Dwazen spreken dwaasheid
Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 9 maart 2007)
(Bijgewerkt: 13 janauri 2011)
De afgelopen 2000 jaar heeft
de wereld in Gods onfeilbare Woord kunnen lezen dat Jezus is gestorven,
opgestaan en ten hemel is gevaren. De vrouwen (Lucas 24:9) die twee dagen na
Zijn begrafenis het graf openden, waren ontzet dat ze het graf leeg aantroffen.
Lucas 24:4-5-6 En het geschiedde, terwijl zij daarover in verlegenheid waren, dat, zie, twee mannen in een blinkend gewaad bij haar stonden. En toen zij zeer verschrikt werden en haar aangezicht ter aarde neigden, zeiden dezen tot haar: Wat zoekt gij de levende bij de doden? Hij is hier niet, maar Hij is opgewekt.
De Bijbel kent vier
evangeliën: Mattheüs, Johannes, Marcus en Lucas. Deze boeken verhalen over het
leven, de prediking, het sterven en op de opstanding van Jezus. De Joodse
geschiedschrijver Flavius
Josephus, die leefde rond het begin van onze jaartelling, schreef: “Er
was een mens, als men Hem tenminste een mens kan
noemen, die leefde en leerde in Jeruzalem en Galilea. Hij deed vele wonderen.
Zijn naam was Jezus. Onze geestelijke leiders hechtten geen geloof aan zijn
wonderen, maar velen van het volk volgden Hem. Hij werd gekruisigd in Jeruzalem
en stierf, maar zijn leerlingen zeggen van Hem dat Hij op de derde dag is
opgestaan uit de dood.” Hij is dwars door de linnen grafwindsels opgestaan.
Alles lag er nog, onaangeroerd, in de vorm van zijn lichaam. (Johannes 20:7).
Maar de opstanding van
Jezus, zoals in deze boeken beschreven, is niets anders dan een fabel wanneer wij de 33ste
graad vrijmetselaar en drievoudig Oscarwinnaar en filmmaker James Cameron
(Titanic’en ‘The Terminator’) en de Canadese documentairemaker van Israëlische
afkomst Simcha Jacobovici, moeten geloven. Beide heren beweren dat het
“wetenschappelijk bewezen” is dat ze het graf van Jezus van Nazareth hebben
gelokaliseerd. In een 90 minuten durende documentaire
genaamd “The
burial cave of Jezus” verkondigen zij dat Jezus niet uit de dood is opgestaan maar is begraven in een grot in Talpiot in Jeruzalem.
Links: Graftombe in
Talpiot, Jeruzalem.Rechts: opslag grafkisten Beit Shemesh
Het zou gaan om een 2000
jaar oud graf wat reeds in 1980 ontdekt
is. De heren
baseren zich
op jarenlang onderzoek van archeologen, historici, schriftdeskundigen en
dna-specialisten. In de kleine grot vonden deskundigen tien resten van
grafkisten waarop onder meer de namen staan gegraveerd: “Jezus, zoon van
Jozef’, ‘Judah, zoon van Jezus’en’ tweemaal Maria, Maria, de moeder van Jezus en Maria
Magdalena. Jezus zou volgens de documentaire getrouwd
zijn met Maria Magdalena en een zoon Judah hebben gekregen. Volgens Jacobovici hoeft de vondst het
geloof in Jezus niet te veranderen. Volgens hem is er wel degelijk sprake
is van een Hemelvaart, weliswaar niet fysiek, maar wel spiritueel. Nieuwsmedia
van over de hele wereld brachten het nieuws op de voorpagina’s en diverse
internationale tv-zenders besteden er eveneens uitvoerig aandacht aan. In een
documentaire van de BBC uit 1996 werd voor het eerst gesuggereerd dat het hier
gaat om het graf van Jezus en zijn familie.
De claim van de beide
heren wordt vanzelfsprekend fel bekritiseerd, niet alleen door christenen en moslims,
maar wordt ook door steeds meer wetenschappers afgewezen. De prominente
Israëlische archeoloog Amos Kloner, die in 1980 verantwoordelijk was voor de
opgravingen in en rond de tombe, heeft de film afgedaan als ‘klinkklare
nonsens’. Kloner die de graven grondig heeft onderzocht en die de inscripties
ontcijferde, noemt de claim “ een
geweldig verhaal voor een film” maar zegt dat elk bewijs ontbreekt. Kloner publiceerde de bevindingen van
zijn onderzoek in het Israëlische tijdschrift Atigot reeds
in 1996 “De namen op de graven mogen dan wel dezelfde zijn als de namen in
de familie van Jezus, maar deze namen
waren wijdverspreid onder joden in de eerste eeuwen voor en na Christus.”
