Palestijnse terreuraanslagen
Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt 23 augustus 1999)
(Bijgewerkt:7 maart 2012)
Dit artikel geeft niet een totaal overzicht van alle door de Palestijnen gepleegde misdaden tegen Israël want die lijst is oneindig lang. In dit artikel staan slechts enkele voorbeelden van de meest gruwelijke moordaanslagen waarbij onschuldige Israëlische burgers het leven hebben verloren. Deze voorbeelden laten zien dat Israël te maken heeft met een ‘volk’ dat het leven veracht en het vermoorden van Israëli’s als het hoogst haalbare in hun leven beschouwen.
Bloedbad
in Itamar
Woorden schieten tekort om de barbaarse moordpartij op vrijdag 11 maart 2011 op de Fogel familie in de plaats Itamar in Samaria te omschrijven. Met een onvoorstelbare wreedheid werden vijf leden van één gezin door Palestijnse terroristen vermoord. Opgehitst door het PA/PLO bewind drongen de terroristen het huis van de Fogel’s binnen op vrijdagavond tussen 22.20 en 22.30 uur. Daar sneden ze de keel door van Yoav (11) en Elad (4 ) die lagen te slapen. Vervolgens werd de vader met messteken om het leven gebracht en sneden ze de keel door van de drie-maanden-oude dochter Hadas, die bij de vader in bed lag. Als laatste staken de hellehonden moeder Ruth dood toen zij uit de badkamer kwam.
De vijf leden van de Fogel
familie, links boven, de driemaanden oude Hadas, midden Elad van vier, rechts
Joav van elf, rechts onder vader Udi en
links moeder Ruth., vermoord door Palestijnse terroristen.
Twee andere zoons, Ro’i (8) and en Yishai (2) lagen te slapen De beide jongens werden gevonden door hun totaal ontrederde zuster de 12-jarige Tamar, toen zij terugkeerde van het huis van de familie Cohen, twee uur nadat haar familie was vermoord. Tamar vond Yishai over het lichaam van zijn vader gebogen, roepend naar hem om op te staan.het elektronische veiligheidshek dat om de nederzetting staat, had niet gefunctioneerd, of het veilighiedsoersoneel niet goed opgelet.
De baby werd eerst over het hoofd gezien en alsnog vermoord toen een van de daders terugkeerde om een M-16 geweer uit het huis te stelen.
Zodra het bericht over de slachtpartij uitgezonden was, gingen Palestijnen in Gaza de straat op om feest te vieren en werden er versnaperingen uitgedeeld in Rafah. Er is bij deze doodscultuur een totaal gemis aan menselijkheid te bespeuren. Websites van Hamas begroetten de moord als “heldhaftig”. Hamas vindt dat een baby vermoorden van 1 maand oud, die in het holst van de nacht in zijn wieg ligt te slapen, en die iedereen onmiddellijk kapittelt als een weerzinwekkende moord, volgens Hamasnormen een echte ‘heldendaad’ moet genoemd worden. Tja, die Arabische terroristen hé, met de moraal van een rat krijg je zoiets als babies vermoorden in de nacht… Een week later bleek uit een opiniepeiling dat één derde van alle Arabieren in Gaza, Jeruzalem en in de gebieden die onder controle van het bewind in Ram-allah staan, achter deze gruweldaad stond.
Dit stuitende gedrag stond in schril contrast met de acties van Joden en het Israëlische leger in Itamar op 17 maart 2011. Daar werd een Palestijnse vrouw en haar baby gered toen zij voortijdig moest bevallen en er ernstige complicaties optraden. De vrouw gaf uit dankbaarheid haar baby de naam Jude. De gebeurtenis leidde tot grote emotie in Itamar waar de traditionele één week durende rouw in acht wordt genomen.
Op de Israëlische radio noemde pemier Benjamin Netanyahu het een ‘weerzinwekkende moord’ en bracht op zondag 13 maart een bezoek aan de rouwende familie Fogel en benadrukte dat Israël zal blijven bouwen als antwoord op het Palestijnse terrorisme. "Zij moorden en wij bouwen", zei Netanyahu. Tamar Fogel onderbrak de minister-president en zei spottend "Zal Amerika je niets doen?" Slechts enkele uren later werden de woorden van Tamar Fogel werkelijkheid, toen de regering-Obama het besluit om meer Joodse huizen te bouwen in antwoord op het bloedbad, scherp bekritiseerde als "onwettig." In een verklaring van het ministerie van Buitenlandse Zaken werd benadrukt dat de nieuwe Joodse bouw, hoe beperkt die ook is, "indruist tegen de inspanningen om directe vredesonderhandelingen tussen Israël en de Palestijnen te hervatten."
De internationale media toonde meer belangstelling voor de door de Israëlische overheid aangekondigde bouw van 500 nieuwe huizen in Samaria en Judea, dan voor de moordpartij op de familie Fogel. Palestijnse terrorisme noemen ze het gevolg van Israëlische beleid en de Joodse slachtoffers “vragen er zelf om” door provocerend op ‘Palestijns grondgebied’te gaan wonen. het vermoorden van de slachtoffers Ze wijzen met de beschuldigende vinger naar Israël.
Tamar haar familie: “Ik zal sterk zijn en dit drama
overwinnen. Ik besef de taak die mij te wachten staat, en zal als een moeder
voor mijn beide broertjes zijn. De opa en oma van de kinderen vertelden dat de
laatste keer dat zij Udi,Ruth en de kinderen zagen was ruim een week voor de
moordpartij. Zij hadden de maand Adar Bet in Itamar gevierd en met
elkaar gezongen, gedanst en gelachen. “Hoe moeten wij de tweejarige uitleggen
wat er is gebeurd terwijl hij huild waarom zijn vader,moeder en zijn andere
vermoorde broer en….er niet meer zijn?”
Een maand na de moord, aan het begin van het Pesachfeest, werd bekendgemaakt dat de daders waren gepakt en volkomen gevoelloos gereconstrueerd bekend. Het gaat om de 19-jarige student Amjad Mahmad Awad en de 18 jaar oude Hakim Mazen Awad, uit het in de buurt van Itamar gelegen dorp Awarta. Beide zijn neven van elkaar.
Dit zijn ze dan, de slagers van Itamar: Amjad Awad, 19 jaar, en Hakim Awad 18 jaar, inwoners van Awarta, een Arabisch dorpje vlakbij de Joodse gemeenschap van Itamar. Zij zouden de hulp hebben gekregen van nog zes anderen inwoners van hun dorp waarvan vier leden van de Awadfamilie zouden zijn. Tijdens hun bekentenissen bleken ze weinig aangedaan door de verschrikkelijke wreedheden die ze hadden begaan. Het enige waar ze spijt van hadden was het feit dat ze niet wisten dat twee andere kinderen van het gezin, Roi, 8 jaar en Shai, 2 jaar, zich tijdens de slachting in een andere kamer bevonden, want anders hadden ze die ook vermoord, zeiden de moordenaars. Amjad zei dat hij na het verlaten van het huis de drang niet kon weerstaan om terug te gaan en de drie maanden oude Hadas Fogel te doden, die ze huilend hadden achtergelaten in het bloed van haar ouders. Een militaire rechtbank in Samaria heeft op 13 sptember 2011 de moordenaar Hakim Awad tot 5 maal levenslang veroordeeld. DNA onderzoek op de plaats van de slachting heeft ondubbelzinnig uitgewezen dat de twee arrestanten ook daadwerkelijk de moordenaars zijn.
In een PLO-Tv programma genaamd "For You" werd de slachtpartij van Hakim Awad verheerlijkt en Israël veroordeeld vanwege het gevangen houden van de moordenaar. Awad's tante was aan de telefoon en las een brief voor die zij aan Hakim had geschreven waarin zij hem een “held” noemde en een “levende legende” voor zijn familie en vrienden. Awad's moeder was eveneens aan de lijn en vertelde dat zij haar zoon niet mocht bezoeken. De presentatrice van het programma "For You" bracht ook nog de hartelijke groeten aan hem over.
Zieke geesten die
ezels en paarden opblazen
Wat is dit voor een samenleving waar leiders wandelende
zelfmoordbommen naar de bushaltes in Israël sturen om onschuldige burgers op te
blazen, en waar terroristen gehoor geven aan de oproep om Israëlische burgers
van de weg te schieten of anderzijds te vermoorden. Waar zieke geesten een
ezeltje opblazen met achter zich een karretje geladen met
Op 26 januari 2003 bliezen PLO-terroristen een ezel op die was vol gehangen met explosieven. De explosie vond plaats tussen Jeruzalem en Bethlehem in de nabijheid van een Israëlische controlepost. Het dier werd d.m.v. een telefonisch signaal opgeblazen op het moment dat een aantal auto's en een pendelbus passeerden. Als door een wonder raakte niemand gewond. Een man uit de plaats Efrat vertelde Arutz-7 wat hij gezien had. ,, Ik was onderweg naar Jeruzalem, toen ik een ezel zag op de weg. Omdat ik het wat erg opvallend vond stelde ik de Gush Etzion Emergency Center hiervan in kennis. Toen ik verder reed zag ik nog een andere ezel die twee manden op zijn rug droeg. Juist op het moment dat ik opnieuw wilde gaan bellen, explodeerde de ezel waarna het karkas in brand vloog. Uit het voorval blijkt nog eens dat de Arabieren nergens voor terugdeinzen als het om het vermoorden van Joden gaat. Bronnen: Arutz-7 Newsletter, 26-1-2003. Honest Reporting, 28-1-2003.
Na iedere succesvolle moordpartij stralen de leiders van
vreugde en gaan in de gebieden die onder hun controle staan,
duizenden volgelingen zingend en dansend de straat op om dit heuglijke feit te
vieren. Op 12 januari 2004 zei de op 11
november 2004 gestorven terreurbaas Jasser Arafat voor de radio: ‘Allah
vraagt van ieder van jullie twaalf kinderen, twee voor uzelf, en tien voor de
heilige oorlog voor de bevrijding van Jeruzalem omdat de joden geen recht hebben
op Jeruzalem en Palestina.’
