Dossier Muammer Gadhaffi

 

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt: 15 april 2012) (Laatste bewerking: 29 november 2014)

 

Ze hebben hem op 25 oktober op een onbekende plek in de woestijn van LibiŽ begraven, om te voorkomen dat zijn laatste rustplaats een bedevaartsoord zou worden. Muammar Gadhaffi de ďDolle hond van het Midden-OostenĒ meer dan 40 jaar de onberekenbare dictator van LibiŽ. Ook zijn zoon Mutassim en oud-minister van Defensie, Abu Bakr Younes, zijn in het geheim ter aarde besteld. De lichamen lagen vanaf 20 oktober in een gekoelde ruimte in Misrata, waar duizenden LibiŽrs zich verdrongen om een glimp van de dode Gadhaffi op te vangen en foto's te maken. Een groep ĎAllahoe akbarígillende moslimextremisten, blijken hem in koelen bloede te hebben vermoord. Gadhaffi en zijn zoon waren na hun arrestatie gefilmd terwijl ze nog in leven waren. De lezing van de nieuwe machthebbers in LibiŽ is dat de oud-leider na zijn arrestatie in een vuurgevecht terechtkwam tussen zijn getrouwen en troepen van de nieuwe machthebbers. Hij zou daarbij een kogel in zijn hoofd hebben gekregen.

 

Er zijn sterke aanwijzingen dat Gadhaffi door speciale troepen van de NAVO is opgepakt en in beide benen is geschoten om te voorkomen dat hij zou vluchten. Vervolgens werden de rebellen op de hoogte gesteld waar zij hem konden vinden. Er waren twee redenen voor deze handelswijze: ten eerste mocht de aanwezigheid van NAVO grondtroepen in LibiŽ niet officieel bekend worden, omdat hiermee het VN mandaat werd overtreden. Ten tweede wilde men de rebellen -die er niet in geslaagd waren om Sirte te veroveren- een psychologische overwinning bezorgen. Het zou veel beter overkomen dat Gadhaffi door zijn eigen volk was vermoord dan door de NAVO.

Er is nog steeds veel discussie waarom hij eigenlijk van het wereldtoneel diende te verdwijnen. Volgens sommige onderzoekers zou Gadhaffi van plan zijn geweest was de Amerikaanse dollar te dumpen, als olie-voor-valuta-munt. Daarnaast zou hij hebben besloten de gouden dinar in te voeren. Hij wilde -vooral voor de olieproducerende en Afrikaanse landen- een munteenheid van waarde terugbrengen.Hij wilde een munt, die Ďwerkelijk de groeiende welvaart eerlijk zou verdelení. Om dit te realiseren riep hij de leiders van Afrikaanse en Moslim-landen bij elkaar en vroeg hen om hem te steunen in zijn plannen om deze ĎGouden Dinarí te introduceren. Deze munt zou vanzelfsprekend een regelrechte bedreiging zijn voor zowel de Amerikaanse dollar als de Euro. Gadhaffiís plan was even simpel als briljant. Hij wilde dat olie van deze landen, die de Dinar zouden omarmen, alleen nog maar te koop zou zijn, voor deze gouden Dinar. Daar waren ze natuurlijk niet blij mee in Washington en Brussel! Wanneer dit plan doorgang zou hebben gevonden, zou het de balans in de financieel-economische wereld, volledig hebben verstoord. Dus opruimen deze dictator.

ďThe prince of WarĒ Barack Hoessein Obama was de stuwende kracht achter de invasie in LibiŽ. Obama gebruikte als argument: ďhet is in ons nationale belang dat wij ons niet afzijdig kunnen houden en moeten helpen deze tiran te verwijderen, gelijk Bush dat heeft gedaan in Irak.Ē Hij zette in juni 2011 het Congres gewoon buitenspel door openlijk te zeggen dat hij hen niet nodig had om militair op te treden tegen LibiŽ maar volgens Artikel I, Sectie 8 van de Amerikaanse Grondwet kan alleen de oorlog worden verklaard als het Congres daarmee instemt. In juli 2011 verwierp het Congres het verzoek van de NWO-narcist Obama om alsnog toestemming voor de oorlog te krijgen. Desondanks ging meneer gewoon door met voorbereidingen Gadhaffi van het wereldtoneel te verwijderen. Later poogde hij zijn optreden te rechtvaardigen door in een brief aan de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, John Boehner, te verklaren dat de militaire aanval 'geautoriseerd was door de VN Veiligheidsraad.

Dat de opstand in LibiŽ geen spontane volksopstand was, maar ruim van tevoren door het Westen was gepland, bleek onder andere uit een gelekte email van 1300 woorden, die op 8 juni 2008 door de voormalige Britse ambassadeur in LibiŽ aan premier Tony Blair werd verzonden. Hierin werd reeds het later uitgevoerde plan besproken om de Libische leider Muammar Gadhaffi te verwijderen, en te vervangen door een islamistisch marionettenregime. Na het verwijderen en laten vermoorden van Gadhaffi werd het Amerikaanse consulaat in Benghazi gebruikt als CIA-basis voor het doorsluizen van grote hoeveelheden wapens naar de Syrische jihadisten die tot taak kregen ook de Syrische dictator Bashar al Assad te verwijderen. Het Witte Huis neemt al jaren de vrijheid overal waar het dat nodig acht, oorlogsmisdaden te plegen.

In de praktijk bleek Obama de stuwende kracht achter de zogenaamde 'humanitaire' oorlog tegen Gadhaffi en de invasie in LibiŽ. De door de elite gecontroleerde media nam het op voor deze Ďvredesstichterí en sprak van humanitaire acties om 'vrede' te brengen. Deense F-16ís waren nog voordat er in LibiŽ een schot was gelost in ItaliŽ aan het trainen. Een lokaal vuurgevecht bij Benghasi leidde tot een door de NAVO voorbereide en gesteunde opstand. De stafchef van het leger van het Arabische oliestaatje Qatar gaf toe dat er in LibiŽ honderden Qataarse soldaten hebben meegevochten tegen de troepen van Gadhaffi. Volgens militaire bronnen werden zij daar met Amerikaanse transportvliegtuigen heen gevlogen. Ook Jordaanse soldaten namen deel aan de strijd in LibiŽ.

