Israël en Europa

Door: Franklin ter Horst. (Aangemaakt: juni 2000) (Laatste bewerking: 14 mei 2013)

Er is weinig veranderd in Europa. Terwijl door de eeuwen heen het Joodse volk de schuld kreeg van alle ellende in de wereld moet vandaag de staat Israël het ontgelden. Juist van Europa zou men mogen verwachten dat het maatregelen neemt tegen het demoniseren van Israël, gezien de bedroevende geschiedenis die het jegens het Joodse volk achter de rug heeft. Maar de leiders in Brussel doen volop mee aan het schofferen van de Joodse staat. Europa dat door de eeuwen heen verantwoordelijk is voor de verspreiding van de meest smerige laster en de meest afschuwelijke verdachtmakingen aan het adres van de Joden. Vandaag worden zij als een dodelijk kankergezwel gebrandmerkt in de Arabisch/islamitische wereld vanwege de verspreiding door Europa van onder meer christelijke literatuur waarin de Joden worden gebrandmerkt als de ‘pest’ onder de wereldbevolking. De smerige fabels over door hen gepleegde rituele moorden komen praktisch allemaal uit de koker van geestelijk gestoorde Europeanen. Leugens in de vorm van documenten en boeken gaan een eigen leven leiden en hebben op den duur een vernietigend effect op het denken van de mensen. Het gaat precies zoals Josef Goebbels, de nazi minister van propaganda destijds al zei: ,,Als je een speciaal doel wilt bereiken, bedenk je een grote leugen. Door hem steeds te herhalen gaan de mensen vanzelf geloven dat het waar is wat je zegt.Op dat moment is de leugen geen leugen meer, maar is de leugen een nieuwe waarheid geworden.”

De onwetende massa verspreidt de leugens en heeft vaak geen flauw idee dat ze zodoende medeplichtig zijn aan de haat en de terreur tegen het Joodse volk. De hele wereld lijkt vandaag aan deze weerzinwekkende hetze mee te doen. Enige jaren geleden verscheen er een cartoon in de Britse krant The Independent die de voormalige Israëlische premier Ariel Sharon uitbeelde terwijl hij een Arabisch babyhoofdje eet. Deze cartoon won de eerste prijs in een competitie van de Britisch Political Society. Ook was er een cartoon te zien waarop Sharon en Hitler elkaar omarmen. De media, nieuwszenders en actualiteitenrubrieken tonen eenzijdig Israël’s daden tegen de islamitische bendes in de gebieden die onder bestuurd staan van het PLO-bewind in Ramallah en schrijven zelden over de ellende die deze barbaren aanrichten onder de bevolking van Israël. Er komt geen enkel protest uit Europa als de Arabische landen ronduit walgelijke TV-series vertonen waarin de Joden worden voorgesteld als slachters van kinderen. Europa doet er alles aan de Arabische moslimdespoten tevreden te stellen door hun daden en motieven te verklaren, ja zelfs goed te praten.

Ook het kwalijke Saoedische ‘koningshuis’ dat terreurorganisaties financieel ondersteunt, wordt de hand boven het hoofd gehouden. Dit Europa staat de kant van een doodscultuur en doet volop aan het verspreiden van de hetze jegens de staat Israël. De leiders in Brussel hebben er een gewoonte van gemaakt de oren en ogen te sluiten voor de honderden voorbeelden waarin Israël door de Arabieren als de kwade genius wordt voorgespiegeled, terwijl ze zelf het geweld en de terreur omarmen. Vervolgens wordt Israël ‘het grote obstakel voor de vrede genoemd’. Sinds het land-voor-vrede-proces is dit de gangbare politieke koers van Brussel en het Westen.De leiders in Brussel lijken te worden gedreven door ordinaire jodenhaat. Daarnaast wil men de islam ,de zogenaamde ‘religie van de vrede’ te vriend houden omdat men bang is dat de Arabische oliedictaturen, het oliewapen zullen gebruiken bij een eventueel groot conflict in het Midden Oosten.

Europa eist al jarenlang een hoofdrol voor zich op in de onderhandelingen die moeten leiden tot een definitieve vredesregeling tussen Israël en het PLO-bewind. De West Europese Unie (WEU) adviseert in haar eind 2009 verschenen rapport een gedwongen vredesovereenkomst tussen Israël en “De bende van Ramallah”. Volgens de WEU is het creeëren van een PLO staat de enige manier om vrede en veiligheid in het gebied te waarborgen. Volslagen onzin natuurlijk en een ernstig gebrek aan ware kennis over het conflict.De WEU gaat volledig voorbij aan het feit dat het PLO-bewind helemaal geen vrede met Israël wil en uit zijn op volledige vernietiging van de Joodse staat. De WEU is van mening dat vrede alleen mogelijk is als die van buitenaf door de internationale gemeenschap wordt opgelegd en door de Verenigde Naties gewaarborgd. In dit rapport wordt aartsterrorist Jasser Arafat de “vader van de natie” genoemd. De Europese slippendragers van satan doen net alsof zij als buitenstaanders een nuchter oordeel vellen in deze zaak maar ondertussen beschuldigen ze Israël van staatsterrorisme. Onder toeziend oog van het westen heeft nazi-Duitsland driftige pogingen ondernomen om het Joodse volk met de Holocaust volledig uit te roeien

 

Vandaag probeert de islamitische wereld d.m.v. terreur opnieuw te bereiken wat toentertijd niet helemaal gelukt is en het  westen kijkt nu niet alleen toe maar steunt Mohammed’s volgelingen in het verkrijgen van de eigen staat op Israëls aloude grondgebied. We hoeven niet in de onderwereld te gaan om te zien wat de demonen van de Europese politiek daar plannen. In Europa heerst een geest die stamt uit de tijd van de torenbouw van Babel. Achter het streven naar Europese eenheid verbergt zich de menselijke grootheidswaanzin die denkt zonder God te kunnen leven. De basis van Europa is thans anti-bijbels (hoe hard ze in Rome en daarbuiten ook bidden) en hoe beter het anti-bijbelse georganiseerd is hoe meer slagkracht ze denken te krijgen tegen Gods Woord. Het geloof in de God van Israël moet volledig uitgebannen worden en men heeft er alles voor over om tot eensgezindheid te komen voor hun mondiale strijd tegen Israël.  Er bestaat een kolkende rivier van haat tegenover elke menslievende poging van Israël om in vrede te leven met haar tegenstanders. Moslims die treinen opblazen in Madrid noemt men terroristen. Moslims die Israëlische bussen opblazen noemt men activisten. Mensen die kinderen gebruiken als menselijke schilden noemt men lafaards en schurken, behalve wanneer het Arabieren zijn.

Europa presenteert zich als vredesmakelaar in het Midden-Oosten en zegt dat er een goed uitgebalanceerd beleid wordt gevoerd maar dat is een ernstige misleiding want men kiest ongegeneerd de kant van het PLO-bewind in Ramallah. Ondanks de economische crisis in Europa wordt er niet gekort op de financiële bijdrage aan deze doodscultuur. Onder het valse mom van een rotsvast vertrouwen in de inspanningen van het bewind om economische stabliteit op te bouwen blijft de EU tegen beter weten in, haar financiële bijdrage leveren. Een deel van al dat geld gaat op aan salarissen en pensioenen.De gelden worden gedistribueerd als onderdeel van het Pegase programma dat in 2008 in het leven is geroepen op basis van door het bewind gepresenteerde ontwikkelingsplannen. Een ander plan dat de grondslag legde voor de financiële steun is het PLO-Action Plan waarin een aantal afspraken zijn vastgelegd. Distanciëring van terroristische acties behoort ondermeer tot de actiepunten van dit plan, de praktijk wijst al jaren uit dat het corrupte bewind in Ramallah dit volledig aan haar laars lapt.Toch blijft de ongekozen kliek in Brussel gewoon doorgaan de dieven van het Heilige Land te financieren.

‘Christelijk’ Europa heeft een belangrijke rol gespeeld in het witwassen van moorddadige bewind van vliegtuigkaper, en terreurmiljardair Jasser Arafat. De voormalige terreurbaas heeft zich jarenlang mogen verheugen op een grote schare supporters in Europa. Dat blijkt o.m uit de grote sommen geld die in de loop der jaren aan hem zijn overgemaakt,geld dat  is gebruikt voor het financieren van terreur, en is verdwenen in zijn eigen zakken en dat van zijn  corrupte ambtenaren.  Het Oostenrijkse tijdschrift Format meldde op 18 november 2004 dat de Amerikaanse inlichtingendienst CIA een uitgebereid netwerk van zakelijke belangen en bankrekeningen heeft ontdekt op naam van Jasser Arafat. De totale waarde werd door de CIA geschat op  zo’n 1.5 miljard dollar.