Hoe trots de moordenaars zijn op hun beestachtige daden bleek nog eens na de bomaanslag van 22 november 2000 op een bus in Hadera in Israël. Hamas- terroristen gaven toen de volgende verklaring af: “de Islamitische en Nationale verzetsbrigades zijn erin geslaagd onze martelaren en de heilige Al-Aksa moskee te wreken, door in het hart van bezet Hadera, een bomauto op te blazen naast een voertuig waarin zich een kudde zionisten bevond. Wij eisen de verantwoordelijkheid op voor deze heldhaftige operatie waarbij twee varkens werden gedood en zestig werden gewond”.
Kindermoordenaar Samir Kuntar door Israël vrijgelaten
Op 16 juli 2008 is de Libanese
kindermoordenaar Samir Kuntar door Israël vrijgelaten in ruil voor twee
Israëlische militairen Ehud Goldwasser en Eldad Regev die op 12 juli 2006
door Hezbollah levend gevangen waren genomen en in lijkkisten teruggestuurd.
Kuntar in Israël “Het Beest” genoemd, zat bijna dertig jaar in een Israëlische
cel voor een weerzinwekkende moordpartij op onschuldige Israëlische burgers.
Kuntar landde op 22 april 1979 ’s nachts met drie andere terroristen in een
rubberboot vanuit Libanon op de kust bij Nahariya. Politie officier Eliyahu
Shadar die hen betrapte, was hun eerste slachtoffer. Het viertal drong daarna schietend het
appartement binnen van de 28 jarige
Danny Haran en zijn vrouw Amadar en hun twee dochtertjes Yael van twee en Einat van vier. In het door het “Israel
Ministry of Foreign Affairs”, na 39 jaar vrijgegeven rapport over de
gebeurtenis, staat dat de moeder zich met haar tweejarig dochtertje Yael op een
zolderkamer had verborgen in de hoop dat ze daar niet zou worden ontdekt. De
moeder probeerde het gehuil van het meisje te stoppen maar klemde het kind zo dicht tegen zich aan, dat
het stikte. Vader Danny Haran probeerde met de vierjarige Einat de flat uit te
vluchten naar een gemeenschappelijke schuilkelder. Maar de terroristen vingen
hem op en sleurden hem en het meisje mee naar het strand. Daar werd de vader
voor de ogen van zijn dochtertje, van dichtbij in de rug geschoten. Daarna
vervolgde Samir Kuntar zijn satanische act door het hoofd van het meisje met
z’n geweerkolf te verbrijzelen. De politie doodde twee van de terroristen en
namen Kuntar en Ahmed Assad gevangen.
Links Danny, Einat en Yael Haran. Rechts de man die de schedel van het
vierjarige Israëlische meisje (links op de afbeelding) verbrijzelde.
Het officiële dagblad van het PA/PLO bewind in Ram-allah
verheerlijkte de moordenaar en schreef: “Samir Kuntar is een man om trots op
te zijn in de geschiedenis van de nationale beweging. Een naam die hij gemaakt
heeft tijdens het verzet in Libanon en de heldhaftige strijd in Nahariya.
Kuntar schreef edele geschiedenis van zijn naam in letters van vuur en licht
tijdens de veldslagen van de strijd. Kuntar was een baken van licht voor ons en
zal dat blijven voor alle komende generaties. Iedere dag die voorbij gaat,
groeit de trots van Samir en onze trots over hem wordt groter en groter”.
Aboe Mazen (Mahmous Abbas) de leider van het PA/PLO bewind, prees de kindermoordenaar Kuntar na zijn vrijlating en stelde hem een heldenonderscheiding in het vooruitzicht. Het is al jaren zo dat dit soort terroristen als dappere helden worden bejubeld en voor hun gruwelijke moordpartijen met onderscheidingen worden beloond. Dat gebeurde massaal onder Arafat en dat gebeurt ook nu onder Mazen. Mazen feliciteerde de familie van Kuntar met z’n vrijlating en stuurde felicitaties aan de terreurbeweging Hezbollah. De onder controle van Mazen staande PA/PLO-tv toonde een afbeelding van de bloeddorstige terrorist met op de achtergrond de staat Israël in z’n geheel bedekt met een Palestijnse vlag. Ze noemen Kuntar de “ideale” gevangene en noemen zijn monsterachtige moordpartij een “heldendaad” in de strijd tegen Israël.
Costal Road Terror Attack
Op 11 maart 2009 vierde het PA/PLO regiem onder leiding van Mahmoed Abbas de gruwelijke terreuraanslag op Israëlische burgers op 11 maart 1978 door er een tv- uitzending van maar liefst een uur aan te wijden. De terreuraanslag staat bekend als de “Costal Road Terror Attack”. De aanslag vond plaats in de tijd dat Yasser Arafat met ca 20.000 door Rusland opgeleide en bewapende terroristen, Libanon in een dodelijke greep hield. De terroriste Dalal Mughrabi en 11 anderen waaronder nog een vrouw, waren in rubberboten vanuit Libanon vertrokken en aan land gekomen op het strand nabij Ma’agon Michael, ten noorden van Tel Aviv. Ze doden eerst de Amerikaanse fotograaf Gail Rubin en kaapten een taxi waarvan de inzittenden eveneens werden vermoord. Vervolgens dwongen ze een bus tot stoppen met daarin passagiers die een dagje uit waren. Onderweg richting Tel Aviv, werden passerende auto’s onder vuur genomen en op gijzelaars in de bus geschoten en het lichaam van een van de slachtoffers naar buiten gegooid. Er werd nog een tweede bus gekaapt waarvan de passagiers werden gedwongen in de eerste gekaapte bus plaats te nemen.
Fatah terroriste Dalal Mughrabi.
Het
aanvankelijke plan was met de gekaapte bus naar een luxueus hotel in Tel Aviv
te rijden om daar toeristen en buitenlandse ambassadeurs te gijzelen om deze te
ruilen met in Israël gevangen zittende Palestijnse terroristen. Maar zover
kwamen de gijzelnemers niet omdat ze tot stoppen werden gedwongen bij een
wegversperring van de politie in Herzliya waarna een vuurgevecht ontstond.
Passagiers die probeerden te ontsnappen werden neergeschoten. Door een explosie
vloog de bus in brand waardoor diverse
gijzelaars levend verbranden. In totaal kwamen bij deze Palestijnse
terreuraanval 38 Israëlische burgers om het leven waaronder 13 kinderen.
Daarnaast veielen er ook nog eens 71 gewonden. De terreuractie werd uitgevoerd
door de Fatah beweging van Yasser Arafat onder de naam “Operatie van de
martelaar Kamal Adwan” een PLO terrorist die door Israëlische commando’s was
gedood tijdens een actie in Beiroet in april
Dalal Mughrabi werd ter plaatse
doodgeschoten door IDF soldaat Ehud Barak, die van 1999 tot 2001premier was van
Israël.
Het optreden
van Dalal Mughrabi werd omschreven als heldhaftig en uitzonderlijk. Ook de PA/PLO
krant Al Hayat Al Jadeeda noemde haar op 10 juli 2008 een levende legende en
een geweldig voorbeeld voor alle Palestijnse vrouwen. Een meisjesschool in
Hebron werd naar haar genoemd evenals een zomerkamp waar kinderen een
terreuropleiding volgden.Het Palestijnse regiem heeft in maart 2010 een plein
in Ram-allah naar Mughrabi vernoemd en haar officieel tot ‘shahid’ martelaar
verklaard, een Islamitische eretitel voor ieder moslim die de religieuze
opdracht van de Koran – het doden van alle ongelovigen, speciaal Joden- is
nagekomen en daarmee een plaats in Allah’s paradijs heeft verdiend.
Het is gebruikelijk dat het PA/PLO bewind straten, pleinen, scholen, sportverenigingen etc. naar Palestijnse moordenaars noemt als beloning voor het vermoorden van onschuldige Israëlische burgers.
Mughrabi’s stoffelijke overschot werd op 16 juli 2008 door Israël aan de Libanese terreurgroep Hezbollah overgedragen tegelijk met kindermoordenaar Samir Kuntar, in ruil voor de Israëlische soldaten Eldad Regev en Ehud Goldwasser die op 12 juli 2006 door Hezbollah gevangen waren genomen. Levend gevangen genomen en in lijkkisten teruggestuurd.
Eldad Regev en Ehud
Goldwasser
Zelfmoordaanslag op Dolphin discotheek in Tel-Aviv
Op 1 juni 2001 blies een
Pal-Arabische zelfmoordterrorist zich op buiten de Dolphin discotheek in Tel
Aviv. Daarbij kwamen 21 teenagers om het leven en raakten er 132 gewond.
Zeventien vonden onmiddellijk de dood en vier stierven later aan hun
verwondingen. De wandelende zelfmoordbom mengde zich tussen een grote groep
teenagers die in de rij stonden te wachten om in de discotheek binnengelaten te
worden. Terwijl hij zich in de rij wachtenden bevond, blief hij zichzelf op. De
bom bevatte een grote hoeveelheid metalen objecten- inclusief metalen balletjes
en schroeven- gemaakt om er zoveel mogelijk slachtoffers mee te maken. Het
merendeel van de teenagers waren jongeren uit de voormalige Sovjet Unie. De
Pal-Arabische Hezbollah claimde de aanslag.
Zelfmoordaanslag op Dolphin discotheek in Tel Aviv op 1 juni 2001
Verloren bij het kaarten?
