Het zesde zegel geopend
Door: Franklin
ter Horst (Aangemaakt: 20 juni 2011)
(Laatste bewerking: 1 februari 2013)
Openbaring 6:12 En ik zag, toen Hij
het zesde zegel opende, en daar geschiedde een grote aardbeving en de zon werd zwart
als een haren zak en de maan werd geheel als bloed.
De profeet Jesaja spreekt over het wankelen en schudden van de aarde als een beschonkene:
Jesaja
24:19-20-23 De aarde barst open, de aarde schudt hevig, de aarde wankelt
vervaarlijk; de aarde waggelt zeer als een beschonkene en zwaait heen en weer
als een nachthut…
Het verstaan van de profetieën is
van groot belang om te begrijpen wat de aarde nog te wachten staat. Wat door de profeet Jesaja en in Openbaring wordt
aangekondigd lijkt alle aardbevingen uit het verleden te overtreffen.Het
aanzien van de aarde zal totaal veranderen. De profeet Jesaja heeft dit alles
voorzien:
Jesaja 24:1 Zie, de Here ontledigt en
verwoest de aarde, keert haar ondersteboven en verstrooit haar inwoners.
Fascinerend
is het verhaal over het legendarische eilandenrijk Atlantis (eiland van Atlas)
dat voor de zondvloed vanwege een reeks bijzonder krachtige aardbevingen in
slechts één dag van de aardbodem verdwenen zou zijn. Er wordt al jaren
gediscussieerd of Atlantis echt bestaan heeft. Diverse onderzoekers zijn van
mening dat dit een reusachtig eilandcontinent (in diverse overleveringen ook
wel Aztlan genoemd) moet zijn geweest ergens in de Atlantische oceaan. De
Atlantische oceaan dankt zijn naam aan de legende over Atlantis. De man die de
overlevering in de openbaarheid bracht was de Griekse wijsgeer Plato die leefde
van 427 tot 348 voor Christus. In de schriftelijke dialogen Timaeus en Critias
vertelt Plato dat hij zijn informatie heeft ontleend aan de gegevens van de
Atheense staatsman Solon. Deze zou op één van zijn reizen naar Egypte, door
priesters van dit land over de geschiedenis van Atlantis zijn ingelicht. Het
eiland zou zich ten westen van de "Zuilen van Hercules" bevinden in
de oceaan. Men verondersteld dat Plato Gibraltar heeft bedoeld en dat de oceaan
staat voor de Atlantische oceaan. Op de bodem van de
Atlantische Oceaan is inderdaad een gigantisch vierkant patroon van lijnen
ontdekt waarvan onderzoekers menen dat dit Atlantis
kan zijn geweest.
Lijnenpatroon
op de bodem van de Atlantische Oceaan.
Het patroon
van lijnen is zo duidelijk georganiseerd, dat het hier niet om een natuurlijk
fenomeen kan gaan. De buitengewone ontdekking houdt diverse oceanografen en
geofysici druk bezig. Het enorme rechthoekige patroon ligt zo'n
Heel wat occulte groeperingen beroepen zich op kennis die via een lange reeks geïnitieerden uit Atlantis afkomstig zou zijn. Sekten en geheime magische genootschappen zoals Tempeliers, Rozenkruisers en Vrijmetselaars beroemen zich op deze afstamming. Sommige beweren zelfs de hele geschiedenis van Atlantis te hebben gereconstrueerd aan de hand van spirituele boodschappen.
In 224 v. Chr. werd de Kolossus van Rhodos door een aardbeving
vernietigd. De Kolossus was een gegoten bronzen beeld van de zonnegod Helios, die door de
Grieken vereerd werd en later Apollon genoemd werd. Het beeld was
16e-eeuwse gravure (verbeelding) door de
Nederlandse kunstschilder Maarten van
Heemskerck, onderdeel van zijn serie over de zeven wereldwonderen.
De aardbeving Shaanxi (China) 1556
De Aardbeving
van Shaanxi of Hua
County-aardbeving is de dodelijkste aardbeving ooit genoteerd met ca
830.000 doden. De beving deed zich voor in de ochtend van 23 januari
Op 18 april 1906 werd San
Francisco getroffen door een catastrofale aardbeving en bijna geheel
verwoest. Voor de kust van Californië ligt de San Andreas-breuk met een lengte
van 1300 kilometer .