 

Mede dankzij de NAVO luchtaanvallen is LibiŽ in korte tijd van een behoorlijk welvarend land in een puinhoop veranderd.

 

Walter Edward Fauntroy, tussen 1971 en 1990 namens de Democraten lid van het Amerikaanse Congres, was in LibiŽ om met eigen ogen te zien wat er nu precies klopt van de zogenaamde 'humanitaire' oorlog die de NAVO -in samenwerking met de Libische rebellen en aan Al Qaeda verbonden terreurgroepen- tegen het bewind van Gadhaffi voerde. Tot zijn ontzetting was hij persoonlijk getuige van door Franse en Deense NAVO troepen gepleegde oorlogsmisdaden tegen de Libische bevolking.Fauntroy, tegenwoordig voorganger van de New Bethel Baptisten Kerk, zat met 35 andere buitenlanders -hoofdzakelijk journalisten- opgesloten in het Rexos Hotel in LibiŽ toen de hoofdstad in augustus 2011 werd veroverd door de Libische rebellen.

 

Sommige bronnen meldden dat Fauntroy hierbij door pro-Gadhaffi strijders om het leven zou zijn gebracht, maar later dook hij veilig en wel weer op in zijn geboortestad Northwest DC in de VS. In een interview met AFRO zei hij dat hij vol afschuw had gezien hoe Franse en Deense NAVO troepen kleine dorpen bestormden en daar pro-Gadhaffi aanhangers -zowel strijders als burgers- onthoofdden en afslachtten, om vervolgens deze 'overwinningen' op foto vast te leggen en aan de rebellen toe te schrijven. Volgens Fauntroy hadden de anti-Gadhaffi rebellen de opdracht gekregen om tijdens de massamoorden door de Europese soldaten binnen te blijven en zich er niet mee te bemoeien.

 

In het Rexos Hotel was tevens de Britse journalist Lizzie Phelan aanwezig: 'Dit bloedbad past niet in het verhaaltje van een 'vrij LibiŽ' waarin de burgers worden beschermd'. Ook verhaalt ze dat Tripoli dankzij de rebellen en de NAVO is veranderd in een lege, rokende en naar de dood ruikende puinhoop.

 

Moordende rebellen

 

Gadhaffi zou uit Sirte zijn vertrokken in een konvooi dat bestond uit 75 voertuigen. Volgens de Londense Daily Telegraph werd Gadhaffi's aanwezigheid in het konvooi ontdekt door een Amerikaans River Joint RC-135V/W verkenningstoestel, dat deze informatie vervolgens doorstuurde naar Franse gevechtsvliegtuigen, die daarop de aanval openden. Het Duitse blad Der Spiegel meldde echter dat de tip die naar Gadhaffi's schuilplaats leidde afkomstig was van Duitse geheime agenten. Hoewel bondskanselier Merkel fel tegen Duitse deelname aan de NAVO operatie in LibiŽ was, speelde de Duitse veiligheidsdienst BND er desondanks een grote rol. Zoveel is wel duidelijk dat de rebellen zonder de actieve interventie van Amerika, Groot BrittanniŽ en Frankrijk nooit Gadhaffi hadden kunnen verslaan.

Een getuige heeft verklaard dat de Libische dictator doodgeschoten is met zijn eigen favoriete gouden pistool. Hij droeg dit pistool toen hij gevangen werd genomen in een afwateringsbuis buiten zijn woonplaats Sirte. Een rebellengroep uit het Oosten beweren hem gevangen te hebben genomen en vervolgens opgeŽist door de zogenaamde Misrata-groep die hem mee wilde nemen. De oostelijke rebellen waren het daar niet mee eens waarna ťťn van hen Gadhaffi doodschoot met zijn eigen gouden pistool en zou daarna gezegd hebben: ĎNu mogen jullie hem hebbení.

Gadhaffiís gouden pistool

Reacties op dood Gadhaffi

De dood van Gadhaffi heeft internationaal niet alleen juichende reacties opgeleverd maar leidde internationaal ook tot vragen en kritiek. De Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov zei dat Gadhaffi volgens internationale regels recht had op een behandeling als krijgsgevangene. Volgens Lavrov had hij onder geen beding gedood mogen worden. Amnesty International riep op tot een onafhankelijk onderzoek omdat er sprake zoukunnen zijn van een oorlogsmisdaad als de oud-dictator doelbewust is doodgeschoten nadat hij gevangen was genomen. Fidel Castro haalde hard uit naar degenen die verantwoordelijk zijn voor zijn dood. Hij noemde de rol van de NAVO ďgenocidaalĒ en zei dat Gadhaffi is geliquideerd. Volgens Castro is Gadhaffi's Ąkadaver gekidnapt en tentoongesteld als een oorlogstrofee, een daad die de meest elementaire principes, normen van moslims en andere religieuze geloven in de wereld schaadtĒ. Hij schreef dat in een column met als titel De genocidale rol van de NAVO. Castro zei dat Gadhaffi levend gevangen werd genomen en geliquideerd door mannen die door het bondgenootschap waren bewapend. Castro beschreef de NAVO als een Ąbruut militair bondgenootschapĒ dat is Ąuitgegroeid tot het meest perfide instrument van repressie in de geschiedenis van de mensheidĒ.

De Verenigde Staten willen dat de nieuwe regering van LibiŽ, de Nationale Overgangsraad, duidelijkheid verschaft over hoe Gadhaffi aan zijn einde kwam en dat terwijl Washington mede aan de basis stond van de opstand en zijn uiteindelijke val. De al even hypocriete Verenigde Naties hadden eerder al laten weten een dergelijk onderzoek zinvol te vinden.

