Israël en de Verenigde Naties
Door: Franklin ter Horst. (Aangemaakt:
mei 2001) (Laatste bewerking: 18 maart 2012)
De wereld is volledig geobsedeerd van Israël en de stad Jeruzalem. In diverse Arabische landen worden opstandelingen op soms brute wijze gedood door politie, veiligheidstroepen en militairen. De Verenigde Naties draait bij al deze moordpartijen het hoofd de andere kant op behalve wanneer Israël erbij betrokken is. In maart 2011 had VN-baas Ban Ki-Moon felle kritiek op Israël door de Joodse aanwezigheid in de Bijbelse gebieden Judea en Samaria, en ook het oostelijk deel van Jeruzalem "immoreel en politiek niet vol te houden" te noemen. Ban sprak deze woorden tijdens een persconferentie in Uruguay op 29 maart 2011. De grote baas van de VN eist van Israël dat het onmiddellijk capituleert voor de internationaal gesteunde Arabische eisen, afstand te doen van alle Joodse aanspraken op de bijbelse gebieden van Judea en Samaria en de helft van hun oude hoofdstad Jeruzalem. Hij eiste een onmiddelijke beëindiging van ‘bezet Palestijns gebied’ en vond dat Jeruzalem moest worden verdeeld. Ook sprak hij zijn veroordeling uit over de Israëlische nederzettingenpolitiek en sommeerde hij Israël zorg te dragen voor de verbetering van de economische situatie van de Palestijnen. Ook deze lakei van de Nieuwe Wereld Orde elite, kent net als zijn voorganger Kofi Annan, zijn eigen resoluties niet of weigert daar gevolg aan te geven.
NWO
lakei Ban ki Moon
Tijdens de
San Remo conferentie gehouden van 19 tot 26 april 1920 door de eerste-ministers
van Frankrijk (Millerand), Groot Brittannië (Lloyd George) en Italië (Nitti) en
Japanse, Griekse en Belgische afgevaardigden, is
Israëls recht op het land vastgelegd in een aantal bindende documenten
waarin de bewoording uit de Balfour Declaratie zijn overgenomen.De deelnemers
erkenden dat Israël 2000 jaar lang bezet was geweest en nam het besluit om het
land terug te schenken aan haar wettelijke erfgenamen. Ook de 52 regeringen van de landen van
toenmalige Volkenbond (waarvan 25 Europese landen) erkenden tijdens een
bijeenkomst op 24 juli 1922, op hun beurt het Britse mandaat en de
rechtmatigheid van de in de Balfour-declaratie uitgedrukte beginselen waaronder
de grenzen
van het aan het Joodse volk toebedeelde grondgebied. Op 29 november 1947
stelde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in
resolutie 181 een deling voor van het gebied ten westen van de rivier de
Jordaan, het gebied dat door de Volkerenbond al in z’n geheel aan Israel was
toegewezen en zelfs door de VN in Artikel
49 bekrachtigd.
De Verenigde Naties, media,
wereldleiders en woordvoerders van allerlei pro-Palestijnse organisaties
brandmerken de Israëlische nederzettingen als illegaal met ze zijn echter ook
volledig in overeenstemming met de Vierde Conventie van Genève (van 12 augustus 1949) en het
internationale recht. Zelfs een oppervlakkig onderzoek van deze Conventie maakt
duidelijk dat het bestaan en de oprichting van de nederzettingen in Samaria en
Judea juridisch volkomen legaal is. Het Israëlische nederzettingenbeleid is dus
niet een inbreuk op de diverse resoluties. Wat ook wettelijk is is dat Israël
de nodige maatregelen mag treffen om de veiligheid van haar onderdanen te
handhaven. Dat er Joden wonen in Hebron, Gush Etzion en de Joodse wijk in het
oostelijk deel van Jeruzalem is eveneens juridisch conform het internationale
recht. Geen enkele resolutie verbiedt Israël te bouwen in de ‘betwiste gebieden’.
BIG LIES: Demolishing The Myths of
the Propaganda War Against Israel
De door de links-fascistische en islamitische wereld gegijzelde Verenigde Naties heeft er nooit een geheim van gemaakt een felle tegenstander van de Joodse staat te zijn. Dat blijkt o.m. uit de honderden resoluties die de VN in de loop der jaren tegen Israël heeft aangenomen. De VN besteden een derde van hun tijd aan resoluties die tegen Israël gericht zijn. Het heeft nooit de terreur tegen Israël veroordeeld. Zo is het bijvoorbeeld nimmer tot een veroordeling gekomen voor de oorlogen die de Arabische landen tegen Israël zijn begonnen en ook niet voor de jarenlange terreur-aanslagen van landen als Syrië, Jordanië en Egypte op onschuldige burgers die langs de grenzen van hun land de akkers bewerkten. Toen onder aanvoering van de Egyptische dictator Gamal Abdal Nasser, de Arabische wereld zich in de zestigerjaren begon voor te bereiden op een oorlog tegen Israël, hulde de VN zich in stilzwijgen, ondanks de duizenden grensincidenten die daarop volgden. Toen Israël de provocaties zat was en het Jordaanse stadje Ses Samoe aanviel en met de grond gelijk maakte, kwam de VN plotseling wel in actie. De Arabische aanvallen op Israël hadden de VN niet tot ingrijpen kunnen bewegen, maar de aanval van Israël leidde onmiddellijk tot een scherpe veroordeling aan het adres van de Joodse staat.
Gamal
Abdal Nasser
en de Palestijnse terreurleider Jasser Arafat
De VN zwegen toen de Jordaniërs tijdens de bezetting van Samaria, Judea en het oostelijk deel van in Israëls 3000 jaar oude hoofdstad Jeruzalem 58 synagogen verwoesten. Ook de Joodse begraafplaatsen werden door de Jordaniërs onteerd en grafstenen stukgeslagen en gebruikt als constructiemateriaal. Ongeveer 1500 Joodse bewoners van het Joodse Kwartier in de Oude Stad werden met geweld verdreven en enkele honderden werden gevangen genomen en alles wat aan hen herinnerde verwoest. Al deze feiten vonden plaats onder het oog van de Verenigde Naties die het allemaal liet begaan. En zo zijn er honderden voorbeelden waarvoor men de Arabische landen had kunnen veroordelen. Maar de VN zweeg niet na de bloedige Palestijnse aanslag tijdens de Olympische spelen in Munchen in 1972 waarbij elf Israëliërs werden gedood. De VN “beloonde” deze terreurdaad met de ongehoorde verklaring dat "met name " het Palestijnse volk het onvervreemdbaar recht had op vrijheid en zelfbeschikking en dat strijd tegen buitenlandse (lees Israëlische) overheersing of onderwerping, met “alle middelen” legitiem was. Sindsdien heeft de VN praktisch ieder jaar deze resolutie herhaald.
De VN heeft het druk met het demoniseren van Israël. Begin december 2002 werd Israël door de VN opgeroepen de in 1980 door de Knesset aangenomen “Jeruzalem wet” dat zegt dat Jeruzalem de “eeuwige” en “ongedeelde” hoofdstad van Israël is, te wederroepen. Deze wet is door de VN altijd gezien als een barriére voor een definitieve vredesregeling met het PA/PLO bewind. Reeds in december 1998 nam de VN een anti-Israëlische verzoekschrift aan waarin werd verklaard dat Israëls bestuur over de stad Jeruzalem als onrechtmatig moest worden gezien. In deze resolutie stond verder, dat de activiteiten van Israël betreffende de hele stad Jeruzalem, onrechtmatig en op grond daarvan nietig en ongeldig zijn. Deze resolutie werd met overweldigende meerderheid aangenomen, 149 staten stemden voor, 7 onthielden zich van stemming en één was er tegen, Israël zelf.