Hier schuren twee grote en kleine tektonische platen langs elkaar heen waardoor
er regelmatig grote en kleine aardbevingen voorkomen. De branden die bij de
aardbeving in 1906 uitbraken, konden niet geblust worden, omdat ook de
waterleidingen scheurden. 12 vierkante kilometer binnenstad werd verwoest. Er
vonden aardverschuivingen plaats over een afstand van 400 kilometer .
Rechts het gemeentehuis van San Francisco
na de aardbeving van 1906
De ramp ging de geschiedenis
in als de ‘de brand van
Op 22 mei 1960 vond in de
provincie Valdivia
in Chili de grootste aardbeving plaats die ooit is waargenomen met een
kracht van 9.5 op de momentmagnitudeschaal. Deze schaal werd
ontwikkeld in de jaren 70 van de 20e eeuw als opvolger van de schaal van Richter, Voorafgaand aan de
aardbeving werd een dag eerder in hetzelfde gebied al getroffen door een
aardbeving met een kracht van 7.3 die aanzienlijke schade veroorzaakte en de
telecommunicatie in het gebied platlegde. Hulp was net op gang gekomen toen om
vijf voor drie 's middags de Grote Aardbeving toesloeg. Het epicentrum lag
nabij de plaats Niebla,
Ook Japan wordt regelmatig
door aardbevingen getroffen. Zo vielen op 1 september 1923, 99 300 doden
in Jokohama en datzelfde jaar 200.000 doden in Tokio. De aardbeving op 17
januari 1995 koste zeker 6434 mensen het leven in Kobe. Op 11 maart 2011 vond
aan de noordoostkust van Japan een zeebeving plaats
met een kracht van 9.0 op de
schaal van Richter. Het exacte aantal doden is nog niet bekend maar de
vrees is dat het er meer dan 20.000 zullen zijn. De zeebeving veroorzaakte een tsunami, die veel schade aanrichtte in Japan.
De tsunami had een hoogte van meer dan
Tsunami Japan 11 maart 2011
Ook Iran kent een geschiedenis van aardbevingen. Op 9 april 1721 vielen er in dit land (toen nog Perzië) 250 000 doden en op 26 december 2003 waren er 43 000 doden te betreuren in Bam. Tienduizenden mensen raakten gewond, van wie velen ernstig. Het Iraanse persbureau IRNA berichtte dat de oude stad Arg-e Bam "met de grond gelijk was gemaakt". Na de aardbeving werd een grote internationale reddingsactie opgezet. Door regeringen van veel landen werd hulp toegezegd. Er werd ongeveer 1,1 miljard dollar beloofd, maar uiteindelijk is slechts 18 miljoen dollar daadwerkelijk overgemaakt, volgens de Iraanse regering.
Op 26 december 2004 vond in
de Indische Oceaan een zeebeving plaats met een kracht van 9.3 op de momentmagnitudeschaal waarbij meer dan
290 000 doden vielen. Deze beving veroorzaakte een vloedgolf (Tsunami) die
zich in verschillende richtingen over de Indische Oceaan verplaatste met een
snelheid tot
Tsunami
2004
De aardbeving in Haïti op 12
januari 2010 richtte enorme verwoestingen aan in Port-au-Prince. Het totale
aantal doden wordt geschat op rond de 300 000. Israëlische
reddingsteams waren de ochtend na de
aardbeving al met twee vrachtvliegtuigen met 220 hulpverleners op weg
naar het getroffen gebied. Onder hen tientallen bekwame doktoren,
verpleegsters, ingenieurs, militair personeel en honden om in het puin naar
overlevenden te zoeken. Er werd een compleet veldhospitaal ingericht voorzien van operatiekamers,
een intensivecare afdeling, apparatuur voor röntgenonderzoek, zuurstofmaskers,
monitoren, een apotheek en couveuses
voor te vroeg geboren baby’s, internet en andere communicatie systemen.
Aardbevingen zijn er altijd geweest maar nog nooit zo frequent als de
laatste jaren. Zie afbeelding. Klik hier voor de meest recente
aardbevingen.
Vulkanische activiteit op
aarde
Naast aardbevingen behoren vulkaanuitbarstingen tot
de meest verwoestende natuurverschijnselen die de aarde kent. Weinig
natuurlijke processen zijn zo spectaculair als vulkanisme. Er kunnen
temperaturen optreden van wel 1350 graden Celsius. Er zijn ruim 15.000 vulkanen
actief op aarde waarvan er ca 16 heel gevaarlijk zijn. Tot de meest
gevaarlijkste vulkanen ter wereld behoren onder meer de Etna op Sicilië, Mauna Loa op Hawaï, Merapi op Midden-Java,
Indonesië, de Vesuvius
in Italië, de El Teide op
Tenerife en de Santorini in Griekenland.