Wat is het nog maar geleden dat figuren als Tony Blair, Sarkozy, Berlusconi en vele anderen, aan de voeten lagen van de Libische dictator. Tony Blair was zelfs getuige van zijn perverse verdorvenheid en sexuele explatatie van jonge meisjes en jongens en dat gebeurde zelfs onder de ogen van Tony Blair.Kort voor het uitbreken van de opstand tegen zijn bewind, werd Gadhaffi nog door Sarkozy en Berlusconi met alle egards ontvangen in Parijs en Rome. In december 2010 noemde Berlusconi Gadhaffi tijdens zijn eindejaarspersconferentie zelfs nog een ĄvriendĒ. Kort daarna gaf hij de top van de Italiaanse geheime diensten in 2011 persoonlijk opdracht ervoor te zorgen dat Gadhaffi zou worden ĄafgemaaktĒ. Dit stelde de Italiaanse krant Il Fatto Quotidiano op 13 juni 2013op gezag van een Ągezaghebbende diplomaat met goede contacten bij de geheime dienstenĒ. Franse en Italiaanse media melden dat westerse geheime diensten ervoor hebben gezorgd dat Gadhaffi niet levend in handen zou komen van het Internationaal Strafhof (ICC) in Den Haag. Hij zou dingen gezegd kunnen hebben die onder meer de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy in een lastig parket zou hebben gebracht. Volgens sommige bronnen zou hij tientallen miljoenen euro's hebben aangenomen van Gadhaffi.

Tijdens een bijeenkomst van het Europese Parlement in de ďToren van BabelĒ in Straatburg over de situatie in LibiŽ, kreeg Derk Jan Eppink een minuut om het woord te mogen voeren. Tijdens zijn Ďtoespraakí haalde hij ťťn voor ťťn fotoís te voorschijn met daarop de president van de EU Herman van Rompuy, Guy Verhofstadt, Silvio Berlusconi en Tony Blair, allemaal in innige standjes met de man die nu door dezelfde personen is uitgekotst. De hypocrisie druipt er werkelijk van af.

Blair-Sarkozy-Gadhaffi, om misselijk van te worden!

In april 2004 was Gadhaffi op bezoek bij de Europese Unie in Brussel. Het was zijn eerste staatsbezoek op Europese bodem in 15 jaar. Toenmalig premier van BelgiŽ Guy Verhofstadt ontving hem met veel toeters en bellen, legde zelfs de rode loper voor hem uit en drukte hem hartelijk de hand. Zeven jaar later, op 16 maart 2011, zei Verhofstadt in het Europese Parlement: ďDe zwakke opstelling van de EU over LibiŽ maakt mij ziek.Ē De huichelaar Verhofstadt beschuldigde de EU ervan de Libische Ďopstandelingení door hem betiteld als Ďheldení, in de steek te laten.ďWat doen wij om hen te helpen? Om hen te verdedigen? Steunen we hen met een vliegverbod? Nee, we sturen observatieteams.Ē Nooit heeft deze figuur zich uitgesproken tegen de levering van wapens aan Gadhaffi. Bron: Joods Actueel Magazine nr. 50 van maart 2011: op blz. 34 Huichelarij? Niets nieuws! door Andrť Gantman

De voormalige premier van BelgiŽ Guy Verhofstadt, ontvangt dictator Moeammer Gadhaffi.

LibiŽ staat vandaag onder controle van een ongeregelde bende moslimrebellen waaronder terroristen van de aan Al-Qaeda verbonden: ďLibyan Islamic Fighting GroupĒ (LIFG) met aan het hoofd de in 1966 geboren Abd Al-Hakim Belhadj een Al-Qaeda veteraan uit Afghanistan. Deze bende werd gesteund door leden van de terreurbeweging Hezbollah, Amerikaanse en Britse special forces en voorzien van geavanceerde wapens van onder meer Groot-BrittanniŽ en Frankrijk.Zo zijn ze in de gelegenheid gesteld de macht in LibiŽ over te nemen. Dat heeft naar schatting aan 50.000 mensen het leven gekost, mede ten gevolge van NAVO bombardementen. Hetzelfde tuig dat in Afghanistan en Irak door het westen werd bestreden, werd in LibiŽ door de NAVO beschermd. De Libische rebellenleider Abdel-Hakim al-Hasidi zei tegen de Italiaanse krant Il Sole 24 Ore dat jihadisten die in Irak tegen de Westerse troepen hebben gevochten samen met de rebellen aan het front stonden tegen de troepen van Gadaffi. Al-Hasidi zelf vocht tegen de NAVO in Afghanistan, voordat hij in 2002 in Pakistan werd opgepakt en uitgeleverd aan de VS. Na vastgehouden te zijn in LibiŽ werd hij in 2008 vrijgelaten. In de strijd tegen Gadhaffi mocht deze terrorist zich verheugen op bescherming van de diezelfde NAVO waar hij in Afghanistan tegen gevochten heeft.

Het LIFG werd opgericht in de jaren 1990 door Libische moejahedien die terugkeerden vanuit Afghanistan die naar verluidt voordien geleid werden door Abu Laith al-Libi, ťťn van de topfiguren van Al-Qaeda in Afghanistan waarvan wordt verondersteld dat hij tevens een leider was van een opleidingskamp voor terroristen en een sleutelfiguur tussen Al-Qaeda en de Taliban. Belhadj immigreerde in 1988 naar Afghanistan om er deel te nemen aan de Afghaanse Jihad tegen de Sovjet-Russische bezettingsmacht. Hij werd in 2004 twee keer opgepakt in Afghanistan en in MaleisiŽ en ondervraagd door de CIA in Thailand alvorens hij datzelfde jaar werd uitgeleverd aan LibiŽ. Hij werd in 2008 in LibiŽ bevrijd en verklaarde afstand te zullen nemen van het geweld. Belhadj is bekend geworden binnen islamitische kringen als ďAbu Abdullah AssadaqĒ en de Libische opstand heeft zijn transformatie gezien van gezochte delinquent naar een held van de Libische Revolutie. De LIFG wordt beschouwd als een zeer belangrijke component in de revolutie die het regime van Gadhaffi neerhaalde. Ongeveer 800 leden van LIFG zouden aan de zijde van Belhadj, hebben deelgenomen aan de strijd tegen de Libische leider. LibiŽ, eens het meest welvarende land in heel Noord Afrika, is nu dankzij de steun van het Westen voor de islamistische rebellen vervallen tot een grote armoedige puinhoop.