Een ander opvallend feit is dat de VN met regelmaat naar resolutie 242 verwijzen als zou Israël zich niet aan deze resolutie houden. Volgens de VN eist deze resolutie onvoorwaardelijke terugtrekking naar de grenzen van voor 4 juni 1967. Maar het blijkt dat de VN haar eigen resoluties niet kennen! Resolutie 242 wordt door de VN, de wereldleiders, de ‘Palestijnse’ nazi-propagandamachine en de internationale media, continu verkeerd uitgelegd. Volgens de resolutie is onvoorwaardelijke terugtrekking naar de grenzen van voor 4 juni 1967, pas van toepassing zodra er sprake is van “veilige grenzen” voor Israël, maar die heeft de Joodse Staat tot op de dag van vandaag, nog nooit gekregen. Het gaat in deze resolutie om een rechtvaardige en duurzame vrede. Om stopzetting van alle oorlogsbetuigingen of oorlogstoestanden, alsmede respect voor en erkenning van de soevereiniteit, territoriale integriteit en politieke onafhankelijkheid van iedere Staat in het gebied, en hun recht op leven in vrede binnen veilige en erkende grenzen, gevrijwaard van dreigementen of gewelddadigheden. Dat is niet wat Israël heeft gekregen. Haar eigen doelstelling –de ontwikkeling van vriendschappelijke relaties tussen naties- bijvoorbeeld tussen Israël en de Arabische landen, is door de VN op geen enkele wijze nagekomen.
Zolang deze punten niet zijn
gerealiseerd, heeft resolutie 242 geen enkele waarde. De terreur van de
Arabische landen is onverminderd doorgegaan. Tijdens Yom Kippoer 1973
ondernamen een combinatie van Arabische landen nog een poging om Israël van de
kaart te vegen, wat trouwens op een enorme mislukking is uitgelopen. De
Arabische landen en het moslimterreurbewind in Ram-Allah houden zich niet aan dit deel van de
resolutie. Uit alles blijkt dat er bij de Arabieren geen enkele wil bestaat om
tot vrede te komen met Israël. Jeruzalem wordt in 242 niet genoemd en van een
aparte Palestijnse nationale groep is evenmin sprake. In juridisch opzicht is
resolutie
De VN heeft zich ook nooit bekommerd om de 820.000 Joodse vluchtelingen die na de oprichting van de staat Israël in 1948 genoodzaakt waren de Arabische landen waar zij woonden te ontvluchten met achterlating van alles wat zij en hun families soms generaties lang hebben opgebouwd. 520.000 van hen vestigden zich in Israël. Het zijn door wereld genegeerde vluchtelingen, verdreven uit hun huizen, vergeten in de geschiedenis. Terwijl de Arabische oorlogsmachine zich voorbereidde om de nog maar net uitgeroepen Joodse staat te vernietigen, werden de Joden in landen als Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Egypte, Syrië, Irak en Jemen, uit hun eeuwenoude bezittingen verjaagd. Terwijl de Arabieren die op advies van de Arabische leiders Israël ontvluchten, de status van vluchteling kregen, is dat bij de Joodse vluchtelingen nooit gebeurd. De Joodse vluchtelingen hebben alles verloren, maar hebben nooit enige compensatie gekregen voor wat zij noodgedwongen hebben achterlaten in hun vroegere thuislanden.
Het is een tragedie zoals zovele waaraan het Joodse volk is blootgesteld en waaraan de wereld niet meer herinnerd wil worden. Volledig berooid trokken ze naar de nieuwe Staat Israël, het aloude vaderland, waar ze dachten een nieuwe toekomst te kunnen opbouwen in rust en vrede, een land met veilige grenzen. Om de eeuwenlange ellende, vervolging en genocide te vergeten. Maar dat is het volk van Israël niet gegund. Alles wijst erop dat men de Staat Israël het liefst van de aardbodem ziet verdwijnen, al roepen de Wereldleiders en de Verenigde Naties dat natuurlijk niet met zoveel woorden. Hun wens wijkt in werkelijkheid niet zoveel af van dat van de Iraanse terreurleider Ahmadinejad, alleen deze zegt het wel hardop.
Ontvoering Israëlische militairen.
De anti-Israël houding van de Verenigde Naties werd ook nog eens goed duidelijk na de ontvoering van drie Israëlische militairen door terroristen van de Libanese Hezbollah beweging in oktober 2000. Deze ontvoering vond plaats in het volle zicht van VN-militairen (Unifil), die niet ingrepen en Israël niet over hun observaties informeerden. Al vrij snel na de ontvoering werd duidelijk dat Unifil video-opnames had gemaakt en ander bewijsmateriaal hadden vergaard, waaronder persoonlijke bezittingen van de ontvoerden. Toen Israël aan de VN vroeg dit materiaal ter beschikking te stellen, beweerde de VN dat de videobanden niet bestonden en dat er ook geen ander bewijsmateriaal van de ontvoering bestond. Pas in juli 2001 gaf de VN, na lang ontkennen toe, dat Unifil militairen de ontvoering inderdaad hadden gefilmd. Unifil woordvoerder Timor Goksel verklaarde vervolgens de bandopname niet aan Israël te zullen overhandigen vanwege de 'onpartijdigheid en neutraliteit’ van de VN. Maar uit de vele resoluties tegen Israël, blijkt overduidelijk dat de VN nooit onpartijdig en neutraal is geweest als het om Israël gaat.
In een openbaar gemaakt rapport geven de VN toe beoordelings- en communicatiefouten te hebben gemaakt in de ontvoeringszaak. Uit het document bleek dat de VN ten tijde van de ontvoering bij de Sheeba Farms aan de grens met Libanon al concludeerden dat de ontvoerde soldaten, mogelijk zwaar gewond waren. Zij verzuimden echter deze informatie door te geven aan Israël. Israëls voormalige minister van transport Ephraim Sneh leverde felle kritiek op de VN omdat het niets had ondernomen de 'kidnapping’ tegen te gaan.
Unifil stond
er bij en keek er naar.
Het was aanvankelijk niet meer dan een jaarlijks terugkerende routine klus, aan de grens met Libanon op 3 augustus 2010. Israëlische militairen waren in overleg met Unifil aan de Israëlische kant van de grens begonnen met het snoeien van een aantal struiken en bomen toen plotseling vanuit Libanon het vuur werd geopend. Het snoeien zou om 9.00 uur plaatselijke tijd beginnen, maar werd op verzoek van Unifil twee uur uitgesteld. In die tijd informeerde Unifil het Libanese leger, wat overigens een standaardprocedure is. Een officier van het Libanese leger besloot de situatie uit te buiten, plande een hinderlaag en liet de Libanese media komen om dat te filmen. De scherpschutters van het Libanese leger werden in stelling gebracht op bevel van de legerleiding en op het moment dat de Israëlische militairen begonnen met snoeien, werden Lt.Col. Dov Harari en reserve kapitein Ezra Lakia die op een afstand toekeken, onder vuur genomen. Harari liep daarbij een dodelijke hoofdwond op en Lakia raakte levensgevaarlijk gewond door een schot in zijn borst. Beiden liepen nietsvermoedend in de doelbewust opgezette val van het Libanese leger. Alle partijen waren op de hoogte van de hinderlaag, Unifil, het Libanese leger, locale media en de Libanese terreurbeweging Hezbollah “Partij van Allah”. Militairen van Unifil stonden zelfs naast militairen van het Libanese leger toen deze zich prepareerden voor een aanval op Israël. De commandant van de 9de Brigade van het Libanese leger die bevel gaf aan sluipschutters het vuur te openen op de Israëlische militairen, is in Libanon tot held verklaard.
Libanon beweerde dat het snoeien zich afspeelde op Libanees
grondgebied, maar dat werd door Unifil tegengesproken. Op de afbeelding is duidelijk te zien dat het leger zich niet
op Libanees grondgebied bevond maar binnen de internationaal erkende grens.