De Teide op het Canarische eiland Tenerife
Een van de meest hevige vulkaan uitbarstingen in de gedocumenteerde geschiedenis is die op het eiland Thera (Griekenland) omstreeks 1470 v.C. Men vermoedt dat de vloedgolf die hierbij ontstond, een eind maakte aan de Minoïsche beschaving op Kreta. De legende van Atlantis zou hierop gebaseerd zijn. Volgens de Griekse professor Spyridon Marinatos heeft deze uitbarsting niet alleen Thera getroffen maar eveneens een aantal landen aan de Egeïsche en Middellandse zee waaronder Egypte. De uitbarsting veroorzaakte enorme aardbevingen in de regio waarbij tevens reusachtige aswolken en gloeiende lava de lucht in werden geslingerd. Zo ontdekte men op de overblijfselen van het eiland Thera op sommige plaatsen een zestig meter dikke laag as en puimsteen. In Egypte heeft men een aantal geschriften gevonden die melding maken van een natuurramp die omstreeks dezelfde tijd moet hebben plaatsgevonden als de uitbarsting op Thera. Een van de verhalen werd ontdekt op een schrijn (naos) van zwart graniet in de stad El-Arisj. De tekst op de schrijn meldt dat Egypte gedurende 9 dagen in duisternis was gehuld. Ook in de oude Joodse Midrasj geschriften worden bijzonderheden gegeven over deze duisternis. Tijdens de eerste drie dagen kon men nog van plaats veranderen; tijdens de volgende dagen was dat echter niet meer mogelijk. Het was niet de duisternis van een normale nacht; er raasde een felle storm vol fijne asdeeltjes over het land.
Er bestaan aanwijzingen dat de tien plagen van Egypte (voor de uittocht van de Israëlieten) met deze uitbarsting te maken heeft. Aan de andere kant van de Rode-zee op het Arabisch schiereiland vertelt een overgeleverde traditie dat een geweldige vloedgolf het land overspoelde en dat de mensen door zware stormen werden weggeslingerd. Het toneel van de ramp staat bekend onder de naam “Idam”, wat “razernij” betekent.
In
1883 explodeerde in Indonesië de Krakatou.
Dat was eveneens een van de meest vernietigende uitbarstingen in de
gedocumenteerde geschiedenis. De uitbarsting van deze vulkaan was zo hevig dat
hij op het
Indonesië telt maar liefst 130 min of meer actieve vulkanen, waaronder de Anak Krakatou, een ‘kind’ van de geëxplodeerde vulkaan Krakatou en de Merapi. De activiteit van Anak-Krakatou neemt volgens waarnemingen, steeds meer toe. Er worden voortdurend diepe vulkanische bevingen waargenomen. De Merapi was op 3 november 2010 nog in het nieuws.
Enorm aantal vulkanen in
Indonesië
Onlangs ontdekten
onderzoekers een gebeurtenis die tot dusver al dan niet bewust uit het
wereldnieuws is gehouden: Het Indonesische eiland Java is in korte tijd 6 meter de zee in
gezonken. Laaggelegen kuststroken zijn ondergestroomd waardoor hele dorpen
onder water zijn verdwenen. Omdat in onder andere Pakistan hetzelfde aan de
hand lijkt te zijn hebben sommige onderzoekers de conclusie getrokken dat de
tektonische platen onder Indonesië en Pakistan het aan het begeven zijn.
