Iran maakt zich schuldig aan mensenrechtenschendingen

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 12 april 2009) (Laatste bewerking: 21 januari 2020)

De Ayatollah Ruhollah Khomeiny zou Iran in 1979 naar een moderne, democratische staat leiden. Miljoenen aanhangers stonden de geestelijk leider op het vliegveld op te wachten na zijn verbanning in Frankrijk. Het duurde lang voordat de juichkreten verstomden en iedereen inzag dat het nieuwe bewind het land geen voorspoed bracht maar de bevolking juist bloedig onderdrukte. Honderden Koerdische dorpen zijn door het Iraanse leger in opdracht van de Ayatollahs vernietigd. De bewoners verdreven en vermoord. Het Iraanse volk is het eerste slachtoffer en gevangene van middeleeuwse islamitische ayatollah bewind. De schendingen van de mensenrechten, toename van willekeurige executies en uitgebreide arrestaties en algemene onderdrukking, zijn methoden van het terreurbewind om aan de macht te blijven.

Ayatollah Ruhollah Khomeiny

Sinds de 'gematigde' Rohani aan de macht is, zijn openbare executies aan de orde van de dag. Kruisiging, steniging, de doodstraf voor afvalligheid van de islam of ongelovigheid maken in Iran officieel deel uit van het strafrecht ondanks het feit dat dit land de volkenrechtelijk bindende mensenrechtenverdragen heeft ondertekend. Maar deze verdragen worden echter systematisch gebroken en dit met voorschriften uit het islamitisch recht, de sharia, gerechtvaardigd. Klik ook hier, hier, hier en hier). Het exacte aantal terechtstellingen wordt door de staat geheim gehouden.

In 2018 vonden er maar liefst 253 executies plaats van volwassenen en kinderen, aldus  Javaid Rehman, de VN-expert voor mensenrechten. Iran wordt verondersteld de meeste mensen per hoofd van de bevolking te executeren. Zo zijn er in 2015 ten minste 977 executies uitgevoerd, in 2016 ten minste 567 en in 2017 ten minste 507 executies. Door een gebrek aan transparantie in het Iraanse regime wordt aangenomen dat het totale aantal executies nog hoger ligt. Mensen kunnen veroordeeld worden voor meer dan 80 strafbare feiten had die bestraft kunnen worden met de doodstraf, waaronder overspel, homoseksualiteit, drugsbezit, ‘oorlog voeren, corruptie, godslastering en belediging van de profeet’ Mohammed. Onder de zeven kinderdelinquenten die in 2018 zijn geëxecuteerd, bevonden zich twee 17-jarigen wegens vermeende verkrachting en diefstal, zei Rehman. “De twee werden naar verluidt gedwongen te bekennen onder foltering.”

Mensen worden onderworpen aan schijnprocessen, en dikwijls veroordeeld op basis van verzonnen bewijsmateriaal of, in sommige gevallen, helemaal geen bewijsmateriaal. Ook vrouwen die protesteren tegen een wet die vereist dat ze sluiers dragen, bekend ​​als een hijab, krijgen lijfstraffen en worden soms voor jaren opgesloten. Zo werd de mensenrechtenactivist en advocaat Nasrin Sotoudeh in maart 2019 tot 38 jaar gevangenisstraf en 148 zweepslagen veroordeeld in verband met haar werk ter verdediging van vrouwen die zijn aangeklaagd wegens protest tegen het verplicht dragen van de hijab.
De Iraanse regering staat op de tweede plaats (China op de eerste plaats) als het gaat om het absolute aantal mensen dat zij executeert, en op de eerste plaats voor de executies per hoofd van de bevolking.

Geseling is één van de lijfstraffen. Ook vrouwen daarbij niet gespaard.

Talrijke “delicten” worden met de dood bestraft, die volgens de internationale rechtstandaard vastgelegde mensenrechten zijn, zoals het recht om je geloof vrij te kiezen of niet tot een geloof te behoren. Processen zijn oneerlijk, omdat vrouwen of niet-moslims bijvoorbeeld slechts een beperkt en in veel gevallen helemaal geen getuigenrecht hebben. Op deze manier breekt de Iraanse justitie veelvuldig het eigen recht: vonnissen worden niet gemotiveerd en aan de aangeklaagde overhandigd, advocaten hebben geen toegang tot de aktes en geen mogelijkheid in hoger beroep te gaan. Zelfs minderjarige wetsovertreders worden met de dood bestraft. Het publiekelijk ophangen van veroordeelden is één van de door dit land toegepaste middeleeuwse praktijken.