Welkom in het nieuwe en verlichte LibiŽ.

Zelfs Asharq Al-Awsat, de grootste Arabische krant van de wereld, schrijft in het artikel ďVan Heilige Strijder tot Held van de Revolutie: Abdelhakim Belhadjď.

Abd Al-Hakim Belhadj

Er kan niet meer over een staat en staatsgezag gesproken worden in LibiŽ. Het land is verdeeld door interne stammenoorlogen en ideologische verschillen en verkeerd daardoor in chaos.
De aanvoerders van gewapende moslimbendes bepalen de wet en het oostelijke Benghazi is de facto een vrijplaats geworden voor al-Qaida waar niet langer olie maar wapens het belangrijkste exportartikel zijn. Na de dood van Gadhaffi, benoemde Belhadj zich tot leider van de militaire raad in de Libische hoofdstad. Veel van zijn volgelingen staan bekend als hofleveranciers voor zelfmoordterreur tegen westerse troepen in Afghanistan. Inmiddels wappert de zwarte vlag van Al-Qaeda, compleet met de tekst ĎAllah is de enige godí op het dak van het gerechtsgebouw in Benghazi en op de voertuigen van de terroristen. De vlag staat voor de terreur van Al-Qaeda tegen de Amerikanen en de ISAF-troepen in Afghanistan. De nieuwe Ďmachthebbersí laten niets aan duidelijkheid te wensen over wat hun bedoeling is, op naar moslimextremisme en de invoering van de sharia als "enige en officiŽle wet".Een van de leiders beloofde tevens dat hij Gadhaffi's verbod op polygamie zal intrekken en het islamitische bankieren -waarin het heffen van rente is verboden- zal invoeren. 'Rente creŽert ziekte en haat tussen mensen,' aldus de leider. Ondertussen werd er echter geen acht geslagen op de islamitische wet die stelt dat de doden onmiddellijk moeten worden begraven, aangezien de LibiŽrs vier dagen na hun dood nog steeds in de rij stonden om de in een koude ruimte in een vleeswinkel neergelegde ontzielde lichamen van Gadhaffi en zijn zoon Mutassim te bekijken.

Het ligt voor de hand dat LibiŽ ontaard in een strijdtoneel van elkaar rivaliserende stammen en terreurgroepen. Bewoners van Tripoli en andere plaatsen houden rekening met nieuwe onrust. De rebellen weigeren de wapens in te leveren en hebben de smaak van het moorden te pakken. Gadhaffi is weg, maar de normale burgerbevolking van LibiŽ heeft er een bende ongeregeld voor terug gekregen mede dank zij Amerika en Europa!

Tijdens zijn eerste toespraak na de val van de Egyptische leider Hosni Moebarak, riep Gadhaffi het PLO-bewind in Ramallah op in opstand te komen tegen IsraŽl. Daarnaast riep hij de Arabisch vluchtelingen op ďde grenzen van IsraŽl te overspoelenĒ. ďDe Palestijnse vluchtelingen moeten munt slaan uit de golf van protesten die thans het Midden-Oosten overspoelenĒ, aldus Gadhaffi. Ook riep hij de Moslimlanden op de krachten te bundelen tegen het verfoeide Westen die volgens hem tot de vijanden van de islam gerekend moeten worden.Hij heeft er trouwens nooit een geheim van gemaakt te streven naar de vernietiging van IsraŽl. In een live tv-debat met Arabische intellectuelen, dat op 4-1-2000 in LibiŽ werd uitgezonden, vertelde Kadhaffi geen toekomst voor IsraŽl te zien in het Midden-Oosten. Hij adviseerde de IsraŽli's om het land te verlaten en zich in Alaska te vestigen: ,,doen ze dat niet, dan zal Palestina een begraafplaats voor de Joden worden. Laat ze vertrekken nu het nog kan, en in Alaska een nieuwe staat oprichten, ver weg van de kolkende zee van Arabische volkenĒ, aldus Kadhaffi.

Wat was hij blij met de verkiezing van Barack (King) Hoessein Obama, die door hem Ďonze man in het Witte Huisí werd genoemd. ,,De moslimwereld heeft de verkiezing van Obama met enthousiasme ontvangen omdat zij weten dat hij van oorsprong stamt uit een moslimfamilie mogelijk zelfs van Arabische afkomstĒ aldus Gadhaffi. Ook noemde hij de relatie met de Verenigde Staten ďuitstekendĒ en bedankte hij het Amerikaanse volk ,,de zoon Barack Hoessein Obama te hebben gekozenĒ. De Washington Post schreef op 27 april 2010: ,,President Obama geniet de steun van ťťn van ís werelds meest prominente leiders. Het is de Libische dictator en broeder Moeammer Gadhaffi

Moeammer Gadhaffi

 

