Uit het nieuws 09-09-2019

Door: Franklin ter Horst

De misleidingindustrie van de media

Een deel van deze nieuwsbrief heb ik overgenomen van Likoed Nederland.

De historica Els van Diggele heeft een nieuw boek geschreven: īDe misleidingindustrieí.Het gaat over de structurele mediamisleiding bij de berichtgeving over IsraŽl. Zij komt in haar boek met essentiŽle informatie dat vrijwel nooit in de media komt terwijl dat juist veel zou verduidelijken. Als dieptepunt noemt Van Diggele het haatbetoog van Mahmoud Abbas op 23 juni 2016 in het Europees parlement, met het middeleeuwse sprookje dat de Joden de bronnen van de Palestijnen vergiftigen. Zo beweerde hij dat een niet bestaande rabbijn zou hebben gezegd alle Palestijnse waterbronnen te willen vergiftigen en zo duizenden Palestijnen te willen vermoorden. ĎIs dat geen duidelijke ophitsing tot massamoord op het Palestijnse volkí zo zei hij. Het ging om valse beschuldigingen. In plaats van deze leugenaar tot personae non grata te verklaren kreeg hij voor het verkondigen van deze racistische kwaadaardigheid een 30 seconden lange staande ovatie van de nuttige idioten in het Europees Parlement met D66 voorop. Ook schrijft Van Diggele over het Palestijnse wanbestuur, de immense corruptie, willekeur, onderdrukking van minderheden, vriendjespolitiek en onderlinge haat de weigering om IsraŽl als Joodse staat te accepteren, waarop alle vredesbesprekingen stuk lopen en de verering van geweld en Ďislamitische martelarení (plegers van zelfmoordaanslagen).

De misleidingsindustrieHet nieuwe boek van historica Els van Diggele over de structurele mediamisleiding bij de berichtgeving over IsraŽl.

Wanneer de media dit soort informatie wel zouden weergeven, zou IsraŽl niet zo eenzijdig de schuld krijgen. Maar de berichtgeving wordt volledig vanuit de slachtofferrol van de Palestijnen besproken. Dit leidt voortdurend tot onjuistheden in de berichtgeving, schrijft Van Diggele. Zij geeft een aantal recente voorbeelden van de NOS en de NRC, maar geeft aan dat dit bij bijvoorbeeld VPRO en RTL niet anders is. Met de NRC heeft Van Diggele zelf ervaring. Zij schreef voor de NRC recensies voor twee anti-IsraŽl boeken. Haar Ė op feiten gebaseerde Ė kritiek leverde spastische reacties op van de NRC-redactie.

Dat is niet verbazingwekkend. Likoed Nederland heeft herhaaldelijk de NRC gefileerd en gewaarschuwd: ďDeze slijpsteen kan uw geest ernstige schade berokkenenĒ. Eerder verscheen hier al het boek over van Hans Moll, na 23 jaar redacteur van de NRC te zijn geweest: ĎHoe de nuance verdween uit een kwaliteitskrantí.Van Diggele concludeert over de NRC:

ďGrensvervaging tussen activisme, journalistiek en geschiedschrijving. We zien dat dubieuze geschiedschrijving en even onbetrouwbare journalistiek elkaar hier versterken. Ö.De berichtgeving van de NRC over IsraŽl en de Palestijnse gebieden pretendeert journalistiek te zijn, maar heeft vanwege de eenzijdigheid weinig met belangeloze berichtgeving te maken.ĒWant negatieve feiten over Palestijnen vermelden is uit den boze. Een lezer van de NRC reageert als door een wesp gestoken op (voor Palestijnen negatieve) feiten van Van Diggele: ďin het licht van de schrijnend onrechtvaardige situatie van de Palestijnen niet alleen potsierlijk, maar ook ongepast!Ē

Het is bewonderenswaardig en terecht dat een zo goed ingevoerde historica en journaliste als Els van Diggele dit boek geschreven heeft. Hopelijk leidt dit boek er toe dat redacties zich gaan herbezinnen en lezers zien welk mechanisme er speelt. Want de misleiding bij de berichtgeving over IsraŽl is inderdaad al decennia lang verstikkend. Tot zover informatie uit het artikel van Likoed.

