Palestijnse doodscultuur
Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt:
20 augustus 2000 )( Bijgewerkt:27 februari 2012)
De “Moloch cultus” waarbij in oude tijden kinderen werden geofferd, werd door de voormalige Palestijnse terreurbaas Jasser Arafat weer nieuw leven ingeblazen en door zijn opvolger Mahmoud Abbas verder doorgevoerd. Arafat noemde zijn kleine martelaren de " Generaals van de stenen " maar het waren beslist niet alleen stenen waarmee hij ze de straat opstuurde. Er ontstond wereldwijde beroering toen er een foto verscheen met daarop een Palestijnse baby met een patroongordel en ‘explosieven’ op zijn lichaampje. De baby droeg een felrode band om het hoofd van de terreurbeweging Hamas. Dit soort foto’s waren bedoeld om er een hele generatie jongeren mee te hersenspoelen. Tijdens een zoektocht naar wapens begin juli 2002 troffen Israëlische militairen in een huis een jonge moeder aan met een baby op haar arm. Zij smeekte het kind buiten het strijdtoneel te mogen brengen. Toen een van de militairen de baby in zijn armen nam, ontdekte hij een springlading op het lichaam van het kind. Het kwam wonder boven wonder niet tot een explosie omdat de ontsteking niet werkte.
Op 27 maart 2002 dwongen Israëlische militairen bij de A-Ram controlepost, ten noorden van Jeruzalem, een ambulance te stoppen.Tot hun verbijstering troffen zij een bom aan onder een kussen waarop een kind zat dat naar een ziekenhuis gebracht moest worden. De chauffeur zei dat hij de bom vervoerde in opdracht van de Tanziem-militie in Ram-allah.
Hoe ziek moet je zijn om een
jongetje van 11 jaar op pad te sturen met een schooltas met daarin een bom. Dat
overkwam het 11 jarig jongetje Abdullah
Quran op 16-03-2004 die door Israëlische militairen opgepakt met in zijn
schooltas een
Bij gevechten in Gaza op 14-03-2004 vielen aan de kant van de Arabieren 14 doden waaronder 4 kinderen. Dat deze kinderen als menselijk schild hebben gediend werd door de internationale media niet gemeld. Via luidsprekers werden kinderen opgeroepen zich naar het stijdtoneel te begeven. Bewapende Arabische terroristen gebruikten hen als menselijke schilden, en liepen tussen hen in terwijl ze op Israëlische doelen aan het schieten waren. Ze hielden zich op tussen groepen stenen gooiende kinderen en ze staken hun lichamen in de lucht vanachter barricades in de hoop dat ze geraakt zouden worden door Israëlische kogels om zo de wereldopinie weer tegen Israël op te hitsen. De internationale media hield zich slechts bezig met anti-Israël propaganda. Op CNN en de BBC krijgen de leugenachtige Palestijnse leiders ruimschoots de gelegenheid hun haatgevoelens jegens Israël te etaleren. Ongewapend, noemen zij de met stenen en Kalashnikoffs uitgeruste meute.
Op woensdag 24-03-2004 was er nog een voorbeeld hoe misselijkmakend de bendes te werk gaan. Ditmaal stuurde de Fatah-Tanziem terreurgroep, Hussan Abdu, een 14 jarig zwakbegaafd jongetje met een zelfmoordgordel op pad om Israëlische militairen bij de controlepost Hawara op te blazen.
Hussan Abdu
De soldaten zagen hem komen en
dwongen hem op zo’n
In een videoclip van het PA/PLO bewind was een kind te zien dat een afscheidsbrief aan zijn ouders schreef waarin hij zijn aanstaande dood verheerlijkte en waarin hij te zien was aan het front tijdens een gewelddadig treffen met het Israëlische leger. Voordat hij stierf zong hij nog een lied: “hoe fijn is het te sterven voor Allah en mijn geliefde land." Er heerst een ware doodscultuur in de gebieden die onder controle staan van het PA/PLO bewind en niet te vergeten in Gaza waar de terreurbeweging Hamas de dienst uitmaakt. Het bewind in Ram-allah en Gaza heeft niet alleen de Israëlische bevolking niets dan ellende gebracht, maar ook de eigen bevolking. Deze wordt afgeperst, onder druk gezet om terreurdaden te plegen, gemarteld en vermoord. Het is in het verleden herhaalde malen voorgekomen dat Palestijnse terreurbendes langs de huizen gingen en dreigden het gezin van een Palestijn te vermoorden als deze niet bereidt was mee te werken. Wanneer ze weigerden werden ze beschuldigd van collaboratie met Israël, opgesloten, gemarteld en in sommige gevallen in het openbaar gelyncht. De kinderen zijn als willoze slachtoffers in de handen van schurken. Internationale mensenrechten organisaties en ‘Wereldleiders’ bekommeren zich niet om het lot van deze kinderen.
In mei 2005 arresteerde het Israëlische leger acht
terroristen, waaronder vier zelfmoordenaars van 15 en 16 jaar oud. Een van de
gearresteerde jongens vertelde dat hij
“martelaar” wilde worden net als zijn vriend die zich opblies in de
Carmel Marketplace in Tel Aviv in november 2004. Daarbij kwamen drie
Israëlische burgers om het leven en raakten er over de dertig gewond. Een van
de jongens had zijn martelaar video al klaar.