Kloner doet de combinatie van de namen af als toeval. De IAA, de Israëlisch autoriteit verantwoordelijk voor antiquiteiten,
houdt de kisten in bewaring in zijn archief in Beit Shemesh en weigert elk
commentaar op de documentaire.
De film is te zien geweest
op Discovery Channel. Deze zender, trekt miljoenen kijkers in 170 landen en heeft de reputatie
betrouwbaar, wetenschappelijk en onpartijdig te zijn. Het feit dat er
wetenschappers, archeologen, statistici en DNA specialisten aan de documentaire
hebben meegewerkt, zal heel wat mensen doen geloven dat de beenderen werkelijk
van Jezus zijn. Wat door Cameron en zijn compagnon is gepresenteerd is niets
anders dan de zoveelste poging het christendom uit te hollen.
1 Corinthiërs 15:14 En indien Christus niet is opgewekt, dan is immers
onze prediking zonder inhoud, en zonder inhoud is ook uw geloof.
Hoe dichter de wereld de
tijd nadert van de terugkomst van de Here Jezus, hoe meer verhalen er zullen
komen die het bestaan van een opgestane Jezus zullen loochenen. Vóór Zijn
terugkomst moet de wereld worden duidelijk gemaakt dat Zijn sterven, opstanding
en Zijn terugkomst slechts als een sprookje gezien moet worden. Uiteindelijk
zullen vele christenen
Jezus nog slechts gaan zien als één van de vele “Wereld Leraren”
op dezelfde basis als Buddha, Krishna, Mohammed en anderen. De Antichrist zal
claimen de enige echte Verlosser te zijn en de mensen zullen hem geloven en hem
massaal volgen. De wegbereiders van de Antichrist is er alles aan gelegen het
geloof in de ware Christus uit de wereld te verwijderen.
Een aantal jaren geleden
kwam Discovery Channel met de promotie van het Jacobus ossuarium (beenderkist) suggererend
dat zich daarin de beenderen van Jacobus zouden bevinden. In oktober 2002 trok
een artikel in het tijdschrift ‘Biblical Archaeology Review’de aandacht toen de
Franse paleograaf André Lemaire van de Sorbonne universiteit in Parijs, bekend
maakte een kalkstenen ossuarium uit 63 n.Chr., te
hebben gevonden met daarop in het Aramees de inscriptie: ‘Jacobus, zoon van
Jozef, broer van Jezus’. Het zou de oudste archeologische verwijzing geweest
zijn naar het bestaan van Jezus. De Israëlische Stichting voor de Antieke
Oudheid (IAA) onderzocht het ossuarium en de inscriptie en stelde op 18-6-2003
op een persconferentie dat het ossuarium zelf echt is, maar de inscriptie in haar
geheel een vervalsing is. “De inscriptie blijkt nieuw, in moderne karakters
geschreven door iemand die probeerde oude tekens te imiteren”. Het kistje
is vermoedelijk “christelijk maakwerk” uit de tijd nadat Lucas en Mattheüs hun
evangeliën hadden geschreven. Zelfs als het ossuarium inderdaad uit de eerste
eeuw stamt, dan is er nog geen bewijs dat het naar de bijbelse
Jezus verwijst. De eigenaar van het
kistje, de Israëlische verzamelaar Oded Golan, beweert dat hij het kistje in de
jaren zeventig in Jeruzalem voor ongeveer 200 dollar heeft gekocht.
Beenderkist Jacobus.
Ook het “Evangelie van
Judas” was wereldnieuws, uitvoerig gepromoot door National Geographic Society,
die eveneens de reconstructie en vertaling ervan heeft gefinancierd en de hele zaak
heeft rondgebazuind in praktisch alle belangrijke nieuwspublicaties in de
wereld. Bij de presentatie was de internationale pers massaal toegestroomd.