De ayatollah Mahmoed Shahroudi liet naar schatting circa tweeduizend mensen ter dood veroordelen. De doodvonnissen die Shahroudi ondertekende, door middel van bijvoorbeeld steniging, waren gericht tegen minderjarigen, slachtoffers van verkrachting, homoseksuelen en van religieuze minderheden. Tussen 1999 en 2009 was deze schurk verantwoordelijk voor justitie in Iran. Hij wordt sindsdien beschuldigd van misdaden tegen de menselijkheid. Ondanks deze misdaden kon hij zich echter ongehinderd in Duitsland medisch laten behandelen. Volgens nieuwsberichten wist de Duitse regering van zijn aanwezigheid. Het ministerie van Buitenlandse zaken hield de gevoelige zaak in de doofpot. Duitsland heeft grote zakelijke belangen bij miljardeninvesteringen in Iran, mogelijk geworden na het opheffen van de sancties door Barack Hussein Obama na het gesloten nucleaire nep-verdrag in 2015. Op 12 januari 2018 vertrok Shahroudi plotseling in allerijl uit een neurologische kliniek in Hannover, want toen bekend werd dat hij in Duitsland werd geholpen, regende het strafklachten tegen hem maakte hij dat hij wegkwam bang opgepakt te worden door de Duitse justitie.  

Vrouwen die zijn veroordeeld voor overspel, worden tot hun middel ingraven en door steniging ter dood gebracht. De rechter die het schuldig heeft uitgesproken, werpt de eerste steen. De bevolking wordt uitgenodigd om naar dit ‘vermaak’ te komen kijken. Volgens korandeskundigen staat nergens in de koran dat overspelige vrouwen gestenigd moeten worden. In diverse islamitische landen is zelfs de eerwraak een door de overheid toegestane misdaad. Het is niets anders dan een schandalige uiting van geweld tegen vrouwen. Het is zelfs opgenomen in de strafwetgeving van landen als Jordanië- het land van de internationaal in hoog aanzien staande vrijmetselaar koning Abdullah- en in Pakistan. Maar het heeft geen enkele basis in de islam. Diverse islamdeskundigen noemen het juist een pre-islamitische misdaad.

In Iran wordt bij wijze van bestraffing tot op vandaag regelmatig teruggegrepen naar barbaarse methoden uit de duistere middeleeuwen. Steniging van vrouwen, geseling van overtreders, en ophanging behoren tot de favoriete straffen. Steniging tot de dood erop volgt is wellicht een van de meest bekende methoden. Steniging wordt toegepast in Afghanistan, Pakistan, Saoedi-Arabië, (het noorden van) Soedan, Somalië en de Verenigde Arabische Emiraten.

Nigeria kent in sommige noordelijke provincies ook steniging als straf, maar door grote internationale druk zijn de tot de dood door steniging veroordeelden in dat land tot nu toe steeds in hoger beroep vrijgesproken. Er bestaat een handleiding over bijvoorbeeld het formaat en het gewicht dat de gebruikte stenen, hoe diep in de grond het slachtoffer in kwestie moet gestopt worden en hoe de veroordeelde moet worden ingezwachteld en gekneveld om te voorkomen dat hij/zij zichzelf weer kan uitgraven. Vrouwen worden wat dieper dan mannen in de grond gestopt tot hun borsten onder de aarde zitten, om het bloederig spektakel wat te milderen. Voor afbeeldingen klik hier Bron: National Post: Graphic: Anatomy of a stoning van 20 november 2010.

Volgens mensenrechtenorganisaties zijn er in Iran sinds de ayatollahs in 1979 aan de macht kwamen, meer dan 4.000 homo’s en lesbiennes om het leven gebracht. Daaronder bevonden zich de twee Iraanse homo jongens, Mahmoud Asgari (16 jaar) en Ayaz Marhoni (18 jaar). De executie volgde na voorarrest van meer dan een jaar, waarbij de twee vrienden volgens hun advocaat uitgebreid zijn gefolterd en mishandeld. In Hamastan, de islamitische enclave Gaza in het zuiden van Israël, is het niet veel beter gesteld met de mensenrechten.