Gadhaffi, wiens lijfwachten voornamelijk bestonden uit vrouwen, stamt uit een familie van nomadische BedoeÔenen en is geboren in Sirte in juni 1942. Hij kwam op 1 september 1969 via een militaire staatsgreep aan de macht en vestigde vervolgens een islamitische dictatuur in LibiŽ. Sinds 15 januari 1970 regeerde hij LibiŽ met ijzeren hand. Vrouwen werden door hem voor onbepaalde tijd in 'rehabilitatie' centra opgesloten wanneer ze werden verdacht van het overtreden van de islamitische gedragsregels. Hij zag zichzelf niet alleen als leider van LibiŽ, maar ook als leider van de gehele Arabische wereld. Begin jaren zeventig droomde hij hardop van een Groot-Arabisch Imperium, het zogeheten panarabisme dat in die jaren erg populair was in het Midden-Oosten. Zo richtte de kolonel in 1972 de ďFederatie van Arabische RepubliekenĒ op die bestond uit LibiŽ, Egypte en SyriŽ. De federatie liep snel op de klippen, voornamelijk door onenigheid wie de leider van deze federatie zou moeten worden. In 1974 probeerde hij het opnieuw met het TunesiŽ van Habib Bourguiba, maar ook die poging bleek slechts een kort leven beschoren. Ook riep hij zichzelf al eens tot Ďkoning der koningen van Afrikaí uit. Hij bestuurde LibiŽ volgens zijn zogeheten Derde Universele Theorie die hij had vastgelegd in het Groene Boekje (1976). Daarin heeft hij de islam verweven met socialisme.

Reeds in 1972 werd zijn naam in verband gebracht met de Arabische terreurbeweging Zwarte September die tijdens de Olympische Spelen van 1972 een bloedbad aanrichten onder de IsraŽlische sportploeg. Bekend is ook zijn steun aan andere terroristische groepen, zoals de IRA en het Democratisch Volksfront voor de bevrijding van ĎPalestinaí.Kaddhafi noemt dit geen terreurgroepen maar bevrijdingsbewegingen. Zijn naam wordt ook in verband gebracht met aanslagen op vliegtuigen op de vliegvleden van Wenen en Rome (1985). Ook zou hij verantwoordelijk zijn geweest voor de bomexplosie in een discotheek in West-berlijn in 1986 waarbij 3 mensen om het leven kwamen en 200 gewonden vielen. Op 14 en 15 april 1986 bombardeerden Britse en Amerikaanse vliegtuigen een vermeende terroristische basis in Tripoli en Benghazi; hierbij vielen 37 doden, waaronder een vijftien maanden oud dochtertje van Gaddhafi. In oktober 1993 overleefde hij een aanslag op zijn leven door 2000 militairen.

In de tachtiger jaren raakte Gadhaffi in conflict met verschillende buurlanden. Zo bemoeide hij zich met de burgeroorlog in het buurland Tsjaaden hielp hij de Oegandese dictator Idi Amin bij diens inval in Tanzania en de verzetsbeweging Polisario in de Spaanse Sahara. Idi Amin, ook wel de Slager van Afrika genoemd kon wegens zijn anti-imperialistische stellingname en omdat hij moslim was, voluit op de sympathie en steun van Gadhaffi rekenen. Ook was hij een steunpilaar van het slopersbewind van Robert Mugabe in Zimbabwe. In Liberia zijn onder de door Gadhaffi getrainde en gefinancierde, Charles Taylor, bij tienduizenden de armen en benen afgehakt. Mensen werden op palen gespietst en langs de toegangwegen naar de hoofdstad Monrovia te kijk gezet.

 

De ďSlachterĒIdi Amin

In 1979 kreeg Gaddafi ruzie met Amerika en in 1984 met Groot-BrittanniŽ. Op 14 en 15 april 1986 bombardeerden Britse en Amerikaanse vliegtuigen een vermeende terroristische basis in Tripoli en Benghazi; hierbij vielen 37 doden, waaronder een vijftien maanden oud dochtertje van Gadhaffi. In oktober 1993 overleefde hij een aanslag op zijn leven door 2000 militairen. De voormalige Amerikaanse president Ronald Reagan noemde hem"de dolle hond van het Midden-OostenĒ.

Begin 2004 verraste hij de wereld plotseling met de mededeling af te zien van de ontwikkeling van massavernietigingswapens en van terrorisme. Prompt werd hij door de wereldleiders waaronder met name de Britse leiders, tot Ďvredesduifjeí gebombardeerd. Van sponsor van het wereldwijde terrorisme tot Ďvredesapostelí. Westerse diplomaten liepen de deur bij hem plat om zaken met hem te doen. Vooral de Britten profiteerden hiervan. De hele wereld sloot de Ďvredesapostelí plotseling in de armen. Niemand maalde meer om het feit dat LibiŽ naar schatting 100 ton mosterd en VX-gas bezat en raketten waarmee het IsraŽl bereiken kon. Gadhaffi zei dat hij het initiatief wilde nemen bij het tot stand komen van ,,een nieuwe wereld zonder massavernietigingswapens en terrorismeĒ zo meldde het Libische persbureau Jana. Hij zei zijn besluit mede te hebben genomen uit milieuoverwegingen. Hij wilde dat ,,de kleur van groen de overhand zou krijgen". Maar Gadhaffiís plannen strookten niet met zijn reputatie van sponsor van het wereldwijde terrorisme.

Ook de Bush-administratie ging akkoord met het herstellen van de politieke en militaire samenwerking met Gadhaffi en begon spoedig daarna met het trainen van Libische militairen en veiligheidsdiensten. Daarnaast voorzag Bush hem van allerhande wapentuig.

De handelsbetrekkingen van Groot-BrittanniŽ waren er ook de oorzaak van Abdel Baset Al-Megrahi, die in 2001 tot levenslang is veroordeeld voor de aanslag op het PanAm vliegtuig boven Lockerbie op valse gronden werd vrijgelaten. Deze vrijlating speelde een belangrijke rol betreffende meerdere handelscontacten die LibiŽ en Groot-BrittanniŽ met elkaar hadden afgesloten. Dat zegt de zoon van Gadhaffi, Saif al-Islam. ,,Bij alle handelscontracten rond olie en gas met de Britse regering kwam ďDe Lockerbie bomberĒ steeds opnieuw op de onderhandelingstafelĒ, aldus Saif al-Islam. De Britse regering ontkentdat met klem en zegt dat zij niet bij de vrijlating betrokken is geweest. ,,Er is tussen de regering van het Verenigd Koninkrijk en LibiŽ geen enkele afspraak gemaakt met betrekking tot de zaak-Megrahi en de commerciŽle belangen in dat landĒ aldus de toenmalige minister van Buitenlandse zaken Milleband.