“dood een Israëlische militair”
Tijdens een kaartspel op 2 april 2001 tussen Atef Abayat, hoofd van de
Tanziem terreurbeweging, en een paar van zijn handlangers, werd de afspraak
gemaakt dat de verliezer een Israëlische militair moest vermoorden. Deze gebeurtenis
werd bekend gemaakt tijdens een verhoor door het Israëlische leger van de
gearresteerde Tanziem terrorist Omar Abu-Sneineh in juni 2001 tijdens ‘Operatie
Determinned Path’.Abayat was de verliezer van het spelletje kaart. Geheel in
overeenstemming met de afspraak voerde hij zijn misselijkmakende ‘opdracht’uit
en vermoorde de 20 jarige Israëlische
sergeant Danny Darai in de nabijheid van het graf van Rachel op de weg van
Jeruzalem naat Bethlehem. Darai had net zijn bewakingsopdracht achter de rug en
was te voet op weg naar zijn legeronderdeel
Danny Darai
Terreuraanslag Hebreeuwse Universiteit Jeruzalem 2002
Op 31 juli 2002 ontplofte een bom gevuld met granaatscherven in het Frank Sinatra cafetaria op de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem. Daarbij vielen negen doden waaronder vier Israëli’s en vijf buitenlanders. Daarnaast vielen er 85 gewonden. De terreurbeweging Hamas claimde de verantwoordelijk voor deze bomaanslag. Op 17 augustus 2002 arresteerde het Israëlische leger een viertal terroristen die verantwoordelijk waren voor de aanslag. Het ging om Muhammad Ouda, 29 jaar, Wassem Abasi, 25 jaar, Wael Kassem, 30 jaar, en leider van de terreurgroep en Ala Abasi, 30 jaar. Deze cel bleek ook verantwoordelijk voor de aanslag op de koffieshop Café Moment in Jeruzalem. Ze waren afkomstig uit Silwan en Ras al Amud in het oostelijk deel van Jeruzalem en konden daardoor vrij in Israël rondreizen. Bovendien werkte de terrorist die de bom plaatste, als constructie bankwerker op de universiteit zodat hij niet opviel toen hij de dag voor de aanslag de bom in een onopvallende tas in het cafetaria plaatste.
|
|
|
|
||||
|
29,Jeruzalem |
|
53, Jeruzalem |
|
24, Californië |
|
25, Pennsylvania |
|
|
|
|
|
|||
|
37, Jeruzalem |
|
36,New York |
|
24, Massaschusetts |
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
61, Jeruzalem |
|
30, Jeruzalem |
|
|
|
|
De negen
slachtoffers
Na de gruwelijke aanslag gingen naar schatting 10.000 ‘Palestijnen’ feestend de straat op. Muziek galmde uit luidsprekers en jong en oud zongen en dansten door de straten. Volgens een verklaring van de al-Qassam Brigade, de militaire vleugel van Hamas, was de aanslag een wraakactie voor de dood van hun leider Salah Shehadeh. De feestelijke viering van het ‘succes’ van dit soort gruwelijke aanslagen geven precies weer met wat voor barbaren Israël te maken heeft. Aartsterrorist Shehadeh werd in de nacht van 23 juli 2002 gedood bij een luchtaanval van het Israëlische leger in Gaza. Hij was het brein achter honderden aanslagen op de Israëlische burgerbevolking waarbij minstens 200 Israëliërs om het leven zijn gekomen. Omdat hij vreesde voor een Israëlische aanslag had hij zich ‘verstopt’ in een flat te midden van familie en honderden anderen. Dit had tot gevolg dat er naast hem, nog 12 doden en 100 gewonden vielen.
Zelfmoordaanslag Sbarro
pizzeria in Jeruzalem
Op 9 augustus 2001 blies een
Palestijnse terrorist zich op met een spijkerbom in de Sbarro
pizzeria op de hoek van de King George straat en de Jaffastraat in het
centrum van Jeruzalem. Het restaurant zat tijdens de aanslag, vol met mensen
die de lunch gebruikten. Er vielen 15 doden onder wie zeven kinderen en 130
gewonden. Onder de doden bevonden zich vijf
gezinsleden van de familie Schijveschuurder. De vader, de moeder, hun
dochter Ra’aya van 14 , Avraham Yitzhak zoon van 4 en dochter Hemda van 2 jaar.
De Palestijnse terreurgroepen Islamitische Jihad en Hamas eisten de
verantwoordelijkheid op voor deze afschuwelijke moordpartij.
Links Zelfmoordaanslag op
het Sbarrorestaurant in Jeruzalem op 9 augustus 2001. Rechts de omgekomen leden
van de familie Schijveschuurder.
Het ging om een bom volgepakt
met spijkers, schroeven en
bouten om een zo groot mogelijk aantal slachtoffers te maken. Waarschuwing: de beelden zijn gruwelijk!
Bij deze aanslag verloren Arnold en Frimeth Roth hun dochter Malki. De vijftienjarige
Malki Roth besloot met haar vriendin Michal iets te gaan eten in deze pizzeria.
Niet wetend dat de PLO-zelfmoordterrorist Izz al-Din Shuhail al-Masri die dag
had uitgekozen om zichzelf in die eetgelegenheid op te blazen. Aanvankelijk
konden haar ouders hun dochter niet vinden. Tegen middernacht kregen ze een
telefoontje, om naar het ziekenhuis te komen. „Het was de langste reis die ik
ooit heb gemaakt”, vertelde vader Arnold in een eerder interview. Ahlam Tamimi
kreeg 320 jaar gevangenisstraf voor haar aandeel in deze aanslag en heeft bij
herhaling verklaard geen berouw te hebben van haar daad en hetzelfde weer zou
doen na vrijlating, zoals
te zien is op deze video.
Op 18 oktober is de Israëlische militair Gilad Shalit vrijgelaten. De terreurbeweging Hamas liet Shalit na vijf jaar vrij in ruil voor de vrijlating van in totaal 1027 terroristen waaronder Ahlam Tamimi , de vrouwelijke terrorist die als chauffeur fungeerde voor de zelfmoordenaar die de het Sbarro restaurant opblies.
Twee jongens dood gestenigd.
Op 8 mei 2001 vond de moordpartij plaats op twee Joodse tieners Koby Mandell 13 en Jozef Ishran 14 jaar oud. Beide werden gedood in de buurt van het Joodse dorp Tekoa in Judea. Op de dag van de moord waren ze gaan wandelen in de woestijn vlak bij hun dorp terwijl hun ouders dachten dat ze gewoon naar school waren gegaan. Toen ze niet thuis kwamen dachten de ouders dat ze na de school naar Jeruzalem waren gegaan om daar deel te nemen aan een demonstratie. Toen ze echter om middernacht nog niet thuis waren schakelden de ouders de politie in. De lichamen van de jongens werden de volgende ochtend ontdekt in een grot vlak bij Tekoa. De jongens waren vastgebonden, gestoken en met stenen doodgeslagen. De wanden van de grot waren door de moordenaars besmeurd met het bloed van de jongens. De lichamen waren zo zwaar verminkt en misvormd dat tandheelkundige gegevens moest worden gebruikt voor identificatie. De moordpartij werd opgeëist door een Palestijnse terreurbeweging met de naam ‘Hezbollah-Palestina’. De Israëlische politie arresteerde 20 Palestijnen uit nabijgelegen dorpen maar voor zover bekend, zijn de echte daders nooit gevonden.
Wafa Al Biss
In 2005 haalde Wafa Al Biss
het wereldnieuws met haar mislukte poging om met
Al Biss probeerde in 2005 vanuit Gaza, met
Wafa
Al Biss
Het Israëlische leger arresteerde deze vrouw op 22 juni 2005 waarna ze werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 12 jaar. Na haar arrestatie zei ze dat ze had gehoopt 50 Joden op te blazen waaronder kinderen en baby’s. Zij vertelde geen enkele wroeging te hebben voor haar actie of voor het opblazen van de mensen die bereid waren haar te helpen. Al-Biss vertelde aan verslaggevers dat het van kinds af aan haar droom was geweest een zelfmoordactie uit te voeren en martelaar te worden. Zij is één van de 1027 vrijgelaten terroristen in ruil voor de op 18 oktober vrijgelaten Israëlische militair Gilad Shalit.
De moord op Binyamin en Talia Kahane
Op 31 december 2000, vermoordde terrorist Mustafa Muslimani, Binyamin en Talia Kahane. Deze moordenaar is één van de terroristen die op 18 oktober 2011 is vrijgelaten in ruil voor de Israëlische militair Gilad Shalit. Binyamin Kahane was de zoon van Rabbi Meir Kahane. Kahane is vermoord samen met zijn vrouw, toen zij in hun auto van Jeruzalem op weg naar huis in Kfar Tapuach in een hinderlaag reden, waarbij ook vijf van hun kinderen gewond raakten. Vrienden van de familie Kahane hielden op 16 oktober 2011 een bijeenkomst in Hebron waar besloten werd jacht op de terrorist Muslimani te maken en een prijs van 100.000 dollar op zijn hoofd te zetten. Een deelnemer aan de bijeenkomst zei: “De regering van Israël laat ons geen andere keus dan zelf tot actie over te gaan”? De Saoedische geestelijke leider, sjeik Awad Al-Qarni, reageerde op deze actie door een beloning van 100.000 dollar uit te loven voor elke ‘Palestijn’ die een Israëlische soldaat weet te ontvoeren. Hetzelfde bericht verscheen ook op Pal Today, een PLO-nieuwssite gelieerd met de terreurgroep van de Islamitische Jihad in Gaza. Tijdens Israëls operatie “Cast Lead” kondigde deze sjeik een Fatwa af waarin hij gebood alle Israëliërs en Israëlische belangen waar dan ook in de wereld aan te vallen. “Hun bloed moet vergoten worden zoals het bloed van onze broeders in ‘Palestina’ wordt vergoten,” zei hij. “Zij moeten meer pijn lijden dan onze broeders. Dit is een fatwa waarvoor ik verantwoordelijk ben in het aanschijn van Allah,” zei sjeik Qarni op de website van Islam Online.
Sjeik
Awad Al-Qarni
Passover zelfmoordaanslag Park Hotel in Netanya
Op 27 maart 2002 liep de zelfmoord terrorist Abdel-Basset Odeh, ongestoord het restaurant van het Park Hotel in de kustplaats Netanya binnen en blies zich op met een zelfmoordgordel waarbij 30 mensen de dood vonden en 140 gewonden vielen waarvan 20 ernstig. In het hotel bevonden zich op het moment van de aanslag 250 gasten. De slachtoffers, voornamelijk oudere mensen, zaten aan de traditionele Pesach maaltijd waarbij de bevrijding van het Joodse volk uit Egypte wordt herdacht. Odeh was een lid van de IzaDin al-Kassam Brigades, een onderdeel van Hamas en afkomstig uit de plaats Tulkarem en stond op de lijst van door Israël gezochte terroristen. Odeh was de uitvoerder van een gedetailleerd plan dat opgezet was door Al-Sayed een terrorist van de Hamas. Al-Sayed controleerde onder meer de explosieven, hielp Odeh met het schrijven van zijn testament en maakte een video terwijl Odeh het testament voorlas. Een jaar na de aanslag werden vier terroristen van Hamas opgepakt die de aanslag hadden voorbereid waaronder Al-Sayed en werden respectievelijk tot 29 en 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld. In reactie op de aanslag in Netanya mobiliseerde Israel duizenden reservisten en begon de maandlange Operation Defensive Shield om terreurnetwerken in de gebieden die onder controle van het Fatah/PLO bewind staan, te vernietigen. Door aanslagen die plaatsvonden in Israel voor en tijdens Operation Defensive Shield, werden circa 100 Israelische burgers gedood en honderden raakten gewond. Bij de operatie zelf kwamen 240 Palestijnen en 30 Israelische soldaten om. Van de Palestijnen is niet duidelijk of het om militanten of burgerslachtoffers gaat.
