ontvreemd en hebben een groot aantal van de miljoenen gelovigen nauwelijks enig idee waarvoor de Wereldraad staat en waar hun donaties voor gebruikt worden. Het WCC omvat volgens eigen offociële cijfers 349 Kerken en 560 miljoen Chtistenen in 110 landen.
De Wereldraad van Kerken heeft begin juli 2011 een vierdaagse conferentie gesponsord over de situatie van Christenen in het Midden-Oosten in het Griekse Volos. De meeste mensen hebben er niets over vernomen, maar de conferentie was weer niets anders dan een frontale aanval op Israël en het Joodse volk. Op deze conferentie waren 30 theologen, sociale wetenschappers, politici en vertegenwoordigers van kerken vijf dagen lang bezig om vast te stellen waarom de christelijke gemeenschappen in het Midden-Oosten inkrimpen. Wat van tevoren al vast stond was de conclusie van de geachte aanwezigen dat Israël, en in het bijzonder het zionisme, het leven voor de christenen in de regio onhoudbaar maakt. Israël wordt verantwoordelijk gehouden voor de “dalingen van de christelijke bevolking vanwege de Israëlische bezetting", aldus de Wereldraad van Kerken. De ‘geachte’ aanwezigen noemden het bestaan van de Joodse staat Israël ‘een zonde’. .Daarnaast werd Israël een 'bezettingsmacht' genoemd die de ‘Palestijnen’ zou 'ontmenselijken'.
Aan het gegeven dat circa 80% van de ongeveer 100.000 christenen die jaarlijks vanwege hun geloof in Jezus worden vermoord in moslimlanden werd geen enkele aandacht besteed. En al evenmin dat juist het PLO-bewind door hun racistische religieuze zuiveringen verantwoordelijk zijn voor het vrijwel doen verdwijnen van de christelijke gemeenschap in de door hun gecontroleerde gebieden. In heel het Midden Oosten is geweld tegen christenen en hun bezittingen evenals verkrachting van christelijke vrouwen aan de orde van de dag, omdat moslims dit in hun landen vrijwel straffeloos kunnen doen. Iedereen die hier openlijk over spreekt of klaagt wordt met de dood bedreigd. Van alle inwoners van het Midden-Oosten was begin vorige eeuw nog twintig procent christen, nu is dat nog maar vijf procent. Vertegenwoordigers van de Lutheranen, Katholieken, Protestanten, Grieks- en Russisch Orthodoxen kwamen 'in de naam van God' overeen dat 3000 jaren Joodse geschiedenis in Israël van geen enkel belang zijn en dat het gebied tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse Zee vooral islamitisch en christelijk is - en misschien een heel klein beetje joods. Daarnaast legitimeerden de christelijke kerken het PLO-terrorisme door te stellen dat 'het verzet tegen de kwaadaardige bezetting het recht en de plicht van een christen' is.
De Wereldraad van Kerken heeft er op 28 september 2011 bij de Verenigde Naties op aangedrongen dat er een positief besluit wordt genomen voor de Palestijnen. Decennia lang heeft de WCC gepleit voor een rechtvaardige oplossing voor de Palestijnen en de Israël. De aanvraag van de Palestijnen om erkend te worden als een land is volgens de WCC een kans om tot vrede te komen, zo heeft de WCC laten weten. In de Arabische wereld staan mensen op om vrijheid te vragen. Het is daarom nu het juiste moment voor de VN om te komen tot een democratische Palestijnse staat, zo stelt rev. dr. Olav Fykse Tveit, de secretaris-generaal van de WCC. Tveit, die opriep tot gebed voor het vredesproces, liet zich negatief uit over de bouw van ruim 1000 woningen in Gilo de buitenwijk van Jeruzalem.