Ik heb door de jaren diverse nieuwsbrieven over de misleiding van de media geschreven. De wereldburgers krijgen al vele jaren een vertekend beeld van de werkelijkheid door de zogenaamd 'onafhankelijke' nieuwsmedia wat betreft IsraŽl. Ze hebben geen kritiek op de gruwelijke misdaden waar het Joodse volk al jaren mee te maken heeft. Krantenkoppen zijn eenzijdig pro- Palestijns en anti-IsraŽl. IsraŽl wordt keer op keer op de meest schandalige manier aan de schandpaal genageld.

In het na-Christelijk Europa is een nieuwe cultus van ďPalestinisatie" gecreŽerd. Vanaf het moment dat de gemiddelde Europeaan ís morgens opstaat en zijn radio of televisie aanzet, wordt hij gebombardeerd met de boodschap dat de wereld draait rondom Palestina. Diverse journalisten presenteren Ďnieuwsí over het conflict tussen IsraŽl en de Palestijnse Autoriteit alsof het echt is maar er is maar al te vaak sprake van nepnieuws, de Engelse term Ďfake newsí, een bewuste vervorming van feiten door deze volk-misleiders. Nu is nepnieuws niet iets van de laatste jaren want zelfs in de Bijbel komen we het tegen. In Genesis 3 is het satan die als eerste via de slang nepnieuws verkondigd. Eva en Adam geloven hem, de gevolgen zijn catastrofaal want het is het begin van een eeuwenlange strijd tussen waarheid en leugen. In het hele Oude Testament lezen we over valse profeten, die Israel telkens weer op een dwaalweg leiden, bij God vandaan. Journalisten zijn bewerkers van persberichten geworden en maken zich daarmee schuldig aan het verspreiden van leugens.

De anti-IsraŽl stemming is algemeen, maar de actieve propaganda wordt in de hele wereld verzorgd door de ďlinkseĒ politiek en pers, door individuele anti-IsraŽl lobbyisten, fanatieke antisemieten. In een exclusief artikel voor Honest Reporting, verteld journalist Hunter Stuart hoe hij de realiteit onder ogen heeft gezien hoe de pro-Palestijnse media aan het werk is. Het was hem al snel duidelijk dat de meeste nieuwsbrengers nieuws wilden die het lijden van de Palestijnen zouden onderstrepen en de schuld op IsraŽl zouden leggen voor dat lijden.

Matti Friedman, van 2006 tot 2011 werkzaam als redacteur bij het persagentschap Associated Press (AP) in Jeruzalem, heeft goed duidelijk gemaakt hoe het zit met de manier van verslaggeving over het IsraŽlisch-Palestijns conflict en het gebrek aan eerlijkheid van de pers. Hij doet in ĎThe Tabletí enkele schokkende onthullingen over de journalistieke wanpraktijken van AP en beoordeelt daarmee de kwaliteit van het agentschap en van andere grote internationale nieuwsaanbieders. Friedman verteld dat hij tijdens gevechten in Gaza in 2008-2009 persoonlijk informatie heeft gewist dat Hamasterroristen vermomd als burgers vochten en vervolgens ook als burger bij de dodenaantallen werden opgeteld.

Ook leden van de Fatah beweging die door Hamas zijn vermoord, werden als door IsraŽl veroorzaakteĎburgerslachtoffersí aangemerkt.

ĎIk verdoezelde deze sleutelinformatie omdat onze reporter in Gaza bedreigd werdí, aldus Friedman. ĎHet beleid van de redactie was toen, en is nu nog steeds, dat de lezers vervolgens niet geÔnformeerd worden dat de artikelen die ze lezen gecensureerd werden. Een nieuwsredacteur van AP Jeruzalem meldde dat zijn verhaal over de intimidaties van Hamas door zijn oversten in de koelkast werd gestopt. Redacteuren vinden het niet hun taak om tekst en uitleg te verschaffen bij de gebeurtenissen maar ze nemen wel een politieke positie in. Daarbij is verslaggeving voor hen verworden tot een wapen dat ze ter beschikking stellen aan de kant die hun voorkeur geniet.í

Een organisatie die al jaren de originele toespraken publiceert is Memri.Org. Alle anti-IsraŽlische publiciteit wordt vertaald in het Engels, waardoor de leugens van de Arabieren die zich ten onrechte Palestijnen noemen in een ander daglicht komen te staan.