National Geographic betaalde ongeveer één miljoen dollar voor de restauratie en
het recht de tekst te plaatsen en het verhaal van de vondst te vertellen. De
krant USA Today meldde: ‘Lang verloren evangelie van Judas werpt op de
‘verrader’ een nieuw licht”. Het Evangelie van Judas is
een 26 pagina’s tellende codex, dat Judas in een
positief daglicht stelt, als de enige discipel die Jezus echt begreep en die
Hem slechts verraadde omdat hem dat gevraagd was.Het geschrift is aangetroffen
in een zandstenen tombe, in de buurt van het Egyptische plaatsje El-Minya. De
tekst is opgesteld in het koptisch, de taal die werd gesproken en geschreven
door de’christelijke’inwoners van Egypte.
Volgens Irenaeus (Grieks
kerkvader ca 135-202 n.Chr) werd het geproduceerd door de Egyptische gnostische
stroming der Kaïnieten die beweerden dat Kaïn, Ezau, de Sodomieten, Korach,
Judas, en andere bedenkelijke figuren uit de Bijbelse geschiedenis eigenlijk
verlichte helden waren die dapper de gnosis of
kennis van de waarheid levend hielden. Volgens deze kult schiep een god met de
naam Hystera de wereld en een andere godheid met de naam “Sophia”, die zo
gezegd de hiervoor genoemde mensen assisteerde. Sommige uitleggers van dit
evangelie verklaarden dat de vondst van dit evangelie zal bijdragen aan een
belangrijke opwaardering van deze discipel van Jezus, waardoor hij niet langer
als verrader kan worden gezien. Hij zou, door Jezus aan de kruisdood over te
leveren, Hem hebben bevrijd van zijn aardse lichaam, zodat Jezus als geestelijk
persoon zou kunnen voortbestaan. Een rituele moord dus, in het belang van Jezus
en Zijn volgelingen. Op tal van punten heeft het Evangelie van Judas
slechts ten doel de opstanding van Jezus en ook Zijn terugkomst te loochenen.
Jezus zou Judas verteld hebben
dat de wereld op een andere wijze werd geschapen dan wat in het verslag van
Genesis staat, en dat “een boze god”, genaamd Nebro, de lagere wereld van de
mensen regeert”. Judas is de “dertiende geest” die aangesteld was om Jezus te
bevrijden van het fysieke lichaam waarin hij gevangen zat. In het Evangelie
van Judas is het eerder Judas dan Jezus die verheerlijkt wordt: hij gaat
een “stralende wolk” binnen. De gnostische Jezus in dit
geschrift is niet de Almachtige God of de Schepper van de wereld; hij stierf
niet voor de zonde van de mens en stond niet lichamelijk op uit de dood. Egypte
waar het merendeel van deze geschriften vandaan komen, was in de vroege eeuwen
n.Chr., een broeinest van ketterij en fanatisme. Vele
andere door de duivel geïnspireerde vreemde ‘evangeliën’ ontstonden daar,
inbegrepen het Evangelie
van Thomas dat voorwendt details te geven uit Jezus kindertijd.
Inmiddels zijn er zo’n 35 van dit soort evangeliën
bekend. Een deel daarvan
werd in
In het boek met de titel “Jezus van Nazareth” schrijft Paul Verhoeven, regisseur van een aantal bekende films dat “Jezus de Zoon van Maria en een Romeinse soldaat was die haar verkrachtte tijdens de Joodse opstand in Galilea.” Verhoeven meent met zijn boek het meest realistische portret beschreven te hebben dat ooit van Jezus gemaakt is. Hij meent dat Maria niet door de heilige geest bezwangerd kan zijn, want dat kan volgens hem niet en al evenmin dat Jezus over het water van het meer van Galilea gelopen zou zijn. ‘Hoe kan je nou over water lopen, dat kan toch helemaal niet?’Trouwens, waarom zou die man in godsnaam over dat water gaan lopen? Wat is daar de functie van? Nee, ik geloof niet in een bovennatuurlijke Jezus’. Een lichamelijke opstanding heeft in zijn visie al evenmin plaatsgevonden. Ook vindt hij Jezus een buitengewoon militante man, iemand die overal fel tegenin ging en daarbij grote risico’s heeft gelopen die Hem uiteindelijk ten gronde hebben gericht. Predikant Carel ter Linden zegt het met Verhoeven eens dat veel Bijbelse passages over Jezus niet historisch zijn. Verhoeven laat geen gelegenheid onbenut christenen te beschimpen die geloven dat Jezus de Zoon van God is, maar levert geen enkel bewijs voor al zijn stellingen.
