Obama’s vijandigheid tegen Israël
Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: januari 2009) (Bijgewerkt:
5 maart 2012)
Tijdens het bezoek van Israëls premier Benjamin Netanyahoe aan Washington
op 24 maart 2010 eiste Barack ‘King’
Hoessein Obama van Netanyahoe
schriftelijke toezeggingen inzake het stopzetten van alle bouwactiviteiten en
PLO-bewind tegemoet te komen in hun eisen. “Volgend jaar (2011) mogen
jullie weer bouwen en alleen maar met onze toestemming en alleen in het
westelijk deel van Jeruzalem” aldus Obama. Ook dreigde hij Israël de schuld
te geven van het eventueel mislukken van de gesprekken met het PLO-bewind.
Voordat Netanyahoe door Obama op het Witte Huis werd ontvangen, kwam
eerst Hillary Clinton nog even langs om ‘pijnlijke concessies’ van hem te eisen
ten gunste van het PLO-bewind en alle bouwactiviteiten onmiddellijk stop te
zetten. Deze brutale eisen van
Clinton vielen in het verkeerde keelgat van maar liefst 327 van de in totaal
435 afgevaardigden van het Amerikaanse Congres in het Huis van Afgevaardigden.
Dus ook door leden van haar eigen Democratische partij. Zij
stuurden Clinton een brief waarin ze hun
onvoorwaardelijke steun voor Israël uitspraken. “Wij onderstrepen met
deze brief onze onverbrekelijke band tussen ons land en de staat Israël, en
willen hiermee onze diepe zorg uitspreken over de recent ontstane spanningen.’
Hillary Clinton dikke maatjes met het
Mahmoud Abbas van het PLO-bewind.
Na zijn gesprek met Clinton benadrukte Netanyahoe in zijn toespraak op de AIPAC (American Israel Public Affair Committee) conferentie dat Jeruzalem geen nederzetting is maar de hoofdstad van Israël, en dat er wat Jeruzalem betreft geen concessies gedaan zullen worden. De 7000 toehoorders gaven hem regelmatig een staande ovatie, vooral toen hij de wereld eraan herinnerde dat de bevolking van Israël al 3000 jaar geleden huizen bouwden in Jeruzalem en dit zullen blijven doen. ‘De Joodse wijken waar wij van de Obama-administratie en de Palestijnse Autoriteit niet meer mogen bouwen zijn een integraal en onlosmakelijk onderdeel van het hedendaagse Jeruzalem’ aldus Netanyahoe.
Omdat het gesprek met Netanyahoe in het Witte Huis niet geheel volgens Obama’s zin verliep, liep hij weg uit de bijeenkomst en eiste van Netanyahoe zijn standpunten te herzien alvorens bereid te zijn het gesprek te hervatten. Volgens de Israëlische krant Yediot Aharonot zou hij gezegd hebben: “laat mij maar weten wanneer je iets nieuws te melden hebt”. Netanyahoe overlegde daarna nog een uur lang met zijn stafmedewerkers alvorens het gesprek met Obama te hervatten. Maar dat liep na 35 minuten op niets uit. De Washington Post omschreef het gesprek als “ijzig” en legde de schuld van het mislukken volledig bij wat het noemde ‘een rancuneuze’ Obama. “Hij behandelde Netanyahoe alsof het een smerige Derde Wereld dictator was die alleen nodig is om strategische redenen, maar verder op afstand gehouden moet worden” aldus de krant. Israëlische kranten spraken van “vernedering” en een door Obama gelegde “hinderlaag ”. Er was geen staatsdiner, zoals gebruikelijk wanneer gasten het Witte Huis bezoeken. Er werden geen foto’s genomen na de bijeenkomst en geen contacten met de pers.
De voormalige Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates gaf op 6 september 2011 ongezouten kritiek op Netanyahoe en noemde hem een ondankbare bondgenoot die niet in staat was om te gaan met Israel’s groeiende isolatie. De kritiek werd onthuld in een column van Jeffrey Goldberg in Bloomberg. Goldberg, wiens columns over het algemeen buitengewoon negatief zijn ten aanzien van Israël en zijn sympathie voor het PLO-bewind overduidelijk laat blijken, was vooral gericht op de wijze waarop Netanyahoe tijdens een persconferentie in het Witte Huis Obama attent maakte op bepaalde cruciale zaken die de veiligheid van Israel moeten waarborgen.Volgens betrouwbare bronnen was Obama na de bewuste persconferentie witheet de kamer van zijn perschef binnengestapt om hem in ongezouten bewoordingen van zijn ongenoegen blijk te geven over de wijze waarop de persconferentie was verlopen. De lichaamstaal van Obama sprak ook boekdelen tijdens die conferentie. In VS werd die lichaamstaal na de persconferentie tot in detail geanalyseerd. Het lijkt dus vrijwel zeker dat Gates de ongenoegens van de Amerikaanse president verwoordde, en toestemming kreeg om dit naar buiten te brengen. De ‘King’ is zeer gefrustreerd dat ze in Jeruzalem niet naar hem willen luisteren en zijn eisen niet te willen honoreren. Er zal geen verbazing wekken dat de Israëlische regering hiervoor een prijs zal moeten betalen. Volgens Gates verkeert Israël in een groeiend isolement.
Obama
is niet echt blij zo te zien
Goldberg beschuldigde Netanyahoe van “schaamteloosheid” door zijn principes kenbaar te maken in een openbare discussie met Obama. De blogger noemde het een “de les lezen” wat niet alleen de president bijzonder ergerde maar ook de minister van BuZo Hillary Clinton en andere leiders van de Obama-administratie. Men was zeer verstoord over het feit dat Netanyahoe weigerde de Amerikaanse politiek voor Israël te accepteren.
Obama lijkt dronken van machtswellust! Obama
is de meest Israël
vijandige Amerikaanse president ooit! Hij is vanaf het begin van zijn
presidentschap bezig Israël als een pariastaat neer te zetten en wekt de indruk
dat Israël de steun van de VS niet langer verdient. Ook beweert hij bij
herhaling dat: ‘Het Israëlisch-Palestijnse conflict er schuldig aan is dat
bloed van Amerikaanse soldaten in Afghanistan wordt vergoten’. Maar wat heeft
Afghanistan met Israël te maken? Beide landen hebben noch politiek, noch
geografisch iets met elkaar te maken. De
man is in staat Israël te verraden als hij zijn zin niet krijgt. In de hoop
hem te behagen is Israël zelfs bereid woningen van Joodse burgers in Samaria en
Judea te vernietigen. De voormalige burgemeester van New York Ed Koch zei
bijzonder teleurgesteld te zijn in Obama voor de manier waarop hij Israël
behandelt. “Ik was een fan van Obama en ging voor hem naar Florida, om de
Joden in deze staat op te roepen op hem te stemmen omdat ik dacht dat de
veiligheid van Israël bij hem net zo goed gewaarborgd was dan bij zijn
Republikeinse rivaal John McCain. Maar ik heb mij vergist” aldus Koch.