Op 22 juni 2005 arresteerde het
Israëlische leger de 21-jaar oude Wafa al-Bas, een vrouwelijke ‘Palestijnse’
zelfmoordenaar, die vanuit Gaza, met
Zelfmoordterroriste Wafa al-Bas
Wafa
al-Bas had van de Israëlische autoriteiten toestemming gekregen zich in het
Soroka Medical Center in Beersheva te laten behandelen voor brandwonden die zij
had opgelopen bij de explosie van een gastank. Een terreurgroep verbonden aan
de Fatah-fractie van het PA/PlO bewind, haalde haar over zichzelf op te blazen
temidden van het ziekenhuispersoneel en anderen. Tijdens een interview zei ze
dat ze had gehoopt 50 Joden op te blazen waaronder kinderen en baby’s. Zij
vertelde geen enkele wroeging te hebben voor haar actie of voor het opblazen
van de mensen die bereid waren haar te helpen. Wafa al-Bas vertelde
verslaggevers waarom zij de zelfmoordactie had willen uitvoeren. “Ik hou van
Allah. Ik hou van het land Palestina. Mijn droom is martelaar te worden. Ik
geloof in de dood, sinds ik een klein meisje was. Ik wilde een aanslag uitvoeren”.
De stakker, volledig gehersenspoeld door de barbaarse Palestijnse
terreurleiders. Dit soort gebeurtenissen vertellen het verhaal over een
doodscultuur waarin mensen bereid zijn zelfs kinderen de dood in te jagen,
samen met zoveel mogelijk anderen.
Het PA/PLO bewind gebruikt de media om zelfmoordaanslagen te promoten. De kinderen zijn als willoze slachtoffers in de handen van moordenaars. “Ik wil niet dood” zei een huilende 14 jarige Palestijnse jongen die op pad was gestuurd om een zelfmoordaanslag te plegen op een Israëlische militaire post. “Ik wil terug naar mijn familie”. De Israëlische tv-zender Channel Two meldde deze angstkreet als een levend voorbeeld hoe Palestijnse terreurgroepen met toestemming van het bewind, kinderen gebruiken voor hun moorddadige plannen.In Gaza lopen tientallen kinderen rond die hun handen zijn kwijtgeraakt door vroegtijdig ontplofte pijpbommen. De kinderen ontvingen 5 Israëlische shekels wanneer ze deze bommen in de buurt van Israëli’s tot ontploffing brachten. Waar kinderen in de hele wereld kaarten van onder meer voetballers en andere idolen verzamelen, zo verzamelen Palestijnse kinderen kaarten met daarop de afbeelding van zelfmoordenaars die bij aanslagen in Israël zijn omgekomen. Zo is er ook een hele serie sleutelhangers in omloop met afbeeldingen van zogenaamde martelaren.
In juni 2006 stuurden
Palestijnse terroristen een viertal
Palestijnse kinderen richting een Israëlische controlepost aan de grens
met Gaza, met speelgoedgeweren in hun handen, in de hoop dat Israël ze zou
neerschieten, zodat de internationale anti-Israëlische propagandamachine,
Israël weer aan de schandpaal zou kunnen nagelen. Toen ze tot op zo’n
Kinderen worden verleid om aan de strijd deel te nemen door manipulerende muziek-video’s, die door het officiële PA/PLO tv-station worden uitgezonden, waarin jonge kinderen in de strijd als helden worden afgebeeld. Eén van de video’s, die regelmatig vertoond wordt, laat jonge jongens en meisjes in legeruniform zien, die deelnemen aan een waanzinnige oorlogsdans, samen met andere scènes van kinderen die deelnemen aan het geweld in het strijdperk. Het lied dat de beelden begeleidt is een muzikale oproep voor de kinderen om ten strijde te trekken. In deze verheerlijking van oorlog voor kinderen wordt zelfs een baby die nauwelijks rechtop kan zitten gefilmd, die stenen breekt voor oudere kinderen. Zoals regelmatig gebeurt, haastten de Verenigde Naties en de wereldmedia zich om Israël te veroordelen voor de dood van burgers die door hun eigen leiders op oorlogspad worden gestuurd.
Volgens de voormalige terreurbaas Jasser Arafat zijn dode kinderen de beste reclame voor de Palestijnse zaak want ze roepen wereldwijd krachtige anti-Israëlische sentimenten op. Dode Palestijnse kinderen zorgen ervoor dat de Palestijnen lijken op slachtoffers en zij zetten zo een rookgordijn op voor de terreuroorlog van het PA/PLO bewind tegen Israëlische burgers. Foto’s van dode Palestijnse kinderen worden gemanipuleerd als tegenwicht voor de dode Israëlische burgers die in pizza restaurants en in autobussen door Palestijnse terroristen vermoord worden. Het meest trieste van dit verdraaide waarden-systeem is hoe succesvol het is. Deze misselijkmakende propaganda campagne’s , gebouwd op de lichamen van de burgers, zijn al jaren aan de gang, maar er is geen krant te vinden die daar eens uitvoerig melding van maakt, nog wereldleiders die zich daar druk over maken.
In
Palestijnse zomerkampen worden
kinderen opgeleid om Israëli’s te vermoorden.
Over de hele strook van Gaza worden ieder jaar tijdens de zomervakantie, duizenden kinderen ondergebracht in wat men ‘zomerkampen’ noemt. Dat was onder Jasser Arafat en zijn opvolger Abu Mazen zo en dat is nu Hamas de dienst uitmaakt in Gaza, nog zo. De kinderen worden geïndoctrineerd om Joden te haten en geïnstrueerd in alle vormen van terreur. Het gaat om kinderen in de leeftijd van 7-15 jaar verspreid over honderden kampen. De kinderen worden getraind hoe ze Kassam raketten en granaten moeten afschieten, hoe ze bommen moeten maken, hoe ze met geweren moeten omgaan, hoe springladingen moeten worden gelegd en hoe ze vanuit hinderlagen kunnen toeslaan en wat ze moeten doen wanneer ze een Israëli te pakken krijgen.