Kinderen in de handen van gewetenloze journalisten en Palestijnse terreurleiders

De cameraís zoemden op 10 augutus 2010 en de fotografen schoten hun plaatjes toen de Ďkleine martelarení van het terreurbewind in Ramallah de auto van David Be'eri, de directeur van de Elad organisatie met stenen bekogelden en hem probeerden te stenigen. Maar liefst zeven fotografen en twee tv-ploegen waren in Silwan (shiloach) nabij de Oude Stad van David in Jeruzalem aanwezig, om de steniging op beeld vast te leggen. De Britse krant de Guardian meldde dat de fotograaf Ilia Yefimovich toevallig precies op het goede moment op de juiste plaats was. Maar niets is verder van de waarheid dan deze verklaring want naast Yefimovich waren er nog 6 fotografen die zo Ďgelukkig waren precies op het goede moment op de juiste plaatsí te zijn waaronder Associated Press de Daily Mail en natuurlijk niet te vergeten de islamitische haatzender Al Jazeera.

Het is business, handel, dat geld oplevert, maakt niet uit wat de gevolgen zijn. Dit soort fotografen houden er andere normen op na dan men normaal gesproken zou mogen verwachten. Beíeri voelde dat zijn leven in gevaar was en probeerde weg te komen maar kon daarbij twee van de stenengooiers niet meer ontwijken. Eťn van hen liep diverse verwondingen op, de ander raakte lichtgewond. De vraag is wie de pers heeft uitgenodigd naar Silwan te komen en wie de jongens heeft geronseld?

Tijdens de 1ste en 2de intifada is het regelmatig voorgekomen dat kinderen door cameraploegen en fotografen zijn geronseld en betaald om IsraŽlische militairen met stenen te bekogelen om zodoende de niets vermoedende wereldburgers te trakteren op door henzelf uitgelokte gewelddadigheden. De gewelddadigheden in Silwan zouden nooit zijn gebeurd wanneer er geen fotografen bij aanwezig zouden zijn geweest. Steeds opnieuw blijken nieuwsbrengers te zijn verworden tot propagandaboodschappers van de Palestijnse terreurleiders en verkopers van misleidende en gemanipuleerde informatie. De kinderen zijn werktuigen in handen van gewetenloze schurken en anti-IsraŽlische propagandisten. Wat in Silwan gebeurde was geen nieuws maar gefabriceerde smeerlapperij. Dit is wat een deel van de media de wereldburger laat zien.

Zoals in alle voorgaande oorlogen en gevechten met de islamitische terreurbewegingen, werd IsraŽl in 2006 tijdens de oorlog tegen de Libanese terreurbeweging Hezbollah, door de internationale media, op een schandalige manier aan de schandpaal genageld. CNN, BBC, Sky News en andere Ďnieuwsbrengersí stonden zichzelf toe een propaganda-arm te zijn van de ďPartij van AllahĒ. De berichtgeving over de gebeurtenissen in Libanon was telkens tendentieus en bewust gericht het imago van de staat IsraŽl en het Joodse volk te beschadigen. De informatie kenmerkte zich door misleidende definities, als nieuws vermomde persoonlijke meningen, selectieve nieuwsgaring en verkeerde gevolgtrekkingen. Alles was er op gericht IsraŽls imago in de wereld verder te bezoedelen en de internationale opinie tegen IsraŽl op te zetten. De door Hezbollah georkestreerde reportages over burgerslachtoffers en verwoestingen in Libanon, werden eindeloos herhaald.

Tijdens Operation Piller of Defense in 2012 maakten nieuwsagentschappen en nieuwsleveranciers zich opnieuw medeplichtig aan mediafraude door gemanipuleerd beeldmateriaal te gebruiken om hun anti-IsraŽl verhalen kunstmatig op te smukken. Nagenoeg alle Westerse mediakanalen en nieuwsleveranciers (AFP, CNN, Reuters, EPA enz.) kwamen op de proppen met pakkende fotoís van ruÔnes waarin speelgoed opduikt dat vrijwel nagelnieuw en ongeschonden uit de puinhopen werd opgedolven. Allemaal nep.

Een pop op liggend op glas, in een beschadigd huis na een IsraŽlische luchtaanval in Gaza op 17 november 2012. (AFP)

Het speelgoed werd er door de fotografen zelf bijgelegd. De truuk werkt altijd.