Het is geen wonder dat er bij
Verhoeven idiote ideeën naar boven komen want sinds zijn toetreding tot de in
Californië gevestigde Jezus Seminar, doet hij voorkomen een kenner te zijn over
het leven van de Jezus. Bij deze club gaat om enkele tientallen zogenaamde ‘bijbelkenners’ die al jaren over het bestaan van Jezus
redeneren en beweren dat ruim 80% van het evangelie over Jezus historisch
foutief is. Verhoeven zegt met plezier terug te denken aan de steeds
terugkerende sessies tijdens de afsluitende diners, als de heren en dames hoogleraren
zich na vier dagen congresseren overgaven aan ‘grappen over Jezus’. De oprichter van het Jezus Seminar is
de op 5 september 2005 overleden Robert
W.Funk Deze figuur is met al het redeneren tot de conclusie gekomen dat
Jezus’ lichaam is verteerd zoals dat van ieder ander mens en zijn opstanding
niet uit het weer levend worden van een lijk bestond. De man van de vele
Bijbelkritische boeken Harry M.Kuitert,
gebruikte in het verleden dezelfde woorden toen hij zei ‘dat de opstanding geen historische
gebeurtenis is van het weer levend worden van een lijk, maar slechts een
visioen’.
De Amerikaanse hoogleraar Bijbelse geschiedenis John Dominic Crossan één van de leden van het Jezus Seminar, schetst de mens Jezus als een socratisch filosoof, die stem gaf aan misdeelden en het koninkrijk Gods predikte onder de grootste verschoppelingen van de toenmalige maatschappij. Crossan gelooft wel dat Jezus als Joodse rebel aan het kruis is gespijkerd, maar niet dat Hij uit de dood is opgestaan. Hij houdt het voor aannemelijk dat zijn lichaam voor de honden is geworpen. De geschiedenis leert dat al het geredeneer over bijbelteksten maar al te vaak tot de meest lachwekkende beweringen leiden. Het meest indrukkende verhaal in de Bijbel over het leven van Jezus is, als wij al deze figuren moeten geloven, niets anders dan een leugen Tegenwoordig is de gemiddelde opvatting onder niet -Christenen: “Hij heeft zeker wel bestaan, maar Zijn woorden en daden zijn aangedikt of verzonnen door evangelieschrijvers, zoveel jaren na dato dat de echte feiten zijn ondergesneeuwd door mythevorming.”
Bij mythische personen en gebeurtenissen wordt nooit naar het ‘wanneer’ gevraagd. Niemand vraagt zich bijvoorbeeld af wanneer Zeus en Hera in het huwelijk traden. Historische figuren daarentegen wil men graag zo precies mogelijk kunnen dateren. Dit is in het geval van de Here Jezus goed uitvoerbaar. Zijn geboorte is met stelligheid te plaatsen tussen juni en december van het jaar 5 v.Chr. De start van Zijn optreden is eveneens dateerbaar dankzij de moeite die de evangelist Lucas heeft genomen om het aantreden van Johannes de Doper te dateren: “In het vijftiende jaar van de regering van keizer Tiberius- toen Pontius Pilatus gouverneur was van Judea, Herodus de Edumeeër viervorst van Galilea, zijn broer Filippus viervorst was van Iturea en Trachonitis, en Lysanias viervorst van Abeline- tijdens het hogepriesterschap van Annas en Kajafas, kwam het woord van God tot Johannes, de zoon van Zacharias, in de woestijn (Lucas 3:1)” Archeologen hebben in Caesarea, een Romeinse stad aan de Middellandse zee in Israël een monoliet gevonden waar in het Latijn de naam van Pilatus staat gegrift.
Buitenbijbels
bewijs van het bestaan van Pontius Pilatus
Jezus’optreden en dat van
Johannes begonnen vrijwel gelijktijdig en ze waren vrijwel even oud. Aangezien
de regering van Tiberius door de oude geschiedschrijvers solide is vastgelegd,
is het bedoelde jaar in onze jaartelling 28/29 n. Chr. Dit is voor een oude
bron ongebruikelijk nauwkeurig, zeker in vergelijking met de wazige chronologie
van andere religieuze lichtdragers, zoals Gautama Boeddha of Zarathoestra. Het
einde van Jezus’ aardse leven, de datum van zijn kruisiging op Golgota, wordt door
diverse gegevens in het Nieuwe Testament en daarbuiten bepaald op 3 april 33 n.