Steeds opnieuw leidt Israëls aankondiging nieuwe
woningen te willen bouwen in onder meer Jeruzalem tot felle afkeurende reacties
van de Obama-administratie. Dat was ook het geval tijdens het bezoek van de
Amerikaanse vice-president Joe Biden aan Israël om het in het slop geraakte ‘vredesproces’
nieuw leven in te blazen. Biden sprong bijna uit zijn vel van
woede toen hij hoorde over Israëls bouwplannen en kwam onmiddellijk met een
felle veroordeling door Israël te beschuldigen van het “ondergraven van het nodige
onderlinge vertrouwen”. In dit geval ging het om Ramat Shlomo
dat zich binnen de gemeentegrenzen van Jeruzalem bevindt en door Israël
volkomen terecht wordt beschouwd als hun ongedeelde hoofdstad. Het gebied valt
niet onder de ‘bevriezing’ van de nederzettingen waartoe de Israëlische
regering van Benjamin Netanyahoe in december 2009 besloot, om de vastgelopen
vredesbesprekingen met het PLO-bewind vlot te trekken. De burgemeester van
Jeruzalem Nir Barkat, zei tegenover het Britse Sky News dat hij geen enkele
door Amerika opgelegde bouwstop in Jeruzalem zal accepteren.
Vice president Biden in gesprek met Netanyahu tijdens zijn
bezoek aan Israël.
“The Prince of War” Obama noemt Israël nog wel één van Amerika’s belangrijkste bondgenoten, maar in werkelijkheid zet hij de relatie met Israël steeds verder onder druk door zich met allerlei interne Israëlische aangelegenheden te bemoeien. Hij doet geen enkele moeite zijn afkeer van de Joodse staat te verbergen en stuurt regelmatig aan op een frontale botsing met de regering van Benjamin Netanyahoe. In het begin van zijn regeerperiode maakte hij al bekend dat er ‘diplomatieke afstand moest worden gecreëerd’ tussen de VS en Israël om het ‘vredesproces’ een kans te geven. Volgens Washington heeft Israël geen enkele legale band met Jeruzalem maar dat is in volledige tegenspraak met de beslissing van het Amerikaanse Congres op 24 april 1990 Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël. Obama en de zijnen wensen daar kennelijk niet aan herinnerd te worden. Israëls historische recht op de stad wordt door het Witte Huis met voeten getreden en de eeuwenoude band met de stad bewust genegeerd. Alle aandacht richt zich op de installering van een PLO-terreurstaat.
Na zijn bezoek aan Israël arriveerde Biden in Ram-allah waar hij PLO-leider Mahmoud Abbas knuffelde alsof het een oude liefde betrof. Ook gaf hij tot groot genoegen van het regiem Israël nog even een flinke veeg uit de pan. Abbas maakte onmiddellijk van de gespannen situatie gebruik door te eisen dat alle bouwplannen met onmiddellijke ingang worden gestaakt. Hij kreeg voor deze eis niet alleen de handen op elkaar van Biden maar ook van Hillary Clinton en George Mitchell, Obama’s Midden -Oosten afgezant. Volgens de Arabische krant Al-Quds Al-Arabi heeft Mitchell aan Abbas beloofd, dat de VS zullen zorgen voor een algehele bouwstop in ieder geval gedurende de periode dat er onderhandeld wordt over vrede. Biden sprak met geen woord over de provocatie van Abbas’ en premier Fayyad’s deelname aan een ceremonie, waarbij de vrouwelijke terrorist Dalal Mughrabi werd geëerd die verantwoordelijk was voor de moordpartij op 37 Israëlische buspassagiers, waaronder 11 kinderen in 1978. Ook sprak hij met geen woord over de dagelijkse haatuitzendingen aan het adres van Israël op de PLO-televisie in de kranten en de haateducatie in de schoolboeken.
Het noemen van straten, pleinen en sportaangelegenheden, naar wandelende zelfmoordbommen die dood en verderf in Israël hebben gezaaid, vond Biden eveneens niet noemenswaardig. Ook sprak hij met geen woord over het feit dat het handvest van het PLO-bewind ongewijzigd streeft naar de vernietiging van Israël. Al op 24 april 1994 werd de aanpassing van het Handvest via een amendement verworpen. Tot op de dag van vandaag circuleert nog altijd de leugen in het Westen en in het Midden-Oosten dat het PLO-bewind toen het bestaansrecht van Israël erkend zouden hebben en het geweld en terrorisme zouden hebben afgezworen. Maar het is niets anders dan één grote leugen geweest geïntroduceerd door de vliegtuigkaper en aartsterrorist Yasser Arafat.Voor uitvoerige informatie hierover verwijs ik u gaarne naar de site van Brabosh. lees artikel Niets is er van PLO-kant veranderd na de Oslo- akkoorden. Terreur op terreur is wat de Israëlische burgers te verduren hebben gekregen. Toch leggen de wereldleiders de schuldvraag over het stagnerende vredesproces bij Israël neer.
“Wanneer de Arabieren hun wapens neerleggen, dan is er vandaag vrede. Wanneer Israël zijn wapens neerlegt is er morgen geen Israël meer!”
Biden op bezoek in Ram-allah bij de PLO-leider
Mahmoud Abbas
Biden verzekerde het PLO-bewind dat het doel van Washington de oprichting van een onafhankelijke PLO-staat is, en dat iedere partij die dit doel in de weg staat, aangepakt zal worden. De uitspraken van Biden, net als die van Hillary Clinton en George Mitchell, laten ondubbelzinnig zien, dat de regering Obama de uitkomst van deze onderhandelingen al lang bepaald heeft, namelijk dat Israël vrijwel alle PLO-eisen zal moeten inwilligen, en afstand zal moeten doen van het oostelijk deel van Jeruzalem. Dat zijn voor vrijwel de hele Israëlische bevolking en alle belangrijke politieke partijen, onverteerbare eisen. Hillary Clinton uitte in een 43 minuten durend telefoongesprek met Netanyahoe haar ongenoegen over Israëls bouwplannen in Ramat Shlomo en zei dat deze beslissing de relatie met de VS ernstig kan schaden. Zij sprak van een ‘een diep negatief signaal’ en eiste van Israël van alle bouwplannen af te zien.
Toen de
huidige Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken Hillary Clinton Senator was
van de staat New York noemde zij om de Joodse bevolking te paaien, Jeruzalem de ongedeelde hoofdstad van Israël.