Ondanks dit bewijs beweerde de Libanese minister van informatie Tareq Mitri doodleuk dat Israëlische militairen het grondgebied van Libanon waren binnengedrongen en dat daarom het Libanese leger het vuur had geopend. Mitri beweerde ook dat de militaire actie van Libanon plaatsvond onder supervisie van Unifil. Het Israëlische leger beantwoorde de provocatie met artillerie, tank en geweervuur waarbij drie Libanese ‘militairen’ en een journalist van de door Hezbollah gecontroleerde krant al-Akhbar werden gedood. Gedurende de Israëlische aanval vroeg een militair van het Libanese leger om een staakt-het-vuren om de doden te evacueren. Israël ging akkoord, maar de overeengekomen gevechtspauze werd al snel door de Libanezen geschonden, door een Israëlische tank onder vuur te nemen. De Israëlische luchtmacht bombardeerde daarop een hoofdkwartier van het Libanese leger met helikopters en artillerie.
Het Libanese leger bevestigde – na het eerst te hebben ontkend- later wel via het Franse AFP nieuws dat zij met vuren waren begonnen maar bleven erbij dat de Israëlische troepen zich op Libanees grondgebied bevonden. Volgens de Libanese president Michel Suleiman zal zijn land, iedere agressie van Israël waarbij de soevereiniteit van Libanon in het geding is, met geweld beantwoorden.
Een video die in Libanon werd gepubliceerd maakte duidelijk dat Unifil soldaten collaboreerden met het Libanese leger. Op de video is te zien dat Unifil wederom als vredesmacht volkomen nutteloos bleek. Niet verwonderlijk dus dat Israël geen enkel vertrouwen meer heeft in deze ‘vredesmacht’ van de Verenigde Naties. De dubieuze rol van Unifil werd verder bevestigd door een bericht in de Jakarta Globe. Daarin werd melding gemaakt van de vlucht van twee Indonesische Unifil soldaten toen de gevechten uitbraken. Bekend is dat een deel van Unifil bestaat uit moslimmilitairen uit Indonesië.
In eerste instantie leek de door Syrië en Iran gesteunde Hezbollah niet bij het incident betrokken te zijn geweest maar sinds enige tijd is duidelijk dat het Libanese leger grotendeels geïnfiltreerd is door deze islamitische terreurbeweging. Daarom bestaat het vermoeden dat de gedode Libanese militairen in werkelijkheid leden van Hezbollah waren die uniformen droegen van het Libanese leger. De ter plaatse gedode Hezbollah verslaggever geeft verder voeding aan dit vermoeden. De collaboratie tussen het Libanese leger en Hezbollah is inmiddels openlijk toegegeven door vooraanstaande Libanese leiders. Ook op de website van het leger wordt gemeld dat een aanval op Hezbollah een aanval op het leger is, en andersom ook.
Anti racisme conferentie in
Ook tijdens de VN-wereldconferentie tegen racisme in Durban in het najaar van 2001, waarbij 160 landen vertegenwoordigd waren, werd nog eens goed duidelijk hoe anti-Israël de VN wel zijn. In zijn openingstoespraak uitte de voormalige moslimbaas van de VN Kofi Annan zware kritiek op Israël en maande hij de Joodse staat op te houden de “holocaust” als excuus te gebruiken voor zijn daden: "We kunnen niet van de Palestijnen verwachten dat zij dit (de holocaust) accepteren als de reden dat hen zoveel onrecht wordt aangedaan: bezetting, blokkades en buitenrechtelijk doden", aldus Annan. Al tijdens de voorbereidingen klonk het antisemitisme en anti-Israël geschreeuw luid uit de monden van Arabische en Islamitische elementen en werd vastgesteld dat zionisme een vorm van racisme is en dat Joden sowieso niet deugen. Durban ontaarde in een orgie van antisemitisme.Zie afbeeldingen.
Op boekentafels in het conferentiecentrum werden antisemitische werken verkocht, waaronder de "Protocollen van de Wijzen van Zion". Onder de antisemitische folders die vrijelijk op de conferentie werden uitgedeeld was er een met een portret van Hitler en de tekst: "Wat was er gebeurd als ik had gewonnen? De goede dingen: Er zou GEEN Israël zijn en geen Palestijns bloedvergieten." Duizenden militante moslims hielden demonstraties, waarin hakenkruizen, antisemitische prenten en leuzen werden meegedragen. Kritische opmerkingen in de richting van Israël door de voormalige aartsterrorist Jasser Arafat en Kofi Annan, werden met lang en luid applaus door de plenaire vergadering ontvangen.
Anti-Israël conferentie in Genéve.
Op 5 december 2001 vond er opnieuw een conferentie plaats onder leiding van de VN. Deze keer was de Zwitserse stad Genevé plaats van handeling. Hierbij waren honderdveertien landen vertegenwoordigd waaronder ook een PA/PLO- delegatie. Voormalig VN-commisaris voor de mensenrechten Mary Robinson- een felle anti-Israël lobbyist- beschuldigde Israël van stelselmatige schendingen van het internationale recht. Verder hekelde zij de afsluiting van steden en dorpen, de vernieling van het land en het onthouden aan Palestijnen van het recht op onderwijs en gezondheidszorg. Net als in Durban lieten ook de islamitische landen zich weer luidt en duidelijk horen. Woordvoerder Rajmah Hussein uit Maleisië beschuldigde het Israëlische leger van het vermoorden en martelen van burgers. De Arabieren stelden voor een Tribunaal op te zetten waar Israël veroordeeld zou kunnen worden voor oorlogsmisdaden. De organisatie zei van tevoren maatregelen te hebben genomen om te voorkomen dat de conferentie zou ontaarden in een anti-Israël hetze. Maar deze maatregel bleek geen enkel effect te sorteren.
Terje Roed Larsen.
Een ander staaltje van Israël-haat kwam van de kant van de voormalige VN gezant voor het Midden-Oosten Terje Roed Larsen. Larsen kwam zich persoonlijk op de hoogte stellen na melding van de PA/PLO-nazipropagandamachine dat het Israëlische leger tijdens de actie Defensive Shield in april 2002 in Jenin, een massaslachting zouden hebben aangericht. Hij zei gruwelen gezien te hebben die het voorstellingsvermogen te boven gingen. De situatie ter plekke kwam hem voor als na een aardbeving. Maar Larsen bleek zonder enige reserve de leugens van het PA/PLO bewind te hebben overgenomen. Hij gaf Israël de schuld van de verwoesting. Maar een lid van de Islamitische Jihad, Tabaat Mardawi, vertelde aan CNN dat de Palestijnen zelf tussen de 1000 en 2000 bommen en booby-traps, verspreid over het kamp hadden aangelegd om de Israëlische troepen de doorgang te beletten. Larsen zei ook de lucht van rottend vlees te hebben geroken en beschuldigde Israël daarop van massamoord. Later bleek dat de Palestijnen kadavers van dieren in het ‘kamp’ hadden begraven om zo de stank van rottend vlees te creëren en zodoende de internationale waarnemers te misleiden. Zowel Roed Larsen als andere zogenaamde waarnemers trapten in de ‘stank’ val.
Larsen’s pro-Palestijnse, anti-Israël houding kwam hem terecht op een scherpe veroordeling te staan van de toenmalige Israëlische premier Ariel Sjaron. Ook Elyakim Rubenstein, procureur generaal van het Openbaar Ministerie, had zware kritiek op Larsen’s uitspraken. Hij verklaarde dat zijn bericht vol leugens en ongegronde beschuldigingen stond. Israël’s huidige premier Benjamin Netanyahoe, vind al enige tijd dat Israël niet meer moet samenwerken met de VN omdat deze organisatie nooit een onderzoek heeft gelast naar de terroristische aanslagen op onschuldige Israëlische burgers door de jaren heen. Het is op z’n minst fascinerend te horen dat de UNWRA,(United Nations Relief and Works Agency) een instelling die de laatste 50 jaar verantwoordelijk is geweest voor de zogenaamde PA-vluchtelingenkampen, niets hebben gemerkt van de vele aanslagen die vanuit het kamp in Jenin zijn georganiseerd terwijl ze er als het ware met de neus bovenop zaten. Het is fascinerend te horen dat ze niets hebben gemerkt van de terroristische aktiviteiten in de vele bommenfabrieken in Jenin. Alles vind plaats achter een rookgordijn van misleidingen en leugens. De UNRWA-kampen blijken zich te hebben ontwikkeld tot belangrijke operationele centra voor de diverse Palestijnse terreurorganisaties.