Palestijnse
zomerkampen
Een van de jaarlijks terugkerende onderdelen is waarbij een Palestijn verkleedt als een joodse ‘Settler’ met zijn witte Subaru in een hinderlaag rijdt. Kinderen verkleedt als strijders in militaire kleding trekken de man uit zijn auto en laten zien hoe het met hem zou zijn afgelopen als het een echte ‘Settler’ zou zijn geweest. Aan het eind van de opleiding ontvangen de kinderen een certificaat met daarop hun prestaties. Kinderen vertellen na afloop dat ze onder meer van plan zijn Israëlische vliegtuigen neer te schieten en tanks op te blazen. De trainers in het kamp dragen zwarte maskers om herkenning te voorkomen.
Het aanwenden van kinderen in gewapende conflicten is door de “VN -conventie voor de rechten van kinderen” verboden en vastgelegd in resolutie 1261. Het gebruik van kinderen als soldaten wordt specifiek omschreven als het "schenden van de internationale wetten". Het feit dat de Palestijnse leiders deze resolutie negeren, kan de VN echter niet tot enige actie bewegen. Deze door de moslimwereld gegijzelde kliek komt pas in actie zodra ze Israël aan de schandpaal kunnen nagelen.
Met regelmaat worden kinderen via de PA/PLO-tv opgeroepen om “Martelaar” te worden. De verwoestende opvoeding “Dood voor Allah” blijft de ruggengraat van de berichten aan de kinderen. Kinderen ontvangen een hersenspoeling, worden als robots gemanipuleerd en zien het “martelaarschap” als het hoogst bereikbare doel in hun leven. Zij zien er daarom niet tegenop, niet-moslims genadeloos te vermoorden. Zelfs op de basisscholen wordt de haat er in getimmerd waardoor er een vorm van Nationale bezetenheid ontstaat. Niets is hun heiliger dan de vernietiging van de staat Israël en de uitroeiing van het Joodse volk. Gefinancierd door het Westen sturen de niets ontziende leiders deze kinderen op pad. Kinderen vertellen dat zij op school leren dat de zionisten hun vaderland bezetten en dat ze mee moeten helpen dat te bevrijden. De leiders van Palestijnse terreurgroepen gebruiken kinderen niet alleen als menselijke schilden, maar ook als wandelende zelfmoordbom. De stakkers zien zichzelf als martelaars wanneer ze bij de gevechten om het leven komen of zich opblazen. De zelfmoordbom is een gruwelijk gemeen wapen.
Palestijnse kinderen worden door het PA/PLO regiem en
Hamas opgeroepen om martelaar te worden.
Het offeren van kinderen door de Palestijnen lijkt op die van de in de Bijbel genoemde Filistijnen die hun kinderen offerden aan de god Baäl-Zebub. Opmerkelijk is dat de huidige Palestijnen niet alleen Allah vereren maar ook deze oude Filistijnse oorlogsgod. In juni 1998 bracht het toenmalige PA/PLO regiem van Jasser Arafat namelijk een postzegel uit voor internationale buitenlandse post waarop Baäl als de god van de oorlog zowel als een strijder alsmede een stier werd afgebeeld. Baäl houdt een speer in zijn hand en aan zijn gordel hangt een kort zwaard. De speer en het zwaard zijn de wapens uit het verleden. Ongeveer in het midden staat in het rood Baäl gedeeltelijk afgebeeld als stier. Baäl wordt zowel in de Bijbel als de Koran verbonden met satan. Eén van de namen van satan is Beelzebub en is in de Bijbel een spotnaam voor de duivel. Het betekent: “De heer van de strontvliegen”.Merkwaardig dus dat de Palestijnen ook deze Baäl vereren.
Palestijnse postzegel uitgegeven in 1998 met daarop de
Filistijnse god Baäl.
In het Bijbelboek (1
Koningen:18) zet de profeet Elia, Baäl en zijn vierhonderd profeten voor schut
op de berg Karmel. Elia daagt deze profeten uit de naam van hun god aan te
roepen en hem te vragen om vuur te geven voor het bereiden van een stier.
Daarop riepen de profeten van Baäl zijn naan aan: Baäl, antwoord ons!
Maar er kwam geen geluid en niemand gaf antwoord. Daarbij hinkten zij om het
altaar dat zij gemaakt hadden. Toen het middag was geworden, begon Elia hen te
bespotten en zei: “Roept luider, want hij is immers een god. Hij is zeker in
gepeins, of hij heeft zich afgezonderd, of hij is op reis; misschien slaapt hij
en moet hij wakker gemaakt worden.” Toen riepen de profeten luider en
maakten zich naar hun gewoonte insnijdingen met zwaarden en speren, totdat zij
dropen van het bloed. En zodra de middag voorbij was, tot het brengen van het
avondoffer, geraakten zij in geestvervoering, maar er kwam geen geluid, en
niemand gaf antwoord, of sloeg er acht op. Daarop riep Elia de God van Abraham,
Isaäk en Israël aan en schoot het vuur des Heren neer en verteerde het
brandoffer.