Europa doet volop mee aan het ontkennen van Israël’s recht op het oude Bijbelse land. Men spreekt over het ontruimen van de ‘bezette gebieden’ terwijl er totaal geen sprake is van enige bezetting door Israël. Brussel heeft een rapport opgesteld, waarin zij het Europees Parlement voorstellen om het overmaken van geld voor Israëlische bouwprojecten in het oostelijk deel van Jeruzalem te stoppen en in plaats daarvan de PLO-vertegenwoordiging in de stad te stimuleren. Dit doelt op geld van Joodse en Christelijke bewegingen uit EU-landen die de opbouw in het Bijbelse gebied en ook in Jeruzalem op Bijbelse gronden willen steunen. Bovenal moet gewelddadige Joodse kolonisten de toegang tot EU-landen ten strengste worden verboden. Ook mogen Europese reisbureaus Joodse bedrijven in het oostelijk deel van Jeruzalem niet langer steunen en moeten Israëlische producten uit de Bijbelse gebieden Judea en Samaria, inclusief het oostelijk deel van Jeruzalem, meer worden geboycot. Dat de Israëlische regering fel tegen deze bemoeienis is, mag duidelijk zijn.

Bindende resoluties van de voormalige Volkerenbond die ongewijzigd door de VN zijn overgenomen, bewijzen Israël’s recht op het land, maar deze bindende resoluties  worden door de elite met voeten getreden.Israël wordt gebrandmerkt als een apartheidsland. Iedere stap die het doet, wordt bekritiseerd. Opnieuw rent Europa de demonische krachten achterna door Israëls vijanden met wapens te bevoorraden en hen te voorzien van financiële middelen zodat ze hun gruwelijke bedoelingen ook daadwerkelijk kunnen uitvoeren. Europa vindt dat de erkenning van een PLO-staat het vertrekpunt moet zijn van een allesomvattende vredesregeling. De Europese leiders hebben zelden de beestachtige aanslagen van wandelende zelfmoordbommen op onschuldige Israëlische veroordeeld.

Op 24-03-2004 stuurde de  Fatah-Tanziem terreurgroep, Hussan Abdu, een 14 jarig zwakbegaafd jongetje met een zelfmoordgordel op pad om Israëlische militairen bij de controlepost Hawara op te blazen.

Brussel toont zeer weinig medeleven met de Joodse slachtoffers. Dat was trouwens ook al zo tijdens de opkomst van nazisme en tijdens de gruwelen in de vernietigingskampen. De vrouw van de voormalige Britse premier Tony Blair zei begrip te hebben voor de terreuraanslagen ,,omdat de Palestijnen iedere vorm van hoop is ontnomen”.

Op 5 mei 2002 overhandigde Israël een 103 pagina’s tellend rapport aan de leiders in Brussel ,uitgegeven onder de naam ‘Arafat file’, met daarin een overvloed aan bewijzen dat het bewind van Arafat geld uit o.m. Europa gebruikte voor terroristische doeleinden. Het rapport was gebaseerd op documenten die afkomstig waren uit Arafat’s hoofdkwartier in Ramallah. Israël kon met deze rapporten bewijzen dat Arafat persoonlijk betrokken was geweest bij 16 aanslagen waarbij 27 Israëli’s waren vermoord en ruim 150 gewonden waren gevallen. Israël heeft het rapport op 7 mei 2002 overhandigd aan de toenmalige Europese Midden-Oosten afgezant Miguel Angel Moratinos, de huidige minister van Buitenlande zaken van Spanje, een felle tegenstander van de Joodse staat.

  Moratinos voor de zoveelste keer te gast in Arafats rovershol in Ramallah. ‘Hallo grote vriend ben je daar weer, kom krijg je van mij een dikke pakkerd en een medaille voor het demoniseren en schofferen van de zionistische entiteit’.

Moratinos wees, zonder de zaak onderzocht te hebben, de Israëlische beschuldigingen al direct van de hand en zei dat het geld ‘netjes’ was gebruikt, en zeker niet voor terrorisme. Een woordvoerder van buitenlandcommissaris Chris Patten zei dat het niet om een overtuigend bewijsstuk ging. Patten hield Arafats dievenbende de hand boven het hoofd door te zeggen dat de Israëlische bewijzen op niets waren gebaseerd. Maar diverse Europese diplomaten bevestigden daarentegen dat de EU misbruik van Europees geld door het PLO-bewind de afgelopen jaren bewust niet heeft willen controleren omdat men het zogenaamde ‘vredesproces’ niet wilde frustreren. Israëlische woordvoerders zeiden het bedroevend te vinden dat Europa de gepresenteerde feiten niet wensten te erkennen. Er is een duidelijke Europese lobby geweest om Arafat koste wat kost in het zadel te houden en het is voor velen in Europa nog steeds moeilijk te accepteren dat hun grote idool een doortrapte schurk is geweest. Het is ronduit beschamend dat Europa deze megalomane aartsterrorist jaren is blijven steunen en heeft meegewerkt aan het witwassen zijn terreur.

       

Allemaal gasten van de terreurbaas, van links naar rechts, Yoska Fischer, Yavier Solana, VN-vertegenwoordiger Terje Roed Larsen en Kofi Annan.

De terrorist die alleen maar terrorist kon zijn bij de gratie van Europa, de Verenigde Naties, Verenigde Staten,  diverse NGO’s en geldschieters uit Saoedi-Arabië. De terreurbaas die in de jaren zestig de terreurgroep Baader-Meinhof opleidde en in latere jaren kinderkamikazes opleidde om zich tussen onschuldige Israëlische burgers op te blazen. Kinderen die wilden blijven leven, maar die door hem de dood in werden gejaagt. Maar dat mocht allemaal van Europa! De voormalige Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Yoska Fischer die in zijn jonge jaren sympathiseerde met de Baader-Meinhof bende lanceerde in de tijd dat hij opereerde als minister van BZ van Duitsland, een nogal eenzijdige oplossing voor het conflict tussen Israël en het PLO-bewind “Israël moet zo spoedig mogelijk Judea, Samaria en Gaza verlaten, de dorpen en steden die joods zijn ontmantelen en Jeruzalem opdelen en onder internationaal toezicht plaatsen". Na zijn functie als minister van BZ, vond Fischer het nodig om Israëls voormalige premier Ariel Sjaron nog eens flink te schofferen. In een interview in het tijdschrift Die Zeit zei hij dat Sjaron noch als politicus, noch als militair een man van vrede was. ‘Hij was de vader van Israëls expansiedrift’ zo sprak hij.

Wereldwijd werd de corrupte aartsterrorist ‘president’ genoemd, en zo noemt men de huidige leider Abu Mazen (Mahmoed Abbas) ook.

Abu Mazen (Mahmoed Abbas)

Europa waar het Joodse volk de meest verschrikkelijke herinneringen aan bewaart. Europa waar door de geschiedenis heen miljoenen Joden zijn vermoord. Europa dat 60 jaar geleden niets deed om het afslachten van 6 miljoen Joden te voorkomen. Dit Europa is vandaag supporter van een bende moordenaars dat er op uit is God’s volk uit te roeien. Dit Europa verlangt van Israël dat het haar eeuwenoude bijbelse thuisland Samaria en Judea opgeeft zodat in dat gebied de “Bende van Ramallah” een eigen staat kan vestigen. Men ziet de terugkeer van Israël ’naar de grenzen van 1967’ als de oplossing van het probleem. Maar de situatie van voor 1967 was nauwelijks anders. Israël was al veel langer het doelwit van aanslagen. Volgens Europa zijn de ‘nederzettingen’ in deze gebieden het obstakel voor de vrede. Wegversperringen noemt men inhumaan. Maar de wegversperringen hebben de Arabieren aan zichzelf te danken want ze bestonden niet vóór de intifada, evenmin als de zogenaamde ‘nederzettingen’ vóór 1967 bestonden. Ook toen was Israël al het doelwit van terreur en agressie.

Jeruzalem is niet van Israël, schreef de Europese Unie een paar jaar geleden in een brief aan het Israëlische Ministerie van Buitenlandse Zaken. Terwijl Jeruzalem al sinds koning David de hoofdstad is van Israël, schreef de Europese Unie: ,, Europa erkent geen enkele aanspraak van Israël op Jeruzalem als de hoofdstad van Israël."