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
De slachtoffers van de zelfmoordaanslag
in Netanya
Vlak voor Pesach van 2011 werd bekend dat het Fatah/PLO bewind de familie van Abdel-Basset Odeh, de terrorist die de aanslag uitvoerde, een speciale oorkonde heeft gekregen van Fatah/PLO minister Issa Karake. Het bewind zegt tegen de heldenverering van terroristen te zijn, maar in de praktijk verteld steeds een ander verhaal.
De
onder controle van het PA
bewind staande Palestijnse krant Al-Hayat, rapporteerde uitgebreid inclusief
deze foto over de huldiging.
Bejaarde Avi Boaz
vermoord
Nadat de zeventigjarige uit
Amerika geëmigreerde invalide jood Avi
Boaz, met een Palestijnse vriend in Bethlehem aan het winkelen was geweest,
werden zij bij een Palestijnse controlepost aangehouden. Onder de ogen van de
Palestijnse politie werd Boaz door vier leden van de terreurgroep Tanziem
meegenomen naar een veld even buiten Bethlehem waar zijn met kogels doorzeefde
lichaam later werd teruggevonden. Hoewel de daders bekend waren deed het PA/PLO
regiem geen enkele moeite ze te arresteren. Boaz stond bekend als vriend van de
Palestijnen en werd door iedereen op handen gedragen. Zelfs de PA/PLO -politie
hielp hem regelmatig uit zijn auto als hij de plaatselijke kapper bezocht.
Velen vroegen zich af hoe bezeten van haat men moet zijn om een zeventigjarige
man die zich met behulp van krukken voortbewoog, zo beestachtig te kunnen
vermoorden.
Zelfmoordterroriste blaast zichzelf op
De zelfmoordterroriste, Rim Sali al-Rayashi, een 22 jarige moeder van twee kinderen, bevond zich op 14 januari 2004 onder een groep Arabische arbeiders bij de grensovergang tussen de Gazastrook en Israël. Met de smoes dat ze een ijzeren plaat in haar been had, wist ze de metaaldetector te ontlopen. Bewakers zeiden haar te wachten in een kantoorgebouw waar een vrouwelijke soldaat haar zou fouilleren. In het kantoor deed ze of ze flauw viel. Toen enkele soldaten en leden van een particuliere veiligheidsdienst haar wilden helpen, activeerde ze de explosieven. Hierbij vielen 5 doden en raakten 10 mensen gewond van wie vier ernstig. Op een videoband vertelde de moeder dat ze er al sinds haar 13e van droomde om een zelfmoordaanslag te plegen. "god gaf mij twee kinderen waar ik ontzettend veel van hou" zei ze voordat ze haar kinderen verliet om de kinderen van Israëlische moeders te vermoorden. Israël’s humanitaire gebaar om duizenden Arabieren hun werkvergunning terug te geven werd door het PLO-bewind van Arafat ‘beloond’ met zelfmoordaanslagen.
Moordenaar van Miri Ochana
door PLO-bewind herdacht
Op de voorpagina van “Al Ayyam” de dagelijkse nieuwskrant van het PA/PLO bewind werd de terrorist Muhammed Ziad Alkhalili herdacht die in het Joodse dorp Hamra in de Jordaan vallei, een bloedbad had aangericht. Alkhalili droeg een uniform van het Israëlische leger toen hij het dorp binnendrong. Hier vermoorde hij drie Joodse bewoners waaronder de 45 jarige moeder Miri Ochana en haar 11 jarige invalide dochter Yael. Na een schotenwisseling met Israëlische militairen die belast waren met de verdediging van het dorp, klopte hij aan bij Miri die hem vervolgens binnenliet omdat zij dacht met een Israëlische militair van doen te hebben. Toen de militairen uiteindelijk het huis binnendrongen bleek de terrorist moeder en dochter te hebben neergeschoten. De dochter was al overleden en de moeder werd zwaar gewond met een militaire helikopter overgebracht naar het Hadassah ziekenhuis in Jeruzalem waar zij korte tijd later overleed. De PA/PLO -radio ”Voice of Palestine “ noemde de terrorist een heldhaftige martelaar en bracht een lied ten gehore waarin Palestijnen werden opgeroepen zich als martelaar beschikbaar te stellen voor aanslagen in Israël.
Gruwelijke moordpartij op Shiri Shefi
Een Palestijnse terreurgroep die zich het “Leger van Palestina” noemt, was op 27 april 2002 betrokken bij een aanslag in Adura, een Joods dorp in Judea. Bij deze aanslag kwamen in totaal vier Joodse burgers om het leven en raakten er zeven min of meer ernstig gewond. Drie als Israëlische militairen verkleedde terroristen drongen gewapend met M16 en Kalachnikov geweren het dorp binnen via de omheining, op de ochtend van de Shabbat. Shiri Shefi en haar drie kinderen waren in de slaapkamer toen zij door het raam iemand zag komen aanrennen in een Israëlisch legeruniform. Haar dochtertje Danielle was al aangekleed, haar haar was netjes gekamd en haar moeder was juist bezig haar de shabbat-schoentjes aan te trekken. De terrorist trok de deur van de slaapkamer open en vuurde een regen van kogels af. Shiri zag haar dochtertje Danielle bloedend uit een wond aan haar hoofd op de vloer in elkaar zakken. Zij sprong in een flits overeind en duwde de terrorist de kamer uit en sloot de deur. Ze gaf de andere twee kinderen, die ook gewond waren geraakt, opdracht onder het bed te kruipen. De terrorist kwam echter niet terug maar schoot buiten nog twee mannen dood die vanuit de synagoge kwamen toegesneld. Shiri zag hoe haar kleine Danielle badend in haar bloed haar laatste adem uitblies. Zelfs de posters van Micky Mouse aan de wand, zaten nog vol bloed. Het Israëlische leger wist een van de daders te achterhalen waarbij hij in een vuurgevecht werd gedood.
Danielle Shefi
en haar kamer na de aanslag
Drama in French Hill
Op 19 juni 2002 voltrok zich een drama in French Hill in Jeruzalem. Daar stapte de 22 jarige Palestijnse zelfmoordenaar Muhammed al-Ghoul met een diplomatenkoffertje, vol met explosieben, knikkers en spijkers, een bus binnen en blies zich op. In de bus die volledig werd verwoest, troffen reddingswerkers nog drie vrouwen aan waarvan de hoofden waren weggeblazen. Overal lagen armen en benen van andere slachtoffers. De PA/PLO tv toonde de afscheidsrede van de moordenaar. Hij vertelde hoe heerlijk het is te doden en gedood te worden voor de goede zaak. Daarmee anderen aansporend hetzefde te doen. In de PA/PLO gebieden ging de bevolking juichend de straat op om de massamoord te vieren. Muziek galmde uit luidsprekers en Palestijnen jong en oud zongen en dansten naar hartelust door de straten.
Zelfmoordbom Muhammed al-Ghoul
Massoud Elon, gestenigd en verbrand
Op woensdag 1 januari 2003 werd de 72 jarige Israëlische burger Massoud Elon op gruwelijke wijze door Palestijnse terroristen vermoord. Elon, vader van 9 kinderen was tegen de waarschuwingen van zijn familie in op bezoek gegaan bij Arabische kennissen in de Jordaanvallei. Hij sprak vloeiend Arabisch en kende de omgeving als zijn broekzak. Elon verkocht al jaren kleding en andere goederen onder behoeftige Arabieren en Bedoeïenen voor sterk gereduceerde prijzen. Toen hij niet naar huis terugkeerde alarmeerde zijn familie de politie. Deze was al gealarmeerd door een bericht op de tv-zender Al Jazeera waarin triomfantelijk werd bericht over een moord op een jood in de omgeving van de Jordaan vallei. Na lang zoeken vond de politie bijgestaan door vrijwilligers op 2 januari zijn auto met daarin het totaal verbrande lichaam van Elon. Ooggetuigen van de moord vertelden de politie dat Elon eerst was gestenigd en daarna in zijn auto gezet en verbrand. Hij was zo onherkenbaar verminkt dat de politie de grootste moeite had hem te identificeren. Deze weerzinwekkende moord werd opgeëist door de Al-Aqsa Martelaren Brigade.
Massoud Elon
Palestijnen trots op vermoorden Noam Leibovitch van 7 jaar
Op 17 juni 2003 opende de 25 jarige terrorist Tarek Hassin het vuur op een auto met Israëlische inzittenden en vermoordde daarbij het 7 jarige meisje, Noam Leibovitch. Dat gebeurde op de Trans-Israël Autosnelweg in de buurt van Qalqiliya. De kogel doorboorde het lichaam van Noam en drong vervolgens het lichaam van haar 3 jaar oude zusje Shira binnen en stopte vlak bij haar ruggegraat.Doktoren van het Schneider Children’s Hospital in Petach Tikvah wisten de kogel tijdens een zeer moeilijke operatie succesvol te verwijderen. De chauffeur, de grootvader van beide kinderen en hun broertje raakten licht gewond. De PLO-radiozender ‘Voice of Palestine’ vertelde dat er een schietincident had plaatsgevonden bij Qalqiliya waarbij een vrouwelijke Israëlische "Settler" om het leven was gekomen. De ware toedracht werd niet genoemd. Verschillende terreurgroepen eisten trots de verantwoordelijkheid voor deze laffe kindermoord op. Hassin die de aanslag pleegde was lid van de Islamitische Jihad. Hij gaf zich over bij een controlepost in Qalkilya na door het Israëlische leger te zijn omsingeld. Het leger arresteerde ook nog drie andere leden van de Islamitische Jihad die eveneens bij de moordpartij betrokken waren.