Mahmoud Asgari (16 jaar) en Ayaz Marhoni (18 jaar) die worden opgehangen.

You Tube heeft een executiefilmpje verwijderd waarin te zien is (was) dat drie ter dood veroordeelde personen: een vrouw en twee mannen worden opgehangen. De vrouw vocht nog voor haar leven. Zij bewoog heftig en de menigte riep luidkeels dat hun Allah, de grootste is.

Een 43 jarige vrouw werd vanwege een buitenechtelijke relatie ter dood veroordeeld en eveneens veroordeeld voor het zonder hoofddoek op een foto staan. Straf: 99 zweepslagen, in de naam van Allah, zijn 'vreedzame' profeet en de 'menslievende' islam.

Iraanse parlementariërs hebben een wetsvoorstel ingediend dat voorziet in een straf van 74 zweepslagen voor een ieder die een hond koopt, verkoopt of deze houdt in zijn woning of ermee op straat loopt. Behalve de zweepslagen in het wetsvoorstel van de 32 parlementariërs voorziet de wet ook in een boete van 10 miljoen Tomas ($ 350,-) die de eigenaar van een hond moet betalen. Het wetsvoorstel geldt ook voor diegenen die het in de media hebben over honden of het idee om met honden te spelen. De honden die in beslag worden genomen, worden naar een dierentuin gebracht of in de woestijn losgelaten en de kosten hiervoor zijn voor de eigenaar. Volgens de Raad brengt het hebben van een hond grote schade toe aan de islamitische cultuur in Iran. De eigenaren van honden werden de laatste jaren stelselmatig “gestigmatiseerd” door de autoriteiten, omdat zij de westerse cultuur willen kopiëren.

De 20 jarige Iraanse activiste Saba Kord Afshari werd op 28-08-2019 door de revolutionaire rechtbank in Teheran veroordeeld tot 24 jaar celstraf voor het protesteren tegen het verplicht dragen van een hoofddoek. Ze kreeg vijftien jaar vanwege het afdoen van haar hoofddoek. Haar straf werd verhoogd omdat ze eerder gearresteerd was. Zij werd voor een camera gedwongen te bekennen, maar dat weigerde ze. Daarop zou zelfs haar moeder gearresteerd zijn om de druk verder op te voeren. 

Saba Kord Afshari. Beeld © Twitter

Ook de christenen worden constant bedreigd in dit land. De ayatollahs zijn bezorgd over de groeiende christelijke bevolking en geven miljoenen dollars uit om het groeiende christendom in te dammen, schrijft The Christian Post. Gelovigen worden bedreigd met gevangenisstraf en de dood. Heel opmerkelijk is dat dit de groei van het christendom niet tegen houdt. Steeds meer Iraniërs bekeren zich tot het christelijk geloof, wat ertoe heeft geleid dat de regering miljoenen uitgeeft aan islamitische propaganda en leden van de ondergrondse kerk opsluit. Christelijk materiaal en boeken worden routinematig geconfisqueerd. De publicatie van christelijk materiaal en het aanbidden van Jezus resulteert in ‘gevangenschap en waarschijnlijker: de dood’.

Ayatollahs keuren martelen en verkrachten van vijanden goed

Volgens Ayatollah Mesbah Yazdi is het martelen en verkrachten van gevangenen een legitieme daad. Mesbah bevestigde dat het martelen en verkrachten van zowel mannelijke als vrouwelijke gevangenen geoorloofd is; ja zelfs een plicht is om hen tot bekentenissen te dwingen. Zowel vaginale als anale verkrachting is toegestaan, op voorwaarde dat de ondervragers die de verkrachtingen uitvoeren tijdens hun daad gebeden tot Allah uitspreken. De ayatollah stelde dat de ondervragers die vrouwelijke gevangenen verkrachten grote spirituele beloningen wachten: „Wanneer hij een vrouwelijke gevangene verkracht die tot de doodstraf is veroordeeld, zal hij een spirituele beloning ontvangen die gelijk staat aan de hadj (bedevaart, red.) naar Mekka. Wanneer de door hem verkrachte gevangene niet wordt geëxecuteerd, dan staat zijn spirituele beloning gelijk aan de bedevaart naar Kerbala.”