Er heerst al geruime tijd een anti-Israël stemming in Europa. De vroegere Britse minister van BZ Robin Cook weigerde tijdens zijn ambtsperiode, een bezoek aan het Holocaustmuseum in Jeruzalem te brengen. Wel legde hij op provocerende wijze een krans in Deïr Yassin, de plaats waar Israëlische militairen in 1948, 106 burgers om het leven zouden hebben gebracht. Dit cijfer werd door de Arabische propaganda spoedig opgeblazen tot 246 en later zelfs tot 500 en meer doden en veroorzaakte een golf van paniek op het Arabische platteland. De waarheid is dat het verhaal over Deïr Yassin door voormalige Britse ambtenaren en de Arabische wereld voor een deel is aangekleed met verzonnen feiten. Als vergelding werden op 13 april 1948, 77 Joodse dokters en verplegers afgeslacht tijdens een medisch konvooi naar de Scopusberg. Deze gebeurtenis lijkt door iedereen vergeten, Deir Yassin daarentegen staat tot vandaag symbool voor 'zionistische wreedheid'.Het begon allemaal in december 1947 toen bij de olieraffinaderij van Haifa zes Arabische arbeiders door leden van de Joodse ondergrondse groep IZL (Irgoen Zwei Leumi) om het leven werden gebracht. Onmiddellijk na de moord werden 39 Joden door hun Arabische collega’s vermoord.

De Slag bij Deir Yassin bracht een exodus teweegDe Slag bij Deir Yassin bracht een exodus onder de Arabieren teweeg

Maar terwijl het Joodse leiderschap en de Joodse media deze gruwelijke gebeurtenissen afschilderden zoals ze werkelijk waren, waarbij soms details werden weggelaten om paniek te voorkomen, en de deur open werd gehouden voor Arabisch-Joodse verzoening, werd de tol in mensenlevens door hun Arabische tegenhangers niet alleen tot gigantische proporties opgeblazen, maar werden talloze niet-bestaande gruweldaden verzonnen zoals  groepsverkrachting, het brutaliseren van zwangere vrouwen, het vermoorden van ongeboren kinderen die door ‘bloeddorstige Joden uit de baarmoeders van de moeders werden gesneden’, en massamoorden waarbij lichamen in een nabijgelegen steengroeve werden gegooid. Het Rode Kruis, dat werd ingeschakeld om de gewonden en burgers te helpen, vonden geen bewijzen voor al deze verhalen. Zelfs de overlevenden uit Deir Yassin vertelden dat ze hadden gesmeekt op te houden met het uitzenden van de leugens en verzinsels van wreedheden die nooit waren gebeurd.

De val van Haifa bijvoorbeeld (21-22 april), was aanleiding voor totaal aan valse beweringen over een grootschalige slachtpartij. Dat nieuws circuleerde door het gehele Midden-Oosten en bereikte ook de Westerse hoofdsteden. Vergelijkbare valse geruchten werden verspreid na de val van Tiberias (18 april), tijdens de slag om Safed (begin mei) en in Jaffa, waar de burgemeester eind april een massamoord ‘op honderden Arabische mannen en vrouwen’ verzon. In het bijzonder huiveringwekkend waren de Arabische mediaverslagen over Deir Yassin, compleet met hamer-en-sikkel-tatoeages op de armen van de Joodse IZL-strijders en beschuldigingen van moord en doodslag en verkrachting. Het verhaal over Deïr Yassin is een schoolvoorbeeld van geslaagde anti-Israël propaganda en politieke manipulatie.

De Arabische bronnen gaven toe dat het doel van al deze leugens was om de Arabische naties beschaamd te maken zodat zij meer mankrachten en materiaal in het conflict zouden inzetten, zodat de Joden zou worden vernietigd door een overweldigende Arabische overmacht.Het plan mislukte. Als gevolg van deze propaganda, raakten de Arabische burgers in paniek en vluchtten met tienduizenden tegelijk. Dit werd bevestigd in de PBS documentaire ‘Fifty Years of War’ uit 1993

De andere voormalige Britse minister van BZ, Jack Straw haalde zich bij herhaling de woede van Israël op de hals door tepas en te onpas anti-Israëlische uitspraken te doen. Tijdens een bezoek aan Iran etaleerde hij een staaltje van Brits antisemitisme door in een Iraanse krant te verklaren dat Israël mede verantwoordelijk is voor de terreuraanslagen op 11 september 2001 in Amerika. Straw noemde Israël’s premier Ariël Sjaron, het ‘kankergezwel’ van het Midden Oosten. Israël noemde de uitlatingen ‘zorgelijk en schandalig’. Straw ging zelfs zover in het vereren van Arafat , dat hij na diens dood een krans is gaan leggen op zijn graf in Ramallah.

 Jack Straw-Jasser Arafat

De al eerder genoemde Miguel Moratinos noemde de Joodse dorpen in Judea en Samaria ’kankergezwellen’ die operatief verwijderd dienden worden. Ook hij legde net als Straw een krans op het graf van de Arafat. Herb Keinon schreef in de Jeruzalem Post van 26-11-2004: “Wanneer je een krans gaat leggen op iemands graf, dan identificeer je je met datgene waarin de persoon heeft geloofd”. En dat is precies wat dit soort figuren doen.Wat na de dood van Arafat in herinnering is gebleven zijn de vele foto’s en tv-beelden van breedlachende, handenschuddende, kussende en knuffelende Europese gasten. Hoe immoreel moet een mens zijn om zich tot een dergelijke politiek te laten verlagen? En dit soort figuren eisen een hoofdrol op in het conflict in het Midden-Oosten maar reppen met geen woord over het vermoorden van onschuldige Joodse burgers door de PLO-moordmachines. Door steun aan het PLO-  bewind maakt Europa zich mede schuldig aan de explosieve situatie waar het Midden Oosten zich in bevindt.

De voormalige Britse ambassadeur in Israël, Sherard Cowper-Coles zei er trots op te zijn dat hij de ‘Westbank’ en Gaza had beschreven als het grootste detentiekamp in de wereld. Hij zei erg geschokt te zijn over wat hij in de ‘Palestijnse’ gebieden had gezien. Tony Blair vergeleek Israël met Irak onder het bewind van Saddam Hoessein. Hij zei dat de VN-resoluties door Israël moeten worden gerespecteerd. " Er moet nu eindelijk een basis worden gelegd voor een Palestijnse staat gebaseerd op de grenzen van voor de juni-oorlog van 1967 " zo zei hij.

De voormalige Deense minister van BZ Lykketoft eiste economische sancties van Europa tegen Israël vanwege wat hij noemde, de Israëlische nederzettingpolitiek. Dit beleid vormt volgens hem een van de grootste hindernissen voor de vrede in het Midden-Oosten.Na de moord op de Israëlische minister van Toerisme Rehavam Se’evi verklaarde Lykketoft dat er tussen de moord op Se’evi en een moord van Israëliërs op ‘Palestijnen’, geen enkel verschil bestaat. Dat het bij de omgebrachte Arabieren om langgezochte terroristen gaat die vele mensenlevens op hun geweten hebben, wil de Deen niets weten. Lykketoft staat al langer bekend om zijn antisemitische uitspraken. 

Ook Europa’s voormalige ‘superminister’ Javier Solana trok regelmatig in scherpe bewoordingen tegen Israël van leer wanneer als het land zich verdedigde tegen moorddadige benden.

Tot het Europese eisenpakket behoort eveneens ontruiming van de Golan hoogvlakte. Als de Europese leiders hun zin krijgen, zal Israël het gehele Bijbelse thuisland moeten ontruimen en daardoor volledig aan de wolven worden overgeleverd. Syrië zal van de Golan een grote militaire basis maken en het bewind in Ramallah zal hetzelfde doen met de Bijbelse gebieden. De politiek van Europa is volledig antizionistisch en gericht op vernietiging van de Joodse staat. Israël dient van de wereldkaart te verdwijnen. Niet Israëls daden zijn van belang, maar slechts het bestaan.

 

CNN, BBC en zelfs kerken die zich verbonden voelen met de Wereldraad van Kerken, laten een beeld van Israël zien alsof het om een monster gaat, dat schiet, moordt, verwoest. Zij spreken van onbewapende ‘Palestijnse burgers’, die nergens schuldig aan zijn en een leven in vrede willen. Het grote publiek dat denkt dat deze anti-Israëlische propaganda de waarheid is, schopt met hen mee. De Arabische propaganda en extreem-linkse haatcampagnes jegens Israël hebben hun uitwerking niet gemist. De helft van alle Duitsers denkt nu dat Israël hetzelfde doet als wat de nazi’s deden. Dat de staat Israël vecht tegen een immoreel monster dat terrorisme heet, krijgt geen enkele aandacht. Wel is men er als de kippen bij om aanslagen van moslimterroristen in Egypte, Marokko, Saoedie-Arabië en Jordanië, te veroordelen. Sinds de bouw van het “Anti terreurhek” is het aantal zelfmoordaanslagen in Israël met negentig procent teruggelopen. Desondanks blijven Europese leiders met regelmaat roepen dat het hek illegaal is en derhalve afgebroken moet worden.