Lynchmoorden vermeende collaborateurs
En wat te denken van de afschuwelijke moordpartijen op vermeende Palestijnse collaborateurs. Schijnprocessen zijn geen uitzondering en veroordeelden worden dikwijls publiekelijk vermoord. Gedurende de eerste intifada van 1987 tot 1993 zijn er ruim 800 zogenaamde collaborateurs geliquideerd en sinds het begin van de tweede intifada in september 2001 is de situatie alleen maar erger geworden. Dat het bij deze moorden dikwijls gaat om onschuldige slachtoffers werd op 11 juni 2005 bevestigd door Ibrahim Abayat, toenmalig hoofd van Arafat’s Fatah-Tanziem terreurgroep in Bethlehem. Deze maakte bekend dat negen ‘Palestijnen’ die voor het begin van de Israëlische operatie in Bethlehem in 2002, door Arafat’s Fatah beweging van samenwerking met Israël zijn beschuldigd en gruwelijk vermoord, onschuldig waren. Deze Abayat claimde de negen lokale moslims te hebben doodgeschoten, op beschuldiging van collaboratie. Onder de negen vermoorde ‘Palestijnen’ in Bethlehem waren Mahmoud Sabatin en Mohammad Dakhallah. Sabatins lichaam werd (afbeelding gemaakt op 15 maart 2002) door de straten gesleept waarna onder toeziend oog van een aantal toeschouwers waaronder kinderen, een poging ondernomen werd het lichaam op te hangen op het plein voor de Geboortekerk in Bethehem.
De Palestijnse politie die normaal geen hand uitsteekt om deze gruwelijke moordpartijen te voorkomen, greep nu wel in omdat internationale tv-ploegen de moord aan het filmen waren. Familieleden die het bebloede lichaam van Dakhallah kwamen weghalen bij een vuilnisemmer waar het was gedumpt, kregen van de lokale imams geen toestemming het lichaam te begraven in Palestijns gebied. Woordvoerders van de terreurbewegingen die de liquidaties uitvoerden, verklaarden dat de executie diende als afschrikwekkend voorbeeld voor hen die “collaboreren” met Israël. “Maar de ‘negen’ van Bethlehem waren geen collaborateurs, maar volledig onschuldige burgers”. Sommige verdachten zouden door de PA/PLO -politie aan de moordenaars van de Fatah-Tanziem terreurgroep zijn overhandigd.
De slachtoffers van Ibrahim Abayat waren te vinden onder christenen, eigenaars van souvenirwinkels, pompstations en restaurants. Ook zij werden door deze terrorist zonder enige vorm van bewijs beschuldigd van collaboratie met Israël en konden het vege lijf redden door de bestraffing af te kopen. Abayat word er tevens van beschuldigd twee christelijke meisjes te hebben verkracht, voordat ze werden vermoord onder het voorwendsel dat ze voor Israël gecollaboreerd zouden hebben. Abayat behoorde tot de “Bende van Dertien” aan wiens handen het bloed kleeft van vele onschuldige Israëlische en ‘Palestijnse’ burgers. Bronnen in Bethlehem melden dat dit gespuis zich twee jaar lang schuldig heeft gemaakt aan verkrachting, afpersing en executies van burgers in Beit Jala en Bethlehem.
In Jenin bestormden in 2002 honderden woedende Palestijnen een rechtszaal en vermoorden daar ter plaatse drie verdachten, van wie er twee door de rechtbank ter dood waren veroordeeld. Iemand vertelde de menigte buiten de leugen dat de verdachten ‘slechts’ lange gevangenisstraffen hadden gekregen, waarop de menigte naar binnen stormde. De politie verstopte de verdachten in een toilet, maar daar werden ze door de dolle menigte uitgehaald en met kogels doorzeefd. Hun lichamen werden vervolgens in triomftocht door de straten van Jenin gesleept. Tijdens operatie “Defensieve Shield” hebben Israëlische militairen een aantal gevangenen aangetroffen in een gevangenis in Sichem waarvan een deel van hen werd vastgehouden op verdenking van collaboratie met Israël. Sommige gevangenen hingen al een paar dagen met hun voeten aan het plafond. Zij waren bewerkt met messen, brandende sigaretten en glas.
Op 24 augustus 2002 executeerden terroristen van de Al-Aksa Martelaren Brigade een 35 jarige moeder van zeven kinderen die was beschuldigd van collaboratie met Israël nadat haar zoon een valse verklaring had afgelegd. De vrouw, Ikhlas Khouli, zou de verblijfplaats hebben verraden van de terrorist Ziad Muhammad Da’as aan de Israëlische Autoriteiten.
Ikhlas Khouli, vermoord op beschuldiging van collaboratie
Da’as was verantwoordelijk voor de massaslachting tijdens een “bar mitzva” feest in de plaats Hadera in januari 2002 waarbij 6 Israëli’s werden vermoord en een groot aantal gewond. Israëlische troepen doden Da’as op 7 augustus 2002. Haar 17 –jarige zoon vertelde dat ze hem hadden gemarteld om zo een bekentenis af te dwingen. De zoon verzon daarop het verhaal dat zijn moeder Da’as had verraden, omdat hij dacht dat ze haar niets zouden doen. Een leider van de Al-Aksa Martelaren Brigade zei “ik wist dat de vrouw zeven kinderen had, maar wij hadden geen keus. Wij hebben haar zoon in leven gelaten om voor het gezin te zorgen”. Op de vraag waarom zijn groep mensen martelt was zijn reactie “dit is de enige manier om bekentenissen af te dwingen van mensen die hun eigen volk verraden”. Maar ook deze moeder was volledig onschuldig.
Begin april 2002 drongen in Tulkarem gemaskerde terroristen een gevangenis binnen en vermoorden acht verdachten van collaboratie met Israël. Met veel bravoure werden de lijken vervolgens door de straten gesleept door honderden mensen gadegeslagen. Daarna werden de dode lichamen op het marktplein zij aan zij opgehangen. Toen het Israëlische leger kort daarna de stad binnentrok, waren de lijken weer op het marktplein neergelegd. Het Palestijnse persbureau toonde hen aan de buitenlandse pers als "geofferden" voor de Palestijnse zaak, omgekomen en mishandeld door het Israëlische leger.Palestijnse journalisten durven niets te melden over dit soort duivelse moordpartijen, bang in elkaar gelsagen te worden of zelf vermoord te worden. Het PA/PLO regiem wordt geleid door corrupte criminelen wiens handen druipen van het bloed van onschuldigen.