Terje Roed Larsen en zijn grote vriend de aartsterrorist
Jasser Arafat
Om de terreurbaas in Ram-allah nog wat extra te behagen schoffeerde Larsen Israël regelmatig. Hij was één van de hoofdrolspelers bij de onderhandelingen die leiden tot de ondertekeninhg in 1993 van de Oslo-akkoorden, het duivelse document dat Israël alle veiligheid heeft ontnomen en dat inmiddels aan meer dan 1000 Israëli’s het leven heeft gekost. Larsen heeft nooit een objectieve bijdrage geleverd aan een echte oplossing van de problemen tussen Israël en de namaak Filistijnen. Hij heeft zich slechts uitgesloofd de joden van hun door God gegeven land te verjagen. Terwijl de bewijzen van Arafat’s misdaden ruimschoots voorhanden waren, heeft Larsen stelselmatig geweigerd diens bewind daarvoor ter verantwoording te roepen.
De VN hebben Israël er herhaaldelijk van beschuldigd op klinieken, ambulances, scholen en VN-intellingen te schieten. Medewerkers van de UNRWA zijn al jaren betrokken bij anti-Israëlische activiteiten. Ze hebben terroristen de helpende hand geboden door ambulances beschikking te stellen voor vervoer van terroristen, zelfmoordenaars, wapens, etc. Volgens het Israëlische leger biedt de UNRWA een complete infrastructuur aan terroristen. Niet alleen hun hoofdkwartier in Jenin zou voor dat doel zijn gebruikt maar ook gebouwen en scholen elders in de door het PA/PLO bewind bezette Bijbelse land. De wijdverbreide UNRWA faciliteiten ,inclusief clubgebouwen, scholen en ambulances worden gebruikt om terroristen met hun materiaal te verbergen en te vervoeren en worden zelfs gebruikt voor het werven van zelfmoordenaars.
Een in maart 2002 gearresteerde Tanziem-terrorist Ali Hassan, zei dat munitie voor aanslagen lag opgeslagen in een UNRWA-school in Sichem (Nablus). In de zomer van 2002 arresteerde het leger Nidal Nazal, een UNRWA-ambulance chauffeur en deze vertelde dat zijn ambulance is gebruikt voor het transport van munitie en het overbrengen van berichten tussen verschillende terreurbewegingen. Andere gearresteerde terroristen hebben verklaard dat wagens van de UNRWA zijn gebruikt voor het vervoer van terroristen naar de plaatsen van aanslagen. In de zomer van 2004 was in Gaza een wagen van de UNRWA te zien die met terroristen op weg was naar een plaats waar Israëlische militairen bezig waren met een actie.
VN-ambulance gebruikt door PA-terroristen
Het vermoorden van joden lijkt door de VN te worden gezien als een legitieme aangelegenheid. Posters van zelfmoordenaars hangen aan de muren in UNRWA scholen en hun gebouwen blijken een veilig toevluchtsoord voor Palestijnse terroristen. Israël’s voormalige minister van Defensie Shaul Mofaz heeft in december 2003 Kofi Annan documenten overhandigd waarin al dit soort UNRWA activiteiten staan vermeldt, maar Israëlhater Annan heeft daar nooit iets mee gedaan.
Volgens diverse bronnen is de toegenomen populariteit van Hamas na de Israëlische operatie Cast Lead in januari 2009, voor een belangrijk deel toe te schrijven aan de UNRWA. De UNRWA bewees tijdens deze oorlog opnieuw een thuishaven te zijn van medewerkers die het met de waarheid niet zo nauw nemen. Ze logen er naar hartelust op los en de media deed driftig mee deze leugens de huiskamers van de argeloze wereldburgers te brengen die geen idee hadden dat ze werden belazerd en opgehitst. In een rapport van de Verenigde Naties werd Israël beschuldigd een reeks zware misdaden te hebben gepleegd.
De leugenmachine van de VN sprak over meer dan 1800 gedode Palestijnen, waarvan voornamelijk burgers, als gevolg van deze militaire actie. Volgens een door Israël gedaan onderzoek zijn er gedurende de oorlog 1166 Palestijnen omgekomen. 709 daarvan zijn geïdentificeerd als terroristen van Hamas en van andere terreurorganisaties. Volgens diezelfde gegevens werden 295 ‘burgers’ gedood waarvan 89 onder de leeftijd van 16 jaar waarvan sommigen stierven met een raketlauncher in hun handen. Verder zijn er 49 vrouwen omgekomen waarvan een onbekend aantal door Hamas als menselijk schild zijn gebruikt. Onder het totale aantal Palestijnse doden bevinden zich ook tientallen leden van de door Hamas vermoorde Fatahbeweging. De Hamasminister Fathi Hamad heeft op 1 novemner 2010 voor het eerst toegeven dat Hamas 700 ‘strijders’ heeft verloren waarvan maar liefst 250 op de eerste dag van de oorlog. Deze gegevens komen nagenoeg overeen met de door Israël verstrekte informatie direct na de oorlog. Hamas heeft de absolute controle over twee derde van de VN-hulpfilialen in de strook van Gaza.Geen wonder dus dat er door de UNRWA onafgebroken kritiek op Israël wordt geleverd.De internationale media neemt de nazi-propaganda over zonder ook maar enige controle uit te oefenen.
De VN beschuldigde Israël ervan doelgerichte aanslagen op Palestijnse burgers, gebouwen van de VN, loodsen met hulpgoederen en moskeeën te hebben gepleegd. De burgerslachtoffers in Gaza zouden volgens het rapport nagenoeg allemaal zijn veroorzaakt door buitensporig Israëlisch geweld. Tijdens de militaire actie beschuldigden medewerkers van de UNRWA Israël al van “onbeheerste agressie, monsterachtige moordpartijen, massaslachtingen en misdaden tegen de menselijkheid”, zonder de ware feiten te kennen. VN baas Ban ki-Moon was ook in Gaza om persoonlijk de verwoestingen te aanschouwen en beschuldigde Israël van buitensporig geweld. Hij hield een persconferentie met op de achtergrond verwoeste gebouwen en rokende puinhopen om z’n beschuldigende woorden nog wat extra gewicht mee te geven.
Israël zou volgens de UNRWA en de Palestijnse pers tijdens het grondoffensief een school van de UNRWA in Gazastad hebben gebombardeerd waarbij meer dan veertig Palestijnen om het leven zouden zijn gekomen. VN-directeur John Ging was dagenlang op allerlei zenders te zien om zijn verontwaardiging hierover te uiten en Israël aan de schandpaal te nagelen. Onderzoek van Israël gaf direct al aan dat de school niet was geraakt. Het bericht bleek niets anders dan haatverwekkende anti-Israëlische propaganda. Een woordvoerder van Hamas, Achmed Atuwan uit Jabaljia in de Gazatrook, zei in een telefoongesprek met Israel Today: “de wereld is naïef en gelooft alles wat we zeggen.”Israël heeft van meet af aan verklaard dat ze niet het schoolgebouw, maar een gebouw in de buurt van waaruit men op Israëlische soldaten schoot, hadden geraakt. Kort na de oorlog kwam de VN - met de voor deze club ongewone mededeling- dat het om een leugen ging. Maar de publieke opinie was al negatief beïnvloed door de valse berichtgeving. Gebleken is ook dat de VN een spreekverbod over de school en de omstandigheden had uitgevaardigd. Ze wisten vanaf het begin dat Israël de school niet had geraakt, maar toch werd de leugen wekenlang in stand gehouden. Diverse leidinggevende figuren binnen UNRWA kunnen kennelijk naar believen hun eigen agenda opstellen en Israël van alles en nog wat beschuldigen zonder dat ze daarvoor verantwoording hoeven af te leggen.