 

Een half oktober 2003 gehouden "Gallup-poll" in opdracht van de Europese Commissie, gaf een zeer schokkende uitkomst te zien. De enquête, gehouden onder 7515 Europeanen in 15 verschillende landen heeft duidelijk gemaakt dat 59% van de ondervraagden Israël ziet als de grootste bedreiging van de wereldvrede. Deze uitslag is het resultaat van een jarenlange lastercampagne tegen Israël en laat zien hoe diep het antizionisme geworteld is in de Europese samenleving. De enquête weerspiegelt precies de houding van de Europese Unie zoals die altijd is geweest. Net als in het verleden de Joden de schuld kregen van alle ellende in de wereld, moet nu ook de staat Israël het ontgelden. De Europese Unie heeft nooit een neutrale positie ingenomen als het om Israël gaat.

‘Frankrijk, het meest anti-joodse land van het westen’

Op 16-10-2003 zei de Maleisische premier Mahatir Mahamad op een conferentie waarbij 57 leiders van islamitische landen aanwezig waren "de 1.3 miljard moslims moeten zich verenigen om de staat Israël te vernietigen." De Italiaanse leider Silvio Berlusconi was van plan om namens de Europese Unie een scherpe veroordeling te laten horen.  Zover kwam het echter niet want de voormalige Franse leider Jacques Chirac torpedeerde dit plan. Maleisische kranten melden dat Mahamad zijn dank aan Chirac had overgebracht voor diens ‘begrip’ voor zijn toespraak.  Frankrijk telt 650.000 Joden en 5 miljoen moslims. Steeds vaker vertrekken groepen Franse Joden naar hun aloude thuisland vanwege de toenemende agressie van de moslims. In het voorjaar van 2002 beweerde Chirac nog in een interview met Olivier Guland, hoofdredacteur van Frankrijks belangrijkste Joodse krant "Tribune Juif" dat er helemaal geen antisemitisme in Frankrijk bestaat. Later moest hij deze bewering intrekken omdat het antisemitisme in Frankrijk is uitgegroeid tot het ergste in Europa. Vooral na het begin van de "Tweede Palestijnse opstand" in september 2000, wordt er een anti-Joodse hetze gevoerd die niet zonder gevolgen is gebleven voor de Frankrijk wonende joden.

Van beste vriend van Israël in de beginjaren van haar bestaan, tot persoonlijke vriend van wijlen Arafat. Een van de dieptepunten in de Frans-Israëlische relaties werd bereikt toen Chirac in oktober 1996 (drie weken voor zijn bezoek aan Israël) Arafat belde en hem zijn steun aanbood nadat bekend was geworden dat de PLO-politie het vuur had geopend op Israëlische burgers en soldaten. Tijdens zijn bezoek aan Israël sprak Chirac wel met het marionetten parlement van Arafat, maar weigerde de Knesset te woord te staan. "Frankrijk gebruikt de Europese politiek als verlengstuk van de Franse ambities" schreef het Franse blad Libération naar aanleiding van Chirac’s bezoek aan Israël. Het land presenteert zich als onderdeel van Europa maar voert een volledig eigen arrogante en hoogmoedige koers. De Franse politiek is er altijd op gericht geweest haar oliebelangen en wapenmarkt veilig te stellen en te schitteren op het wereldtoneel. Om die idealen te bewerkstellingen voert Frankrijk al meer dan dertig jaar een pro-PLO, pro Arabische buitenlandse politiek. Een vriendelijke houding tegenover het PLO-bewind  is immers een uitstekend visitekaartje bij de Arabische landen? Arafat was ook al een persoonlijke vriend van voormalige Franse president Mitterrand. Al in 1981 genoot het PLO-kantoor in Parijs officiële erkenning die grensde aan het niveau van een ambassade.

 

Jacques Chirac met zijn grote vriend Arafat

De Franse media is over het algemeen anti-Israël en duidelijk pro-Arabisch. Volgens de Israëlische krant Ha’aretz ligt de oorzaak bij het Franse persbureau AFP, eigendom van de regering. Dit persbureau werkt ook voor de Arabische persorganen. Veel geruchten worden klakkeloos overgenomen en daar komen er dagelijks heel wat van binnen, afkomstig uit de anti-Israëlische propagandamachines van landen uit het Midden Oosten.Leugens en pure verzinsels zijn aan de orde van de dag en worden door het AFP ongecontroleerd overgenomen. Maar in Frankrijk is het niet alleen de media die blijkt geeft van anti-Israël gevoelens. Ook zijn er steeds vaker hoogwaardigheidsbekleders die antisemitische uitspraken doen. Zo werd voormalig premier Sjaron door de Franse ambassadeur in Tel Aviv Gérard Araud, voor schoft uitgemaakt en kwam Israël weg met de kwalificatie "paranoïde". Araud deed zijn uitspraken op een receptie van het ministerie van BZ in Parijs. Ze werden opgevangen door de correspondent van het Israëlische dagblad Yedioth Ahronot. Toen de correspondent de ambassadeur op de cocktailparty met diens uitlatingen confronteerde, vroeg deze hem de uitlatingen niet te publiceren. "Als ik had ingestemd met een interview dan zou ik dergelijke uitspraken nooit hebben gedaan. Ik deed ze in een privé-onderhoud met twee Franse oud-ambassadeurs."

De kwalificering "paranoïde" voor Israël zegt Araud in klinische zin te hebben gebruikt. "Dit land is paranoïde" door wat het heeft meegemaakt." Araud werkte al vijf jaar op de ambassade voordat hij ambassadeur werd. De Franse ambassadeur in Londen, Daniël Bernard, noemde Israël al eens "een lullig klein schijtlandje dat de wereld naar het gevaar van een Derde Wereldoorlog voert." De Bijbel zegt duidelijk -en de geschiedenis heeft deze waarheid ontelbare keren bewezen -wanneer een volk zich tegen de Joden verheft, heeft dat ernstige gevolgen, en dat zal ook voor Frankrijk niet uitblijven. Hoe goddelozer de Fransen schijnen te worden, des te sterker wordt de haat tegen het Joodse volk en de staat Israël. Dat is niet verwonderlijk, want de Jood en de staat Israël, zijn het levende bewijs van God en daarmee het geweten van de mensheid. Israël heeft volkomen terecht kritiek op de arrogante Franse politiek en dat is nog verder aangewakkerd doordat Frankrijk Arafat na zijn dood nog eens extra heeft geprezen. Daarnaast heeft het land zich schuldig gemaakt aan het vervalsen van Arafats overlijdensakte.

De Franse regering gaf een “politiek”  overlijdenscertificaat van hem af met daarop Jeruzalem als de stad van zijn geboorte. Maar Arafat is op 4 augustus 1929 geboren en getogen in Cairo Egypte. Zijn werkelijke naam is "Abd al Rachman abd al-Rauf Arafat al-Koed Al Hoesseini".  Chirac honoreerde deze crimineel door hem met een regeringsvliegtuig uit Amman op te halen om hem te laten behandelen door Franse artsen. Wat de wereld te zien kreeg was een doodzieke handenkussende man die in een helikopter werd gehesen met een blauwe pyjama aan en een ijsmuts op, omringd door bodyguards, doktoren en anderen. Ze stonden erbij te grijnzen als een stelletje idioten toen Arafat de hand greep van een dokter die niet door hem gekust wilde worden. Ze konden hem niet helpen in zijn eigen rijk waar slechts is gewerkt aan dood en vernietiging en waar als volkssport nummer 1 kinderen worden gehersenspoeld om zelfmoordenaar te worden en zich op te blazen tussen onschuldige Israëlische burgers. De bemoeienis van Brussel met het conflict tussen Israël en de ‘Palestijnen’ heeft Israël slechts terreur en ellende gebracht.