Van 2001 tot 2009, verklaarde zij herhaaldelijk in toespaken dat 'Israël's
recht van bestaan veilig is, met verdedigbare grenzen en een ongedeelde
hoofdstad Jeruzalem en dat dit nooit ter discussie zal staan. Nu zij als
minister van BZ deel uitmaakt van het bewind van Obama negeert Clinton
eenvoudigweg haar uitspraken over Jeruzalem als ongedeelde hoofdstad van Israël
en verklaart zij dat Israël het oostelijk deel van de stad bezet houdt. Haar
woorden en die van haar baas over Israël passen niet in 'Jerusalem Embassy Act
of 1995' die is aangenomen met 93 tegen 5 stemmen in de Amerikaanse Senaat en
met 347 tegen
Obama zegt zich uitvoerig in het conflict tussen Israël en PLO-bewind te hebben verdiept en vertoonde zich in het verleden veelvuldig op bijeenkomsten van leden van deze terreurkliek. In Israël lijken de burgers nauwelijks wakker te liggen van het conflict met de verbolgen Amerikanen. In kringen van Israëlische diplomaten is de irritatie wel duidelijk zichtbaar. Steeds meer Israëlische politici pleiten er openlijk voor dat de regering zich in het vervolg niets meer aantrekt van de ongehoorde bemoeienis van de Obama-administratie met Israëls interne aangelegenheden. Volgens Likud parlementslid Yariv Levin, is het ‘tijd om voor onszelf op te komen’: 'We hebben het absolute recht om overal in Israël te bouwen, vooral in Jeruzalem.Om het probleem te verhelpen moet Israël alle bouwactiviteiten onmiddellijk hervatten, en stoppen met het toestaan van buitenlandse inmenging in onze interne zaken. We moeten de nadruk leggen op de éénheid van Jeruzalem. Waarom hebben we iedere keer de toestemming van Amerika nodig als we een wijk of een huis in Jeruzalem willen bouwen?’ aldus Levin. Buitenlandse pogingen om de Israëlische politiek ten aanzien van Jeruzalem te dicteren noemt Levin 'schaamteloze bemoeizucht.’
Obama’s grenzen voor Israël en die van een toekomstige
Palestijnse staat als het aan hem ligt.
De vice-voorzitter van de Knesset Danny Dalon noemde de felle kritiek van Hillary Clinton “pure onbeschaamdheid”: ‘Dit is wéér zo’n voorval in een lange serie contra-productieve verklaringen van de regering Obama. Het waren nodeloze en eerlijk gezegd ook irritante opmerkingen’ aldus Dalon. De Joodse leiders in Samaria en Judea legden in een brief aan Hillary Clinton uit dat deze Bijbelse gebieden en heel Jeruzalem onlosmakelijk met Israël verbonden zijn: ‘Jeruzalem is onze heilige stad sinds koning David 3000 jaar geleden. Niemand heeft sindsdien onze relatie met Jeruzalem kunnen vernietigen. De Romeinen en de Grieken niet, de Kruisvaarders en de Arabieren niet, de Ottomanen en de Britten niet. Wanneer u zegt dat wij geen huizen in onze hoofdstad mogen bouwen dan bemoeit u zich op onacceptabele manier met onze interne aangelegenheden. Wij zullen niet onderhandelen over Jeruzalem en het Joodse volk staat wereldwijd achter onze premier Netanyahoe.’
Volgens Netanyahoe zal Israël gewoon doorgaan met het bouwen van nieuwe huizen in en rond Jeruzalem. “De afgelopen veertig jaar is er geen enkele Israëlische regering geweest die de bouw van wijken in en rondom Jeruzalem heeft beperkt”, aldus Netanyahoe voor het Israëlische parlement. De Joodse wijken in en rond Jeruzalem zullen altijd onderdeel van Israël moeten blijven. Washington heeft herhaaldelijk gezegd dat de voortdurende bouwplannen een groot struikelblok voor duurzame vrede in het Midden-Oosten creëert. Isi Leibler, analist bij de Jerusalem Post concludeerde dat Obama te ver is gegaan door felle kritiek te leveren op Israëls bouwplannen in Ramat Shlomo.
Ramat Shlomo
Deze kritiek staat volgens Leibler niet op zichzelf maar moet worden gezien in de context van de steeds vijandiger wordende houding van het Witte Huis sinds Obama aan de macht is. Daarnaast is Obama’s toenadering tot Islamitische schurkenstaten rampzalig gebleken. Volgens Leibner nemen de strategieën in het Witte Huis op deze cynische manier afstand van Israël, omdat ze door het uitbuiten van de haat tegen Israël die de wereld heeft overspoeld, weer populairder proberen te worden. De pro-PLO en pro-islamitische politiek van Obama is dan ook overduidelijk. Daar waar Israël op werkelijk ieder besluit fel bekritiseerd wordt, heeft Obama’s regering sinds zijn aantreden nog niet éénmaal publiekelijk kritiek geleverd op het PLO-bewind.
Ook in de VS
zelf klinkt opnieuw zware kritiek op het anti-Israël beleid van de regering
Obama. Veel Amerikaanse burgers beginnen zich te schamen voor de manier waarop
Obama en zijn “Schaduw regering” van pro-Arabieren met Israël omspringt.
Hoe hij Iran toestaat atoomwapens te ontwikkelen wetend dat de Ayatollah’s en
hun apocalyptische president Ahmadinejad regelmatig roepen dat de vernietiging
van Israël nabij is. Hoe hij van Israël eist niet tegen Iran op te treden omdat
dat zijn belangen in het Midden-Oosten kan schaden en gevolgen kan hebben voor
zijn militairen in Irak en Afghanistan. Hij is druk bezig de moslimlanden en de
linkse media te vertroetelen. De media die al zijn duistere kontakten en feiten
over hem verborgen houden. Hij buigt als een knipmes voor de Saoedische
dictator Abdullah, de man die bekend staat als de grootste financier van het
islamterrorisme en heult met andere
moslimdictaturen en niet te vergeten het PLO-bewind.Hebben de Amerikanen inderdaad een stiekeme
moslim in het Witte Huis binnengehaald?
Politieke leiders door heel
de VS hebben Obama opgeroepen zijn toon t.a.v. Israël drastisch te matigen en
een meer evenwichtige politiek te voeren door ook de Palestijnen op hun
verantwoordelijkheden te wijzen. Leiders van de Republikeinse partij in het
Congres noemen de bemoeienis van Obama met Israëls bouwplannen
"onverantwoordelijk". De kritiek werd geleid door Eric Cantor die
Obama ervan beschuldigde Amerika’s vriend Israël een steek in de rug te hebben
gegeven om punten te scoren bij Amerika’s vijanden. De buitenland politiek van Obama kan worden uitgelegd als “Straf uw
vrienden en slijm met uw vijanden”. Ook beschuldigde Cantor Obama
ervan disproportionele aandacht aan Israël te geven maar de PLO-terreur te
negeren. ‘Waar blijft Obama’s kritiek op de door het regiem veroorzaakte
gewelddadigheden op het Tempelplein? Waarom reageert Obama niet als het bewind
terroristen eert die dodelijke aanslagen op onschuldige Israëlische burgers
hebben gepleegd?’ De Obama administratie hanteert een ‘dubbele standaard’
aldus Cantor. De broer van Netanyahoe
Dr. Hagi Ben-Artzi, noemde Obama zelfs een antisemiet door zich te bemoeien met
Israëls interne aangelegenheden. Hij noemde dat echter geen verrassing omdat Obama
lange tijd onder invloed van de antisemiet en anti-Israël lobbyist Rev.