Helemaal gruwelijk is het lot van vrouwelijke gevangenen die tot de doodstraf zijn veroordeeld en die nog maagd zijn. Volgens het Iraanse regime zijn allen die geëxecuteerd worden vijanden van de islam. Er moet dus alles aan gedaan worden om te voorkomen dat deze geëxecuteerde vijanden van de islam alsnog het paradijs binnengaan. Nu stelt de islam dat maagden automatisch de hemelpoort binnentreden. Vandaar dat reeds ayatollah Khomeini, de grondlegger van de huidige Iraanse Republiek, per decreet verordende dat vrouwelijke nog maagdelijke gevangenen in de nacht voor hun executie verkracht dienen te worden, zodat ze als „hoeren” automatisch de hel zullen beërven.

In een schokkend interview in The Jeruzalem Post heeft een lid van de paramilitaire Basjibeweging een tip van de sluier opgelicht van wat deze vrouwen te wachten staat in de nacht voor hun executie. Het is met name deze Basjibeweging die sinds juni 2009 wordt ingezet om de protesten in Iran te onderdrukken. De geïnterviewde militair vertelt, dat hij zo’n indruk had gemaakt op zijn meerderen dat hij de ‘eretaak’ kreeg om maagden in de nacht voor hun executie tijdelijk te ‘huwen’. Hij vertelt over de vernederende medische behandelingen die de vrouwen moeten ondergaan en die tot doel hebben om vast te stellen of de vrouwen die de doodstraf wacht nog maagd zijn. Wanneer blijkt dat een vrouw inderdaad nog maagd is, wordt er in de nacht voorafgaande aan haar executie een huwelijksceremonie georganiseerd.

Screenshot_18Vrouwelijke gevangenen die nog maagd zijn, moeten voor hun executie verkracht worden om te voorkomen dat ze in de hemel komen.” (Ayatollah Khomeini) In de 21e eeuw is dat nog steeds de gebruikelijke gedragslijn in Iran.

De vrouwen zijn vaak zo bang dat er als voorzorgsmaatregel reeds drugs of slaapverwekkende middelen aan hun eten worden toegevoegd. De geïnterviewde militair haalt herinneringen op: „Ik herinner me hun huilen en schreeuwen als de verkrachting voorbij was.” Tijdens de laatste uren voor de voltrekking van hun doodvonnis zijn de vrouwen volkomen apathisch. Het lijkt er vaak op –aldus de militair– dat ze zich dan verheugen op hun executie; er zelfs naar uitzien. Hij vertelt over een jong meisje dat na haar verkrachting in wanhoop haar hele gezicht openkraste met haar nagels. Na de voltrekking van het doodvonnis schrijft de religieuze rechter van de gevangenis een ‘huwelijkscertificaat’, dat wordt afgeleverd bij de familie van de geëxecuteerde vrouw. Begeleid met een doos met zoetigheden als ‘felicitatie’.

De lijst van onuitsprekelijke mensenrechtenschendingen door het Iraanse regime is lang, maar verreweg het meest verontrustend lijkt de wreedheid tegen kinderen. De Noorse organisatie Mensenrechten Iran (IHR) volgt de executies in Iran op de voet:"Ondanks de ratificatie van het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind, dat de doodstraf verbiedt voor misdrijven gepleegd op de leeftijd van minder dan 18 jaar, blijft Iran de grootste beul ter wereld van jeugdige delinquenten. Volgens rapporten van de IHR hebben de Iraanse autoriteiten sinds 2013 minstens 40 jeugdige delinquenten geëxecuteerd." Deze kinderen worden in hechtenis genomen en geëxecuteerd voordat ze de kans krijgen om volwassen te worden. In 2018 werden minstens 6 minderjarigen, waaronder twee kindbruiden, geëxecuteerd. Amnesty International geeft het volgende commentaar op het uitvoeren van de doodstraf op kinderen door Iran: Het Islamitisch Wetboek van Strafrecht van Iran staat toe dat meisjes vanaf negen jaar worden geëxecuteerd. Dit alles mag gebeuren terwijl de cynische EU de Iraanse president Hassan Rouhani blijft bestempelen als "gematigd".