Lieberman: “Bemoei je met je eigen zaken”

De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman was op zondag 10 oktober 2010 de gastheer van de Franse minister van Buitenlandse Zaken Bernard Kouchner en zijn Spaanse collega Miguel Moratinos. Koucher en Moratinos waren in Israël om te praten over het ‘vredesproces’ tussen Israël en het bewind in Ramallah en over het voorstel van de Franse leider Nicolas Sarkozy voor het houden van een bijeenkomst tussen Benjamin Netanyahu en terreurbaas Abu Mazen in Parijs.

Lieberman maakte zijn gasten duidelijk zwaar teleurgesteld te zijn in Europa’s politiek t.a.v. Israël. Hij beschuldigde Brussel ervan te meten met twee maten en riep op te stoppen met druk op Israël uit te oefenen voor een gevaarlijke en valse vrede met de Palestijnen. Lieberman gaf de beide heren het advies eerst de eigen Europese problemen in onder meer Cyprus, Servië-Kosovo en de Kaukasus op te lossen, alvorens zich met Israël te bemoeien en te vertellen hoe het conflict met de ‘Palestijnen’ moet worden opgelost. Daarna zijn wij bereid naar jullie advies te luisteren’ aldus Lieberman. Lieberman stelde dat de Europese betrokkenheid bij het Israëlisch-Arabisch conflict minder het bemiddelen voor vrede tot doel heeft, maar meer het veilig stellen van Europese belangen. En het is niet alleen Europa dat zich hieraan schuldig maakt, stelde Lieberman. ‘Het lijkt alsof de gehele internationale gemeenschap probeert zijn mislukte inspanningen voor vrede elders te verdoezelen door Israël een schaamteloze overeenkomst door de keel te duwen.. Het ergste is nog dat de internationale gemeenschap precies weet waartoe deze noodlottige vredespogingen leiden - tot een toename van geweld en uiteindelijk tot weer een Arabisch-Islamitische invasie van Israël. In het verleden hebben internationale pogingen om te bemiddelen bij vrede in het Midden-Oosten, door Israël te dwingen land over te dragen, alleen de opkomst van Islamitische extremisten zoals Hamas en een toename van geweld opgeleverd.’

Avigdor Lieberman

Volgens Bernard Kouchner zal Frankrijk niet aarzelen eenzijdig een Palestijnse staat te erkennen wanneer de onderhandelingen tussen Israël en “De bende  van Ramallah”worden uitgesteld.

 

De voormalige Franse president Nicolas Paul Stéphane Sarközy de Nagy-Bosca (Nicolas Sarkozy) - die af en toe iets te diep in het glaasje kijkt –zei enige tijd geleden dat wanneer het ‘vredesproces’ mocht falen, de verantwoordelijkheid daarvoor bij premier Benjamin Netanyahu gezocht moet worden. Hij zei bijzonder teleurgesteld te zijn in de Israëlische premier: ‘Ondanks onze vriendschap en sympathie voor Israël, kunnen wij niet instemmen met het beleid van Netanyahu.’ Sarkozy vindt dat de Israëlische regering te weinig doet aan het bevorderen van het ‘vredesproces’ door onder meer door te gaan met de uitbreiding van de woningbouw in de ‘Palestijnse gebieden’. Ook Sarkozy, noemt net als Obama, de volkomen legale bouwactiviteiten van Israël een obstakel voor vrede.

 

Suiker?

 

In het najaar van 2007 wist het Israëlische leger  6.5 ton potassium nitraat te onderscheppen dat bestemd was voor de terreurgroepen in Gaza. De ontdekking kwam aan het licht toen een vrachtwagen met ‘hulpgoederen’ bij een controlepost werd aangehouden. De lading bleek niet uit ‘suiker’ te bestaan maar uit Potassium nitraat dat door de Arabische terreurgroepen wordt gebruikt voor de fabricage van explosieven en Kassam raketten.

 

De lading maakte deel uit van de humanitaire hulp die de Europese Unie aan de terreurgroepen biedt. Steeds opnieuw blijkt hoe belangrijk de militaire controleposten zijn. Brussel ontkent iets met de affaire te maken te hebben en zegt dat alle hulpgoederen door de Verenigde Naties worden gedistribueerd en zegt dat daar geen suiker bij zit. De Europese Unie is de grootste leverancier van humanitaire hulpgoederen aan de Palestijnen.

De Bijbel zegt dat "God een dwaling stuurt" naar mensen die de waarheid van de schrift ontkennen en Israël en het Joodse volk bestrijden. Blind voor de waarheid, blind voor Israël als volk van de Here God en ook blind voor het Heil in en door de Here Jezus. Een ieder die zich schuldig maakt aan het vervloeken van Gods volk kan er verzekerd van zijn dat er een tijd zal komen waarin de Here rekenschap zal vragen voor hun optreden.

Europa financiert anti-Israëlische haatcampagnes en geweld.

 

Het is al jaren bekend en opnieuw bevestigen verschillende rapporten dat de Europese Unie en diverse Europese regeringen, het corrupte bewind in Ramallah, de media, individuele terroristen en organisaties, financieel ondersteunen. Een ander schokkend voorbeeld werd gegeven door de leider (Mukhtar) van het in Oost Jeruzalem gelegen Arabische dorpje Silwan (Stad van David).Deze vertelde het “Israël National News” dat een Duits nieuwsagentschap (niet nader genoemd) activisten in zijn dorp heeft geronseld en betaald om terreur tegen Israël te plegen om zo ‘nieuws’ te creëren. Volgens een rapport van de Palestinian Media Watch (PMW) is er sprake van aanhoudende financiële ondersteuning voor het in Bethlehem gevestigde nieuwsagentschap Ma’an. PMW directeur Itamar Marcus meldde dat Ma’an, speciaal op haar Arabischtalige site, openlijk terroristen als ‘heilige martelaren’ vereert en daarbij anderen oproept in hun voetsporen te treden. Ook houdt men zich continu bezig heel Israël te omschrijven als “bezet Palestina”. Marcus: “Haatprediking, inclusief het ontkennen van Israëls bestaansrecht en het verheerlijken van terreur, word door de sponsoren algemeen geaccepteerd als een zaak van Palestijns verzet. De betrokken regeringen werken daardoor bewust mee aan het continueren van haat en geweld door de Palestijnse gemeenschap tegen Israël”.

Het bewind keert ook betalingen uit aan terroristen die hun straf uitzitten in Israëlische gevangenissen. Hoe langer de straf, hoe hoger het loon. De ‘beloning’aan terroristen werd in 2011 verdrievoudigd door de inmiddels afgetreden PLO-premier Salem Fayyad, die zich voor de media en allerlei onbenullige politici, presenteerde als felle tegenstander van terreuraanslagen. Het gaat om een bedrag van ongeveer 3.5 miljoen euro per maand. Hoe bloediger de aanslag en hoe meer Israëli’s daarbij om het leven komen, hoe hoger de maandelijkse ‘beloning’. Een gevangene die tot drie jaar opsluiting is veroordeeld, ontvangt een basisinkomen van 276 euro per maand en voor 3 tot 5 jaar cel is dat 395. Een gevangene die levenslange gevangenisstraf uitzit ontvangt maandelijks 790 euro. Ook wordt een bonus uitgekeerd van 59 euro voor de echtgenote van een terrorist en 10 euro voor ieder kind. Leden van alle terreurgroepen waaronder Al Fatah, Hamas en de Islamitische Jihad staan allemaal op de loonlijst van het PLO-bewind. Abdullah Barghouti, een bommenmaker van Hamas die in 2004 tot 67 keer levenslang werd veroordeeld voor het vermoorden van 67 Israëliërs, ontvangt een maandelijks salaris van 790 euro. Een ander kopstuk van de terreurorganisatie Hamas, Abbas al-Sayyeed, die de massamoord in het Park Hotel in 2002 plande, waarbij 30 Israëliërs werden gedood toen ze met Pesach aan de feesttafel zaten, ontvangt maandelijks 2.370 euro. In het totaal nemen dergelijke uitbetalingen zowat 6 procent van de jaarlijkse begroting van het PLO-bewind in beslag. 

Jaarlijks besteedt de Europese Unie ongeveer 1 miljard euro aan humanitaire steun aan het PLO-bewind. Op de vraag waar al dat geld door de jaren is gebleven weet Catahrine Ashton, Buitenlandchef voor de EU, bijna drie jaar na haar aanstelling nog steeds geen antwoord te geven.De Nederlandse burgers zullen ook de komende jaren blijven doorgaan met het financieren van de terreur tegen Israël. Europa heeft zich bewust aangesloten bij de vernietigingscampagne tegen Israël. Hoe gecharmeerd de Nederlandse overheid van de “Bende van Ramallah” is mag blijken uit het feit dat ons land al een voorloper van een ambassade in Ramallah heeft.