Een uitgelekt ambtsbericht heeft de Britse regering echter ernstig in verlegenheid gebracht omdat volgens de Amerikanen Groot-BrittanniŽ door LibiŽ onder zware druk is gezet de Lockerbiebomber vrij te laten. Gadhaffi dreigde dat, als de aan Ďkankerí leidende Megrahi in Schotland zou overlijden, de handelsrelatie met het Verenigd Koninkrijk volledig zou worden stilgelegd. Ook bedreigde hij de Britse diplomaten in zijn land. Volgens het Amerikaanse ambtsbericht was de Britse regering zo bang dat Gadhaffi zijn dreigementen zou waar maken, dat de Britten van de terrorist af wilden. Megrahi werd zogenaamd vrijgelaten op Ďhumanitaire grondení omdat hij binnen een jaar zou sterven. Hij leeft echter nog steeds. Megrahi werd door Gadhaffiís, zoon Saif Al-Islam, als een held in Tripoli binnengehaald.

Lockerbie en rechts de aankomst in LibiŽ van Ďterminale ziekeĒAbdel Baset al-Megrahi

Abdel Basset al-Megrahi is een voormalige officier van de Libische intelligentiedienst die precies weet wie in LibiŽ achter de bomaanslag zat.In 1999 leverde Gadhaffi enkele vermoedelijk daders uit waarvan uiteindelijk alleen Megrahi, op 21 januari 2001 tot 27 jaar opsluiting (levenslang) werd veroordeeld. Uiteindelijk zat hij maar 8 jaar vast en is half augustus 2009 op medische gronden vrijgelaten Nog steeds bestaat er twijfel of Megrahi wel de werkelijke dader is geweest. Bijna vijftien jaar na de aanslag gaf de Libische regering in augustus 2003 toe achter de aanslag te zitten en bood geld aan, ter compensatie aan de nabestaanden van de aanslag.

Megrahi keerde terug naar de Libische hoofdstad Tripoli om er zijn laatste dagen in zijn sterfbed te slijten. Groot was dan ook de verbazing dat Megrahi op 26 juli 2011, een maand voor de val van het Libische kolonelsregime, in levenden lijve op de Libische televisie te zien was. De 59-jarige Megrahi zat in traditionele kleding in een rolstoel en woonde er een pro-Gadhaffi bijeenkomst bij. Zowel de Verenigde Staten als Groot-BrittanniŽ hebben de nieuwe machthebbers, om de uitlevering van Megrahi gevraagd, zodat alsnog rechtvaardigheid tegenover de slachtoffers en hun nabestaanden zou kunnen worden gedaan. Maar volgens het CNN- rapport, heeft de Nationale Overgangs Raad van het rebellenleger verklaard dat zij Megrahi niet zullen uitleveren. ďWij zullen geen enkele Libische burger aan het Westen uitleveren,Ē zou Mohammed al-Alagi, de minister voor Justitie van de Raad hebben verklaard.

In februari 2010 veroorzaakte Gadhaffi een hoog opgelopen ruzie met Zwitserland vanwege een door de Zwitsers democratisch genomen besluit om de bouw van minaretten te verbieden. Een onterechte woede daar christelijke heiligdommen in de moslimwereld, als ze er al zijn, met vernietiging bedreigt worden door hordes analfabeten aangemoedigd door gestoorde en corrupte dictators. Gadhaffi riep iedere moslim op tot een heilige oorlog tegen de Zwitsers.

In een toespraak op 10 april 2006 zei Gadhaffi op de Arabische zender Al Jazeera in Timboektoe, de hoofdstad van Mali, dat de islam binnen enkele tientallen jaren geheel Europa zal overnemen.,,Wij hebben al 50 miljoen moslims in Europa. Er zijn duidelijke tekenen dat Allah de moslims de overwinning zal schenken over Europa- zonder zwaard, zonder geweren en zonder verovering. De 50 miljoen moslims zullen dit werelddeel in een moslimcontinent veranderen. Wanneer Turkije tot de EU wordt toegelaten, zullen er nog eens 50 miljoen bijkomen. AlbaniŽ, met een moslimmeerderheid en BosniŽ, waarvan de helft van de bevolking uit moslims bestaat, kloppen ook aan de deur van Europa. Zij zullen op den duur akkoord moeten gaan geheel islamitisch te worden of anders de oorlog aan de islam te verklaren.Ē Gadhaffi benadrukte dat de lessen van Mohammed niet alleen van toepassing zijn op moslims, maar op de hele wereldbevolking: ,,Met Mohammed's komst zijn alle bestaande religies komen te vervallen en dienen daarom alle wereldburgers moslim te wordenĒ. Hij vertelde dat het Oude -en het Nieuwe testament, geen enkele waarde hadden omdat deze zijn vervangen door de koran.

In april 2010 was Gadhaffi gastheer tijdens de 22ste conferentie van de Arabische Liga en natuurlijk stelde hij het bestaan van IsraŽl aan de orde. De Liga besloot haar standpunten ten aanzien van IsraŽl niet te wijzigen, en bevestigd dat IsraŽl onder geen enkele voorwaarde mag worden erkend, ook niet als de regering in Jeruzalem aan alle internationale eisen tegemoet zal komen en er een vredesverdrag wordt gesloten. Hoofddoel is nog steeds de ,,bevrijding van hťťl PalestinaĒ en de vernietiging van de Joodse staat. De conferentie concentreerde zich met name op de status van Jeruzalem, die door de Liga als een 'Arabische stad' wordt beschouwd. ,,Oost Jeruzalem is een integraal onderdeel van de Ďbezette Palestijnse gebiedení van 1967. Alle procedures die de bezettende IsraŽlische autoriteiten uitvoeren zijn daarom illegaal, en verandert niets aan zowel de legale status van de nog steeds bezette stad als de politieke status als hoofdstad van Palestina.Ē Gadhaffi pleitte voor een Arabische staat onder de naam Isratine en zei dat een goede oplossing te vinden,,want ik ben begaan met het lot van de JodenĒ .