In juli 2004 is in het bijzijn van honderden toeschouwers en maar liefst 60 uitgenodigde journalisten in de plaats Kabatiya, in de buurt van Ramallah, de van collaboratie met Israël beschuldigde Mohammed Rafik Abed A-Rasek (45) geëxecuteerd. Een van de beulen was Jamal Abu-Rob, de leider van de Al-Aksa Martelaren Brigade in Noord Samaria, die onder zijn volgelingen de bijnaam "Hitler" draagt. Op zijn vraag aan de omstanders "wat is zijn vonnis?"schreeuwde de bloeddorstige menigte "executeer hem" waarop de vader van twee kinderen stierf in een regen van kogels. Getuigen vertelden dat de menigte waaronder kinderen juichten terwijl zij zich over het lichaam van de dode bogen.
Lynchmoorden
‘collaborateurs’
In een interview op de Australische tv waarschuwt de Al-Aksa Brigade terrorist Khaled Shawish in het programma The World Today, Arabieren niet met de Israëli’s samen te werken. Zijn waarschuwing werd ondersteund met een levendige beschrijving wat zijn mannen doen met ‘collaborateurs’. Hij vertelde dat een jonge man van 20 jaar, Ahmed Sharour was opgepakt vanwege collaboratie. Ze hadden hem vastgebonden en geblinddoekt op het Manaraplein in Ram-allah. De ‘beulen’ vertelden de omstanders dat Sharour werkte voor Israël, nadat zij hem tientallen kogels in zijn hoofd en rug hadden geschoten. Er heerst volledige anarchie in de gebieden die onder controle staan van terreurbaas Arafat. Er wordt totaal niet opgetreden tegen de terreurgroepen ongeacht wat ze doen en orde en recht zijn volledig afwezig.
In Sichem werden in januari 2005 twee jonge Palestijnen vermoord die van collaboratie met Israël werden verdacht. De eerste executie voltrok zich op vrijdag 14 januari op een plein in het Balata vluchtelingenkamp in Sichem waar gewapende barbaren de 23 jarige Mahmoud Mansour, 25 maal door zijn hoofd schoten onder toeziend oog van tientallen bewoners. De menigte weigerde een ambulance door te laten die het lichaam naar een ziekenhuis wilden brengen en gooiden het lichaam in een vuilnisbak. Het tweede slachtoffer was een 18 jongen Ramzi Assi. Ook hij werd vermoord door leden van Fatah op zaterdag 15 januari. Zijn met kogels doorzeefde lichaam werd vlakbij een ziekenhuis in Sichem uit een auto gegooid. Het zijn acties van monsters die het leven van hun medemens verachten. Dit soort moorden vonden massaal plaats onder Arafat en vinden nu nog steeds plaats onder mahmoud Abbas.
De internationale gemeenschap besteed geen aandacht aan deze schandalige moordpartijen. De door de wereldleiders veel geprezen en bejubelde . Abu Mazen is van hetzelfde soort als zijn broeder en voorganger Yasser Arafat.Ook hij staat toe dat vermeende collaborateurs op beestachtige wijze worden vermoord. Mazen tekent regelmatig doodvonnissen. Sommigen worden opgehangen en anderen doodgeschoten na goedkeuring van het doodvonnis door de Moefti van Jeruzalem. De Palestijnse Autoriteit zegt met deze executies een duidelijke boodschap te willen afgeven om daarmee een eind te maken aan de chaos en wetteloosheid.Daaronder vallen ook ‘collaborateurs’. Volgens een PA/PLO -woordvoerder bestaat er geen verschil tussen moordenaars en zij die samenwerken met Israël. De site http://www.netnews.com meldt dat er onder Mazen’s bewind al zo’n 40 verdachten zijn geëxecuteerd, sommigen voor moord, anderen voor samenwerking met Israël. Ook dit laat nog eens zien met wat voor misdadigers de wereld te maken heeft. De oorzaak van de chaos en wetteloosheid liggen voor een belangrijk deel bij het PA/PLO regiem en Hamas zoals dat al jaren het geval is.
De 15 jarige jongen, Raed Sawalha, uit een dorp in de
buurt van de plaats Qalqilya werd eerst gemarteld en daarna opgehangen.
Dorpsgenoten zouden hebben gezien dat hij naar een Israëlische militair van de
grensbewaking had gezwaaid waarop hij vervolgens werd beschuldigd van
‘collaboratie’ met Israël. Dat zwaaien
koste hem zijn leven, want hij werd voor straf door zijn eigen familieleden
gemarteld en opgehangen. Zijn vader had hem in zijn winkel opgesloten,
om zo zei hij, de jongen wat
“discipline” bij te brengen vanwege de geruchten in het dorp dat zijn zoon ‘voor
de Israëlische grenspolitie gewerkt’ zou hebben. Hij had de sleutel van de
winkel aan zijn broer gegeven niet wetende dat deze van plan was om samen met
andere familieleden de jongen te martelen en op te hangen. “Ze hebben hem doodgeslagen terwijl hij
onschuldig was” aldus de vader. Ook de opa van de jongen ontkende dat Raed
kontakten met de Israëlische Autoriteiten zou hebben gehad en vroeg zich af hoe
de zaak heeft kunnen escaleren tot deze weerzinwekkende moordpartij. Een ander familielid, Imad Sawalha zei “wij
geloven dat er een ander motief voor zijn dood moet zijn. Hoe kan een jongen
van 15 jaar oud collaboreren met Israël?