Het is al lang geen geheim meer dat Europa eveneens subsidies verstrekt aan NGO’s (Niet Gouvermentele Organisaties) die verwikkeld zijn in anti Israel campagnes. Dat bleek ook nog eens uit een uitspraak van het Europese gerechtshof op 25 december 2012. De EU blijkt vanaf 2005 minstens 45 miljoen Euro voor dit doel uitgegeven te hebben.  De EU is al eerder in opspraak gekomen vanwege het achterhouden van cruciale informatie over de donaties aan het PLO-bewind in Ramallah. Dit gebeurde toen Euro parlementariërs het zogenaamde Final Case report afkomstig van OLAF, het EU kantoor voor fraude bestrijding, wilden inzien maar dat werd geweigerd. Dit rapport kan duidelijkheid verschaffen over het misbruiken van EU donorgelden door de “Bende van Ramallah”.

Uit een videoverslag van de Israëlische advocaat Calev Myers in november 2012 blijkt dat de EU sinds 1993 aan het PLO-bewind een bedrag heeft verstrekt dat (omgerekend per hoofd van de bevolking) vijfentwintig keer groter is geweest dan de steun die de VS via het Marshall plan na de Tweede Wereld Oorlog aan Europa gaf. Desondanks is er geen enkele sprake geweest van opbouw van een onafhankelijke en gezonde economie in de door het bewind gecontroleerde gebieden.Europa praat over voortzetting van het ‘vredesproces’ maar  het Oslo proces  is volledig opgeblazen. Arafat is daar direct ná de ondertekening voor het Witte huis al mee begonnen en Abu Mazen en consorten gaan daar in volle vaart mee door. Door de constante stroom van kritiek op Israël heeft Brussel daar in niet geringe mate toe bijgedragen en zelfs de verdere escalatie ervan. Europa is geen onafhankelijke partner in het conflict maar staat lijnrecht tegenover Israëls belangen. Op de website van de Britse organisatie EU Funding zijn hiervan genoeg voorbeelden te vinden.

De EU maakt er geen geheim van dat het de bende in Ramallah doelbewust helpt. Er wordt voortdurend gesproken over ‘bezette gebieden’ en over ‘repressie’ van de Palestijnse bevolking, terwijl 97% van de PLO-Arabieren onder zelfbestuur leeft. Ze geven Israël de schuld dat het de voorbereidingen voor de onafhankelijkheid van een PLO-staat (op Israëls historische grond) belemmerd en doen er alles aan Israël weg te zetten als de grootste schender van de mensenrechten sinds de Nazi-tijd.Maar Israël leidt geen kinderen op om zich op te blazen. Kinderen die door krankzinnigen worden gehersenspoeld en te horen krijgen dat het opblazen van Joodse vrouwen en kinderen de grootst mogelijke eer is. Deze kinderen veranderen daardoor in volkomen gehersenspoelde fanatici die volgepompt zijn met niets anders dan intense haat. In leerboeken op de basisschool staan teksten zoals 'Ik zie mijn dood en haast mij ernaar toe.' Desondanks gaat Brussel gewoon door met het financieel ondersteunen van dit terreurbroeinest waar al tientallen jaren officieel de vernietiging van Israël en de uitroeiing van de Joden wordt gepropageerd.Als dekmantel  gebruikt men non-gouvermentele organisaties die naar buiten toe zogenaamd voor vrede met Israël  zijn maar die zich in werkelijkheid bezig houden met het verspreiden van haat en anti-Israëlische propaganda, en het demoniseren van de Joodse staat.

Ynet News publiceerde op 12 januari 2012 een artikel over een EU rapport waarin Israël zware kritiek te verduren kreeg op de politiek in ‘Area C’ in Samaria en Judea en waaruit blijkt dat de EU opnieuw partij is in het conflict tussen Israël en het PLO-bewind. Het zogenaamde C gebied wordt echter krachtens de Oslo akkoorden volkomen legaal door Israël beheerd. De EU vindt dat er te weinig Arabieren wonen in dit gebied en dat dit te wijten is aan het beleid van Israël. Het EU rapport staat bol van de halve en hele onwaarheden en is slechts gebaseerd op pro Arabische bronnen waaronder de VN organisatie OCHA. De Israëlische regering reageerde uitermate ontstemd over de volstrekte eenzijdigheid van het rapport en over de constante inmenging in Israëlische aangelegenheden.

Europese regeringen en politici, onder hen de Nederlandse oud minister van Buitenlandse Zaken Hans van den Broek gebruikten het EU rapport om kritiek te leveren op Israël. Israël heeft geen lessen in democratie nodig uit Europa, zei Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman volkomen terecht. Een westerse diplomaat vertelde nieuwsportaal Ynet dat ,,de EU met alle middelen probeert, zone C voor te bereiden voor de oprichting van een Palestijnse staat, ongeacht de afspraken zoals vastgelegd in de Oslo-akkoorden en de Israëlische plannen of beleid.” Door de Oslo-akkoorden werden Judea en Samaria verdeeld in drie zones: • Zone A wordt volledig bestuurd door het PLO-bewind en is niet toegankelijk voor Joden. • Zone B wordt deels bestuurd door het terreurbewind en Israëlische veiligheidstroepen zorgen voor veiligheid. • Zone C staat volledig onder Israëlisch toezicht.

Ook is de Europese Unie verontwaardigd over het feit dat Israel huizen wil bouwen in het zogenoemde E1 gebied, een kaal heuvellandschap ten oosten van het oostelijk deel van Jeruzalem. Voor de bebouwing in het E1-gebied heeft Israël van niemand toestemming nodig omdat dit gebied in de Oslo-akkoorden onder Israëlisch gezag zijn geplaatst.De definitieve grenzen zouden in een alomvattend vredesverdrag bepaald worden. Daarover weigert de “Bende van Ramallah” echter te onderhandelen. Het Clinton vredes-compromis van 2000/2001 bepaalde al dat het gebied E1 en de naastgelegen voorstad Ma’ale Adomiem bij Israël zou blijven – vanwege de Joodse meerderheid daar.Bovendien wenst Brussel geen rekening te houden met de wens van het merendeel van de Arabieren in dit gebied. Volgens opiniepeilingen wil de meerderheid van de Arabische inwoners namelijk dat hun wijken bij Israël blijven horen. Zij verkiezen de Joodse democratie, met bijvoorbeeld gelijkheid voor man en vrouw en een goed functionerende rechtstaat, boven de Arabische dictatuur.

Europa’s demonisering van Israël is niet spontaan.

Onderstaande tekst (cursief) is afkomstig uit de Jeruzalem Post geschreven door Abigail Radoszkowicz en vertaald door Zwi Goldberg.

Het antisemitisme dat momenteel Europa treft, is een geconcentreerde poging, geleid door de politieke en intellectuele elite van Europa, gedreven door een pact, gesloten tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Liga, vertelde de geleerde in de Islamitische wetenschappen Bat Ye’or aan de Hebreeuwse Universiteit op woensdag 26-11-2003. Na de Yom Kippoer oorlog in 1973 en de daaropvolgende oliecrisis, gelanceerd door de Arabische landen, leidde Frankrijk, de EG in de "Euro-Arabische Dialoog"(EAD). In ruil voor garanties aan Europa dat zij het recht zouden krijgen de economische mogelijkheden en de olie van de Arabische landen te ontwikkelen, stemde de EG (later de EU) erin toe zich in de strijd tegen Israël op te stellen aan de kant van de Arabische wereld. Dit betekent steun aan een Palestijnse staat en Arabische soevereiniteit over Jeruzalem. Hoewel sommige EG-landen terughoudend waren om de politieke eisen te verbinden aan de economische overeenkomsten, kwamen de Arabische belangen overeen met die van Frankrijk: een scheiding van Europa van de Amerikaanse invloed. De EAD structuur wordt geleid door een gemeenschappelijk presidentschap van het hoofd van de EU en de Arabische Liga, waarvan de beslissingen worden uitgevoerd door wetenschapsmensen en technocraten ( er zijn geen geschreven verslagen van vergaderingen, welke plaatsvinden achter gesloten deuren).