Ook de Italiaanse premier Silvio Berlusconi was door Gadhaffi uitgenodigd. Om de deelnemers te paaien riep hij IsraŽl op een eind te maken aan alle de bouwactiviteiten en de Golan Hoogvlakte aan SyriŽ terug te geven als onderdeel van definitieve vredesregeling voor het Midden-Oosten. Berlusconi zij te hopen dat IsraŽl zal luisteren naar ,,de stemmen van hun vrienden als ItaliŽ en de Verenigde StatenĒ en riep IsraŽls premier Benjamin Netanyahu op ,,concrete stappen te ondernemen het leven van de Palestijnen te verbeterenĒ.

De vraag is waar de naar schatting 100 ton mosterd en VX-gas en de raketten zijn gebleven. De Duitsers hebben hem deze raketten in de tachtiger jaren geleverd. De chef van de Libische inlichtingendienst Musa Kussa heeft de geheime diensten van de Verenigde Staten en Engeland verteld dat er tienduizenden wapens zijn geproduceerd op 10 verschillende locaties in het land.

Gadhaffi bezat alleen al in Groot-BrittanniŽ onroerende goederen ter waarde van 1.16 miljard euro. Dit heeft het Britse blad The Sunday Times op 6 november 2011 bericht. Gadhaffi had onder meer luxe appartementen in Londen, kantoorgebouwen en een particulier ziekenhuis gekocht. De Britse bezittingen vormen slechts een deel van de aankopen van de voormalige Libische leider.

 

Ze waren juist van plan hem een prijs te verlenen

 

Vlak voor de Verenigde Staten en de NAVO besloten LibiŽ aan te vallen en Gadhaffi te verwijderen, was de Verenigde Naties juist van plan hem een prijs te verlenen voor zijn verdiensten voor de mensenrechten in zijn land. Maar van het ene op het andere moment werd hij plotseling van Ďvredesduifjeí weer tot 'dictator' gebombardeerd en ervan beschuldigd zijn volk jarenlang onderdrukt te hebben. Diverse delegaties (waaronder uit Nederland) zeiden met waardering kennis genomen te hebben van de vastberadenheid van het land om de mensenrechten ter plekke te waarborgen, aldus het op 4 januari 2011 uitgegeven bericht van de Algemene Vergadering van de VN. Een deel van deze landen steunden even later het besluit hem te verwijderen en werd hij neergezet als een vreselijke dictator die zijn volk juist jarenlang had onderdrukt.

 

De Verenigde Naties wilde hem met Europese steun deprijs voor mensenrechten geven.

Eindtekst

De barbaarse manier waarop Gadhaffi werd afgemaakt is een voorbeeld voor wat andere Arabische landen te wachten staat. Het gaat om moordende islamitische extremisten die nergens voor terug deinzen. Een mensleven telt niet! De wereldleiders schrikken er niet voor terug om dictators op te ruimen, op wat voor manier dan ook. Zie hoe het Westen heeft meegeholpen de Egyptische leider Hosni Moebarak onder de bus hebben te duwen en de Moslim Broederschap een flinke zet in de rug te geven. Zie hoe ze de moordende bendes in SyriŽ steunen. Eťn van de belangrijkste doelstellingen van de door Obama en de NAVO gesteunde 'Arabische lente' is de vervanging van deze dictaturen door fundamentalistische moslimregimes die in deze 'bevrijde' landen openlijk de Sharia wetten willen invoeren. Obama, de Britse premier Cameron en de voormalige Franse president Sarkozy zijn erin geslaagd Gadhaffi van het toneel te laten verdwijnen. Het nieuwe bewind lijkt in niets op het Westerse ideaal van een vrije democratie. De manier waarop Gadhaffi door het Westen bij het oud vuil is gezet, doet beseffen dat geen enkel land meer veilig is. Onder het mom van het 'beschermen van de burgerbevolking' worden regimes die zich verzetten tegen buitenlandse (Westerse) inmenging ťťn voor ťťn ten val gebracht.

De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft op 12 maart 2012 unaniem ingestemd met verlenging van de politieke missie in LibiŽ met een jaar. Het mandaat van de missie behelst het uitdragen van democratie, het herstellen van de openbare veiligheid en het opruimen van de grote hoeveelheid wapens in het land. Honderden milities die meehielpen bij het verdrijven van Gadhaffi zwaaien nu de scepter in steden en regioís. Er vinden vergeldingsacties plaats tegen leden van het voormalige regime. De VN schatten dat zesduizend mensen vastzitten in gevangenissen van de revolutionaire brigades, waar wordt gemarteld en gemoord.Er is sprake van willekeurige detenties, buitenrechtelijke executies en andere schendingen van mensenrechten. David Gerbi, een Jood wiens familie 40 jaar geleden uit LibiŽ werd verdreven, kwam vol hoop naar het land terug en wilde de synagoge van Tripoli herbouwen. Hij werd echter met de dood bedreigd en werd gedwongen zijn rehabilitatie pogingen op te geven.