Gebeurtenissen als op deze
afbeelding zijn geen uitzondering in de Palestijnse gebieden. Een man trapt
tegen het levensloze lichaam van een vermeende collaborateur nadat deze is
vermoord. De publieke belangstelling is groot.De familieleden die bij de
moordpartij betrokken zijn geweest, zijn gearresteerd. De oom bekende aan de
politie dat hij “zijn” zelfbeheersing
had verloren” toen een aantal jongens in het dorp hem vertelden dat zijn neef
naar de Israëlische militair had gezwaaid. "Laat Allah ons genadig zijn”
zei de Palestijnse verslaggever Muwafa Matar. “Hij was nog maar een jongen.
De hand die de strop om zijn onschuldige nek heeft gelegd, kan dat van een
menselijk wezen zijn geweest? Is ons moraal en onze eigen waarde tot zo’n laag
niveau gezakt.
Palestijnse kinderen in de handen van
gewetenloze journalisten en Palestijnse terreurleiders
Op 8 oktober 2010 waren Palestijnse kinderen van plan David Be'eri, de directeur van de Elad organisatie te stenigen. Maar liefst zeven fotografen en twee tv-ploegen waren in Silwan (shiloach) nabij de Oude Stad van David in Jeruzalem aanwezig, om de steniging op beeld vast te leggen. De Britse krant de Guardian meldde dat de fotograaf Ilia Yefimovich toevallig precies op het goede moment op de juiste plaats was. Maar niets is verder van de waarheid dan deze verklaring want naast Yefimovich waren er nog 6 fotografen die zo ‘gelukkig waren precies op het goede moment op de juiste plaats’ te zijn waaronder Associated Press de Daily Mail en natuurlijk niet te vergeten de Arabische zender Al Jazeera.
Silwan
en de Oude Stad van David
De camera’s zoemden en de fotografen schoten hun plaatjes toen de ‘kleine martelaren’ de auto van Be’eri bekogelden. Het is business, handel, dat geld oplevert, maakt niet uit wat de gevolgen zijn. Dit soort fotografen houden er andere normen op na dan men normaal gesproken zou mogen verwachten. Be’eri voelde dat zijn leven in gevaar was en probeerde weg te komen maar kon daarbij twee van de stenengooiers niet meer ontwijken. Eén van hen liep diverse verwondingen op, de ander raakte lichtgewond. De vraag is wie de pers heeft uitgenodigd naar Silwan te komen en wie de jongens heeft geronseld? Tijdens de 1ste en 2de intifada (het Arabisch woord voor afschudden) is het regelmatig voorgekomen dat kinderen door cameraploegen en fotografen zijn geronseld en betaald om Israëlische militairen met stenen te bekogelen om zodoende de niets vermoedende wereldburgers te trakteren op door henzelf uitgelokte gewelddadigheden.
Maar meestal zijn het Palestijnse terreurleiders die de kinderen aanzetten tot dit soort daden en nodigen vervolgens de hen gewillige fotografen uit de rellen te komen filmen. Het zijn persmensen die bij de Palestijnen bekend staan als anti-Israëlische propagandisten en er alles voor over hebben om Israël aan de schandpaal te nagelen. De gewelddadigheden in Silwan zouden nooit zijn gebeurd wanneer er geen fotografen bij aanwezig zouden zijn geweest. Steeds opnieuw blijken nieuwsbrengers te zijn verworden tot propagandaboodschappers van Palestijnse terreurleiders en verkopers van misleidende en gemanipuleerde informatie.
Op zondag 10 oktober werden op dezelfde plaats opnieuw Israëlische burgers en een team van Channal 2 met stenen bekogeld. De laatste vier maanden zijn er 450 van dit soort incidenten geweest. De kinderen zijn werktuigen in handen van gewetenloze schurken en anti-Israëlische propagandisten, maar noch de internationale mensenrechten organisaties, noch de‘Wereldleiders’ bekommeren zich om het lot van deze kinderen, die hebben het te druk met het demoniseren van Israël.
Dit
soort beelden krijgt de wereld natuurlijk niet te zien.
Wat in Silwan gebeurde was geen nieuws – maar gefabriceerde smeerlapperij. Dit is wat een deel van de media de wereldburger laat zien.
De lerares Zehava Weiss was dinsdag 21 februari 2012 onderweg van haar werk naar huis, toen de voorruit van haar auto door meerdere stenen werd geraakt. Het incident vond plaats op de weg door het PLO-dorp Beit Ummar. Weiss, die in het Joodse dorp Karmei Tzur woont, raakte niet gewond en kwam met de schrik vrij. Weiss zei tegen de Nieuwssite Ynet: “Plotseling stonden er heel veel mensen om mijn auto heen en ik wist meteen dat er iets ging gebeuren. Ik ben gewoon doorgereden, omdat er geen politie of soldaten in de buurt waren. Ik woon in Karmei Tzur en bijna iedere dag worden er in het naburige PLO-dorp stenen naar Israëlische auto’s gegooid.” Meerdere fotografen van verschillende persbureaus’s stonden aan beide kanten van de straat om de auto heen met hun camera’s in de aanslag. Het grote aantal foto’s van de gebeurtenis vanuit verschillende perspectieven laten de medeplichtigheid en gewetenloosheid van de aanwezige journalisten zien.
2000 dollar voor “de nabestaanden van de martelaar Samoudy”.