VN directeur John Ging, propaganda-arm
van Hamas
In het door honderdveertien VN-lidstaten aangenomen Goldstone rapport wordt met geen woord gerept over de reden van Israëls offensief in Gaza; de constante rakettenregen op Israëlische dorpen. Ook valt er niets te lezen over de gruwelijke door Hamas gepleegde misdaden op de eigen bevolking. Palestijnen in Gaza zeggen dat Hamas hele families in hun huizen hebben opgesloten en vanaf daar het vuur op het Israëlische leger geopend. Burgers die daarbij om het leven zijn gekomen zijn valselijk aan de wereld gepresenteerd als door Israël veroorzaakte slachtoffers. Hamas heeft met opzet de vuurgevechten verplaatst naar dichtbevolkte woonwijken. De terreurgroep heeft ook VN-gebouwen gebruikt om van daaruit op Israëlische doelen te schieten. Het gebruik van menselijke schilden, het ondermijnen van scholen, moskeeën en huizen van burgers met boobytraps, en het genadeloos vermoorden van leden van de Fatahbeweging, worden in het rapport van de UNRWA verzwegen. IDF Woordvoerder Brig. Gen Avi Benayahu vertelde dat in een wijk van 150 woningen, meer dan 30 burgerwoningen door Hamas waren voorzien van boobytraps en andere explosieven. Ook scholen en zelfs moskeeën bleken met explosieven te zijn ondermijnd.
Menselijke schilden
Tientallen leden van de Palestijnse
Fatahbeweging zijn door Hamas op een gruwelijke manier gemarteld, de ogen uit
gestoken, door de benen geschoten, hun handen gebroken, van daken van
flatgebouwen gesmeten, voor de ogen van hun vrouwen en kinderen en genadeloos
geëxecuteerd. Allemaal door de UNRWA verzwegen! Fahmi Za'arir, een
woordvoerder van Hamas, beschuldigde zijn eigen organisatie van de moord op de
Fatah-gevangenen. 'Het is een schande dat Hamas de wapens richt op onze
eigen mensen, in plaats van te vechten tegen Israël.' De lichamen van
sommige slachtoffers zijn op bergen huisvuil
achtergelaten waarna families werden ingelicht waar ze hun gedode
familieleden konden vinden. Gebouwen
van de UNRWA werden door Hamas niet alleen gebruikt als wapenopslagplaatsen,
maar ook als detentiecentra waar gevangenen systematisch werden gemarteld.
Hamas heeft barbaarse misdaden gepleegd waarbij de allerlaagste menselijke
instincten naar boven zijn gekomen. Zelfs gewonde Fatahleden die zich in een
ziekenhuis in Gaza bevonden, werden door Hamas met kogels doorzeefd. Onderzoekers
van Amnesty International spraken met ooggetuigen en zeiden bang te zijn met de
gruwelverhalen naar buiten te komen. Niets
van dit alles is in het recente rapport van de UNRWA terug te vinden. Ook de
argumentatie van Israël niet over wat er werkelijk is gebeurt.
Het Goldstone comité heeft de voorkeur gegeven aan de beweringen van Hamas, en zo de wereld een leugenachtig beeld van Israëlische misdaden voorgeschoteld.
Dat de Verenigde Naties al jaren een fanatieke propaganda-arm van de Palestijnse terreurgroepen is bleek toen Khulood Badawi, die werkt voor OCHA, het Kantoor voor de Coördinatie van Humanitaire Zaken van de Verenigde Naties, tijdens de bombardemten op Gaza (maart 2012) een foto verspreidde van een meisje dat tijdens Israëlische luchtbombardementen zou zijn gedood. Op de foto is een bebloet meisje te zien. In werkelijkheid gaat het om een leugenachtige beschuldiging want de foto dateerd uit 2006 en blijkt het meisje een dodelijke val van haar schommel te hebben gemaakt.
Er bestaan tientallen goed gedocumenteerde voorbeelden van de uiterst smerige rol die de VN speelt in het conflict tussen Israël en de Palestijnen.
Mensenrechtenraad
VN beschuldigd Israël van moord en marteling
Het was voorspelbaar dat het ‘onderzoek’ van de Mensenrechtenraad van de VN, (UN Human Rights Council) naar de gebeurtenissen op het terreurschip de Mavi Marmara, op een harde veroordeling van Israël zou uitdraaien. Het onderzoek is onder meer samengesteld door de voormalige VN aanklager voor oorlogsmisdaden Desmond de Silva, een rechter uit Trinidad en Mary Shanthi Dairiam een Maleisische advocaat voor de rechten van vrouwen. Ook kwam deze veroordeling tot stand dankzij UNHRC-leden Pakistan, Algerije, Bangladesh, Bahrain en Jordanië, islamitische landen met een sterk anti-Israël sentiment en waarvan bekend is dat de mensenrechten daar met voeten getreden worden. In het 56 pagina’s tellend rapport wordt de aanval van Israëlische militairen op het Turkse schip met 679 ‘vredesactivisten’ “onwettig, onvoorstelbaar gewelddadig, disproportioneel en brutaal” genoemd. Dat een aantal van deze extremisten vooraf openlijk hadden verklaard als martelaar te willen sterven, is door de onderzoekscommissie volledig genegeerd evenals het feit dat de vloot werd geleid door bewapende leden van de Turkse terreurorganisatie IHH die inmiddels in een aantal landen –ondermeer in Duitsland –op de lijst van terreurorganisaties is geplaatst. Het rapport stelt dat Israël met de aanval het internationale recht heeft geschonden en dat het daarom vervolgd zou moeten worden voor opzettelijke moord en marteling. Ook noemde men de zeeblokkade onwettig vanwege de ‘humanitaire crisis’ in Gaza en zouden de bewoners van Gaza het recht goederen zowel via zee als over land in te voeren. Volgens het rapport kan de actie van Israël niet gerechtvaardigd worden onder de omstandigheden zoals omschreven: “Article 51 of the United Nations Charter" en is het daardoor een zaak voor het Internationaal Strafhof in Den Haag. Advocaten van de Turkse extremisten hebben op 14 oktober 2010 een klacht ingediend tegen Israël bij het Internationaal Strafhof. Volgens advocaat Uguru Sevgili willen nabestaanden en slachtoffers die gewond raakten dat er een onderzoek komt naar marteling, onmenselijke behandeling en schending van de Geneefse oorlogsconventies door Israël.
Het
Turkse terreurschip de Mavi Marmara
De Turkse journalist Azefik Dinc, een van de
opvarenden van de Mavi Marmara, heeft een boek over de gebeurtenissen aan boort geschreven. Hij
verklaarde voor de Israëlische
TV zender Channel 1 op 24 september 2010, dat de Israëlische militairen
beslist niet vanuit de helikopters met schieten zijn begonnen en ook niet
onmiddelijk nadat ze op het schip waren aangekomen. ‘De militairen zijn pas aan boort in actie gekomen nadat zij in de
gaten kregen dat de levens van hun collega’s ernstig gevaar liepen’ aldus
de journalist. De uitspraken van Cinc zijn in volledige tegenspraak met de
beweringen van IHH extremisten dat de basis vormde voor het rapport van de
Mensenrechtenraad van de VN. Dinc’s beschrijving van het voorval stemd overeen
met de getuigenissen van de IDF-soldaten die aan boord gingen van de Mavi
Marmara.
De onderzoekscommissie van de VN verkondigde eerder al de leugen dat bij de entering van het schip tenminste zes opvarenden standrechtelijk zijn geëxecuteerd. Israël heeft dit nieuwe smeerstuk van de Mensenrechtenraad terecht verworpen. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu noemde het rapport “tendentieus, bevooroordeeld en uit zijn verband gerukt” en Majoor-generaal Giora Eiland, die het Israëlische onderzoek naar de gebeurtenissen op het schip onderzocht, sprak van “vooroordelen en onvolkomenheden”.Diverse Video’s tonen passagiers op de Mavi Marmara die de Israëlische militairen met geweld aanvallen. Dit aspect weerhield de ‘onafhankelijke commissie’ er niet van valse een reeds vooraf ingenomen conclusie te trekken. Israël moest weer hangen!