Het theocratische establishment staat ook bekend om het afdwingen van bekentenissen en martelingen op de televisie, om zo de angst bij het publiek aan te wakkeren. Zo verklaarde Mensenrechten Iran: "In 2018 hebben de Iraanse autoriteiten opnieuw blijk gegeven van systematische schendingen van een eerlijke rechtsgang. Op televisie uitgezonden bekentenissen, oneerlijke processen en meldingen van martelingen herinneren eraan dat duurzame verbeteringen in de status van de mensenrechten en serieuze stappen in de richting van afschaffing van de doodstraf niet mogelijk zijn zonder fundamentele veranderingen in het rechtssysteem van Iran".

Ook neemt het gebruik van wrede en onmenselijke straffen toe in Iran. Volgens het rapport van Amnesty International neemt het gebruik van verschillende vormen van foltering, zoals amputatie en geseling, in een alarmerend tempo toe. Een voorbeeld hiervan is het vastbinden van een man aan een boom in het zicht van het publiek, in de provincie Razavi Khorasan, en hem 80 zweepslagen te geven. Zijn misdaad? Alcohol drinken, 10 jaar geleden, toen hij 14 of 15 jaar oud was. De straf voor een veedief? Zijn hand werd afgehakt. Niet alleen zijn deze straffen barbaars, maar men kan aannemen dat geen van deze mannen, of iemand van de massa's die op gelijksoortige manier worden behandeld, een eerlijk proces of iets dergelijks als een wettelijke verdediging kan verwachten.

De Iraanse leiders hebben ook hun hardhandig optreden tegen de gehele bevolking opgevoerd. Gedetineerden zijn verdacht gestorven in de gevangenis, zoals een 63-jarige Iraans-Canadese professor. Volgens Amnesty International:"stierf de Canadese Iraanse academische en milieuactivist Kavous Seyyed Emami in februari [2018] in de gevangenis van Evin na zijn willekeurige arrestatie twee weken eerder. De autoriteiten beweerden dat hij zelfmoord pleegde en weigerden zijn lichaam vrij te geven, tenzij zijn familie instemde met een onmiddellijke begrafenis zonder een onafhankelijke autopsie".

Door de recente protesten in het land heeft het terreurbewind ook de censuur van de media, het blokkeren van buitenlandse satelliettelevisiekanalen en de opsluiting van mensenrechtenactivisten opgevoerd. Mensenrechtenactivisten en prominente advocaten, waaronder Nasrin Sotoudeh en haar man Reza Khandan, die sociale bewegingen zoals de oppositie tegen een verplichte hijab verdedigden of steunden, zijn onterecht vervolgd en veroordeeld tot lange gevangenisstraffen. Deze meer en meer moedwillige schendingen van de mensenrechten zouden alarm moeten slaan bij de Europese regeringen, die de rest van de wereld altijd de les lezen over hoe zorgzaam ze zijn -bijvoorbeeld door criminelen niet terug te sturen naar landen waar ze zouden kunnen worden gemarteld. Het zou hen met afschuw moeten vervullen als ze zouden weten dat zij dit regime juist in staat stellen en aanmoedigen om deze wrede daden te blijven plegen.

Bloed in de straten van Iran

Op 15 november 2019 brak er een brede golf van protesten uit in meer dan 100 steden en dorpen in Iran. Dit was een reactie op het besluit van de Iraanse overheid de benzineprijzen vanaf die datum met maar liefst 50% te verhogen. De reden hiervan was de door de Verenigde Staten opgelegde sancties. Hierop ontstonden de ergste protesten sinds het begin van de islamitische revolutie in 1979 onder leiding van Ayatollah Ruhollah Khomeini. Op 17 november 2019 verspreiden de onlusten zich ook naar de hoofdstad Teheran. Hier riepen demonstranten op tot het verdwijnen van de Islamitische Republiek en de ondergang van haar leiders. Daarbij werden foto's van ayatollah Ali Khamenei verbrand en werd het standbeeld van Khomeini vernietigd. Ook riepen zij op tot de terugkeer van Reza Pahlavi, de verbannen zoon van de voormalige Shah van Perzië (Iran).