Een van de grote voorstanders van hulp aan de moslimextremisten in Benghazi, in het begin van de opstand, was de Amerikaanse ambassadeur in LibiŽ Christopher Stevens. Dat meldde hij in een rapportage aan Witte Huis. Ondanks zijn steun aan de rebellen werd hij op 11 september 2012 met machinegeweren en raketwerpers vermoord. Ook drie van zijn stafleden, onder wie twee van zijn lijfwachten, kwamen hierbij om het leven. De moordpartij zou een reactie zijn geweest op een satirisch islamfilmpje met de titel: ĎInnocence of IslamĎ.In dit filmpje wordt de ĎprofeetíMohammed belachelijk gemaakt. Direct na de aanslag kwamen Obama en Hillary Clinton met het onzinverhaal dat de moord op Stevens, was uitgevoerd door een meute Libische demonstranten die boos waren omwille van het genoemde filmpje. Maar het filmpje is een valse vlag operatie van Obama en trawanten. De maker van de anti-islam film blijkt niet alleen zelf een moslim te zijn Ėdie nota bene beweerde een christen te zijn-, maar heeft ook nog eens samengewerkt met de Amerikaanse regering. Met andere woorden: de complete film werd  mede door toedoen van het Witte Huis in scŤne gezet. Nakoula is de naam van de moslim die zichzelf op misleidende wijze voordeed als een Koptische-christelijke filmmaker. Deze Nakoula handelde rechtstreeks in opdracht van Witte Huis. Zowel Obama als Clinton logen toen ze voor de cameraís beweerden dat ze niets met de film te maken hadden.

De vermoorde Christopher Stevens

Onderzoek wees echter al snel dat ze leugens verkondigden. Obama probeerde dat later nog te corrigeren door te zeggen dat de aanslagzou zijn uitgevoerd door een kleine radicale groep. De barbaarse moord op Stevens heeft helemaal niets te maken met het filmpje maar was vooraf gepland waarbij heel bewust de datum 11 september 2001 werd uitgekozen.Op 18 september 2012 schreef de IsraŽlische krant Arutz-7 dat de moord op Stevens geen spontane volkswoede was maar een geplande aanslag. Een voormalige piloot die voor de CIA werkte onthult dat Stevens werd vermoord om te voorkomen dat de rechtstreekse wapenleveranties van de VS aan Al-Qaeda aan het daglicht zouden komen. Volgens de piloot zijn geheime CIA-wapenleveranties al jaren aan de orde van de dag. Ambassadeur Stevens zou geklaagd hebben over de aan islamitische jihadisten verstuurde Amerikaanse wapens, inclusief Stinger-luchtafweerraketten.Deze gang van zaken wijst erop dat Stevens werd vermoord nadat hij het ministerie had laten weten dat hij tegen de levering van hittezoekende raketten en andere wapens aan Al-Qaeda was. De terreuraanval op het consulaat in Benghazi zou dan een dekmantel zijn geweest om Stevens permanent het zwijgen op te leggen.De raketten en andere wapens werden -en worden- met C-130 toestellen naar LibiŽ, Turkije en JordaniŽ gevlogen, en daar aan Al-Qaeda gegeven. Zelfs de president van LibiŽ, Yousef El-Magariaf, sprak van een doelbewust geplande aanval. In verband met deze gebeurtenis kreeg Hillary Clinton de bijnaam: ďde slager van BenghaziĒ.

Zo wreed was Gaddafi

Uit het Duits vertaals door E.J. Bron (www.ejbron.wordpress.com)

Dat Gadhaffi niet alleen maar megalomane schurk was mag blijken uit de volgende voorbeelden. (1) De stroom was gratis voor alle burgers. (2) De staatsbanken verstrekten bij wet renteloze leningen aan alle burgers. (3)  Een eigen huis hebben gold een mensenrecht in LibiŽ. (4) Alle jonggehuwden kregen 50.000 dollar. Dit geld moest het mogelijk maken voor de mensen om hun eerste woning te kopen. (5)  Onderwijs en geneeskundige behandelingen waren gratis in LibiŽ. Voordat Gaddafi aan de macht kwam, kon slechts 25% van de LibiŽrs lezen. Nu is dat 83%. (6) Als LibiŽrs carriŤre wilden maken in de landbouw, kregen ze bouwland, een boerderij, gereedschap, zaaigoed en vee als snelstart voor hun boerderijen en dat allemaal gratis. (8)  Als een LibiŽr een auto kocht, subsidieerde de regering 50% van de prijs. (9)  De prijs van een liter benzine was onder Gadhaffi omgerekend Ä 0,10. (10) Als een LibiŽr na zijn studie geen werk kreeg, betaalde de staat het gemiddelde inkomen van het beroep waarin hij werk zocht, totdat er een goede baan werd gevonden. (11) Moeders die een kind baarden, kregen 5000 dollar. (12) 25% van de LibiŽrs heeft een hogeschool diploma. (13) Gadhaffi startte het ďGreat-Man-Made-River-ProjectĒ (GMMRP) in LibiŽ. Het is het wereldwijd grootste drinkwater-pijplijn-project voor een betere watervoorziening van de bevolking en de landbouw. ĎBedankt Barack Hoessein Obama, bedankt leiders in Brussel, de NAVO en de ongeregelde bende moordenaars, dat jullie het Libische volk van deze tiran hebben bevrijdí.

Het Great-Man-Made-River-Project

Wat de wereld te zien heeft gekregen is de volledige vernietiging van een functionerend land. Thans heersen er terreurbendes die zorgen voor angst en nood.

Met hulp van Washington en Brussel, circa 50.000 doden in LibiŽ!

De profeet EzechiŽl meldt dat zich onder Gogs krijgsbenden ook de PuteeŽrs van de partij zullen zijn. (EzechiŽl 38:5) Het gaat om de bewoners van de huidige landen Algerije, TunesiŽ en LibiŽ. Put is een nakomeling van Cham, de zoon van Noach.

Overige bronnen: Israelinsider, "Libyan disramament: another attack on Israel?" door Ariel Pasko, 23-12-2003. WorldNetDaily, Gadhaffi armed al-Qaeda with bio-chem wapens, 28-12-2003.Middle East Newsline, 5 mei 2005.U.S. Prepares for Military ties with Libya. Israelinsider, "Libyan disramament: another attack on Israel?" door Ariel Pasko, 23-12-2003. WorldNetDaily, Gadhaffi armed al-Qaeda with bio-chem wapens, 28-12-2003.

Terug naar: Inhoud