De UNHRC is
opgericht in 2006 en opvolger van de op 10 december 1946 opgerichte United
Nations Commission on Human Rights. De voormalige VN-secretaris-generaal
Kofi Annan stelde in 2006 voor deze club op te heffen en te vervangen omdat het
teveel gepolitiseerd was geworden en dat landen erin toetraden om de misdaden
van hun eigen regeringen af te schermen. De nieuwe club moet doorgaan voor
“onafhankelijk” en “waarheidsgetrouw” en daarom was er even hoop dat dit nieuwe
orgaan Israël mogelijk wat objectiever zou gaan benaderen, maar dat bleek al
snel ijdele hoop. Sinds 2006 heeft dit nieuwe VN-orgaan 40 veroordelingen
uitgesproken waarvan
Hele landen worden gekocht om Israël zwart te maken en hun stem tegen dit land te verheffen. (*)Zo proberen Arabische oliedictaturen landen om te kopen, die zich normaal gesproken altijd achter Israël opstellen. Het doel dat men daarbij voor ogen heeft, is een nòg eenduidiger resultaat bij anti-Israëlische resoluties.Johnson Toribiong, president van het eiland Palau in de Grote Oceaan, liet het Israëlische dagblad Jediot Achronot weten dat de Verenigde Arabische Emiraten hem een bedrag van vijftig miljoen dollar hebben beloofd als zijn land in het vervolg tegen Israël zou stemmen. ‘Wij hebben hen laten weten dat wij nooit tegen Israël zullen stemmen; zelfs niet voor al het geld in de wereld!’Toribiong vond een medestander in Lolu Johnson Abil, president van de eilandenstaat Vanuatu. Palau, Vanuatu,Micronesië, de Marshall-eilanden en een reeks andere ministaatjes in de Grote Oceean zijn krachtige pleitbezorgers van Israël in de Verenigde Naties. Hun houding wordt bepaald door hun christelijke geloofsovertuiging.Bron: Israeltoday, januari 2012.
Maar ook wat betreft de grootste schenders van de mensenrechten in de wereld is er weinig veranderd. Nog steeds kunnen de grootste misdadigers straffeloos hun gang gaan. Door de jaren heen zijn bij zowel de oude als de nieuwe raad, duizenden klachten ingediend tegen systematische schendingen van mensenrechten en slachtingen op onschuldigen in landen als Noord-Korea, Iran, Nigeria, Liberia, Malawi, Pakistan, Saoedi-Arabië, Syrië, Afghanistan en Soedan. Op internet circuleren beelden van het vreselijke lot van Aisha Hassan uit Darfur in Soedan. Aisha’s jongere broertje en oudere zusje werden levend verbrand, haar vader doodgemarteld, haar moeder bruut verkracht en daarna in stukken gehakt door tuig, die de goedkeuring van de regering in Khartoem geniet. Aisha’s verhaal heeft de voorpagina’s van de internationale media niet gehaald en de Verenigde Naties zwijgen. In hetzelfde Darfur zijn zo’n driehonderdduizend mensen, meest burgers gemolesteerd en afgeslacht. Twee miljoen mensen zijn op de vlucht geslagen, waarvan 60 procent kinderen. Klachten waar helemaal niets mee wordt gedaan. De Verenigde Naties komen pas in actie wanneer Israël erbij betrokken is want de Joodse staat doet de emoties altijd hoog oplaaien. Het zijn geestelijke machten die zich tegen dit land verzetten.
De man die al het door de Mensenrechtraad geproduceerde onrecht in de gaten houdt en bekritiseerd is Hillil Neuer, uitvoerend directeur van UN Watch een niet gouvermentele organisatie (ngo) die als officiële waarnemer bij de VN is geaccrediteerd. De opdracht van deze club is om de acties van de Verenigde Naties te controleren met de maatstaf van haar eigen charter. Hillel Neuer schroomt niet om mensenrechtenschendingen wereldwijd aan de orde te stellen. Zo vroeg hij in maart 2007 aandacht van de in Genève aanwezige delegaties bij de Mensenrechtenraad voor mensenrechtenschendingen in Soedan, Tsjetsjenië en Tibet en wees erop dat iedereen – inclusief de landen die betrokken zijn bij deze schendingen – druk doende zijn Israel te veroordelen en de Palestijnse mensenrechtensituatie als schaamlap te gebruiken en de onfrisse mensenrechtenschendingen in eigen land te verdedigen of onder tafel te vegen. Neuer benadrukte dat de leden van de Raad die Israël keer op keer veroordelen niets geven om de rechten van de Palestijnen, maar die als excuus gebruiken om grove schendingen elders niet te benoemen. De toespraak waarin Neuer zijn hart uitstort over de schaamteloze en corrupte UNHRC wekte vervolgens de woede op van voorzitter Luis Alfonso De Alba, die zei dat hij zulke woorden niet tolereerde en dat de wijze waarop de leden toegesproken waren ontoelaatbaar was en, dreigde Neuer’s verklaringen uit het officiële verslag te verwijderen.
Hillel Neuer
Onder internationaal recht
heeft Israël het recht haar burgers te beschermen tegen terreuraanvallen van
Hamas, of van welke terreurgroep of land dan ook!
Peter Hansen
Ook Hansen staat bekend als een felle tegenstander van de Joodse staat en neemt het bovendien niet zo nauw met de waarheid. Net als Terje Roes Larsen, beschuldigde hij Israël tijdens de actie Defensive Shield ervan honderden huizen te hebben verwoest en dit met "eigen ogen" te hebben gezien en ook de door Israël veroorzaakte massagraven. Hansen is een openlijke supporter van de installering van een Arabische staat op historisch Joods grondgebied.
Israël wordt voortdurend door de VN-kliek overbelicht en loopt het met de resoluties die alleen Israël veroordelen de spuigaten uit. De Organisatie van Islamitische Landen (OIC) met haar machtsblok van 57 landen ziet zich regelmatig kans om resolutues die tegen Israël gericht zijn, er door te drukken.Daarbij worden zij aan een meerderheid geholpen door de steun van andere dictaturen. Tot het wereldomspannende orgaan van de VN behoren 192 landen. De Islamitische wereld en landen die Israël niet goed gezind zijn halen hier bij stemmingen een meerderheid van 130 tot 140 landen. Hele landen worden gekocht om Israël zwart te maken en hun stem tegen dit land te verheffen.Het volk van Israël wordt tegen geld verraden. In 1967 werd de OIC opgericht met als belangrijk doel om Israel in alle internationale organisaties zoals de VN altijd veroordeeld te krijgen. Turkije is de belangrijkste leider van deze club die de westerse mensrechten minacht en die streeft naar invoering van de sharia, wereldwijd. Kijk ook eens naar deze film.
Islamitisch
machtsblok
Israël’s inspanningen, zichzelf te verdedigen, worden openlijk veroordeeld, in een verkeerd daglicht gesteld en verwrongen weergegeven. De VN is een organisatie die eigenlijk vrede en gerechtigheid bevorderen moet, maar misdaden als volken- en massamoord, tirannie, terrorisme en corruptie negeert, bevordert en verdedigt. Door de jaren heen zijn bij de VN duizenden klachten tegen systematische schendingen van mensenrechten in landen als Bahrein, Tsjaad, Liberia, Malawi, Pakistan, Saoedi-Arabië, Syrië, Zimbabwe en Soedan ingediend. Maar ieder jaar houdt de commissie gesloten zittingen, waarin zij deze klachten begraaft en weigert, de beschuldigde landen officieel te veroordelen. Het zijn tirannen, terroristen en massamoordenaars die de VN in hun greep hebben. Israël vecht om te overleven tegen islamitische fascisten, die de Holocaust prijzen en openlijk tot vernietiging van de Joodse staat oproepen.