De 7 jarige Noam Leibovitch
Mensen als brandende fakkels.
"Ik zag een vrouw die in brand stond, alsof ze een toorts was. Eerst branden haar kleren en toen haar huid,"aldus Eli Shmueli toen hij de zelfmoordaanslag in Jeruzalem beschreef op 11 juni 2003 waarbij 16 onschuldige burgers door een als orthodoxe jood verklede 18 jarige Palestijn uit Hebron de dood in werden gejaagd en waarbij 135 mensen gewond raakten waaronder vele toevallige voorbijgangers. Shmueli stond in de Jaffastraat toen hij een explosie hoorde. Hij zag een bus waarvan de ramen waren weggeblazen en mensen die in brand stonden. "Mensen branden als toortsen" aldus Shmueli. Het was verschrikkelijk, erger dan ik op de foto’s in Yad Vashem heb gezien.
De
slachtoffers
Chaim Sidman was die woensdag in Jeruzalem op weg naar zijn wekelijkse Torah lezing. Omdat hij iets te vroeg was besloot hij naar een vriend te gaan om bij hem wat uit te rusten. Hij was net ingedut toen hij met een harde knal, die als een donderslag klonk, wakker werd geschud. Hij deed zijn ogen open en zag dat de ramen trilden. Er viel een korte stilte en toen hoorde hij overal geschreeuw. Hij sprong op en rende naar buiten naar de plaats van de explosie. Hij zag mensen wegrennen en schreeuwen. Hij staarde naar de bus zo’n vijftig meter van de plek in de Jaffastraat waar de bom was ontploft. Alle ramen en raamwerken waren uit de bus weggeblazen. Als een magneet werd hij naar de bus toe getrokken. Hij zag iemand met een open vleeswond die het uitschreeuwde van de pijn. Bij de zijdeur van de bus was iemand van rond de 30 die op de onderste trede van de busdeur zat neergehurkt. Zij gezicht was met bloed besmeurd, vooral zijn ogen.
Het voorste gedeelte van de bus was het ergst getroffen. Zes passagiers zaten nog in hun stoel, ze hadden brandwonden opgelopen. Van een oudere man die achter de chauffeur zat was het hoofd naar achteren gerukt; zijn gezicht was helemaal verkoold. Naast hem zat een vrouw met verschroeid haar. Ook haar gezicht was helemaal verkoold en ze verroerde zich niet meer. Tegenover de oudere man zat een vrouw wiens gezicht helemaal zwart was gebrand. Achter haar leunde iemand op haar schouder. De persoon was onthoofd. Naast de vrouw was een andere vrouw van in de 30. Haar gezicht, haren en kleren waren verbrand. Ze bewoog haar armen wild heen en weer, vechtende om onder het puin dat op haar gevallen was uit te komen. Bij de deur van de chauffeur lag een man bewegingsloos met zijn gezicht op de grond en met één been op de trede van de bus en het leek alsof hij door de explosie uit de bus was geslingerd.
Uiteindelijk arriveerden de ambulances. Een arts maakte een snede in de luchtpijp van een gewonde en een andere arts bracht een buisje in de luchtpijp van een ander slachtoffer aan. Een arts bedekte het hoofd van een gewonde die op een brancard lag. Ze had het niet gehaald. Over lagen doden en gewonden. Mensen met afgerukte ledematen. Chaim Sidman was er misselijk van en stond op zijn benen te trillen. Hij had bloed op zijn hemd en zijn schoenen waren nat geworden door een mengsel van bloed en olie. Hij vertelde aan een verslaggever van de BBC dat hij op de plek van de aanslag, de Routekaart van president Bush naar Auschwitz had gezien. De verslaggever knipte later deze opmerking uit zijn verslag. De slachtoffers in de bus waren Israëlische pendelaars, slechts 10 of 15 minuten van huis, waar ze met hun gezin het avondeten zouden nuttigen.
Mickey Levy, de politiecommandant van Jeruzalem vertelde achteraf dat de terrorist een zeer zware bom bij zich had, voor het grootste deel gevuld met metalen bouten, nagels en schroot, met het doel zoveel mogelijk passagiers te verwonden of te doden.
Dr.Daniel Yaakobi vermoord
Op 27 juli 2006 werd de 59 jarige Dr. Daniel Yaakobi door vier Palestijnen in de stad Qalqilya vermoord. Op 17 juni 2009 maakte het Israëlische leger bekend na drie jaren onderzoek, de moordenaars te hebben gearresteerd.
Links Dr.Daniel Yaacobi, rechts
zijn moordenaar Tayun Tayun
Yaakobi’s lichaam was totaal verbrand gevonden in een auto in een veld nabij Qalqilya. Hij was voor het laatst gezien toen hij een dorp verliet in de buurt van Karnei Shomron. Twee dagen later meldde het Israëlische leger dat vier leden van de Palestijnse terreurgroep al-Aqsa Martelaren Brigades, een militaire afdeling van de Fatah beweging van de huidige PA/PLO leider Mahmoud Abbas, waren gearresteerd in relatie tot de moordpartij. Zij werden echter weer vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs. Gedurende de maanden april en mei van dit jaar arresteerden leden van de Israëlische Grens bewaking vier verdachten waaronder Tayun Tayun, een lid van de Fatah beweging, zijn 25 jarige broer Ahmad Tayun, de 19 jarige Amar Nofel, en de 26 jarige Nassim Jabaiti. Tayun Tayun zei dat de moordpartij op Jaacobi een wraakneming was geweest voor de dood van Hamada Shtiwi. Shtiwi was lid van de terreurbeweging Islamitische Jihad en werd er door Israël van werd beschuldigd een zelfmoordenaar Israël binnen te hebben gesmokkeld.Tayun vertelde dat Yaakobi zijn auto in de garage bij zijn broer had gebracht in Qalqilya en zei hem met een moersleutel en een ijzeren staaf te hebben doodgeslagen. De beide andere daders Ahmad en Nofel, die even later bij de garage arriveerden hebben het lichaam van Jaacobi in zijn auto gelegd en in brand gestoken. Na de begrafenis van de Islamitische Jihad terrorist Shitwi, waren ze naar de garage teruggekeerd om de sporen van de moordparij uit te wissen en de persoonblijk bezittingen van de dokter te verbranden. Yaacobi’s schoonzoon vertelde dat de dokter iedereen hielp die hulp nodig had, zowel Joden als Arabieren. Vele Arabieren die hem kenden reageerden verbolgen toen zij van de moordparij hoorden.
Immense slachting in
Jeruzalem
De 29 jarige Palestijnse moslimleider Raed Abdel-Hamed Mesk ( imam) en leraar uit Hebron had een bus uitgekozen met daarin veel kinderen en baby’s. Er zijn geen woorden voor de immense slachting die de als orthodoxe jood verklede terrorist op woensdag 20 augustus 2003 heeft aangericht in Jeruzalem. Israël heeft vele weerzinwekkende terreuraanslagen te verduren gekregen, maar deze was volgens hulpverleners de meest afgrijselijke die ze ooit hebben gezien. Volgens Israëlische artsen- die toch al heel wat meegemaakt hebben- was deze massamoord de ergste in zijn soort. Overal werden lichaamsdelen gevonden en baby’s, kinderen en volwassenen lagen totaal verbrand en doodgaand op straat. Een dubbele bus, met alleen staruimte, volgepakt met voor een belangrijk deel religieuze gezinnen van de Orthodoxe Ashkenazi Haridim die terugkwamen van gebed bij de Klaagmuur, opgeblazen in kleine stukjes. 21 doden waaronder zes kinderen en 135 gewonden waarvan velen voor hun leven verminkt.
Een klein meisje lag op haar rug op straat terwijl ambulancepersoneel vochten voor haar leven. Het was een slachtpartij met bewust de bedoeling om zoveel mogelijk kinderen en hun ouders te vermoorden. Vele lichamen waren zo afschuwelijk verminkt dat ze volgens patholoog Dr. Yehuda Hiss niet meer te identificeren waren. Ouders schreeuwden het uit en zochten in ziekenhuizen naar hun kinderen en kinderen zochten naar hun ouders. Een medewerker van de Zaka-hulpdienst ontdekte een nog levende baby van 3 maanden liggende onder de lichamen van twee volwassenen. De Palestijnse terrorist Mesk pleegde zijn daad in naam van zijn god Allah. De Palestijnse terreur is een nachtmerrie voor Israël. Wat zijn het voor wereldleiders die deze van de duivel bezeten kindermoordenaars zowel politiek als financieel ondersteunen. Het PA/PLO –regiem noemde de aanslag een "Jeruzalem operatie" en in Hebron dansten de mensen van vreugde in de straten.Voor meer informatie:
Herdenking Fatahterrorist
Sirhan Sirhan
Onder auspiciën van de PA werd op 14-11-2003 een herdenking gehouden voor Sirhan Sirhan, de Fatahterrorist die veertig dagen daarvoor door Israël was geliquideerd. Op zondagavond 12 november 2002 drong Sirhan de Kibboetz Metzer (een bolwerk van de Israëlische vredesbeweging) binnen en vermoorde 5 inwoners waaronder een moeder en haar twee kinderen Noam van 4 en Matan van 5 jaar.De moeder had net de beide kinderen met hun knuffels in bed gestopt en had juist haar ex-man aan de telefoon, toen de terrorist het huis van de familie Ochayon binnendrong. Haar ex-man zei dat hij de schoten hoorde en het gegil van de kinderen die in hun bedjes met kogels werden doorzeefd. Buiten ontwikkelde zich een vuurgevecht met de terrorist waarbij nog eens twee mensen omkwamen. De aanslag werd opgeëist door de Al-Aksa Brigades, de militaire tak van Arafat’s Fatah fractie. De beelden van de buiten zijn zinnen gekwetste vader die op het lege bed van zijn kindje zijn verdriet uitstorte, werden zelfs door de NOS uitgezonden in het 6 uur journaal op maandag 11 november.
Moeder
Ochayon met haar kinderen Noam van 4 en Matan van 5.