In de loop van de jaren heeft het een complexe serie overeenkomsten geproduceerd, waaronder de massa-immigratie van Arabieren naar Europa, schoolboeken die geschreven worden onder Islamitische supervisie, het onderwijs van de Arabische taal en de Islamitische cultuur in heel Europa en de Europese erkenning van de Arabische civilisatie. De Europese Unie heeft tot eind november 2003 circa 25 miljoen Moslims opgevangen. 25% daarvan hiervan heeft officiële papieren, 40% is illegaal.  Ye’or, die in Egypte is geboren en in Zwitserland woont, is een wereldautoriteit op het gebied van dhimma, dat letterlijk ,, bescherming"betekent, de status van inferioriteit die de Islamitische beschaving de Joden en Christenen oplegt. In haar baanbrekend werk, zoals The Decline of Eastern Christianity under Islam: From Jihad to Dhimmitude (De neergang van het Oosterse christendom onder de islam: van Djihad tot Djimmitude), heeft zij de term "Djimmitude"uitgevonden- een idee dat,, zo diep geïnternationaliseerd is dat het de kritische evaluatie ontsnapt is en de wereld van de zelf-verbeelding is binnengedrongen."Vaak wordt de Arabische zijde van de dialoog, die geleid heeft tot de transformatie van Europa in wat Ya’or ,,Eurabia"noemt, geleid door Arabische Christenen, zo merkt hij op, daaraan toevoegend dat ,, de wens van Frankrijk om altijd ten dienste te staan van de Islamitische doeleinden in Europa, typisch een djimmi-mentaliteit vertegenwoordigt."

In het na-Christelijk Europa is een nieuwe cultus van “Palestinisatie" gecreëerd, zegt Ye’or. ,,Vanaf het moment dat de gemiddelde Europeaan ’s morgens opstaat en zijn radio of televisie aanzet, wordt hij gebombardeerd met de boodschap dat de wereld draait rondom Palestina- niet om de door moslims uitgevoerde genocide in Soedan, met zijn twee miljoen slachtoffers, of enige andere voortdurende gruweldaad van vergelijkbare omvang. Parallel aan de uitgebreide TV en kranten reportages maken boeken door Palestijnen samengesteld een groot deel uit van de publicatie-industrie. Op het theologische front is het Christendom losgekoppeld van zijn Joodse wortels, de Joodse Jezus is vervangen door een Arabisch-Palestijnse, en men legt de nadruk op het traditionele Moslim standpunt dat Jezus een Islamitische profeet was. Toch verbergt de dialoog van deze Christelijk-Islamitische symbiose zorgvuldig het Islamitische geloof dat Jezus terug zal komen om het Christelijk geloof te vernietigen, aldus Ye’or.

Europa: “Hezbollah is geen terreurorganisatie”

Brussel heeft het verzoek van Israël afgewezen om de Shi’itische terreurbeweging Hezbollah in Libanon op de lijst van terreurorganisaties te plaatsen. De EU noemt: “Hezbollah geen terreurorganisatie” maar een politieke partij omdat ze deel uitmaakt van de Libanese regering. Het verzoek werd gedaan na de aanslag op 18 juli 2012 op een bus met circa veertig Israëlische jongeren waarbij zes doden en 32 gewonden vielen. Onder de doden bevond zich ook de chauffeur van de bus. De jongeren waren onderweg naar het vakantieoord Sunny Beach bij de Bulgaarse badplaats Boergas aan de Zwarte Zee. Bulgarije is een populaire vakantiebestemming voor Israëliërs. Getuigen vertelden aan de Israëlische zender Channel 2TV dat zij een man in de bus hadden zien stappen die zich vervolgens opblies. Amerikaanse en Israëlische inlichtingendiensten zijn er zeker van dat Hezbollah voor deze aanslag  verantwoordelijk is en dat is door  een Bulgaarse onderzoekscommissie bevestigd. Israëls premier Benjamin Netanjahoe wees erop dat de aanslag gelijkenissen vertoont met eerdere aanslagen in India, Thailand, Kenia en Cyprus. Zoals bekend fungeert Hezbollah al jaren als terreurcel voor de ayatollahs in Iran.

Zie hier waar de moorddadige religieusfascistische terreurbeweging, fan van is

Hezbollah is verantwoordelijk voor een hele serie terreuraanslagen en ontvoeringen van Westerlingen in Libanon, inclusief Amerikanen in de tachtiger jaren. Bij een zelfmoordaanslag met een vrachtwagen vol explosieven op een barak van Amerikaanse mariniers in Beiroet, kwamen in 1983, 241 mariniers om het leven. Hezbollah was eveneens verantwoordelijk voor de aanslag op de Israëlische ambassade in Argentinië in 1992 waarbij 29 doden vielen en voor de aanslag in 1994 op een joods centrum eveneens in Argentinië waarbij 95 doden vielen. Ook zijn leden van Hezbollah schuldig bevonden voor de moord op Rafiq Hariri, de voormalige premier van Libanon. Hariri kwam samen met 21 anderen om het leven bij een enorme bomaanslag op 14 februari 2005 in het centrum van Beiroet. Cellen van Hezbollah opereren in Europa, Afrika, Zuid-Amerika en Noord-Amerika. Het Israëlische nieuwsagentschap Arutz-7 publiceerde na de aanslag in Bulgarije een lijst van door Hezbollah gepleegde terreuraanslagen.

Op 12 juli 2006 vermoorde de “Partij van allah” acht Israëlische militairen en ontvoerde twee anderen. De Israëlische regering besloot daarop hard te reageren met aanvallen op Hezbollah stellingen in het zuiden van Libanon. In de hoop dat Israël burgerslachtoffers zou maken, om zodoende een veroordeling van de wereldgemeenschap af te dwingen, werden vrouwen, kinderen en zelfs baby’s als menselijke schilden ingezet. Ook blokkeerden ze voedseltransporten en medicijnen naar dorpen in Libanon. Tijdens deze oorlog kreeg Israël een regen van raketten te verduren op dorpen in het noorden van het land.

In Israël bestond er hoop dat de EU het Amerikaanse voorbeeld zou volgen en Hezbollah zou classificeren als terroristische organisatie. De Cypriotische Minister van BuZo Gujarat Cossack- Marcoullis zei het verzoek van Lieberman niet te begrijpen: 'Hezbollah is een politieke partij in Libanon, die ook charitatieve organisaties onderhoudt', zei ze als reden voor de afwijzing van het verzoek. De EU zou volgens mevr. Marcoullis: ‘Hezbollah als een terroristische organisatie classificeren, indien daar tastbare bewijzen voor zouden zijn’! 

Modi’in is volgens Brussel geen onderdeel van Israël

De EU heeft op 14 augustus 2012 bekend gemaakt, dat de Israëlische stad Modi'in en de aangrenzende steden Maccabim en Re'ut niet als officieel deel van Israël gelden. Volgens de anti-Israël kliek in Brussel zijn ze gesticht in een soort niemandsland tussen wat men de ‘Westelijke Jordaanoever’ en Israël noemt.Onzin natuurlijk want het gebied waar deze plaatsen liggen vormen al ruim 3000 jaar onderdeel van aloude thuisland.

De maatregel van de EU betekent, dat ook producten uit Modi'in, net als producten uit de legale Joodse dorpen in Judea en Samaria, die naar EU-landen worden geëxporteerd, niet belastingvrij zijn. Volgens een overeenkomst tussen Israël en de EU wordt in Europa geen belasting geheven op alle producten die binnen de grenzen van 1967 (de groene lijn) worden gemaakt. Sinds 2005 bestaan er gedetailleerde lijsten, die bepalen dat Israëlische goederen die uit de Golan-hoogvlakte, Judea en Samaria en Oost-Jeruzalem afkomstig zijn, als producten uit een 'gebied onder Israëlische bezetting' worden geclassificeerd.

Modi’in

Modi'in is gelegen in het hart van Israël. De Israëlische ambassadeur bij de EU in Brussel bekritiseerde de eenzijdige aankondiging terecht in scherpe bewoordingen. De Israëlische minister van PR en Diaspora, Juli Edelstein, zei verontwaardigd: 'Als Modi'in geen deel van Israël is - dan is de EU geen deel van de realiteit! In de ogen van de EU liggen Tel Aviv, Itamar, Modi'in, en Beth-El allemaal op illegaal gebied. Wie anderen boycot, wordt tenslotte zelf geboycot. Ik adviseer de EU om te stoppen met het ontkennen van de soevereiniteit van Israël'.

Modi'in werd opgericht in 2003 in het centrum van het land, ongeveer 25 minuten rijden van Tel Aviv en Jeruzalem. Er wonen nu 80.000 mensen. De naam gaat terug tot het Bijbelse Mode'in, de thuisbasis van de Makkabeeën, de voorouders van de Hasmonese koningen van Juda (1 Makkabeeën 2:15). Bovendien onderhoudt Modi'in een stedenband met de Duitse stad Hagen en is er een uitwisseling van jongeren met de gemeente Ammerthal in de Beierse Palts.