Bevestigd is dat gebieden in Pakistan tenminste
Ook de Verenigde Staten zijn
af en toe het toneel van hevige vulkaanuitbarstingen. Zo kwam op 18 mei 1980 de
Mount St. Helens in de staat Washington voor het eerst sinds 123 jaar tot
uitbarsting. Bij de uitbarsting kwamen 57 personen om het leven en raakten 200
huizen, 47 bruggen,
Bij de uitbarsting van de St.Helens op 18 mei 1980 vormde een
Anchorage, de grootste stad van Alaska met zo'n
280.000 inwoners, wordt al enige tijd bedreigd door de uitbarsting van de
vulkaan Mount
Redoubt. Volgens geologen is er zoveel activiteit in de berg dat een uitbarsting
mogelijk is. Het typische aan deze vulkaan is dat hij heel explosief kan
uitbarsten en as tot
Uitbarsting
Mount Redoubt
Bij andere vulkanen gaat de uitbarsting gepaard
met een langzame lavastroom op de flank van de berg. Omdat gas probeert te
ontsnappen maar geblokkeerd zit in Mount Redoubt, komt er een immense druk in
de vulkaan. Als de wind ongunstig staat bij een uitbarsting kan Anchorage een
enorme aswolk over zich heen krijgen. Hoewel de vulkaan op zo'n
Seismologen
maken zich al geruime tijd grote zorgen over wat er in de bodem van het Yellowstone National Park in de staat
Wyoming (USA) gebeurt. De afgelopen jaren zijn er in dit park duizenden bevingen geregistreerd. De
grond wordt er heter en heter en is op sommige plaatsten opgelopen tussen de 70
en 200 graden Celsius. Alles is aan het afsterven, bomen, bloemen en planten.
Het water in het meer in het park heeft op sommige plaatsen een temperatuur van
50 graden Celsius bereikt. Overal drijft dode vis, ook in de Yellowstone
rivier. Op de bodem van het meer hebben geologen een uitstulping van
Zelfs vliegtuigen lopen het risico uit de lucht te worden geblazen. In het ergste scenario, zou de lava zo ver in de lucht spuwen dat er een giftige wolk zou ontstaan die duizenden kilometers ver zou drijven en maar liefst twee derde van de Verenigde Staten onbewoonbaar zou maken. Op 19 januari 2011 toonde National Geographic een video over de activiteit in de bodem van het Yellowstone National Park. Miljoenen mensen raken dakloos, gewassen worden beschadigd en watervoorraden komen in gevaar. Een uitbarsting zou voor een knal zorgen die duizenden keer zo zwaar als die van de Mount St. Helens in 1980.
Yellowstone park ’s werelds grootste supervulkaan
Wetenschappers schatten dat bij een zware
uitbarsting in Yellowstonepark, 240 kubieke mijl vulkanische as kan worden uitgespuwd in de lucht, in
principe voldoende om de helft van
de VS te begraven in een dikke aslaag tot
Ook ligt er een aartsgevaarlijk exemplaar onder de Laacher See tussen Bonn en Koblenz .Experts waarschuwen voor de verhoogde activiteit van deze enorme vulkaan. Als dit monster zou uitbarsten, dan wordt gevreesd voor een uitbarsting van de omvang van de Pinatubo. Die bedekte op de Filipijnen 20 jaar geleden een enorm gebied met een dik pak as en was meteen de grootste vulkaabuitbarsting van de vorige eeuw. Toen werd een gebied van meer dan 1000 vierkante kilometer onder een dkke laag as bedolven. Liefst 10 miljard ton magma, 20 miljard ton zwaveldioxide en 16 kubieke kilometer as werden de lucht ingestuurd en de temperatuur over de hele wereld zakte met een halve graad omdat de zon voor een deel ‘gehinderd’ werd door de eruptie.
De Laacher See herbergt een ‘monstervulkaan
In het Eifelgebergte krioelt het van de niet-actieve vulkanen. Als de berekeningen van de wetenschappers kloppen dan is de vulkaan onder de Laacher See ‘over tijd’. Deze supervulkaan barstte een keer om de ongeveer 12.000 jaar uit en het verontrustende is dat de vorige keer al 12.900 jaar geleden is. Zo werden verdachte luchtbellen op het meer aangetroffen. Die zouden van koolfstofdioxide afkomstig zijn. Dat zou moeten bewijzen dat de vulkaan onder de Laacher See nog actief is en dat de magmamassa aan het ‘ontgassen’ is. Een uitbarsting zou volgens experts verwoestende gevolgen hebben. Gigantische evacuaties zouden noodzakelijk zijn, een enorm gebied zou onder een dikke aslaag bedekt worden. Bovendien zou de reusachtige aswolk een globale afkoeling teweeg brengen.
Joël zegt in 2:30-31 Ik zal wonderen geven in de hemel en op de
aarde, bloed vuur en rookzuilen. De zon zal veranderd worden in duisternis en
de ,maan in bloed, voordat de grote en geduchte dag des Heren komt.