De Verenigde Naties is machteloos als zij werkelijk moet optreden. Maar vooral hypocriet: de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad zijn de vijf grootste wapenproducenten en wapenexporteurs van de wereld. De VN is een schouwplaats voor allerlei misselijkmakende politieke intriges, stemmenkoperij, vriendjespolitiek en mismanagement. De VN-bevolkingspolitiek is mensverachtend.
Saoedi-Arabië
gekozen in VN commissie voor gelijke vrouwenrechten
Het religieuze, intolerante apartheidsland Saoedi-Arabië, wat slavenhandel bedrijft en waar het vrouwen verboden is om een auto te besturen, is gekozen als één van de 10 leden van de nieuw opgerichte VN- Vrouwen Commissie. Hoe waanzinnig kan de wereld zijn! Juist in dit door de olie schatrijk geworden land, waar de 86-jarige dictator Abdoellah de scepter zwaait, worden vrouwen zwaar gediscrimineerd en onderdrukt. Zo is een vrouw die het slachtoffer is geworden van een groepsverkrachting en daarbij zwanger is geraakt, veroordeeld tot 100 zweepslagen voor het plegen van overspel. Op de televisie zijn vrouwen taboe, maar seksuele slavernij van Aziatische en Afrikaanse vrouwen wordt wel getolereerd. Het zal je als vrouw maar gebeuren in een dergelijk land te moeten opgroeien. In een land waar de kledij voor de vrouwen zoals de nikab en burka tot de verplichte kleding behoren en waar haar bestaan niet veel meer is dan als een slaaf achter haar man aan te sloffen. Dit land is gekozen in de VN commissie voor gelijke vrouwenrechten.
In dit land mag een Saoedische vader zijn dochter van 10 uithuwelijken aan een 80 jarige. In dit land worden heden ten dage nog hoofden en handen van boeven publiekelijk afgehakt. Begin januari 2010 werd een 13 jarig meisje veroordeeld tot 90 zweepslagen terwijl haar klasgenoten moesten toekijken, omdat ze op school een mobieltje bij zich had en dat is op meisjesscholen in dit land verboden. Ook werd ze veroordeeld tot 2 maanden gevangenisstraf. In 2007 kregen in Saoedi-Arabië 16 schoolkinderen ieder 300 tot 500 zweepslagen omdat ze brutaal waren geweest tegen een leraar.
De Sharia in actie: stok –of zweepslagen als je als 13
jarig meisje het waagt een mobieltje mee naar school te nemen
De
voormalige baas van de VN Kofi Annan verwierf in november 2005 de nodige
sympathie, vanwege zijn uitspraak dat de
Holocaust als een “historisch feit”
moest worden gezien. De Algemene Vergadering van de VN nam in dezelfde maand
een resolutie aan waarin “het ontkennen van de Holocaust” wordt veroordeeld.
Ook bekritiseerde Annan de
Iraanse terreurleider Ahmadinejad voor zijn uitspraak dat Israël van de
wereldkaart moet verdwijnen en dat er maar een Joodse staat moet komen op het
grondgebied van Duitsland en Oostenrijk. Zo te horen had de voormalige VN-baas
de beste bedoelingen met de Staat Israël en het Joodse volk. Maar eind 2005
werd er onder leiding van Annan op het hoofdkwartier van de VN in New York, een
ceremonie gehouden onder de titel “Dag
van Solidariteit met het ‘Palestijnse’ volk” .
De grote baas Annan zat op een podium met een stel anti-Israël figuren naast zich, vergezeld door vlaggen van de VN en de moslimterreurorganisatie PLO en een kaart met daarop in het Arabisch geschreven “Palestina” waarop de staat Israël niet meer voor komt.
De kaart toont zelfs niet de demarcatie lijn van 29 november 1947, markerend een Joodse naast een Arabische Staat. De opdeling van het aloude Bijbelse land is destijds door de VN zelf zo besloten, maar dat is op deze kaart niet terug te zien.
Bij de start van de bijeenkomst vroeg de ‘ceremoniemeester’ Annan de aanwezigen een minuut stilte in acht te nemen. “Ik nodig iedereen uit om op te staan en een minuut stilte in acht te nemen voor allen die hun leven hebben gegeven voor de zaak van het Palestijnse’volk”. Annan honoreerde voor het front van de hele wereld, het PA/PLO-terreurbewind die de meest smerige moordpartijen op onschuldige Israëlische burgers op hun geweten heeft. Ook eiste hij van Israël de Golanhoogvlakte op te geven, en te stoppen met bouwactiviteiten in Samaria en Judea.
Annan beschuldigde Israël er met regelmaat van dat het Arabisch land onteigent en dat het de een na de andere vredesbespreking te blokkeert. Hij zei aan de Universiteit van Maryland in de VS dat Israël een groot deel van zijn grondgebied diende op te geven in ruil voor vrede met de Arabieren. Nooit was er ook maar enige opdracht te horen aan het adres van het terreurbewind in Ram-Allah. Een van de vier doelstellingen van de VN luidt ‘de bevordering van de internationale vrede en veiligheid’ maar dat is kennelijk niet op Israël van toepassing.
Jasser Arafat –Kofi Annan, vrienden onder elkaar.
Annan was geen man van vrede. Hij bevorderde met zijn uitspraken het anti-Israëlische geweld van het PA/PLO bewind. Er is sprake van ernstige ongerechtigheid indien men dit bewind eigenaar maakt van een deel van het "Beloofde land". Men maakt een grote vergissing te denken dat de grenzen van dit land die door de Here God zijn vastgelegd, kan veranderen. Niets is voor Israël zo erg als een PA/PLO terreurstaat geleid door een bende schurken, midden in hun land. Onbegrijpelijk dat de wereld zich inspant om iets dergelijks tot stand te brengen. Deze wereld die de immorele Arabische moordenaars ongestraft hun misdaden laat begaan.
De Palestijnen hebben bij de Verenigde Naties
allerlei speciale regelingen waaronder de eerder genoemde solidariteitsdag, een
eigen hulpdepartement en twee eigen voorlichtingsdepartementen. Ook gelden voor
de Palestijnse ‘vluchtelingen’ heel andere criteria dan voor andere
vluchtelingen. Zo konden Arabieren ‘vluchteling’ worden, zonder Palestijn te
zijn en zonder ooit gevlucht te zijn. Vervolgens zijn zelfs al hun elders
geboren nakomelingen officieel
‘vluchtelingen’. Zonder deze volledig afwijkende criteria zou het
Palestijnse vluchtelingenprobleem al lang niet meer bestaan. Het wordt allemaal
kunstmatig in stand gehouden.
Het embleem van de VN toont de omvang van de aarde in 33
velden, 32 plus het middenveld, wat de 33ste graad van de
Vrijmetselarij symboliseerd.
Alle landen in de wereld hebben het recht zich te verdedigen tegen terreur, alleen Israël lijkt daar van uitgesloten. De VN negeert het schenden van de mensenrechten in landen als Soedan, Zimbabwe, Libië, Sri-Lanka, Saoedi-Arabië etc. Het is een club die heult met de ergste mensenrechtenverkrachters op aarde. De VN spendeert het belangrijkste deel van haar tijd aan het formuleren van resoluties tegen Israël. Nooit zijn de monsterachtige terreuraanslagen van de Palestijnse terreurgroepen op onschuldige Israëlische burgers veroordeeld. Wanneer de Joodse staat zich verdedigt tegen raketaanvallen en andere vormen van terreur uit Gaza, komt de VN met lijvige rapporten waarin Israël vals wordt beschuldigd en spreekt men van genocide op de Palestijnse burgerbevolking.