Jeremiah Wright heeft gestaan.
De Joodse Young Israël beweging veroordeelde de uitlatingen van Biden, en riep hem op zijn woorden in te trekken en Jeruzalem met rust te laten. 'De realiteit is dat er helemaal geen Oost Jeruzalem bestaat. Er is maar één Jeruzalem, en dat is de ongedeelde hoofdstad van Israël' verklaarde Shlomo Mostofsky, de president van Young Israël. 'Alleen Israël mag besluiten nemen over de toekomstige uitbreiding en ontwikkeling van Jeruzalem. Biden negeert de Amerikaanse waarden van gelijkheid en rechtvaardigheid door te eisen dat de Joden weg moeten uit bepaalde wijken in Jeruzalem, alleen vanwege het feit dat ze Joods zijn.' Volgens Mostofsky heeft Biden de fout gemaakt het PLO-bewind de indruk te geven dat Amerika Israël zal dwingen om te onderhandelen over de status van Jeruzalem. In werkelijkheid is een overweldigende Israëlische meerderheid -zowel rechts als links- hier absoluut op tegen. Mort Klein, president van de Zionist Organization of America noemde de druk van Obama ”een schandelijke racistische politiek”. Historisch gezien is er nooit een scheiding geweest tussen oost en west Jeruzalem. De benaming Oost Jeruzalem is ontstaan tijdens de bezetting van dit deel van de stad door Jordanië van 1947 tot 1967.
De gezaghebbende Amerikaanse krant de Wallstreet Journal vatte het buitenlandse beleid van Obama als volgt samen: ‘Onze vijanden worden het hof gemaakt, onze vrienden afgeperst. Het overkwam Polen, Tsjechië, Honduras en Colombia. Nu is Israël aan de beurt.’ Ook het 'Kwartet van Vier '(bestaande uit Amerika, de Europese Unie, Rusland en de VN) bijeen in Moskou op 19 maart, veroordeelde Israëls aangekondigde huizenbouwplan. Velen hopen dat Netanyahu stand zal houden tegen de schandalige druk van Washington. Ook de Verenigde Staten zal Israël op enig moment de rug toekeren. Wellicht is dat moment met Obama in het Witte Huis inmiddels aangebroken.
Anti-Obama protest in Israël.
Luitenant-Colonel Ralph Peters, militaire analist en auteur van het boek over de politiek in het Midden-Oosten, noemt Obama’s politiek inzake Israël “dramatisch”. Peters spreekt van een vendetta van het Witte Huis tegen Israël en dat allemaal om het PLO-bewind en de Arabische landen te behagen. Dit is geen vredesproces maar eenrichtingverkeer met alleen Israël als degene die consessies moet doen. Het PLO-bewind hoeft daar niets tegenover te stellen.
Het is inmiddels
overduidelijk dat Obama Netanyahoe niet alleen als 'irrelevant' beschouwd, maar
zelfs als een obstakel ziet. Sommige commentatoren zijn van mening dat Obama
Netanyahoe het liefst ziet verdwijnen om plaats te maken voor een regering die
wel bereid is zijn eisen op te volgen. Het feit dat Netanyahoe tot dusver
weigert aan zijn eisen te voldoen, ergert hem bovenmatig en bovendien is hij de
dag niet vergeten dat Netanyahu op 24 mei 2011 met gejuich in Washington werd
ontvangen. Daar viel hem de bijzondere, zeldzame eer te beurt om een
gezamenlijke bijeenkomst van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en de
Senaat toe te spreken.
Ook zei hij dat Jeruzalem nooit meer verdeeld zal worden en de verenigde hoofdstad van Israël zal blijven. Hij verklaarde dat de oorzaak van het voortdurende conflict ligt in het feit dat het PLO-bewind niet bereid is een Joodse staat te accepteren. Zijn toespraak zal ongetwijfeld kwaad bloed hebben gezet bij de ‘grote baas’ in Washington. Daarom zal het geen verbazing wekken wanneer Obama zal proberen zich van Netanyahoe te ontdoen naar het voorbeeld van Bill Clinton in 1999 om plaats te maken voor een kabinet dat wel wil luisteren naar zijn de eisen. Gedurende zijn bezoek aan Jeruzalem in 1998, ontmoette Clinton Ehud Barak en beloofde hem persoonlijke ondersteuning in de verkiezingsstrijd om het premierschap van Israël. Kort daarna huurde Barak drie Amerikaanse politieke adviseurs in, James Carville, Robert Shrum en Stanley Greenberg. Dit drietal had ook een prominente rol gespeeld bij Clinton’s eigen campagne om het presidentschap van Amerika in 1992. Carville vertelde de New York Times dat hij Clinton regelmatig informeerde over de vorderingen die Barak maakte. Barak won inderdaad de verkiezingen. Het zal dus niemand echt verbazen wanneer Obama een poging zal doen dit te herhalen.
Netanyahoe
tijdens zijn toespraak voor het Amerikaanse
Huis van Afgevaardigden en de Senaat.
Verschillende nieuws media in
de Verenigde Staten melden dat de voormalige top strategist van Bill Clinton,
Stan Greenberg, werkt aan het ondermijnen van het gezag van de Israëlische
regering onder Benjamin Netanyahoe. Het is niet helemaal duidelijk of dit plan
direct van Obama afkomstig is, maar daar wordt wel ernstig rekening mee
gehouden. Gezien zijn plannen lijkt Obama te streven naar de totale vernietiging
van de staat Israël.De veiligheid van Israël lijkt voor hem van ondergeschikt
belang.
"George Mitchell go
home!" schreeuwden 2000 demonstranten voor het Amerikaanse consulaat
tijdens een betoging in Jeruzalem in de zomer van 2009. Obama's politiek ten
aanzien van Israëls bouwactiviteiten in Oost Jeruzalem en Samaria en Judea,
werd door de betogers als “racistisch” aangemerkt. Het was het zoveelste bezoek
van Obama’s Midden-Oosten afgezant Mitchell aan de Joodse staat om de druk op
te voeren en Israël te dwingen alle
bouwactiviteiten in het oostelijk deel van Jeruzalem en Samaria en Judea
te stoppen. Rabbi Eliezer Waldman, die leiding geeft aan de prestigieuze "Nir" Torah
seminary in Kiryat Arba, noemde Obama zelfs en "racist." “Waar
haalt hij de brutaliteit vandaan om de Joden te vertellen waar ze mogen wonen!