Chr. Lucas refereert aan de Romeinse Pontius Pilatus gouverneur van Judea
tijdens de heerschappij van Tiberius Caesar.
Jezus’ omgeving
Geheel anders dan bij legenden en mythen, die zich afspelen in vage, denkbeeldige omgevingen als Sjangri-La, Nirwana, Walhalla en dergelijke, staan het Oude en Nieuwe testament vol met authentieke namen van landen, regio’s, steden en dorpen, zeeën, meren, rivieren en beken, bergen, heuvels, vlakten en dalen. Vele daarvan worden in de Bijbel vermeld als toneel van ontmoetingen tussen God en mensen, en zijn stuk voor stuk lastige obstakels voor wie de Bijbel in twijfel denkt te moeten trekken. De meeste geografische aanduidingen in de Bijbel zijn vandaag de dag nog gemakkelijk na te trekken en bovendien is een flink aantal plaatsen door opgravingen blootgelegd. Wat Jezus aangaat: alle plaatsen die in verband met Hem zijn vermeld, bestaan echt en zijn daar gelegen waar het Nieuwe testament ze lokaliseert; zo bijvoorbeeld het bad Bethesda (Joh.5) en het bad Siloam (Joh.9) waar Jezus de blindgeboren man genas. In beide bouwwerken in Jeruzalem bevindt zich nog steeds water.
Levensgeschiedenissen die
van mythen doortrokken zijn, zoals de verhalen over koning Arthur en zijn
Ridders van de Ronde Tafel, schieten tekort waar het gaat om hard
bewijsmateriaal, dat bovengronds of bij opgravingen gevonden kan worden. De
informatie over de tijd van Jezus, zoals het Nieuwe testament die geeft, wordt daarentegen bevestigd door een aanzienlijke hoeveelheid
archeologisch bewijsmateriaal. Mythologische figuren staan niet in verbinding
met de tijd; hun namen komen daarom niet in geschiedschrijving voor. Jezus’
aardse leven bevat echter vele raakpunten met de wereldgeschiedenis. Zo
schrijft de Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus (37-100 n.Chr) in zijn
berichten over bijvoorbeeld Pontius Pilatus, ook uitvoerig over het bestaan van
de Here Jezus. Deze tekst waar Josephus op doelt is
eeuwenlang weggewuifd als een latere invoeging van christelijke zijde, maar de
authenciteit van de oorspronkelijke tekst –de zogenaamde Agapische versie,
ontdekt in 1972 – is inmiddels onomstotelijk vastgelegd. De volledige passage
luidt: “In deze tijd was er een man genaamd Jezus, en zijn levenswandel was
goed, en hij stond als deugdzaam bekend. Vele mensen onder de Joden en de
andere naties werden zijn leerlingen. Pilatus veroordeelde hem om te worden
gekruisigd en te sterven. Maar zij die zijn discipelen geworden waren, lieten zijn
discipelschap niet varen. Zij rapporteerden dat hij drie dagen na zijn
kruisiging aan hen was verschenen, en dat hij in leven was. Mitsdien was hij
mogelijk wel de Messias, van wie de profeten wonderen hebben vermeld. En de
groep Christenen, naar hem zo genoemd, is tot vandaag toe niet verdwenen.”
In andere gevallen zijn de wereldlijke bronnen onmisbaar. Dat de dochter van Herodia die om het hoofd van Johannes de Doper vroeg, Salome heette, weten we allen dankzij Josephus! Het Nieuwe testament verteld ons niet wat er gebeurd is met Jezus’ halfbroer Jakobus de Rechtvaardige, de eerste leider van de christelijke kerk te Jeruzalem (Handelingen 15). Josephus vertelt echter in detail hoe Jacobus in 62 n. Chr., werd gestenigd door de hogepriester Ananas, zoon van Annas, en het Sanhedrin. Josephus noemt Jacobus hier ‘de broer van Jezus die de Christus genoemd werd.’