De Wereld Raad van Kerken heeft alles weg van de valse kerk die pretendeert de ware bruid van Christus te zijn maar die in werkelijkheid overspelig verbonden is met de wereld. En zo gaat de kerk van het einde, op weg om zich te verenigen met de andere godsdiensten van de wereld. De kerk van de eindtijd is een kerk zonder Jezus, die uiteindelijk zal samengaan met de antichristelijke machten. De Here Jezus heeft de mens van tevoren gewaarschuwd dat er een tijd zal komen waarin allerlei duistere religies en occulte mediums de aarde zullen overspoelen. Satan werkt alsof hij god is en wekt de indruk een prachtige wereldeenheid van vrede en voorspoed te stichten.
Alle naties, godsdiensten en levensbeschouwingen zullen onder één dictatoriaal gezag geplaatst worden waar geen geloof meer zal worden toegestaan in de God van Israël en de Here Jezus. Het Oude Testament maakt al snel duidelijk dat de mens rekening moet houden met de Macht der Duisternis; het gehoornde wezen "de heer der chaos”. Jezus Zelf ontkende bij de "Verzoeking in de Woestijn" op geen enkele wijze Satans bevoegdheid, dat hij de koninkrijken van deze wereld zou kunnen geven, aan wie hij wil. Uit alle eindtijdprofetieën is op te maken, dat het Kwaad juist tegen de tijd van Jezus wederkomst op aarde een bijzonder hoogtepunt zal bereiken tijdens het bewind van de antichrist. Hierbij is Satan de grote inspirerende geest die de laatste tijd steeds meer openlijk wordt aanbeden. De Bijbel heeft langs profetische weg duidelijk gemaakt dat er aan het eind der tijden een wereldrijk zal ontstaan, geleid door het ‘beest’.
De contouren van de Wereldkerk worden al duidelijk zichtbaar. De Duits rooms-katholieke theoloog Küng zei dat Mohammed niet langer als een valse profeet beschouwd dient te worden. Mohammed is volgens hem een succesvol ijveraar voor het geloof in één god voor honderden miljoenen mensen. Paus Johannes Paulus II ontving regelmatig Hindoe-goeroes, Moslimleraars, slangenaanbidders, Medicijnmannen, Afrikaanse voodoodokters en christenen van allerlei pluimage. Tijdens een gezamenlijke dienst in een RK-kerk met de Dalai Lama, stond hij toe dat er een beeld van Boeddha bij het altaar werd geplaatst. In India knielde hij neer bij het graf van de Hindoe goeroe Mahatma Ghandi. Daarna ontving hij op zijn voorhoofd van een priesteres het teken van de Hindoe-godheid Shiva. In diverse RK-klooster gemeenschappen vermengt men Boeddhistische leringen en rituelen met de Bijbel.
Men spreekt over collectieve zelfverlossing op basis van gnostieke spirituele ervaringen. Gnosis is geen uitvinding van de mens, maar van Satan. De RK-kerk heeft deze leer nooit afgelegd. In een krantenartikel in februari 1993 stond dat de paus voodoo en katholicisme verenigbaar achtte. Hij prees op een bijeenkomst in de hoofdstad Cotonou (Benin) de voodoodokters voor het eren en in stand houden van de tradities van hun voorvaderen. Hij voegde hieraan toe dat de katholieke kerk een dialoog wenst met alle godsdiensten, ook met voodoo, maar dat ze bijgeloof afkeurt. Voodooleider Senou Zanou antwoordde de paus dat de goden die de eretempel van Benin bewonen slechts tussenpersonen zijn tussen de mens en God en dat de Almachtige weet dat voodoo niets te maken heeft met Satan.
Zoals gezegd is er in de wereldkerk geen plaats meer voor de Here Jezus. Ze hebben Hem buiten de deur gezet! Maar zei de Here Jezus niet “Ik ben de weg, de waarheid en het leven: niemand komt tot de vader dan door mij? (John 14:6).
Overige bronnen: Nieuwsbrief ICAJ Jeruzalem, januari 1997 door Jan Willem van der Hoeven. Alfred Muller, Geheim offensief, Chai pers. ISBN 90-73632-02-1 CIP. WorldNetDaily ,Exploding the myth of church-state separation,4-11-2003. Persbureau Het KNP, nieuwsbrief 709, 20 november 2003.
Terug naar: Inhoud