De tijd dat Joden over de wereld zijn verstrooid ligt achter ons. Dit beleid
zal zijn regering doen ineenstorten. Iedereen die meent Israël orders te kunnen
geven over Jeruzalem of waar dan ook in Israël, zal daar de consequenties van
moeten dragen.” zo sprak Waldman.
Mitchell dreigde in januari
De Israëlische minister Yuval Steinitz
Ook wil Obama de soevereiniteit van de Tempelberg aan de moslims overdragen en wil hij de stationering van een internationale troepenmacht in de Samaria en Judea, iets waar Israël ook op tegen is.
Er bestaan wereldwijd 56 moslimlanden waarvan 21 Arabische dictaturen. Er bestaat slechts 1 piepkleine Joodse democratie op maar een klein deel van het door God aan de kinderen van Israël beloofde land. Obama gebruikt regelmatig harde woorden en vindt dat de Israëlische premier Netanyahoe geen andere mogelijkheid heeft dan op zijn eisen in te gaan. Obama verbindt zelfs de noodzaak van een PLO-staat aan de veiligheid van de Verenigde Staten en het hele vrije westen. Het "Center for American Progress” (CAP), een denktank die bekend staat als één van de belangrijkste adviesbronnen van Obama’s buitenlandse politiek, is van mening dat Israël de controle van Jeruzalem moet overdragen aan een internationale organisatie. Volgens deze club is het vraagstuk van de stad Jeruzalem het belangrijkste obstakel voor vrede tussen Israël en het PLO-bewind en moet een derde partij Jeruzalem gaan besturen.
Een aan premier Netanyahoe overhandigd beoordelingsrapport van de Israëlische inlichtingendiensten, bevestigt de openlijke afkeer van Obama van Israël. 'Obama wil vrienden worden met onze grootste vijanden, die tot nu toe ook de grootste vijanden van de VS waren.’ De Amerikaans-Israëlische relaties bevinden zich in een staat van ijzig wantrouwen. Onder andere de New York Times en de Washington Post noemen Obama’s politiek een totale mislukking, zowel in nieuwsberichten als in hun commentaren. Obama’s minister Hillary Clinton en George Mitchell, falen op alle fronten. De onkunde en arrogantie van de Obama administratie bleek nog eens toen ze dachten Israël een totale bouwstop te kunnen opleggen, zonder dat daar iets van het PLO-bewind tegenover werd gesteld. Allemaal voorbeelden waarom de Israëlische bevolking de Amerikaanse president niet meer vertrouwt. Obama lijkt zich er niet van bewust dat zijn beleid tot dusver gefaald heeft en dat hij geenszins van plan lijkt te zijn tot herbezinning. In plaats daarvan ploetert hij verder en beoordeeld de wereld hem nog steeds aan de hand van ‘verheven’ doelstellingen die tot dusver nier meer blijken te zijn dan loze kreten en niet op werkelijke prestaties.
Opiniepeilingen in Israël maken duidelijk dat de Israëlische bevolking zich inmiddels in grote meerderheid bewust is geworden van Obama's grote vijandigheid tegenover de Joodse staat. Volgens welk recht meent Obama te kunnen vaststellen dat de PLO-kliek aanspraak kan maken op Judea en Samaria en zelfs een deel van Jeruzalem waar Joodse vorsten in totaal 466 jaar hebben geregeerd? Deze stad die maar liefst 669 keer in het Oude testament wordt genoemd! En wie moet deze staat gaan leiden? Het PLO-bewind in Ram-allah of de terreurbeweging Hamas die beide streven naar vernietiging van Israël? In dit deel van het Bijbelse land liggen inmiddels 121 volkomen legale Joodse dorpen waarvan Washington vindt dat daar een onmiddellijke bouwstop moet plaatsvinden. De Bijbel zegt niets over een Palestijnse staat.Het Oude noch het Nieuwe testament maken melding van een dergelijke staat in Israëls aloude thuisland.
Caroline Glick columnist van de Jerusalem Post, schrijft in een analyse van Obama’s toespraak in Caïro, hoe hij op een voor Israël intens gemene manier impliciet de aloude Arabische doelstellingen om de Joodse staat totaal te vernietigen, min of meer ondersteunt. Voorafgaand aan zijn reis naar Saoedi -Arabië en Egypte verklaarde Obama in interviews, en ook in zijn eigenlijke speech, dat de kern van zijn Midden -Oosten beleid zijn bereidheid om mensen de 'harde waarheid' te vertellen is. Daarbij citeerde hij verzen uit de Koran en voegde daar nog aan toe: “Wees gericht op god (Allah) en spreek altijd de waarheid’. Volgens Glick is Obama's poging om de waarheid te vertellen echter jammerlijk mislukt. Al zijn 'harde waarheden' over Islamitische extremisten, gelijke rechten voor vrouwen, vrijheid van religie en de noodzaak van de democratie bestonden slechts uit niets zeggende theoretische verklaringen. Hij negeerde kompleet het feit dat in vrijwel de hele Islamitische wereld aan moslimvrouwen fundamentele wettelijke- en mensenrechten onthouden worden. Vervolgens rechtvaardigde hij deze uitspraken door op een leugenachtige manier te stellen dat Amerikaanse vrouwen op vergelijkbare manier aan ongelijkheid worden blootgesteld. Verder sprak hij weliswaar over de noodzaak van vrijheid van religie, maar negeerde hij de bestaande religieuze apartheid in onder meer Saoedi -Arabië. Hij benadrukte de zegeningen van de democratie, maar verzuimde de islamitische landen te noemen waar dictators de bevolking tiranniseren.
Volgens Glick worden Obama's 'waarheden' over Israël gekenmerkt door feitelijke en morele oneerlijkheid, die slechts in dienst stonden van zijn eigen politieke doelstellingen. Ook laat hij zien het Arabische gezichtspunt te omarmen dat Israël een 'vreemde' -en daarom niet te rechtvaardigen- indringer is in de Arabische wereld. Sterker nog: in plaats van de Arabische afwijzing van Israël aan te vallen, legitimeerde hij deze juist. Hij legitimeerde deze leugens door foutief te stellen dat 'het streven naar een Joods thuisland geworteld is in een tragische geschiedenis’ waarmee hij de oprichting van Israël verbond aan de Holocaust. ‘Zoals het verdriet en de trauma’s in de geschiedenis van de Joden hebben geleid tot een staat, zo hebben de Palestijnen, die nu veel moeten lijden, eveneens recht op een staat. Al ruim zestig jaar ondergaan ze de pijn van het ontheemd zijn’ aldus Obama. Historisch gezien klopt hier natuurlijk helemaal niets van, aangezien de Volkerenbond al in 1922 besloot tot de heroprichting van de Joodse staat en er 60 jaar geleden nog geen ‘Palestijns volk’ bestond. Nog erger dan zijn doelbewuste blindheid voor de historische, legale en morele rechtvaardigingen voor Israëls wedergeboorte was Obama's omschrijving van Israël zelf. Op een brutale, valse en aanstootgevende wijze vergeleek hij Israëls behandeling van het PLO-bewind met de behandeling van zwarte slaven door hun blanke meesters in het Amerikaanse slaventijdperk. Zo plaatste hij PLO-terroristen in dezelfde moreel zuivere categorie als slaven. Het meest walgelijk was misschien nog wel, dat Obama het PLO-terrorisme verhief tot het morele niveau van de slavenrebellen en de Amerikaanse burgerrechtenbeweging, door hier naar te verwijzen met het Arabische eufemisme hiervoor: 'verzet'.