Openbaring 6:13 t/m17 En de sterren
des hemels vielen op de aarde, gelijk een vijgeboom zijn wintervijgen laat
vallen, wanneer hij door een harde wind geschud wordt. 6:14 En de hemel
week terug als een boekrol, die wordt opgerold, en alle berg en eiland werd van
zijn plaats gerukt. 6:15 En de koningen der aarde en de groten en de
oversten over duizend en de rijken en de machtigen en ieder slaaf en vrije
verborgen zich in de holen en de rotsen der bergen; en zij zeiden tot de bergen
en tot de rotsen 6:16 Valt op ons en verbergt ons voor het aangezicht
van Hem, die gezeten is op de troon, en voor de toorn van het Lam; 6:17
want de grote dag van hun toorn is gekomen en wie kan bestaan?
De tekst in 6:13 maakt duidelijk dat het hier niet letterlijk om sterren gaat want dan zou er van de aarde niets meer overblijven, maar om een serie kosmische brokstukken (asteroïden) die de aarde zullen teisteren. De wetenschap spreekt van “vallende sterren” wanneer men daarmee kleine kosmische brokstukken bedoeld. Er bevinden zich honderdduizenden asteroïden in een brede zone tussen de planeten Mars en Jupiter waarvan enkele duizenden bekend zijn.
Asteroïdengordel
De diameters
van dit soort objecten variëren van 1 tot
Het aardoppervlak is bezaaid
met inslagen. In Zuid-Midden en Noord-Amerika bevinden zich enorme kraters die
door asteroïden veroorzaakt moeten zijn. In Labrador is een krater gevonden met
een doorsnee van
Diablo Canon Arizona
Andere
grote kraters zijn o.a. te vinden in Ghana, met een doorsnede van dertig
kilometer en het Nordlinger Ries in Duitsland met een doorsnede van twintig
kilometer. In totaal zijn er zo’n tweehonderd bekend. In de Sahara, in het
zuiden van Egypte ligt ook een krater met een middellijn van
Ook in het oosten van Jordanië ligt een reusachtige krater. Onderzoekers zijn tot de conclusie gekomen dat de inslag een kracht moet hebben gehad van 5000 atoombommen van het Hiroshima-type. De inslag moet enorme verwoestingen hebben aangericht in Jordanië, Irak, Syrië, Israël en het noordelijk deel van Saoedi-Arabië.
In 1908 sloeg een relatief kleine asteroïde in, in Siberië bij de Toengoesjka rivier. Over deze inslag bestaan uitvoerige en zeer betrouwbare berichten die een plastisch beeld geven van wat daar is gebeurd. Hoe ontzagwekkend het was, blijkt uit de zakelijke schildering van de Russische professor Koelik die in opdracht van de Academie der Wetenschappen in Moskou ter plaatse een onderzoek instelde;
,,Op 30 juni 1908 werd om
zeven uur in de ochtend, in de omgeving van de rivier de Podkamennaja
Toengoeska, een hoeveelheid kosmische stof op de aarde geslingerd, die in
uitwerking alles overtrof. Een geluid als van de donder was tot op
Links
verwoesting na inslag asteroïde in Toengoeska. Rechts een schriftelijke
overlevering van de catastrofe.
De bewoners van de getroffen streek de Toengoezen vertellen dat een lichtend spoor de gehele hemel verlichte en dat een verschrikkelijke explosie een boomvormige wolk deed ontstaan die tot de hemel reikte en een onverdraaglijk wit licht uitstraalde. De nomaden dachten dat de wereld verging.
De gebeurtenis in Toengoeska is een voorbeeld van wat de wereld volgens het zesde zegel in Openbaring te wachten staat, maar dan mogelijk nog vele malen erger. Dit soort inslagen kunnen er de oorzaak van zijn dat het lijkt alsof de hemel terugwijkt als een boekrol. Ook kan het de aardkorst dusdanig in beweging zetten dat de hele planeet een kantelbeweging maakt waardoor het lijkt alsof de zon aan het firmament heen en weer danst. Astronomen hebben zich inmiddels een goed beeld kunnen vormen welk fascinerend maar tevens angstaanjagend schouwspel er aan de inslag vooraf zal gaan. Eenmaal op weg naar de aarde zal het hemellichaam door de wet van de zwaartekracht steeds dichter naar de aarde getrokken worden waarbij haar snelheid voortdurend zal toenemen. Ze zal met een snelheid van ca vijftien a twintig kilometer per seconde de waterstofmantel van de aarde binnendringen. Door de wrijving die hierdoor ontstaat zal ze op zo’n vierhonderd kilometer afstand van de aarde een roodachtige gloed verspreiden en vlam vatten. Hoe meer haar hitte toeneemt des te verblindender en witter zal haar gloed worden en steeds reusachtiger het gaslint erachter. Met een lichtglans waarbij de zon verbleekt stort dit alles dodende object omlaag. De temperatuur van haar oppervlak zal de twintigduizend graden grens overschrijden en de reus een fantastisch uiterlijk geven.