De Joodse wortels worden geloochend en Israël’s geschiedenis en landaanspraken worden genegeerd. De Europese leiders  lijken in beslag te worden genomen door een grenzeloze haat jegens de kinderen van Israël, en lijken hun hele ziel en zaligheid te hebben verkocht aan de duivel. Sommigen noemen zich zelfs christenen terwijl ze Gods Woord aan de aasgieren hebben gevoerd en de deur naar de goddeloosheid wagenwijd hebben open gezet. Ze worden niet graag met Gods waarheid geconfronteerd het maakt hen agressief. Europa heeft met haar anti-Israël houding een verschrikkelijk oordeel over zichzelf uitgesproken en gaat een bijzonder donker laatst hoofdstuk van haar geschiedenis tegemoet.Er komt een moment dat Europa wakker zal worden uit een nachtmerrie die waar blijkt te zijn.

De invloedrijke voormalige opperrabbijn van Israël, Yisrael Meir Lau, verklaarde in de Israëlische krant Haaretz op 2 december 2004, dat de Joden geen toekomst meer hebben in Europa en dat Israël zich moet voorbereiden op het opnemen van de circa een miljoen Joden die nu noch in Europa leven. Volgens Lau  neemt in praktisch elk Europees land het antisemitisme toe. Hij ziet geen enkele toekomst meer voor het Joodse volk in Europa.

Er zijn geen menselijke argumenten die verklaren waarom de kinderen van Israël al sinds hun bestaan gehaat worden. De hele wereld heeft zich tegen Israël vergaderd maar God gaat Zijn doel met Israël voor de volle 100 procent bereiken, nog Europa, nog enige andere macht zal in staat zijn dit te veranderen. Het feit dat de kinderen van Israël nog steeds bestaan is het bewijs van Gods aanwezigheid en bemoeienis met Zijn volk. Het is een wonder om te zien hoe God hen door de wereldgeschiedenis heeft geleidt en  heeft teruggebracht naar de bergen van hun aloude thuisland en hun eeuwige stad Jeruzalem. Niemand wenst er rekening mee te houden dat de wedergeboorte van de Joodse soevereiniteit op de oude Bijbelse gronden een vervulling is van de Bijbelse profetieën en het begin is van de verlossing van de mensheid. Ondanks al meer dan tweeduizend jaar het doelwit te zijn geweest van wereldmachten die haar volledige uitroeiing nastreefden bestaat het nog steeds, is het oude thuisland weer opgebouwd en keren duizenden vanuit de wereld terug naar huis. Vandaag vecht het volk van Israël voor haar voortbestaan en leeft het in angst voor totale vernietiging. Europa lijkt heel bewust bezig met het in stand houden van het geweld van Arabische zijde en is slechts uit op veroordeling van Gods volk. Door Arafat jarenlang te steunen is Europa medeplichtig geworden aan zijn terreur. Europa is trouwens sowieso al niet bepaald kieskeurig als het gaat om betrekkingen met dictaturen en zeker niet als er wat te verdienen valt.

Brussel levert al jaren commentaar op Israëls defensieve acties tegen de terreur van de “Bende van Ramallah” en de terreurbeweging Hamas in Gaza, terwijl bij acties van Europese troepen in Irak en Afghanistan duizenden onschuldige burgers om het leven zijn gekomen. De Europese leiders verontschuldigen zich dat burgerdoden onvermijdelijk zijn in hun strijd tegen de Taliban. De Taliban schieten geen raketten af op Europese steden. De Arabische terreurbewegingen doen dat wel op Israël! De Taliban verkondigen al evenmin dat ze heel Europa van kaart willen vegen zoals het PLO-bewind en Hamas dreigen dat met Israël te doen.  Europa noemt de aanwezigheid in Afghanistan gerechtvaardigd omdat ze daar vechten tegen islamitisch fanatisme. En dat is precies was  Israël ook doet. Waar halen ze de arrogantie vandaan Israël te kapitelen en hun eigen daden in Afghanistan te rechtvaardigen?

In het boek "The war of Western Europe against Israël" gaan de schrijvers Joseph en Arie Carmi ervan uit dat God een oordeel zal uitspreken over het hoogmoedige en arrogante Europa voor de schandelijke houding t.o.v. Gods volk. Het boek geeft een goed beeld van de toename van antisemitisch geweld in Europa en schetst een griezelig beeld van de betrokkenheid van Europese leiders en de media in het verspreiden van het antisemitisme. Er zijn geestelijke machten aan het werk die Paulus de ‘wereldbeheersers van de duisternis’ noemt. Europa maakt zich schuldig aan een maffia-achtige politiek t.o.v. Israël. Er heerst zwijgplicht over alles wat het daglicht niet kan verdragen en hoongelach t.a.v. de kritiekloze massa die zonder morren de perfide leugens van de antisemitische Europese doodgravers accepteert. Zetbazen van Lucifer zijn het!

De duivel weet dat zijn einde snel nadert. Daarom laat hij niets onbeproefd, om de joden toch nog op de een of andere manier te vernietigen. Dat hij daarvoor in het bijzonder de islam en Europa gebruikt is niet toevallig. Het toenemende antisemitisme/antizionisme in Europa is voor de duivel een soort generale repetitie van de toekomstige wereldwijde veldtocht tegen het Joodse volk. Europa zal zich tot een grote macht ontwikkelen maar deze macht zal van zeer korte duur zijn. De Europese Unie is een verzameling van landen die als los zand aan elkaar hangen. "Het is als leem dat zich heeft vermengd met ijzer"om met de woorden van de profeet Daniël (2:33) te spreken. IJzer en leem laten zich niet vermengen. De toekomst zal echter leren dat het Woord van de Almachtige meer kracht heeft dan welke mening van politieke leiders uit Europa dan ook. Europa is bezig de "steen Jeruzalem" te heffen maar ook de Europese leiders zullen zich daaraan vertillen. Er zal echter een moment komen dat Europa zal gaan inzien dat hun hulp aan de Arabische terreurbendes ,verbaal en financieel, ook niet tot de gewenste oplossing zal leiden. Dan zal men het over een andere boeg gooien en Israël gaan paaien want hun uiteindelijke doel is de antichrist op de zetel in Jeruzalem te helpen. Men hoopt zo de God van Israël te kunnen uitschakelen zijn volk alsnog te kunnen vernietigen en de komst van Jezus de Messias te verhinderen. Europa gaat nog zeer barre tijden tegemoet omdat het zich openlijk heeft gekeerd tegen de God van Israël en Zijn volk.

Zacharia 12:3 allen die hem heffen, zullen zich deerlijk verwonden.

Dat is de boodschap die de Here aan de naties geeft. God zegt niet, dat Hij de naties die zich tegen Israël keren zal straffen! Nee, Hij zegt, Ik zal hen zoeken te verdelgen, dat is uitroeien. Hij zal zoeken te verdelgen wie zich verzet tegen de volvoering van Zijn plan met Israël. En dit plan is de oprichting van Zijn Koningsheerschappij op aarde, vanuit Jeruzalem.

Overige bronnen: Middel East Digest juli 1997. De staat van Oslo september 1997. Israël Magazine mei 1998. Brief uit Hebron van Gary M. Cooperberg. Nipac, Netherlands-Israel Public Affairs Committee. NAI Newsletter Jeruzalem 6 mei 2002 en 25 april 2004. Simon Wiesenthal Center, 26-4-2003 en 9-8-2003.http://www.wiesenthal.com Citaten uit ‘Beschamend Europa’door Oriana Fallaci. Internationale Christelijke Ambassade Jeruzalem, 9 en 21 mei 2002. Arutz-7 Editor, 22 januari, 5 en 20 mei 2002.CIDI Israel Nieuws brief. Nummer 10. 5 juni 2002. Al-Ayyam, 24-9-1999. Palestinian Media Watch Bulletin, 12-02-2004. WorldNet Daily, 25-09-2003. Jeruzalem Newswire, 23 en 25 april 2004.Women in Green, 15 april 2004. The Golden report,Jerry Golden, 14 juni 2004. http://www.jewishjournal.com/home/preview.php?=12163 Bronnen: http://www.raptureready.us/solana.htm  Israel Today, 10 en 14 december 2004.Arutz-7 Editor,3 december 2004. Israelinsider, Israeli ambassador slams French for falsified Arafat death certificate, 27 november 2004.Jeruzalem Newswire, 24-10-2004. Israel Heute Newsletter, 16 januari 2006.

Terug naar: Inhoudsopgave