Het feit dat de regering Obama door blijft gaan met het aanvallen van Israël ten aanzien van de Joodse bouwactiviteiten in Jeruzalem, Judea en Samaria, maar helemaal niets zegt over de plannen van het genocide-platform van Hamas en de betrokkenheid van het PLO-bewind bij terrorisme, heeft kolossale consequenties voor de vooruitzichten op vrede in de regio. In het kort gezegd moedigt Obama met zijn voortdurende aanvallen op Israël het PLO-bewind aan het bestaan van Israël te blijven verwerpen, en te blijven weigeren vrede te sluiten met de Joodse staat.
De kans is
aanwezig dat wanneer Obama zijn zin niet krijgt hij net als een aantal van zijn
voorgangers waaronder Bill Clinton, de economische hulp aan Israël als
pressiemiddel zal gebruiken om Israël te dwingen tot het opgeven van delen het
aloude Bijbelse thuisland. Ook zou de fondsenwerving voor Israël in de VS,
bijvoorbeeld door het Joodse Nationale Fonds, onderzocht, gefrustreerd en
geblokkeerd kunnen worden. Al deze zaken zijn al eerder in gang gezet. Nu al
wordt Israël de toegang tot moderne Amerikaanse militaire technologie ontzegd
en blijft Israël afhankelijk van de VS voor onderdelen en voorraden. De
Israëlische luchtmacht is in hoge mate afhankelijk van Amerikaanse wapens,
onderdelen en uitrustingen. In mei 2009 dreigde hij al de economische en militaire steun aan
Israël te beperken als het land niet onmiddellijk zou stoppen met het bouwen
van Joodse nederzettingen. Ook de noodzakelijke woningbouw om de natuurlijke
bevolkingsaanwas te kunnen huisvesten, mag van hem niet langer doorgaan. De
Israëlische krant Yediot Acharonot citeerde een uitspraak van de inmiddels
vertrokken, Chef Staf van het Witte Huis Rahm Emanuel waarin deze zei dat een
PLO-staat door Israëls strot geduwd zal worden binnen Obama’s regeerperiode.
’ Kijk eens naar het filmpje waarin Jon Voight
Obama een valse profeet noemt, een leugenaar en een bedrieger en zijn
dreigementen aan het adres van Israël om onmiddellijk met de uitbreiding van
nederzettingen te stoppen.
Rahm Emanuel en zijn ‘grote’ baas Barack Hoessein Obama.
Israëls premier Netanyahoe heeft gezegd geen tegenstander te zijn van de creatie van een 'Palestijnse Staat' maar verbond daar wel een aantal keiharde voorwaarden aan. Zo eist hij dat het PLO-bewind expliciet erkennen, dat Israël een Joodse staat is, die altijd zal blijven bestaan en dat ze alle terreuractiviteiten moeten opgeven. Ook moet de toekomstige PLO-staat volledig gedemilitariseerd zijn, en mag het bewind geen defensieverdragen afsluiten met andere landen. 'Een publieke erkenning van Israël als Joodse staat is een voorwaarde voor regionale vrede,' aldus Netanyahoe. Obama zei al in een eerder stadium dat Jeruzalem in de toekomst van de Arabieren zal zijn. Het PLO-bewind reageerde furieus op Netanyahoe's de toespraak. 'In geen duizend jaar accepteren wij Israël als Joodse staat,' was hun reactie op het eisenpakket van Netanyahoe. Ook Hamas heeft direct laten weten niet met Netanyahoe's voorwaarden akkoord te zullen gaan.
De door de wereldleiders veel geprezen Mahmoud Abbas
Obama is druk bezig Israël
verder te isoleren en heeft Joodse staat uitgekozen als de grote zondebok in
het conflict met het PLO-bewind. Kort na zijn aanstelling noemde hij Israël al een destabiliserende
factor in het Midden-Oosten. Hij
zei Israël te zullen dwingen alle bouwactiviteiten stop te zetten. De Israëlische premier Benjamin Netanyahoe
verklaarde op 12 januari 2010 dat Israël
het oostelijk deel van Jeruzalem nooit
zal afstaan aan het PLO-bewind, noch dat het zal terugkeren naar de grenzen
van vóór de juni oorlog van 1967 en het Joodse Tempelplein eveneens onder
Israëlische soevereiniteit zal blijven. Verzoening met de islamitische wereld,
waaronder terreurstaten als Iran en Syrië, alsook terreurgroepen die Israëls
vernietiging nastreven, acht Obama van groter belang dan de relatie met
Israël.
Eind 2009 dwong Obama Israël
om een reeks controleposten te verwijderen wat onmiddellijk resulteerde in een
paar terroristische aanslagen. Zo werd rabbijn Meir Avshalom Chai, de 45 jarige
vader van 7 kinderen door drie leden van de Al-Aqsa Martelaren Brigade
-onderdeel van de door PLO-leider Mahmoud Abbas gerunde Fatah beweging- in de buurt van Sichem klem gereden en met
kogels doorzeeft. De drie terroristen waren lid van de door de Amerikaan Keith
Dayton getrainde ‘veiligheidstroepen’. Deze troepen moeten in Sichem de
orde handhaven en de
terreurinfrastructuur ontmantelen maar daar komt niets van terecht. Obama
noemde Sichem vlak voor de aanslag ‘nog een oase van rust’ sinds Dayton’s
troepen daar de dienst uitmaken. Het Israëlische leger bestormde het huis in
Sichem waarbij de terroristen in een vuurgevecht werden gedood. Het Amerikaanse vredeswonderkind eiste
ogenblikkelijk opheldering van Israël over deze actie en toonde geen enkel medeleven met de familie
van de vermoorde rabbijn. PLO-minister Salam Fayyad bezocht de families van de gedode terroristen en noemde hen
helden en “heilige martelaars”.
Salam Fayyad en zijn grote baas Mahmoud
Abbas
Onlangs noemde Israël’s ‘vredespartner’ een plein in Ram’allah naar Dalal
Mughrabi, de vrouwelijke terrorist die op 11 maart 1978
verantwoordelijk was voor de gruwelijke terreuraanslag waarbij in totaal 38
Israëlische burgers om het leven kwamen waaronder 13 kinderen. Daarnaast vielen
er ook nog eens 71 gewonden.