Een sterk argument voor de echtheid van Jezus’ bovennatuurlijke macht is te vinden in de uitspraak van de Farizeeën:”Deze drijft de boze geesten slechts uit door Beëlzebul, de overste der geesten (Matt. 12:24-Marc. 3:22- Luc 11:15)” Tegen wil en dank was dit duidelijk een blijk van waardering! Ook buiten de Bijbel is iets dergelijks te vinden. Een rabbijnse aanklacht tegen Jezus, opgetekend in de Talmoed (Misjna traktaat, Sanhedrin 43a) luidt: “Hij moet worden gestenigd, omdat hij toverij heeft gepleegd en Israël heeft verlokt tot afvalligheid. Laat iedereen die iets in zijn voordeel kan zeggen, naar voren komen en voor hem pleiten. Laat iedereen die weet waar hij is, dit mededelen aan het Groot Sanhedrin in Jeruzalem.” Geloofwaardig is hierin de verwijzing naar de steniging, in plaats van kruisiging. Jezus was nog niet gearresteerd, en als dit zou plaats vinden buiten aanwezigheid van de Romeinen, dan zou Hij hoogstwaarschijnlijk worden gestenigd (zie Joh. 10:31). Verder wordt gesproken van toverij. Per definitie is dit iets dat tot stand gebracht wordt met bovennatuurlijke hulp. Ook in dit geval dus werd de bovennatuurlijke macht van Jezus, tegen wil en dank, door zijn ongelovige tegenstanders erkend. Aan Jezus’ bovennatuurlijke macht herinnert nog steeds de plaats Bethanië, waar Hij Lazarus uit de dood opwekte. Israëli’s noemen de plaats nog steeds Bethanya, maar de meeste Arabische bewoners – in het algemeen bepaald geen Christenen – spreken van El-Lazariyeh, wat de “plaats van Lazarus” betekent.
De echtheid van Jezus’ eigen opstanding – het belangrijkste teken van zijn goddelijkheid – wordt door diverse bijkomende verschijnselen aannemelijk gemaakt. Zo veranderen de apostelen van neerslachtige leerlingen in moedige strijders voor Christus; dit zou onmogelijk zijn als zij het verhaal over zijn opstanding zelf hadden bedacht.
Voor de ware gelovigen is Jeruzalem de stad waar Jezus Christus leefde en predikte, waar Hij stierf aan het kruis, werd begraven en verrees uit het graf. Jeruzalem is de stad waarheen Hij straks zal wederkeren om Zich te zetten aan de rechterhand van God de Vader. Satan is de gesel der mensheid en met name voor hen die ‘de getuigenis van Jezus hebben’. Het is Satan die met alle middelen probeert het bestaan van de Here Jezus als één grote leugen voor te stellen en hij heeft daarbij een hele schare bereidwillige medewerkers. De opvatting dat Jezus Christus de weg, de waarheid en het leven is, dient te worden geminacht en verworpen. Maar Jezus was de volmaakte mens en zijn bestaan is voor de ware gelovige een historisch feit dat niet te loochenen valt, maar een groot aantal theologen en anderen vinden de tijd rijp om voorgoed af te rekenen met “De Waarheid”. Men vindt dat de Bijbel allerlei ongerijmdheden bevat en daarnaast noemt men de selectie van de Bijbelboeken uiterst aanvechtbaar. Als een vloedgolf overspoelen ze Gods onfeilbare Woord, maken het belachelijk en vervangen opzettelijk de waarheid door de leugen. Ze houden zich bezig met schandalige godslasteringen, flirten met wijsbegeerte en wereldgeesten en stevenen af op volledige afbraak van de Bijbel. Het is verbijsterend te moeten constateren, dat deze woordenkramers zoals de Bijbel hen noemt, bij hun frontale aanslagen op de betrouwbaarheid van de Bijbel, nauwelijks op weerstand stuiten.
Het is triest om in Openbaring 3 te lezen dat de Here aan de deur klopt van de gemeente. Men heeft Hem er uit gewerkt. Waakzame Bijbelgetrouwe christenen moeten zich op de hoogte stellen van de uitspraken van de dwaalgeesten, en zich niet laten verleiden. Jezus is zoals de Bijbel Hem beschrijft. Zijn beloften zijn vandaag nog even waardevol als vroeger. De mens moet Zijn beloften niet vergeten, maar ook zijn waarschuwingen niet. Jezus maakt de mensheid duidelijk op hun hoede te zijn voor de valse verleiders die, hoewel ze in aanzien staan bij de mensen, werken aan de teloorgang van Gods onfeilbare woord. De Bijbel is Gods openbaring en een ieder die deze woorden loochent, verkondigt dwaalleringen. Men heeft de deur opengezet voor het modernisme, voor gedachten die tegen Gods Woord ingaan.