De naar de moordenaar van Robert Kennedy vernoemde Sirhan was inwoner van Tulkarem. Vrijwel onmiddellijk na de aanslag maakte het Israëlische leger jacht op de vijfvoudige moordenaar, maar hij wist te ontsnappen. Hij werd pas op 2-10-2003 door het Israëlische leger opgespoord en geliquideerd. De door Fatah georganiseerde herdenking werd bijgewoond door honderden inwoners van Tulkarem, politieke activisten, terroristen van verschillende groepen en afgevaardigden van het PA/PLO -regiem. Gouverneur Izz al-Din al-Sharif bood namens de Palestijnse terreurbaas Arafat en de condoleances aan de familie van Sirhan aan en prees de terrorist om zijn strijd en martelaarschap. Hij verklaarde dat het Palestijnse volk zal doorgaan met het verzet en de strijd tot vrijheid en een onafhankelijke staat , bereikt zou zijn. Een woordvoerder van Fatah’s gewapende arm, de Al-Aksa Martelaren Brigade, beschreef Sirhan als ‘een held die de zionistische nederzettingen van Metzer wist te infiltreren’ en riep jonge Palestijnen op het voorbeeld van Sirhan te volgen. Ook Bassam Marai, een hoge Fatahleider in het gebied van Tulkarem, prees Sirhan’s "bijdrage en opoffering" voor de Palestijnse zaak, en zei dat alle Palestijnen hem zullen volgen totdat ‘het thuisland’ is bevrijd.
Zelfmoordaanslag Café Hillil
Jeruzalem
Tijdens een zelfmoordaanslag op het Hillil
restaurant in de Duitse Kolonie in Jeruzalem op 9 september 2003 kwamen 7
mensen om het leven en raakten er meer dan 50 gewond.Onder de slachtoffers
waren Dr. David Appalbaum, 51, en zijn dochter Nava de volgende dag zou
trouwen.De in Amerika geboren Dr Appalbaum was hoofd van de eerstehulpafdeling
van het Saarei Tzedek Medical Center in Jeruzalem.Volgens een ooggetuige was de
Palestijnse zelfmoordenaar aanvankelijk van plan een pizza restaurant binnen te
stappen maar werd door veiligheidsagenten tegen gehouden waarna hij zich
richting Hillil restaurant begaf. De veiligheidsambtenaar probeerde hem de
toegang te beletten maar hij was al een paar meter naar binnen.De Palestijnse
terreurbeweging Hamas claimde de verantwoordelijkheid. Op 10 maart 2010 wist
het Israëlische leger de Hamas terrorist Maher U’dda te arresteren die
verantwoordelijk wordt gehouden voor de dood van 70 Israëli’s inclusief de
slachtoffers in het Hillil restaurant. U’dda leefde in Ram-allah het
hoofdkwartier van het misdadige en corrupte PA/PLO regiem waar de Palestijnse
veiligheidstroepen de verantwoordelijkheid hebben deze massamoordenaars op te
pakken, maar geen hand uit steken.
Zelfmoordenaars opereren nooit
alleen. Ze worden op pad gestuurd door tuig van het allerlaagste niveau voor
wie het doden van onschuldige tegenstanders een geaccepteerd middel is hun doel
te bereiken en gebruiken de koran om hun moordlust te rechtvaardigen. De
beestachtige moordpartijen op onschuldige Israëlische burgers worden
onverminderd met instemming van het PLO-bewind begroet. Moordenaars worden tot
helden verheven en gehersenspoelde jongeren worden in de Palestijnse media
opgeroepen tot zelfmoordacties. Vrouwelijke zelfmoordterroristen worden
verheerlijkt en anderen aangespoord hun voorbeeld te volgen. Onmiddellijk na de
eerste zelfmoordaanslag door een vrouw, Wafa Idris, op 27 januari
2002, ondernam het PLO-bewind een grote campagne om vrouwen te bewegen tot
zelfmoordaanslagen. De 29 jarige vrouwelijke zelfmoordenares Hanady Jaradat,
die begin oktober
Menselijke resten als
souvenirs
Zes soldaten vonden op 11 mei
2004 de dood nadat hun pantserwagen door een bom was verwoest. Het voertuig
vervoerde
Zelfmoordaanslag in Maxim restaurant in Haifa
Op 4 oktober 2003 blies Hanadi Jaradat zich op in het populaire strandrestaurant Maxim in Haifa. Daarbij kwamen ten minste 21 Arabieren en Joden om het leven en raakten 51 personen gewond. Onder de slachtoffers waren twee gezinnen en vijf kinderen, onder wie een twee maanden oude baby. De eigenaren van het restaurants waren Arabisch en Joods.Jaradat was lid van de terreurbeweging Islamitische Jihad. Volgens onderzoeksrapportages en verklaringen van familieleden werd ze tot haar daad gedreven door de dood van haar verloofde en broer. Beiden werden gedood in haar bijzijn door een undercover actie van het Israëlische leger.
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De
slachtoffers van de zelfmoordaanslag in Haifa
(*)‘Kon ik nog maar één keer even zien…’Deze wens sprak Oren Almog uit toen hij in 2005 werd geïnterviewd door de krant Jediot Achronot. Vanaf de zelfmoordaanslag in Haifa heeft hij veel gesproken over de verschrikkelijk aanslag die hem en zijn familie is overkomen. Oren was tien jaar oud toen zijn ouders hem op de bewuste dag meenamen om uit eten te gaan in hun favoriete restaurant Maxim. Die avond blies de zelfmoordterrorist Hanadi Jaradat zich op. Zijn leven was daarna nooit meer hetzelfde. Oren verloor zijn vader Mosje (43), zijn broer Tomer (9), zijn grootouders Se’ev (71) en Ruth (70) en zijn neef Assaf (11). Zijn moeder, jongere zus en een tante overleefden de ramp ternauwernood, maar raakten net als Oren zwaar gewond. De artsen konden het zicht van Oren niet redden, maar hij vocht om er weer bovenop te komen. Twee jaar na de aanslag vierde Oren zijn bar mitswa.Zijn grote wens is om ‘nog een keer even te mogen zien’. (*)Bron: Israel Today, maart 2012, nummer 59,bladz.9.
Op 16 januari 2004 verstoorde de
Israëlische ambassadeur in Zweden, Zvi Mazel, in het Nationaalmuseum van
Stockholm een "kunstobject" dat de Arabische terreur in Israël
verheerlijkte. Het object toonde een roodgekleurde zee, dat bloed moest
voorstellen, met daarin een foto, gemonteerd op een bootje, van de
zelfmoordterroriste Hanadi Jaradat. De titel van het werk was ‘Sneeuwwitje
en de waanzin van de waarheid’. In een begeleidende tekst werd als een
soort sprookje haar motivatie voor de massamoord uitgelegd. Zvi Mazel, die was uitgenodigd
om de expositie te komen bezoeken met zijn vrouw een aantal andere diplomaten,
werd bij het zien van het ‘kunstwerk’ zo boos dat hij de stekker uit één van de
omringende lichtprojectoren trok en deze in het bassin gooide, waardoor er
kortsluiting werd veroorzaakt. Het ‘kunstwerk’ was gemaakt door de Zweedse Gunilla Skold Feiler en haar Israëlisch-Zweedse
echtgenoot Dror Feiler.
Zelfmoordterroriste
Hanadi Jaradat
Moordpartij op Joodse familie
Hatuel
Op zondag 2 mei 2004 openden twee Arabische terroristen in Gaza het vuur op een auto van een Joodse familie Hatuel en vermoorden daarbij een 8 maanden zwangere vrouw en haar vier kinderen. De moordpartij was zo gruwelijk dat het nauwelijks te bevatten is. Eén voor één werden ze in het hoofd geschoten, de jonge moeder als eerste voor het oog van haar kinderen.
Tali
Hatuel en haar vier kinderen Hila, Hadar, Roni en Meirav
"Jullie zijn mijn bloemen en ik zal jullie nooit vergeten"sprak David Hatuel, de vader tijdens de begrafenis van zijn vrouw en vier kinderen. Maar liefst drie terreurgroepen, Hamas, Islamitische Jihad en het Popular Resisstance Committee (PRC) een groep die verbonden is aan de Fatah beweging, claimden verantwoordelijk te zijn voor deze weerzinwekkende moord. De PA/PLO radiozender "The Voice of Palestine" noemde de moordaanslag een ‘heroïsche heldendaad’. Arabieren in Gaza, Samaria en Judea gingen juichend de straat op om de moordpartij uitbundig te vieren. In een gezamenlijke actie van het Israëlische leger en de veiligheidsdienst Shin-Beth, werd in de nacht van 25 op 26 september 2004 Hahmed Halil A-Latif Sheikh Halil, een hooggeplaatste terrorist van de terreurbeweging Islamitische Jihad, in het zuiden van Gaza gedood. Deze terrorist was één van de daders van de moordpartij. De 31 –jarige Halil was bij tenminste acht aanslagen met handgranaten en handvuurwapens tegen Israëlische militairen en burgers betrokken geweest waarbij 17 Israëli’s werden gedood en 19 gewond.
moordenaar van Tali Hatuel en
haar vier kinderen.
Gedurende een Israëlische veiligheidsoperatie in Hamastan is op 6 juni 2007 Jihad Salah Suleiman Abu Daher opgepakt, een lid van de terreurbeweging Islamitische Jihad. Deze figuur was ook betrokken bij moordpartij op Tali Hatuel en haar vier kinderen.
Aanslag op yeshiva studenten
Het PA/PLO regiem noemde de moord op 6 maart 2008 op acht yeshiva studenten in Jeruzalem een , ‘heroïsche daad’. De officiële krant van het regiem Al Hayat Al Jadida, honoreerde de moordenaar met de status van “Heilige Islamitische Martelaar”. De krant plaatste een foto van hun held prominent op de voorpagina met het opschrift “De Shahid Alla Abu D’heim”. Dode Joden maken de Palestijnen in Gaza altijd gelukkig. Ze vliegen elkaar in de armen en huilen dikke tranen van blijdschap. Er wordt gedanst, gezongen, hapjes en snoepjes uitgedeeld en vreugdevuren aangestoken. In een opiniepeiling na de moordpartij, bleek dat maar liefst 84 procent van de ondervraagden achter de slachtpartij te zijn.