Vervolgens zal het object de
stikstofmantel binnenstormen en door de laatste dikkere luchtlagen razen
waardoor de verhitting en de inwendige spanning te groot zal worden. De object
zal uit elkaar springen en een explosie veroorzaken die gelijk staat aan de
kracht van honderden waterstofbommen. Eerst vliegen de brokstukken van het
buitenste omhulsel uit elkaar en vallen als een regen van stenen op de aarde
neer waar ze een spoor van verderf achterlaten. En de sterren des hemels
vielen op de aarde,gelijk een vijgeboom zijn wintervijgen laat vallen. (6:13).
Vervolgens barst de kern in de onmiddellijke nabijheid van de aardbodem uiteen en valt met een donderende klap op aarde. De bodem begint te beven en zwelt aan tot grote hevigheid. De zon lijkt van haar plaats weggesprongen en danst als het ware aan de hemel. Een aantal brokstukken slaan met apocalyptisch geweld in op de zeebodem waardoor enorme vloedgolven ontstaan die de kustgebieden van vele landen zullen overspoelen. Het hele schouwspel zal volgens de kenners nauwelijks meer dan twee minuten duren, vanaf het eerste oplichten aan de hemel tot aan de grote paukenslag bij het neerkomen.
Het raadselachtige MU
Het was de 19e-eeuwse
reiziger en schrijver Augustus Le Plongeon (1825–1908) die na
onderzoek in enkele Maya-ruïnes in Yucatán tot de conclusie kwam dat er een
continent met de naam MU moet hebben bestaan en ergens in de Atlantische Oceaan
moet hebben gelegen. Plongeons theorie verkreeg bekendheid door James Churchward
(1851–1936), die er serieus onderzoek naar deed en met de conclusie kwam dat Mu
zich niet in de Atlantische-maar in de Grote Oceaan (Stille Oceaan) moet hebben
gelegen.
Verdwenen continent MU
Churchward schreef er een serie boeken over, genaamd Lost Continent of Mu, the Motherland of Man (1926), wat later bekend werd als The Lost Continent Mu (1931). Zijn theorieën over het continent werden nog verder uitgewerkt door andere schrijvers. Diverse wetenschappers zijn het er echter over eens dat MU waarschijnlijk nooit heeft bestaan, evenals andere legendarische verloren continenten zoals Lemuria en noemen Le Plongeon en Churchward een paar fantasten en charlatans. Volgens deze wetenschappers ontkracht de moderne kennis van geologie het bestaan van een verloren continent van enige noemenswaardige omvang omdat een continent niet zomaar in zee kan zinken.
Maar zowel overleveringen van de Maya’s als een groot aantal archeologische vondsten op eilanden in de Grote Oceaan vertellen een ander verhaal. Zo vertellen de Maya’s dat er voor de zondvloed een enorme landmassa in de Grote Oceaan heeft gelegen. Ook zij noemen dit verdwenen continent MU en vertellen dat op het hoogtepunt van haar beschaving, het slachtoffer werd van een enorme ramp veroorzaakt door een ‘ster’ die op de aarde viel. Zij vertellen daar het volgende over:
“Toen de ster Bal daar op de aarde viel, waar nu alleen nog zee is; zie de zeven steden van MU sidderden en schudden en een stroom van vuur en rook steeg op uit de ingewanden der aarde.” Het verhaal verteld dat de sterke “Armen van Homen”de aarde na zonsondergang deed beven en dat gedurende de nacht het land MU met zijn zeven heuvelen werd ondergedompeld. “De plaats van de dode heerser is nu levenloos het beweegt niet meer, nadat het tweemaal uit zijn fundamenten lossprong. Zich met geweld een weg banend schudde de koning van de diepte het op en neer, doodde het en dompelde het onder”.
In Yucatan is een tekst
gevonden met daarop de volgende boodschap: In
het jaar 6 Kan, op de 11e Muluc in de maand Zac, waren er
verschrikkelijke aardbevingen die zonder onderbreking voortduurden tot de 13e
Chuen. Het land MU werd geofferd. Nadat het land, tweemaal was opgeheven,
verdween het plotseling in de nacht. Onderaardse krachten lieten het land een
aantal keren zinken en weer oprijzen. Uiteindelijk gaf het oppervlak zich prijs
en tien landen werden uit elkaar gescheurd en verspreid. Niet in staat om de
kracht van de schokken te weerstaan zonken zij met 64 miljoen inwoners.