Het volgende bericht bewijst nog maar eens hoe ziek de Palestijnse samenleving wel is. In januari 2011 trachtte Khaldoun Najib Samoudy terrorist te worden voor de ‘goede zaak’, en reed met een taxi naar een Israëlische controlepost in Hamra. Hij droeg twee zelfgemaakte bommen bij zich, pijpen gevuld met springstoffen, nagels en gebroken glas, in de bedoeling zoveel mogelijk Israëlische soldaten te doden en vooral er zoveel mogelijk voor het leven te verminken. Bij de controlepost aangekomen duikelde de clowneske figuur uit de taxi, worstelend strompelend in zijn veel te lange djelaba, rende hij naar de Israëlische soldaten onder de kreten “Allahu Akhbar”. De soldaten schrokken zich een hoedje, vuurden snel enkele waarschuwingsschoten af in de lucht, maar er was geen houden meer aan. De enige manier om de door de PA gelanceerde boosaardige dorpsidioot te stoppen was direct het vuur te openen. De soldaten richten hun geweren en haalden de onfortuinlijke Samoudy weg van zijn gekwelde leven nog voor hij zijn zelfgemaakt tuig kon laten ontploffen.
Martelaar
Khaldoun
Najib Samoudy sneuvelde in het zicht van de meet.
Dit was misschien wel het einde
van de onfortuinlijke Samoudy maar het overtuigende begin van een roemrijke
martelaarscarrière in de gelederen van het PA/PLO bewind want het volgende
bericht van dinsdag 25 januari
Eerwraak en incest in Palestijnse gebieden
Ieder jaar worden er in het Midden-Oosten honderden vrouwen en meisjes vermoord door leden van de eigen familie. Volgens verschillende bronnen is er in de Palestijnse gebieden die onder controle van het PA/PLO regiem staan, sprake van een toenemend aantal incest en eerwraakmoorden. Een recente inventarisatie van de mensenrechten van vrouwen en kinderen in deze gebieden is ronduit schokkend. Sinds de terreurbeweging Hamas aan de macht is in Gaza, is ook daar een toename van deze moorden in te constateren. Hamas rechtvaardigt deze eerwraakmoorden zelfs vanuit religieuze motieven. In de Palestijnse gebieden bestaan geen wetten die verbieden vrouwen te vervolgen en te vermoorden. De huidige wetten die in Gaza gelden dateren nog uit de tijd van de Egyptische bezetting tussen 1948 en 1967. Deze wetten waren ook in dezelfde periode van toepassing in de Bijbelse gebieden Samaria en Judea, toen Jordanië deze gebieden bezet hield. Deze wetten komen er in het kort op neer dat ze de moordenaars van vrouwen beschermen.
Er wordt door geen enkele organisatie ook maar enige aandacht te besteed aan de hel waarin de Arabische vrouwen leven. Het is bijvoorbeeld bepaald geen unicum dat jonge vrouwen die zwanger worden door familieleden met een vat benzine worden overgoten en in brand gestoken. Er bestaan honderden van dit soort bloedstollende verhalen. Zo is er het verhaal van een vrouw van 38, moeder van drie kinderen, die door haar broers is gedood omdat ze had gepraat met de kruidenier. Juichend liepen de broers met haar afgehakte hoofd door het dorp. Meisjes betekenen binnen de Arabische cultuur helemaal niets, ze zijn erger dan vee. Zij kennen een leven vol van marteling en van angst. In de periode tussen september 2000 ( het begin van de tweede intifada) en april 2004 zijn 297 Arabische burgers door Arafat’s bendes om politieke redenen uit de weg geruimd. Dat is ruim elf procent van het totaal aantal Arabische doden. Doden die door de internationale media, de VN-kliek en andere blindgangers routinematig aan Israël worden toegeschreven.
Op 16 mei 2009 werd even ten noorden van Ram’allah het lichaam van de dertigjarige Halimeh Ahmed Al-Sheikh uit Qalqiliya aangetroffen, moeder van zeven kinderen met vele messteken in haar rug. Op 11 juni 2009 werd een Palestijnse vrouw van 32 jaar en moeder van twee kinderen, vermoord door haar familie in de buurt van Hebron. Haar lichaam werd gevonden, terwijl de moordenaars hun misdaad wilden verbergen. Volgens welingelichte bronnen was de achtergrond voor de moord het zogenaamd doden ‘ter bescherming van de eer van haar familie’. Op 24 juli 2009 vertelt Jawdat al-Najjar aan de politie in Jabalia, in Gaza, dat hij een dag eerder zijn 29 jarige dochter, Fadia Jawdat al-Najjar, heeft doodgeslagen. De vader ontdekte dat zijn dochter een mobiele telefoon had gekocht en niet betaald; wel met de belofte deze binnen twee dagen te betalen. De verkoper bracht haar vader op de hoogte en vroeg om het geld. De dochter werd ondervraagd door haar vader en broer: zij vermoedden dat ze de telefoon kocht om met een man te spreken. De dochter was gescheiden en moeder van vijf kinderen. De politie vond haar lichaam in haar huis. Forensisch onderzoek ontdekte tekenen van foltering over haar hele lichaam; evenals een breuk in haar schedel, veroorzaakt door een ijzeren ketting. Ook is het geen unicum dat jonge vrouwen die zwanger worden door familieleden met een vat benzine worden overgoten en in brand gestoken. Er bestaan tientallen van dit soort bloedstollende verhalen. Zo is er het verhaal van een vrouw van 38, moeder van drie kinderen, die door haar broers is gedood omdat ze had gepraat met de kruidenier. Juichend liepen de broers met haar afgehakte hoofd door het dorp.