Als reactie hierop besloot het bewind het internetverkeer over het hele land plat te leggen en riep Khamenei zijn hoogste veiligheids- en regeringsfunctionarissen bijeen. Hij beschreef de demonstraties als een "zeer gevaarlijke samenzwering" die een krachtig antwoord vereisten en gaf de opdracht de demonstraties met harde hand neer te slaan.

Het bevel van Khamenei zette een bloedige onderdrukking in gang. Op 18 november mengden leden van Iraanse veiligheidstroepen -in gewone kleding- zich tussen de demonstranten en begonnen willekeurig mensen in elkaar te slaan en om zich heen te schieten. Een moeder beschreef hoe zij het lichaam van haar 16-jarige zoon vasthield wat doordrenkt was met bloed. De helft van zijn hoofd was weggeschoten. In sommige plaatsen werden demonstranten vanaf daken onder vuur genomen en anderen werden aangevallen met machinegeweren door politie op motorfietsen. Demonstranten die naar nabijgelegen moerassen vluchtten, werden achtervolgd en vanaf vrachtwagens met machinegeweren vermoord. Volgens ooggetuigen werden vastgebonden jonge volwassenen en tieners in rivieren gegooid nadat ze ernstig waren gemarteld.

 

Iraanse terreurleider ayatollah Ali Khamenei

De korandeskundige Abolfazl Bahrampur riep op tot het afslachten van de demonstranten: “slacht ze, martel ze dood als straf. Hak ze hun handen en voeten af en kruisig ze in het openbaar op de plaats waar zij hun misdaden hebben gepleegd als afschrikmiddel voor de mensen die achter de schermen wachten op de bevelen van Amerika". Hossein Salami, een van de leiders van het Iraanse Revolutionaire Garde beschuldigde niet alleen de Verenigde Staten maar verwees ook naar Israël, Groot-Brittannië en Saoedi-Arabië en dreigde alle betrokkenen te zullen vernietigen.

De berichten over het aantal slachtoffers lopen nogal uiteen. De Iraanse staatstelevisie meldde op 3 december dat veiligheidstroepen "sommige relschoppers tijdens botsingen hadden gedood." Amnesty International noemde op 16 december een aantal van ten minste 304 terwijl het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken het aantal schatte op 1000. Het Vrouwencomité van de Nationale Iraanse Verzetsraad meldt echter dat er in twee weken tijd ca.1500 mensen zijn vermoord waaronder 17 tieners en ongeveer 400 vrouwen. Deze cijfers zijn gebaseerd op informatie die is verzameld door veiligheidstroepen, lijkenhuizen, ziekenhuizen en kantoren van lijkschouwers. De Iraanse minister van Binnenlandse Zaken Abdolreza Rahmani-Fazli meldde trots: “We schoten hen niet alleen in de benen maar ook in het hoofd!” Sinds 1979 gelden er geen mensenrechten meer in dit land en wordt het volk getiranniseerd.

Het is voor ieder normaal denkend mens wel duidelijk dat de wereld te maken heeft met van de duivel bezeten Iraanse leiders. De leiders in Brussel maakt het allemaal niet uit dat de slachters in Teheran hun eigen burgers vermoorden of terreur uitoefenen in andere landen. Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie zei op 7 januari 2020 na de dood van Soleimani: “De Europese Unie zal geen inspanningen sparen in haar pogingen om het I​nternationale Atoomakkoord in leven te houden dat Iran ervan weerhoudt atoomwapens te ontwikkelen”. Zulke opmerkingen zullen de ayatollahs alleen maar aanmoedigen om juist hun plannen door te zetten.

Europa is hard op weg om de meest immorele partij op het wereldtoneel te worden door steun te blijven verlenen aan het terreurbewind in Iran dat zich ook nog eens op grove manier schuldig maakt aan het schenden van mensenrechten. De Europese Unie kiest ervoor om Israël, het enige democratische land in het Midden-Oosten, op een meer dan schandalige manier te demoniseren door het land sancties op te leggen en steun te verleunen aan een bende fake-Palestijnen wat uit is op het illimineren van de Joodse staat en steunt daarnaast ook Iran wat hetzelfde doel nastreeft.Niets kan de hypocriete Europese leiders ervan weerhouden zaken te blijven doen met de bevelvoerende genocidale ayatollahs.

Terug naar: Inhoud