Zie wat er gebeurt wanneer er cameraís verschijnen op de plaats van een aanval op Gaza en er simpelweg niet genoeg dode en gewonde Arabieren te zien zijn, dan maakt de leugenmachine weer overuren en organiseren ze gewoon wat. Dit voorbeeld werd uitgezonden tijdens een interview van de BBC naar aanleiding van de doelgerichte uitschakeling van Hamas topterrorist Ahmed Said Halil Jabari door het IsraŽlische leger. In de videoclip is een Arabier te zien in beige jacket en zwarte T-shirt, die zo het lijkt gewond is geraakt tijdens de IsraŽlische luchtaanval en door enkele mede omstanders wordt opgepakt en weggedragen. Nauwelijks drie minuten later is het Ďslachtofferí, opmerkelijk snel hersteld, springlevend terug te zien.

Uit een onderzoek in Duitsland bleek dat de media aldaar voor 70% wordt beheerst door journalisten die zichzelf rekenen tot het linkse of extreem linkse -en dus anti-IsraŽlische- politieke kamp. In Nederland geldt al jaren exact hetzelfde. Net als Reuters en de BBC staan de NOS, NRC, Volkskrant en NU.nl, die door veel Nederlanders als 'objectief' worden beschouwd, al jaren vol met eenzijdige anti-IsraŽl propaganda en pro-Palestijnse nieuwsberichten.

Er is nauwelijks sprake van een onafhankelijke pers. In de Europese media, wordt IsraŽl disproportioneel beschuldigd van alle kwalen in het Midden-Oosten. Het is verbazend hoeveel ruimte in de media wordt gewijd aan het conflict tussen IsraŽl en de ďBende van RamallahĒ. Ze geven met regelmaat een platform aan radicale Moslims om hun haat jegens IsraŽl en de Joden te ventileren. En bij zovele gelegenheden, drukken of zenden mediakanalen over heel Europa anti-IsraŽl verhalen uit die louter gebaseerd zijn op gemanipuleerd beeldmateriaal, geŽnsceneerde incidenten en ongefundeerde geruchten. Maar weinig journalisten wagen het een eerlijke opinie te geven als het over dit conflict gaat. Internationale journalisten verzwijgen activiteiten van verschillende terreurgroepen en werken soms zelfs samen met deze terreurgroepen.

HBO-serie is anti-IsraŽl en pro-Palestijns

Zo is er nog het voorbeeld van de Mediaorganisatie HBO dat een 10-delige tv-serie heeft gemaakt over de gebeurtenissen die leidden tot de Gaza-oorlog in 2014. De serie ĎOur Boysí zou gebaseerd zijn op ware gebeurtenissen, aldus HBO.
Toch wordt in de serie, die is opgenomen in Israel, een volkomen vertekend beeld gegeven van deze gebeurtenissen. HBO kiest hiermee partij, tegen Israel en voor de Palestijnen. Belangrijke feiten worden niet vermeld bij de verfilming van de ontvoering en moord op drie jonge Joodse tieners (Naftali Fraenkel, Gilad Shaíar en Eyal Yifrach) en de moord op de Palestijnse jongen Muhammad Abu Chadir.

Chadir werd vermoord door een jonge Joodse man, die zijn schuld erkende en aangaf dat hij hem had vermoord als wraak voor wat er daarvoor met de drie IsraŽlische tieners was gebeurd. Wat HBO echter niet laat zien Ė en dat is buitengewoon cruciaal Ė is dat er in Israel woede en algemene veroordeling was van de moord op deze Palestijnse jongen. In heel Israel, ook in de politiek, verafschuwde men deze moordenaar, die het recht in eigen hand had genomen. Aan de andere kant kregen de terroristen, die de drie IsraŽlische tieners hadden ontvoerd en op brute wijze hadden gedood, een eerbetoon van de Palestijnse Autoriteit en werd in de Palestijnse gebieden snoep uitgedeeld om deze barbaarse daad te vieren. De Palestijnse moordenaars werden helden, en hun families blijven als beloning maandelijks betalingen ontvangen van de Palestijnse Autoriteit. Miljoenen kijkers over de hele wereld zullen zo een zeer vertekend beeld krijgen van wat er echt aan de hand is in dit conflict. Het anti-IsraŽlbeeld zegeviert zoals bijna altijd ten koste van de waarheid. In- en intriest! (Bron: Israel Today).

De wereld zit heel anders in elkaar dan de beeldbuis en de krant ons voorhoudt. Liever de misleiding te onderkennen en dit te melden dan voortleven in de illusie van een valse leugen.

Franklin ter Horst