In veel gevallen worden vrouwen/meisjes onder het mom van ‘eerwraak’ gedood als dekmantel voor incest binnen hun gezinnen. Er is sprake van seksueel misbruik en verkrachting door hun broers, vaders, ooms, of gewoon omdat ze met een collega van de universiteit een kopje koffie gingen drinken. Een bezoek aan de dokter zonder gezelschap van echtgenoot of moeder, of wanneer ze gaan winkelen zonder toestemming van de echtgenoot, kan al een reden zijn om ze uit de weg te ruimen. Ook het sturen van een e-mail naar een vriend is levensgevaarlijk, evenals het openen van een raam om op de straat te kijken. Allemaal redenen om vrouwen in de Palestijnse gebieden te vermoorden. Vanwege de achterlijke wetten blijven de schuldigen onbestraft. Meer dan 50% van de slachtoffers die werden onderzocht en waarvan werd vastgesteld dat ze geen maagd meer waren, konden hun maagdelijkheid alleen hebben verloren wegens seksueel misbruik door hun eigen familieleden, die hen vervolgens vermoorden om hun schandelijke misdaden te verbergen. De onder controle van het PA/PLO regiem staande media verzwijgt deze misdaden van verborgen incest epidemie. Dit onderwerp is taboe en wordt gecensureerd door de kliek aan de top. Het PA/PLO regiem beschermt de verkrachters en moordenaars omdat het als een aangelegenheid wordt beschouwd binnen de familie. Ze handhaven de achterlijke wetten omdat, ‘zo zeggen de bronnen’ de meeste mannen zelf betrokken zijn bij deze misdaden en zo zichzelf beschermen tegen vervolging.
De situatie van de vrouwen in Gaza en de gebieden onder controle staan van Mahmoud Abbas, is ronduit een schande voor de rechten van de mens. Men zou daarom mogen verwachten dat de gulle donoren waaronder Europa en organisaties als Human Rights Watch en Amnesty International hier hun tanden in zetten, maar die hebben het te druk met het demoniseren van Israël. Eerwraakmoorden en geweld tegen vrouwen, beperkt zich niet tot de Palestijnse gebieden, maar is ook elders in de islamitische wereld, schering en inslag. Uit een enquête onder 13.000 vrouwen in Turkije is gebleken dat vier op de tien ondervraagden slachtoffer zijn van fysieke mishandeling door hun man. Ongeveer 15 % van de vrouwen heeft te maken met seksueel misbruik.
Hoe Israëlische hartchirurgen dagelijks
Palestijnse kinderen redden
Terwijl de Palestijnse leiders hun kinderen opofferen, zijn Israëlische hartchirurgen druk doende juist de levens van Palestijnse kinderen te redden. Het gaat om het ‘Save A Child’s Heart project’ (SACH). Dit is een Israëlische humanitaire organisatie die haar thuisbasis heeft in het Edith Wolfson Medisch Centrum ten zuiden van Tel-Aviv. De organisatie voorziet in open hart behandelingen voor kinderen over de hele wereld. Zeventig Israëlische artsen werken naast hun reguliere banen vrijwillig voor Save A Child’s Heart. Hartchirurgen aangesloten bij SACH hebben sinds 1994 ruim 2200 operaties uitgevoerd. Daaronder kinderen uit Irak, Jordanië, Somalië, Rwanda, Vietnam, Zanzibar en vele andere landen. Maar ruim 1000 van de operaties zijn uitgevoerd op Palestijnse kinderen. Het Edith Wolfson Medisch Centrum, wordt gefinancierd door de Israëlische regering die tegelijk voorziet in de ziekenhuis faciliteiten van SACH om tegen sterk gereduceerde prijzen haar steun voor het project te maximaliseren. Save A Child’s Heart traint eveneens artsen en verpleegkundigen in hart-gerelateerde behandelingen, met inbegrip van Palestijnse artsen uit Samaria en Judea. Op de website van de organisatie saveachildsheart.org is te zien welke kinderen er op dit moment in Israël zijn voor behandeling. Naast een foto is er een korte biografie van de kinderen. Israël wordt systematisch belasterd voor haar vermeende harteloze behandeling van de Palestijnen maar de praktijk ziet er heel wat anders uit. In 2009 kwamen alleen al uit het door de terreurbeweging Hamas bestuurde Gaza maar liefst 10.544 Palestijnse patiënten en hun familieleden voor een medische behandeling naar Israël.In totaal zijn in 2009 maar liefst 180.000 Arabieren uit de Palestijnse gebieden in Israëlische ziekenhuizen behandeld.
Nog een voorbeeld van Israëlisch mededogen voor Arabieren uit Gaza, dat het beeld in de media, dat de Joodse staat een wrede onderdrukker zou zijn, ontkracht. Israëlische artsen hebben in juni 2011 het leven gered van de zeven maanden oude Odai Al-Kafarna uit de Gazastrook door een gaatje in zijn hart te herstellen. De tedere verzorging van Odai en de vriendelijke behandeling van de grootmoeder die hem naar het Israëlische ziekenhuis bracht werd bekend gemaakt door TheWorld.org. Odai's grootmoeder, Haniya vertelde het persbureau dat de Israëli's "erg goed zijn geweest voor Odai hier in het ziekenhuis." Bij Odai's terugkeer naar Gaza, na een behandeling van bijna drie weken in Israël, toonde zijn familie naar verluidt hun grote dankbaarheid jegens de Israëlische artsen, die Odai kosteloos hadden geopereerd en verzorgd. Het verhaal van Odai is slechts één van de honderden en misschien wel duizenden, die laten zien dat Israël niet een wrede onderdrukker is, zoals tal van media beweren. Maar de meeste van die verhalen worden genegeerd ten gunste van die paar verhalen waarmee men Israël in een kwaad daglicht kan stellen Ook deze levensreddende operatie werd mogelijk gemaakt door de Israëlische non-profit organisatie "Save a Child's Heart". Niet alleen Save a Child's Heart werkt mee aan eersteklas medische zorg voor de Palestijnen. Israël zelf geeft jaarlijks meer dan 10.000 Palestijnen uit de Gazastrook toestemming om medische hulp te ontvangen in de Israëlische ziekenhuizen.
De
Palestijnse moeder met zeven maanden oude Odai Al-Kafarna
Overige bronnen: Israelinsider, "
Terug naar: Inhoud