Hoewel de Palestijnen in Gaza aanslag dus uitbundig vierden en dankgebeden opzonden en dit soort moordpartijen normaal gesproken in de hele Arabische wereld als een feest wordt gevierd, lijkt daar toch enige kentering in te komen. Sommige Arabische landen beginnen zich namelijk te realiseren dat het vermoorden van Joden, de Arabische zaak geen goed doet. Zo veroordeelde de journalist van de Koeweitse krant Al-Watan, Abdallah al-Hadlak, de aanslag en sprak van een barbaarse moordpartij die het extreme en inhumane gezicht laat zien van onder meer de terreurbewegingen Hamas en Hezbollah.Toen de ouders hoorden dat hun zoon als de dader geïdentificeerd was, dachten ze eerst dat alleen zijn persoonsbewijs op de plaats van de aanslag was gevonden. Men kon niet geloven dat hij de dader was. Hij werd door zijn dorpsgenoten beschreven als een rustige, welgemanierde, ontwikkelde, religieuze moslim. Hij was juist bezig een huis te bouwen voor zichzelf en zijn toekomstige vrouw.De bruiloft zou in de zomer van 2008 plaatsvinden. De familie van de moordenaar zei geschokt te zijn, maar toch hingen ze Hamas- en Fatahvlaggen op en prezen ze hgun zoon, broer en neef.
De leeftijden van de slachtoffers in Jeruzalem varieerden van 15 tot 26 jaar. De Hamasterrorist Alla Abu Dhein deed dienst als chauffeur voor de Merkaz Harav Yeshiva Seminary. Hij liep zonder gecontroleerd te worden, gewapend met een machinegeweer, de bibliotheek van het seminatie Mercaz Harav binnen en opende het vuur en vuurde veertien minuten lang maar liefst 500 tot 600 kogels af op de studenten voordat hij door twee militairen van het IDF-Yitzchak Dadon en kapitein David Shapira- werdgedood.
Rouwende collega’s studenten na de
aanslag in Jeruzalem.
De familie van de terrorist zei
trots op hem te zijn. .http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3516126,00.html Ihttp://tinyurl.com/368cqx
In koelen bloede vermoord door PLO-terroristen.
Twee militairen cpl. Ahikam Amihai (20) en Sgt. David Rubin (21) die nabij Hebron met een trektocht bezig waren zijn op 28 december 2007 door PA/PLO terroristen onder vuur genomen en in koelen bloede vermoord. Zij zagen zich nog kans ook een van terroristen te doden en een ander te verwonden. Een vrouw die bij hen was wist zich nog op tijd te verbergen en belde om hulp maar de veiligheidsagenten konden de plek des onheils niet op tijd bereiken. De terroristen melden zich na de moordpartij bij de PA/PLO politie omdat ze bang waren door de Israëlische veiligheidstroepen te worden opgepakt. De moordenaars waren leden van de Fatah moordmachine van PA/PLO ‘president’ Mahmoud Abbas en een van hen was zelfs lid van Abbas’ veiligheidstroepen. Volgens het PA/PLO bewind waren de moordenaars echter lid van een onafhankelijk terreurorganisatie maar dit wordt door de Israëlische Binnenlandse Veiligheidsdienst ten stelligste ontkend. Het voorval bewijst nog maar eens dat de Fatah beweging van ‘president’ Abbas onverminderd betrokken is bij moordpartijen op de bewoners van Israël. Maar het meest schandalige feit is wel is, dat leden van de Fatah terreurbeweging door de Amerikaanse generaal Dayton worden opgeleid en voorzien van wapens.
Links Ahikam
Amihai, rechts David Rubin.
Gruwelijke moordpartij nabij Hebron in Judea
Vier Israëlische burgers zijn op 31 augustus 2010 door Palestijnse terroristen vanuit een hinderlaag met kogels doorzeefd nabij Kiryat Arba in de buurt van Hebron in Judea. De slachtoffers zijn Yitzhak Ames en zijn vrouw Tali, ouders van zes kinderen, Avishai Schindler en Kochava Even-Haim, moeder van een dochter en tevens in de negende maand van haar zwangerschap. Zij maakten geen enkele schijn van kans, toen hun auto door het terreurcommando werd gestopt en zij allen zonder pardon met geweerschoten van dichtbij werden afgemaakt. In juni 2010 werd op ongeveer dezelfde plek een officier van politie vermoord en raakten twee anderen gewond.
Momy Ben-Haim, een vrijwilliger
van ZAKA werd naar de plaats
des onheils gestuurd en ontdekte tot zijn ontsteltenis zijn eigen vrouw Kochava
onder de slachtoffers. “Wij zagen een
huilende vrijwilliger die begon te schreeuwen: “Dat is mijn vrouw!” ”Dat is
mijn vrouw!” aldus Isaac Bernstein een andere ZAKA vrijwilliger tegen de
Jeruzalem Post. “Wij begrepen eerst niet
wat er gebeurde- hij heeft zoveel verschrikkelijk aanslagen meegemaakt- en hebben hem onmiddellijk van de plaats
weggehaald”.
Links
Yitzhak en Tali Ames, laten hun zes kinderen achter. Rechts de dochter van
Yitzak en Tali Ames tijdens de begrafenis van haar ouders.
De aanslag vond plaats op een weg
waar de Israëlische regering een controlepost had verwijderd na druk van Barack
Hoessein Obama een aantal van deze posten te ontmantelen als daad van goede wil
naar het Palestijnse bewind. Om aan deze eis tegemoet te komen heeft de
Israëlische regering in de loop van 2010, 19 van deze controleposten verwijderd
waarvan
Op vrijdag 8 oktober slaagde een speciale undercover legereenheid van Duvdevan van de Israëlische contra-terreurpolitie eenheid (YAMAM) erin twee terroristen van Hamas uit te schakelen toen zij het vuur openden op Israëlische soldaten in een buitenwijk van Hebron. Het ging om Nashat Karmi, 33 jaar, een belangrijke commandant van de locale Hamas in Hebron en zijn adjudant Mammon Natshe, 24 jaar. Beiden hadden aan de slachting op 31 augustus deelgenomen. Tijdens diezelfde actie werden nog zes andere terroristen opgepakt. Volgens de Israëlische veiligheidsdienst was daarmee elk lid van de terreurcel van Hamas die had deelgenomen aan de aanslag ofwel dood, of opgesloten in een Israëlische gevangenis. Tot verrassing van Israël bleek de Palestijnse Autoriteit twee daders van de moordpartij te hebben opgepakt waaronder de terrorist Wael Bitar. Na de uitschakeling van de terroristen zei kolonel Guy Hazut, de brigadecommandant van Judea aan de verslaggevers: “Het is geen troost voor de zwaar beproefde ouders, wezen of weduwnaar, maar vandaag hebben we een cirkel gesloten waarin recht werd gedaan.”
De verbijstering in Israël was groot toen de Palestijnse Autoriteit op 6 januari 2011 plotseling zes terroristen vrijliet waaronder de moordenaar Wael Bitar, die zoals gezegd had deelgenomen aan de slachtpartij. Op vrijdagochtend 7 januari 2011 voerde het Israëlische leger een operatie uit en slaagde erin om vijf van de zes vrijgelaten terroristen weer op te pakken, waaronder Bitar.
Moord op de Joodse taxichauffeur Gregory Rabinowitz.
Op 9 mei 2009 werd de 56 jarige Joodse taxichauffeur Gregory Rabinowitz door drie Palestijnen vermoord. Twee dagen later – 11 mei 2009 – werd het levenloze lichaam van Rabinowitz ontdekt in een boomgaard nabij Gan Yavneh net buiten Ashdod. Twee van de moordenaars werden korte tijd later opgepakt door de Shabak (General Security Service) van het IDF en opgesloten. Een derde medeplichtige kon enige tijd later worden gegrepen.De daders zijn op 29 juni 2010 veroordeeld tot levenslange opsluiting. Uit de lijkschouwing en latere reconstructie van de misdaad, bleek dat de moordenaars hun slachtoffer niet meteen hadden omgebracht.
Taxichauffeur
Gregory Rabinowitz
De moordenaars – Mohammed Khaledi, Mahmoud Ouda en een derde medeplichtige Ahmed Abu-Hanini – waren afkomstig uit het Arabische dorp Arana nabij Jenin (in het noorden van Samaria). De keuze op Rabinowitz viel toevallig met het voorwendsel dat ze vervoer nodig hadden van Ashdod naar Gan Yavne. Eerst dachten ze hem enkel van zijn bezittingen en geld te beroven maar tijdens die roofpoging besloten ze hem ook te vermoorden. Ze vielen de taxichauffeur aan, schopten en sloegen hem tot hij het bewustzijn verloor, bonden hem vast en gooiden de bewusteloze man vervolgens in de kofferbak van zijn taxi en reden er met de wagen van door.
Toen Rabinowitz terug bij bewustzijn kwam en zich probeerde te bevrijden van zijn touwen, stopten de drie de wagen en trokken hun slachtoffer uit de koffer. De mannen begonnen de arme man opnieuw te schoppen en te slaan waarop Mahmoud Ouda (foto onderaan) met een schoenveter de man probeerde te wurgen en een andere medeplichtige een vod in diens mond propte. Rabinowitz werd daarna op zijn rug gerold waarop een van de daders hem met blote handen heeft gewurgd. Na de moord gooiden de daders het levenloze lichaam in een open veld nabij Gan Yavne, bedekten het lijk deels met takken en bladeren en stoven weg.