Naast het plein in Ram’allah zijn zomerkampen, een meisjesschool in Hebron, en sportevenementen naar haar genoemd. PLO-minister van cultuur Siham Barghouti zei: ‘het ons goed recht ‘Palestijnen’ te eren door publieke plaatsen naar hen te noemen. Dat is het minst wat wij voor onze helden kunnen doen. Het is ons recht verzet (lees terreur) te plegen in het kader van de alsmaar voortschrijdende bezetting van ons land. Wij zijn trots op onze Shahids (Martelaren). Ondanks dit soort uitspraken, prijst Obama dit bewind de hemel in. Ze noemen Salam Fayyad een "fantastisch leider" en loven Abbas om zijn “sterk en effectief leiderschap”. Obama’s gedrag jegens Israël zal hem nog lelijk opbreken. Gods vijanden willen de totale controle over de heilige stad Jeruzalem. Dit is een strijd tussen duisternis en Licht. Tussen Goed en kwaad. Het is Satan’s gevecht tegen de God van Israël. Dit gevecht concentreert zich rond Jeruzalem.
De bemoeizucht van Obama en
zijn lakeien met het Bijbelse land, neemt ergerlijke vormen aan. Nee, dan de
Canadese premier Stephen Harper die op de G8-top eind mei 2011in Deauville,
Frankrijk alle pogingen om Israël onder druk te zetten om zich terug te trekken
tot grenzen van 1967, torpedeerde. Tijdens deze bijeenkomst bleek Canada zoals
al vaker, weer Israëls beste vriend op het internationale toneel te zijn. De
leiders van de G8 speelden in op Obama’s
eis dat Israël zich tot de grenzen van 1967 dient terug te trekken. De Canadese
premier Harper wilde hier niets van weten. Volgens verslagen over de top
blokkeerde Harper alle pogingen om verwijzingen naar de grenzen van
De veelbekroonde columnist Charles Krauthammer schreef m.b.t. de eis van
Obama aan Israël zich tot de grenzen van 1967 terug te trekken, in de
kwaliteitskrant van Amerika, de Washington Post, onder de titel ‘Wat Obama
Israël heeft aangedaan’:
Ook verklaarde Obama: "De status quo is onhoudbaar, en Israël moet
ook moedig handelen om een duurzame vrede te bevorderen."
Hoogleraar buitenlandse
betrekkingen Walter Russell Mead schrijft in ‘American Interest’, onder de
titel ‘De dromer gaat neer in de boksring, uitgeteld’:
Het was alsof je keek naar Bambi die het opneemt tegen Godzilla.
Israël reageerde verrast op Obama's
toespraak in de VN, in 2011 waarin hij de erkenning van een PLO-staat
afwees en het land Israël als het 'historische thuisland' van het Joodse volk
omschreef. Ook bekritiseerde hij het feit dat Arabische kinderen van jongs af
aan wordt geleerd Joden en Israël te haten. Maar dat zijn niet meer dan loze woorden want dat 'historische
thuisland' noemt hij tevens het door Israël ‘bezet Palestijnse gebied’.
Boven
een deel van het PLO-terreurbewind bij de VN
Abu Mazen, de man zonder volk, zonder land en zonder geschiedenis, was zeer teleurgesteld op Obama’s toespraak. Maar geen paniek want de grote baas in Washington heeft zijn standpunt niet veranderd. Volgens een PLO-official heeft Obama aan het bewind laten weten dat Amerikaanse steun voor een onafhankelijke PLO-staat er vóór de verkiezingen van november 2012 niet in zit. Obama zou echter hebben beloofd dat zodra hij zou zijn herkozen, hij op korte termijn zal zorgen de PLO-staat er komt. Obama is dus niet te vertrouwen. Om herkozen te worden is hij straks weer de stemmen van de Joodse bevolking in de VS en die van de pro-christenen weer hard nodig voor een eventuele tweede termijn als president.
Obama gelooft dat consessies van Israël aan haar vijanden de enige weg is die zal leiden tot vrede. Dat alle omringende landen en de terreurbwegingen, allen streven naar vernietiging van Israël, heeft het ‘licht’in Washington klaarblijkelijk nog nooit gehoort.Nu het moment van de verkiezingen weer nadert, doet hij zich voorkomen als de allerbeste vriend van Israël.Maar achter de schermen voert hij de druk op en ondergraaft hij de regering van Netanyahoe en ondervindt daarvoor uitvoerige medewerking van de kliek in Brussel en de Verenigde Naties.
Uitspraken Leon Panetta en Hillary
Clinton
Obama’s waakhond, de Amerikaanse
minister van Defensie Leon Panetta meende net als zijn baas, Israël eens
flink te moeten schofferen. Hij eiste van Israël aan de onderhandelingstafel
met het PLO-bewind terug te keren. Ook zei hij dat Israël het niet in zijn
hoofd moet halen om Iran aan te vallen zonder Washington daar van tevoren in te
kennen. Daarnaast riep hij Israël op “zichzelf uit het isolement te halen en opnieuw de
banden aan te halen met landen zoals Turkije, Egypte, Jordanië en het
PLO-bewind.” Hij negeerde
hiermee niet alleen de voortdurende weigeringen van Abu Mazen -de leider van
het door de wereldleiders gecreëerde landroversnest in Ram-allah- om directe
onderhandelingen met Israël aan te gaan, maar ook de talloze extremistische
anti-Israël uitspraken van de islamitische leiders in Egypte die regelmatig
roepen alle Joden te zullen doden. En wat te denken van de leiders van Turkije
en Jordanië, die regelmatig het woord 'oorlog' in de mond nemen als Israël ter
sprake komt. Panetta vind dat Israël niet moet zeuren dat moslimextremisten in
het Midden-Oosten de macht overnemen en ook niet moet zeuren dat Iran
binnenkort in staat is kernwapens te ontwikkelen. Overal grijpen radicale
antidemocratische islamieten de kans om via de schijn van democratie
aan de macht te komen en de ontluikende democratische tendensen met harde hand
de kop in te drukken, maar de leiders in Washington zien dit gevaar niet als
een probleem. Anti-Israël
president Obama laat zich zelfs adviseren door leden van de Moslimbroederschap
betreffende zijn Midden-Oosten
politiek. Hij heeft heel bewust de kant van de islamfascisten gekozen. Geen
wonder dus dat Panetta zegt dat Israël niet moet zeuren over de toenemende
macht van de moslimextremisten.