Het geluid van de inslag moet op het hele aardoppervlak te horen zijn geweest. Het hele gebeuren moet een geweldige indruk hebben achtergelaten in de herinnering van de mensen die het overleefden. Wat zij hun nakomelingen erover vertelden bleef bewaard in de karakteristieke beeldende vorm van de mythe. Bijzonder indringend klinkt de tekst uit het vijfde hoofdstuk van het boek Chilam Balam. “Er viel een vurige regen, as kwam naar beneden, rotsen en bodem kantelden. En de grote slang werd van de hemel gerukt, waarop haar huis en stukken van haar gebeente op de aarde vielen”. Plastischer kan het nauwelijks worden uitgedrukt. Met de grote slang is ongetwijfeld een komeet bedoeld.
Volgens het "Troano-Manuscript" een andere Maya overlevering werden vele gebouwen tot ruines. Dit Maya-boek dat rijkelijk voorzien is van tekeningen toont ook een beeld van een tweetal hemellichamen die zich als vlammende fakkels naar de aarde spoeden.
Troano manuscript
In een museum in Ica in Peru Zuid Amerika, liggen ca 20.000 gegraveerde stenen die volgens onderzoekers dateren van voor de zondvloed. Op sommige stenen turen mensen naar de hemel met een verrekijker die men letterlijk met een telescoop moet betitelen. Met één oog tegen het oculair gedrukt, richten zij hun toestel op sterren en kometen. Op één van de stenen is een komeet te zien die zich langs de hemel voortbeweegt met een geweldige staart, terwijl de kop van de komeet door een bol wordt voorgesteld. Een overlevering uit de regio vertelt dat de komeet in drie delen op de aarde te pletter sloeg. Een andere steen toont minstens drie kometen die op drift zijn geraakt aan een roerig firmament.
Ica
stenen
Diverse onderzoekers menen dat deze komeet de verwoesting van het werelddeel MU heeft veroorzaakt. De stenen tonen inscripties die de grote sauriërs doen herleven en tevens dat van een mensheid die kundig was in de chirurgie, de medicijnen, de geografie, de techniek en in diverse andere wetenschappen. Wat men in de bibliotheek van Ica aantrof was als een donderslag uit de Openbaring van Johannes.
Als stille getuigen van de ramp staken hier en daar nog stukken land boven het water uit; de huidige eilanden in de Grote-oceaan. Onder verschillende oude volkeren die nu nog op aarde leven zijn overleveringen en inscripties terug te vinden die verhalen over het legendarische MU. Over de gehele lengte en breedte van de Grote Oceaan liggen groepen eilanden waarop bij vele de overblijfselen van MU terug te vinden zijn.
Het land MU had een uitvoerig wegennet. Het liep als een soort spinnenweb over het hele continent. Overblijfselen hiervan zijn teruggevonden op het door de Nederlander Jacob Roggeveen in 1722 ontdekte Paaseiland waar men restanten heeft ontdekt van met platte stenen geplaveide wegen. Ze noemen dit eiland “Navel der aarde”en ook “Ogen die ten hemel zien”.
Paaseiland
Mu strekte zich uit van ergens ten noorden van Hawaï tot Paaseiland in het zuiden en de Fidji-eilanden in het westen. Sommigen menen dat ook Nieuw-Zeeland een onderdeel van MU moet zijn geweest. De bewoners moeten bijzonder bekwame bouwmeesters zijn geweest gezien de overblijfselen die men heeft aangetroffen op talloze eilanden in de Grote-oceaan.