Jesaja 32:5-7 Dan
zal een dwaas niet meer edel genoemd worden en de bedrieger niet meer
aanzienlijk heten. Want een dwaas spreekt dwaasheid en zijn hart brengt
ongerechtigheid voort: het bedrijven van goddeloosheid, en het prediken van
afval tegen de Here; het onverzadigd laten van de
hongerige, en het onthouden van een dronk aan de dorstige. En de listen van de
bedrieger zijn slecht; hij beraamt schandelijke plannen om de ellendigen door
leugentaal in het verderf te storten, zelfs wanneer de arme zijn recht pleit.
Er zullen nog vele
aanvallen volgen want er is Gods tegenstanders alles aan gelegen het geloof in
Jezus te vernietigen. Satan gebruikt leugenachtige wonderen en valse bewijzen
om zijn doel te bereiken.De heer der vestingen haalt alles uit de kast
om de opstanding van Jezus te loochenen en heeft daarvoor een heel leger aan
loopjongens en dwazen ter zijner beschikking. Er zijn door de eeuwen heen al
vele pogingen gedaan, maar de laatste jaren neemt het aantal ontkenningen over
de opstanding van Jezus steeds meer toe.Onder de elite in het Westen is het
goed voor je geloofwaardigheid wanneer je de Bijbel en het geloof in de Levende
God van Israël, in twijfel trekt of beter nog, totaal verwerpt. Met het geloof
in de persoon van Jezus Christus is de wereld de mist in gegaan, zo beweert
men.Door de eeuwen heen is de opstanding van Jezus beredeneerd als iets dat
onmogelijk is. Een sprookje met een slechte afloop voor Jezus. Maar Jezus
betrad moedig de weg naar het brandofferaltaar.Voor Hem, dat wist Hij, lagen
smaad en bespotting door het volk, geseling en hoon, maar ook glorieuze overwinning
en voleinding van Zijn opdracht.
Lukas 18:32-33 Want Hij zal overgeleverd worden aan de heidenen en bespot en gesmaad en bespuwd worden, en zij zullen Hem geselen en doden…
Maar de door satan
gemotiveerde mens is geestelijk blind en doof en bekommerd zich helemaal niet
om Gods Woord. Men wil Gods onfeilbare Woord gewoon niet geloven en daarom
overspoelen ze de wereld met Godslasteringen.Wie volhardend, opzettelijk en
willens en wetens de uitnodigingen van het evangelie trotseert, die verhardt en
verduistert de Here uiteindelijk zijn hart dermate,
dat de grootste dwaasheid hem als zijn persoonlijk geluk schijnt. Hij kan zijn
dwaasheid niet meer herkennen. God selecteert voor Zichzelf een volk
die ondanks alles in Hem blijft geloven en die niet wankelen bij iedere aanval
op hun geloof.
Matthéüs 4:11-12 Zalig zijt gij, wanneer men u smaadt en vervolgt en liegende allerlei kwaad van u spreekt om Mijnentwil. Verblijdt u en verheugt u, want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij de profeten vóór u vervolgt.
Satans storm teistert de
aarde. Maar al te graag wil deze tegenstander verhinderen, dat het
Duizendjarige Rijk een feit wordt. Maar dat zal hem echter niet lukken ondanks
het feit dat hij op zijn veldtocht overal gewillige werktuigen vindt. Het zijn
opwindende tijden voor de Bijbelgetrouwe gelovigen, die als nooit tevoren de
Bijbelse profetieën zullen zien uitkomen en hoopvol kunnen uitzien naar de
terugkomst van Jezus.
(1) Gnosis van het (Grieks.,kennis) Boven het
gewone kennen of geloven uitgaande kennis die op goddelijke openbaring berust.
De gnosis is een centraal begrip van religieuze of wijsgerige bewegingen uit de
late oudheid en eerste eeuwen van het christendom. Uitgangspunt van het
gnosticisme is, dat men kan komen tot een volkomen en absoluut weten, waardoor
men alle problemen die betrekking hebben op God, de mens en de wereld, kan
oplossen. Bron: Grote Nederlandse Larousse Encyclopedie, deel 10,blz 617.
Terug naar: Inhoud