Leon
Panetta, Amerikaanse minister van Defensie
De Moslimbroederschap is de 'peetvader' is van het islamitisch extremisme in het Midden-Oosten en de belangrijkste leverancier van de wijdverbreide samenzweringstheorieën over de Joden in de islamitische wereld. Ze hebben de belofte afgelegd, dat wanneer ze aan de macht komen, een van hun eerste acties zal zijn het vredesverdrag met Israël nietig te verklaren en Egypte terug te brengen tot een staat van oorlog met de Joodse staat. Panetta’s bemoeienis met Israëls interne aangelegenheden is typisch het beleid van de Amerikaanse buitenlandse politiek waarbij de vijandigheid van Israëls tegenstanders volkomen wordt genegeerd. Panetta vergat te zeggen dat Israëls premier Benjamin Netanyahu nog steeds zit te wachten op een antwoord van het PLO-bewind op zijn herhaaldelijk geuite oproep de onderhandelingen te hervatten. Maar het bewind in Ram-allah weigert al twee jaar met Israël te onderhandelen. Niet de moslimextremisten moeten de hand reiken naar Israël, maar Israël, de enige echte democratie van het hele Midden-Oosten, moet zich ‘aanpassen’ aan de gruwel die in de buurlanden van de Joodse staat om zich heen grijpt, aldus de mening van Panetta.
Ook Hillary Clinton bemoeide zich opnieuw met de binnenlandse politiek van Israël. Zij sprak openlijk haar zorg uit over wat zij 'anti-democratische' wetsvoorstellen noemde. Clinton haalde een aantal Israëlische besluiten zo uit hun verband, dat ministers en parlementariërs opmerkten dat ze zich voortaan maar met haar eigen zaken en volk moet bezig houden. 'Haar ongewenste bemoeienis is nog meer bewijs dat Israël wetten nodig heeft om zijn karakter te bewaren en het te beschermen tegen de bemoeienissen van buitenlandse overheden die het Joodse karakter van Israël willen minimaliseren,' verklaarde Uri Ariel van de Nationale Unie partij.
Na de verkiezingen in Rusland haalde Clinton zich al de woede op de hals van de Russische premier Vladimir Poetin toen ze beweerde dat de verkiezingen in Rusland niet eerlijk waren verlopen. Poetin beschuldigde Clinton er vervolgens van de protesten tegen het verloop van de parlementsverkiezingen in Rusland aan te wakkeren. 'Ze zette de toon voor sommige activisten,’ aldus de premier.
De wereld is duidelijk in haar eindtijdfase aangekomen. Obama’s toespraak in Caïro was een totale overgave aan de islam en een dramatische aanval op Israël. Israël lijkt niet meer van plan om met de handen over elkaar toe te zien, hoe de internationale gemeenschap grote stukken land overgeeft aan een bende moslimdieven en terroristen, zoals in 2005 met het ontruimen van Gaza is gebeurt. De jarenlange diplomatieke pogingen van Israël om iets met het PLO-bewind af te spreken, zijn allemaal stuk gelopen. Israëls minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman herinnerde er aan dat het land-voor-vrede proces reeds 15 jaar duurt en dat de verschillende Israëlische regeringen hun goede wil hebben getoond om delen van hun eigen aloude thuisland op te geven. Maar tot dusver hebben onze handreikingen geen enkel resultaat opgeleverd vanwege de voortdurende onwil van de ‘vredespartner’.
Zij die menen ongestraft het Bijbelse land te kunnen verdelen, en de kinderen van Israël uit hun huizen te kunnen verdrijven, zullen zich deerlijk vergissen. Israël heeft de hele geschiedenis een aparte plaats in de wereld ingenomen en dat zal straks wanneer de Here Jezus op aarde is teruggekeerd, niet anders zijn. Het is daarom voor ieder mens van cruciaal belang zich achter de Joodse staat en de God van Abraham, Isaäk en Jakob op te stellen. Sinds Israël land heeft weggegeven dat God voor eeuwig aan hen heeft beloofd, heeft de bevolking van Israël geen rust meer gehad. Iedere keer dat Israël rekening met het PLO-bewind hield, verslechterde de situatie. Toen de Joodse bewoners door hun eigen regering uit Gaza werden verwijderd, voorspelden religieuze Joden dat daar een geestelijk conflict op zou volgen. Het concept land-voor-vrede gaat niet alleen lijnrecht in tegen Gods wil, maar heeft op geen enkele manier gewerkt. De wereld heeft Israël aangewezen als zondebok voor alle problemen maar dat zal deze wereld nog zwaar bezuren.
Micha: 4:11-12-13 Wel
zijn nu vele volkeren tegen u vergaderd, die zeggen: Zij worde ontwijd; en
mogen onze ogen zich aan Sion verlustigen! Maar zij kennen de gedachten des
Heren niet en verstaan zijn raadslag niet, dat Hij hen verzamelt als schoven op
de dorsvloer. Sta op en dors, gij dochters Sions; want Ik zal uw hoorn van
ijzer maken en uw hoeven van koper, en gij zult vele volkeren verbrijzelen en
gij zult hun onrechtmatig gewin door de ban van de Here wijden…
Er zijn steeds meer geluiden in Israël te horen die vinden dat Israël in de eerste plaats God moet gehoorzamen en een Bijbelse weg moet bewandelen. Volgens diverse Israëlische rabbijnen moet Israël de Almachtige boven alles gehoorzaam zijn. God is Israëls geheime wapen.
Jesaja 41:10 -14 vrees niet, want Ik ben met u, zie niet
angstig rond, want Ik ben uw God Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u
met mijn heilrijke Rechterhand. Vrees niet, gij wormpje Jakob, gij volkje
Israël! Ik ben het, die u help; luidt het woord des Heren, en uw Verlosser is
de Heilige Israels.
Jozua 21:43-45 Zo heeft de Here
aan Israël het gehele land gegeven, dat Hij gezworen had hun vaderen te zullen
geven; zij namen het in bezit en gingen er wonen. En de Here gaf hun aan alle
zijde rust, geheel zoals Hij hun vaderen gezworen had; niet één van al hun
vijanden heeft voor hen kunnen standhouden; al hun vijanden gaf de Here in hun
macht. Niet één van alle goede beloften, die de Here aan het huis van Israël
had toegezegd, is onvervuld gebleven; alles is uitgekomen.
En zo zullen ook de eindtijdprofetieën in vervulling gaan en zal de wereld gaan ervaren wat het is om de God van Israël te negeren en Zijn volk te vervloeken.
Overige Bronnen: http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3482383,00.html http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3860496,00.html http://www.debka.com/article/8647/ http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2010/03/12/AR2010031202615_pf.html http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3284752,00.html http://www.jta.org/news/article/2010/03/15/1011110/bibi-construction-in-jerusdalem-will-continue http://www.haaretz.com/hasen/spages/1155639.html http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/136486 http://www.jpost.com/Headlines/Article.aspx?id=170946 http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/136482 http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/136384 http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3860456,00.html http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3860456,00.html
Terug naar: Inhoud