Op één van de Fiji-eilanden staat het restant van een bouwwerk dat lijkt op de vermaarde “Toren van Babel”. Op andere eilanden staan grote stenen tempels, cyclopische stenen muren, met reusachtige met stenen afgezette kanalen, bestrate wegen en immense monolieten en standbeelden. Aan de zuidoostelijke kust van het eiland Ponape in Micronesië, liggen ruines van een enorme stad genaamd Metalanim die twee miljoen mensen kan hebben gehuisvest. Sommige stenen blokken in deze ruines wegen vijftien ton en zijn niet van het eiland zelf afkomstig. Niemand weet wie deze stad heeft gebouwd en wanneer. Vijfduizend kilometer ten zuidoosten van Ponape, op het kleine eiland Malden in de eilandketen Line, staan de ruïnes van veertig stenen tempels waarvan de architectuur gelijk is aan die van Metalanim. Wegen van basalt leiden rechtstreeks van deze tempels de oceaan in. Op Rarotonga in de Cook eilandengroep rijst een oude weg van basaltblokken uit de oceaan op. Talloze andere moeilijk bereikbare eilanden, door de hele Grote oceaan verspreid, wemelen van de geheimzinnige ruïnes, kanalen en wegen. Zij lijken alle onderling verband te houden, als waren zij eens alle onderdeel van één grote beschaving.
Een van de meest
indrukwekkende ruïnes zijn te vinden op het eilandje Temuen,wat ligt in een
gordel van kleine eilandjes en koraalriffen rondom Ponape, in Micronesië. Hier
liggen de ruïnes van Nan Madol. Deze ruïnes beslaan bijna het hele eiland.
Onderzoekers menen dat Nan Madol moet zijn gebouwd voordat het eiland Temuen
verscheen omdat de muren verder gaan dan de rand van het eiland en tot ver in
de oceaan doorlopen. Chinese en Japanse parelvissers zouden daar in de buurt op
de bodem van de oceaan, met mosselen en koralen begroeide straten hebben
ontdekt, benevens talloze stenen gewelven, zuilen, monolieten en resten van
huizen. Herbert Rittlinger, bekend van het boek “De onmetelijke Oceaan”, die
uitvoerig onderzoek op deze eilanden heeft gedaan, hoorde op Ponape een legende
dat Nan-Madol “ontelbare eeuwen” geleden het (schitterende) middelpunt van een
beroemd rijk zou zijn geweest. Dit rijk zou in een allesvernietigende
catastrofe in de golven zijn verdwenen. Op Tonga-Tabu
een koraal atol ten zuiden van Samoa, is geen snipper natuursteen te vinden,
toch staat er een stenen boog van vijf meter hoog waarvan het totale gewicht
wordt geschat op 95 ton. Men moet
Ancient Tonga-Tabu
Op de Marianen eilanden gelegen in Micronesië ontdekte men op de eilanden Rota en Tinian enorme ronde zuilen die vroeger door een dak bedekt moeten zijn geweest.
De Maori’s in Nieuw-Zeeland vertellen dat zij in dit land zijn aangekomen nadat hun woongebied in de omgeving van de huidige Hawaï-eilanden was weggevaagd. Evenals de Maori’s zouden ook de Aborgines (Aboriginals) uit Australië tot de oorspronkelijke bewoners van MU hebben behoord. Op de boemerangs van stammen uit Australië zijn geometrische figuren gevonden die betrekking hebben op MU. Volgens degenen die geloven dat MU werkelijk bestaan heeft, zijn alle ruïnes daar de bewijzen van. Een logische verklaring voor de ruïnes op de eilanden in de Grote oceaan is dat deze eilanden op de één of andere wijze in het verre verleden door een landmassa met elkaar in verbinding moeten hebben gestaan. Een aantal geleerden hebben met bewijzen aangetoond dat de eilandengroepen in de Grote Oceaan, eens één landmassa hebben gevormd.
De Japanner Masaaki Kimura kwam met de theorie dat de enorme megalithische constructie in zee nabij het eiland Yonaguni, in de buurt van Okinawa, afkomstig is van Mu. De ontdekking veroorzaakte een schokgolf in de archeologische wereld.
Megalithische
constructie nabij het eiland Yonaguni
Er heeft zich een enorme hoeveelheid MU literatuur ontwikkeld maar de mandarijnen van de gevestigde wetenschap lijken niet overtuigd. De ramp die zich heeft voorgedaan moet het aangezicht van de aarde totaal hebben veranderd en behalve de duurzaamste bouwwerken, nagenoeg alles hebben uitgewist.
Vallende sterren, Aardbevingen, superstormen, vulkaanuitbarstingen, oorlogen en geruchten van oorlogen….Al deze calamiteiten zijn door de Bijbelse profeten voorzegd. Maar na deze oordelen zal de Heer de aarde weer herstellen. Miljoenen vragen zich af of dit de tijd is die door de profeten en de Here Jezus is voorzegd. Er is veel meer aan de hand dan de gemiddelde wereldburger in de gaten heeft.
Terug naar: Inhoud