Mahmoud
Ouda, één van de drie brutale moordenaars van Rabinowitz
Rabinowitz laat een vrouw en twee kinderen na. Zijn eerste twee kleinkinderen heeft hij niet meer gezien want die kwamen een maand later na zijn dood op de wereld. Hanokh Pe’er vertelde aan de pers dat “Gregory nooit tegen iemand had gevochten en nooit iemand had beledigd… Hij weigerde normaal gesproken om Arabieren mee te nemen zelfs al boden ze hem drie keer de normale prijs.” De enige uitzondering op die regel op die fatale dag, heeft hem het leven gekost. Informatie over moord op Rabinowotz afkomstig van http://brabosh.com/
Wandeling eindigt in horrorstory
In het najaar van 2010 maakten een Israëlische Messiaanse Jodin (geboren in Engeland) samen met haar Amerikaanse vriendin een wandeling door de Judese bergen bij Jeruzalem. Plotseling werden de gelovige vrouwen overvallen door Arabische terroristen! Kristine Luken uit de Verenigde Staten werd op brute wijze vermoord. De Israëlische Kay Wilson werd ernstig verwond, maar overleefde de aanval, waardoor ze alles kon navertellen. Het begon allemaal toen twee jonge Arabieren de vrouwen om water vroegen. Wilson vertelde achteraf: ‘Alles ging zo snel. Plotseling vielen ze ons aan. Een van de terroristen trok een lang keukenmes.’De handen van de beide vrouwen werden vastgebonden, maar toen Luken hysterisch werd, begonnen ze op haar in te steken. Wilson: ‘Een van de twee draaide mij om en zag toen dat ik een kettinkje met een Davidster om had. Hij deed de ketting af en stak vervolgens twaalf keer op me in.
Links,
Christine Luken. Rechts wordt haar lichaam weggedragen
Het mes raakte haar hart niet, maar ze deed net of ze dood was. Ze kon horen hoe haar vriendin gestoken werd, maar kon niets doen om haar te helpen. Zodra de aanvallers weg waren, sleepte Wilson zich naar de dichtbijzijnde weg waar ze geholpen werd en haar verhaal aan de politie kon vertellen. Doordat ze in allerijl naar het ziekenhuis kon worden gebracht werd haar leven gered. Men was eerst bang dat Luken gekidnapt was, maar na een zoektocht van een hele nacht, vond de politie haar lichaam op de plek waar ze was neergestoken. Bron: www.Israeltoday.nl januari 2011.
Op 21 december 2010 arresteerde
de Israëlische veiligheidsdienst Shin Bet, Kifah Ghanimat en zijn broer Ibrahim
Ghanimat uit een plaats nabij Hebron voor de moord op Christine Logan
. Dat heeft de Shin Bet op 26 januari 2011 bekend gemaakt. Na de arrestatie van
de mannen, ontdekte de politie dat ze lid waren van een groep van dertien
mannen, die oorspronkelijk betrokken waren bij kleine criminaliteit, maar in de
afgelopen jaren waren overgegaan op terrorisme. De mannen zeiden dat zij na de
moord op de belangrijke Hamasleider Machmoud Mabhouh in
januari
Palestijnse
moordenaars Christine Logan
Op 24 november 2011 veroordeelde
de rechtbank in Jeruzalem Kifah Ghanimat tot tweemaal levenslang plus 60 jaar gevangenisstraf.
Zijn broer Ibrahim Ghanimat kreeg levenslang plus 16 jaar.
Aanslag in Samaria
Op 21 september 2011 gooiden PLO-terroristen stenen naar een Israëlische auto in Samaria waarbij een 20 maanden oud meisje gewond raakte in haar gezicht en met spoed overgebracht naar een ziekenhuis. Het hoofd van het ziekenhuis,Gerson Mesika, zei: “Wij worden geconfronteerd met laaghartige levensverachtende terroristen die proberen baby’s te vermoorden. Ze houden een olijftak in hun mond en moord wapens in hun handen. En deze barbaarse terroristen willen ze een staat geven. Enkele dagen later op 23 september werd de 25-jarige Israëlische vader Asher Palmer en zijn 18 maanden oude zoon gedood toen hij de controle over zijn auto verloor na met stenen te zijn bekogeld door PLO-terroristen. Onderzoek heeft uitgewezen dat de vader door een steen aan zijn hoofd is geraakt, waadoor hij de controle over zijn auto is kwijtgeraakt. Palmer leefde in Kiryat Arba in Hebron in Judea. Op dezelfde dag vonden in dezelfde omgeving nog een aantal van deze stenigingen plaats waarbij auto’s beschadigd raakten. Honderden woonden de begrafenis van Palmer en zijn zoon bij.
Asher
Palmer met 18 maanden oude zoon.
Aanslag nabij Hebron
Op vrijdagmiddag 24 juni 2011openden PLO-terroristen vanuit een auto het vuur op een groep Joodse teenagers bij een liftplaats ten zuiden van Hebron die op weg naar Beit Hagai waren om thuis de Sabbath te vieren. De terroristen vermoorden daarbij de 17-jarige Avihai Levy, die door zijn hoofd geschoten werd en verwonden vier anderen.
Avihai
Levy, door zijn hoofd geschoten door PLO-terroristen
De 16- jarige Aviad Mantzur raakte zwaargewond en verloor veel bloed nadat hij in zijn beide benen was geschoten. In een poging zijn leven te redden waren de doktoren genoodzaakt zijn beide benen te amputeren, maar hij raakte in coma en stierf op zondag 26 juni aan zijn verwondingen. Naast een terreurcel gelieerd aan PLO-Abu Mazens Fatah-fractie, claimden ook de Islamitische Jihad en Hamas verantwoordelijkheid voor deze moordpartij. Volgens een woordvoerder van het Israëlische leger reden de terroristen langs de liftplaats, zagen de teenagers staan, keerden terug, zich realiserend dat het waarschijnlijk om ongewapende doelwitten ging en openden het vuur.
Aanslagen Eilat, 18 augustus 2011
Op 18 augustus 2011, werd nabij de plaats Eilat vlak langs de grens met Egypte, vanuit een hinderlaag het vuur geopend op een Egged autobus vol met soldaten van het Israëlische leger. In een poging om aan de kogelregen te ontkomen, gaf de chauffeur volgas. Het lukte hem om met de bus het checkpoint bij Eilat te bereiken. Het was het begin van een meervoudige aanslag waarbij aan Israëlische kant 9 doden – waaronder twee kinderen – te betreuren ware. Daarnaast vielen er nog 30 mensen gewonden. Na de bus kwam een personenauto onder vuur te liggen, maar als door een wonder raakte niemand gewond. Onder de inzittenden bevonden zich kinderen.Op het monent dat Israëlische soldaten ter plekke aankomen, ontploffen vlakbij hun voertuigen een aantal bermbommen. Een paar minuten later wordt vanuit Egypte een mortierraket afgevuurd op een Israëlische auto. Gelukkig mist het projectiel het doel. Iets zuidelijker op dezelfde snelweg blaast even later een zelfmoordterrorist zichzelf op bij een bus. De bus gaat in vlammen op. Omdat er verder geen mensen in de bus zitten, komt alleen de chauffeur om het leven.
De
totaal uitgebrande bus
Op dezelfde plek wordt nog een
auto beschoten, waarbij twee echtparen om het leven komen. Dan loopt nog een
auto in een hinderlaag, waarbij de bestuurder wordt gedood en zijn vrouw zwaar
gewond raakt. In totaal twintig terroristen waarvan een gedeelte volgens
ooggetuigen Egyptische legeruniformen droeg, namen deel aan deze terreuractie.
Het Israëlische leger sloot vervolgens alle wegen in het gebied af en zette een
klopjacht in op de terroristen. In de daarop volgende schotenwisseling met de
terroristen werden twee Israëlische soldaten gedood. Geschat wordt dat de
hele terreurcel - in totaal een twintigtal terroristen - tijdens
vuurgevechten zijn gedood. Twee van de gedode terroristen droegen bommen die
waarschijnlijk bedoeld waren voor zelfmoordaanslagen.
Leden van de terreurbeweging (Saladin
Brigades) treuren nadat de hele terreurcel inclusief de bendeleider nauwelijks
enkele uren later volledig werd uitgeschakeld door het IDF
Getuigen vertellen over betrokkenheid van het Egyptische leger bij de aanslagen. Dat de auto’s met terroristen uit Egypte kwamen is wel duidelijk en dat het Egyptische leger heeft meegewerkt aan deze aanslag valt niet uit te sluiten. En natuurlijk werd er weer feest gevierd in Gaza en zweeg de Verenigde Naties in alle toonaarden over de aanslagen nabij Eilat. Het Israëlische leger maakte begin januari 2012 bekend te hebben ontdekt dat Egyptische bedoeïenen achter de aanslag in zitten en dat deze aanslag heeft plaatsgevonden vanuit een nabijgelegen Egyptische militaire post.
In herinnering alle slachtoffers van terreuraanslagen vanaf 27 september 2000 t/m 29 oktober 2011.
Zie voor meer Palestijnse aanslagen: http://markhumphrys.com/israel.conflict.crimes.html#hatuel http://www.all4israel.org/index.cfm?fuseaction=Category&catId=46 http://images.google.nl/imgres?imgurl=http://www.all4israel.org/content/images/adva.jpg&imgrefurl=http://www.all4israel.org/index.cfm%3Ffuseaction%3DCategory%26catId%3D46&usg=__9KL7Oz1QP2DdIdkR-UmHQ5izpkA=&h=180&w=133&sz=20&hl=nl&start=15&tbnid=aD1ObOxBshx5DM:&tbnh=101&tbnw=75&prev=/images%3Fq%3DNoam%2BLeibovitch%26gbv%3D2%26hl%3Dnl%26sa%3DG
Andere Bronnen: Sheila Raviv, Nieuwsbrief 3-1-2002. Nai
Newsletter Jeruzalem, 3-1-2002.
Arutz-7 Nieuwsbrief 3-1-2002. ICEJ News, 3-1-2002. Women in Green, 6 mei
2002. NAI newsletter, 30 april 2002. Arutz-7 IsarelNational News, 28 april
2002. Arutz-7 Editor, 18 juni 2003. Special Jerusalem Report, Barbara,18
juni 2003 De laatste stop van Bus nr.14 in Jeruzalem, door Chaim Sidman,
12-6-2003. ICZC Jeruzalem, 12-6-2003.Jeruzalem Post Internet Editie, 13-7-2003.
Nai Newsletter Jeruzalem, 13-7-2003.Koenigs International News, 14-7-2003 en
15-7-2003. Citaten uit brief van Naomi Ragen, 8-7-2003.Citaten uit Palestinian
Media Watch, 15 juli 2002. Arutz-7
Editor, 16-7-2003. Arutz-7 Editor, 11-5-2004.
Terug naar: Inhoud