De Verenigde Naties, de internationale media en de wereldleiders hebben de geschiedenis van Israël zo grondig herschreven dat de Joodse staat vandaag van apartheid wordt beschuldigd vanwege de zogeheten bezetting van Palestijns land. In zijn boek “History Upside Down verteld historicus David Meir-Levi hoe het nazi-fascisme voedsel gaf aan de Jodenhaat in de Arabische wereld en hoe succesvol Israëls tegenstanders zijn geweest de Joodse staat als een pariastaat neer te zetten. Hoe antisemieten erin zijn geslaagd de geschiedenis van het Midden-Oosten volledig te verdraaien ten gunste van het meedogenloze en corrupte PA/PLO bewind.
Ondertussen gaan de Palestijnen verder met het maken van plannen om eenzijdig, met steun van de VN, een onafhankelijke staat uit te roepen, buiten het kader van een land-voor-vrede overeenkomst met Israël. Het PA/PLO bewind heeft aangegeven dat zij in september 2011 een dergelijke stap zullen zetten. Het is vrij zeker, dat de motie het niet haalt in de VN-Veiligheidsraad, waar de VS het vetorecht uitoefent, maar met een grote meerderheid wordt aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN, wat voor de meesten meer dan voldoende is om "Palestina" als een staat te beschouwen. Als het neerkomt op de erkenning van "Palestina" door de Algemene Vergadering van de VN, kan Israël tot wanhoopsdaden worden gedwongen. Een anonieme Israëlische functionaris zei op 29 maart 2011 tegen Associated Press, dat als de Palestijnen erkenning van hun soevereiniteit zoeken bij de VN, Israël mogelijk de gedeelten van Samaria en Judea waar overwegend Joden wonen, zal annexeren.
De Here zal de troon der koninkrijken omverwerpen.
De Verenigde Naties is niets anders dan een lakei van de NWO barbaren en wordt beheerst en geleid door de meest gewelddadige, intolerante, racistische, discriminerende, en totalitaire krachten en regimes ter wereld. Het is een naar oorlog hunkerende instelling met leden die apartheid uitoefenen. Het heeft geen enkel moreel gezag wanneer het over Israël en het Joodse volk gaat. Hoe durven ze Israël de les te lezen als enige stabiele democratische staat in het hele Midden-Oosten? Waar dit VN-circus naar streeft is niets anders dan een eind te maken aan de Joodse staat. Het is opgericht om de grootste barrières voor een wereldregering te overwinnen en als ‘opstapje’te dienen voor de invoering van een één-wereld gemeenschap. De grootste barrière die moest worden opgeruimd was het nationalisme. Daarom moest de wereldbevolking vele jaren lang worden gehersenspoeld door de media, zodat ze achter de opheffing van grenzen zouden gaan staan, waardoor uiteindelijk ieder nationalistisch gevoel moet worden vernietigd. De VN doet slechts het voorbereidende werk en is dus niet de werkelijke machtsbasis in de wereld. Zodra de Nieuwe Wereld Orde is geïnstalleerd zal de rol van de VN tamelijk onbelangrijk zijn geworden.
Maar Israël’s voortbestaan ligt niet in de handen van de satanische Verenigde Naties, maar in die van de Almachtige God. Dat de VN in 1947 met grote meerderheid van stemmen zich uitsprak voor de stichting van de staat Israël, laat nog eens duidelijk zien dat God nog steeds betrokken is bij het wel en wee van Zijn volk. Normaal gesproken zouden ze in meerderheid tegen hebben gestemd vanwege hun haat jegens het Joodse volk. Maar in dit geval konden ze eigelijk niet anders dan vóór stemmen zo kort na de gruweldaden van Hitler Duitsland. De Bijbelse God is het die heeft gezegd dat in de eindtijd de kinderen van Israël terug zullen keren naar het Beloofde Land en daar voor eeuwig zullen wonen. Israël is de speelbal geworden van de naties, in een spel waarin haar vernietiging voorop staat. De VN en de rest van de wereld doen mee Israël zoveel mogelijk te vernederen.Met financiële steun van de VN heeft het Palestijnse Bureau voor Toerisme een landkaart van het Heilige Land voor toeristen ontworpen, waarop de staat Israël totaal niet meer voorkomt. Israël bestaat eenvoudig weg niet!
Maar zij die Gods beloften aan Israël negeren en die over Zijn land en Zijn volk willen heersen, die Israël van de aardbodem willen vagen en die een deel van Gods land aan niet-joden willen geven, hebben een verbond met de dood gesloten. De volkeren weten niet, dat zij een werktuig in de hand van satan zijn en door hem gemanipuleerd worden. Maar er zal met Israël niet gebeuren wat satan en de wereld wil. De Here heeft Zijn volk het land teruggegeven precies zoals was beloofd. Al is de hele wereld tegen Israël en ondervindt het overal vijandschap, dit land en dit volk zullen blijven bestaan omdat de Here met hen is. De Here heeft een plan van uitredding en bevrijding voor Zijn volk klaarliggen. Hij zal met hen zijn wanneer de vijand opnieuw zal proberen Israël te vernietigen. De Here heeft Israël bijzonder lief en het bestemt tot een grote opdracht voor de hele wereld. Met Israëls vijanden loopt het niet goed af want de Bijbel vertelt dat de Here in grote ijver tegen de overmoedige volken zal ontbranden. De bijbel maakt op verschillende plaatsen duidelijk dat de wereld gestraft zal worden voor deze anti-Israël houding. Een voorbeeld daarvan is terug te vinden bij de profeet Joël.
Joël 3:13-16 Laat de volken opstaan en oprukken naar het dal van Josafat, want daar zal Ik zitten om alle volken van rondom te richten. Slaat de sikkel erin, want de oogst is rijp. Komt, treedt, want de perskuip is vol; de wijnbakken stromen over. Want hun boosheid is groot. En de Here brult uit Sion en verheft zijn stem uit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven.
Jesaja 29:5 …..de
menigte uwer vijanden zal worden als fijn stof en de menigte der geweldenaars
als wegstuivend kaf; onverwachts, plotseling zal het geschieden.
Haggaï 2:23 Ik zal
de troon der koninkrijken omverwerpen, de kracht van de koninkrijken der volken
verdelgen, de wagens en wie daarop rijden omverwerpen en de paarden en hun
ruiters zullen neerstorten, ieder door het zwaard van de ander.
Juist in een tijd als nu waarin Israël in nood is kristalliseert zich duidelijk uit, wie nog vastbesloten achter Israël staat.
Overige Bronnen: ICEJ News, Internationale
Christelijke Ambassade Jeruzalem, 11-19-23-24 april 2002. NAI, Newsletter,
23-25 april 2002 en 25 en 30 juli 2004. Ha’aretz, 22 april 2002. IsraelNationalNews
19-23 april 2002. Israël Aktueel, oktober 2003.Harry’s Focus ,augustus
2003. WorldNetDaily,
14 april 2002. Reponses-Israel,
10 mei 2002. Israelinsider, 21-12-2002. Honest Reporting, 12-12-2002.Israel
Defense Forces, 22-12-2002.USATODAY.com, Palestinian Government in
chaos amid abductions. Jeruzalem Newswire, 9 juli en 1 augustus 2004 . hal
Lindsey Oracle, 18 juli 2004. Arutz-7 Editor, 1 augustus 2004. Israel Heute Newsletter, 3 oktober
2004. NAI Jeruzalem, 3 oktober 2004.Arutz-7 Editor, 3 en 5
oktober 2004.Israel Nieuwsbrief Cidi, 19e jaargang, Nummer
15, 22 september 2004.USA Today, "Israel to UN investigators: It’s
‘unacceptable’to employ Hamas members. The Golden Report, oktober 2004.Jeruzalem
Newswire, 3 en 6 oktober 2004.Honest Reporting, 5 oktober 2004.Zions
Cry News, 22 september 2004. Bronnen: Israel Today, juni 2009. http://www.israelunitycoalition.org/news/article.php?id=3881 Emet News Servive, 7 juni
2009.
Terug naar: Inhoud