Dossier Mahmoud Abbas (Abu Mazen)

 

Door: Franklin ter Horst (Aangemaakt 18 oktober 2007) (Bijgewerkt: 3 maart 2012)

 

Het PLO-bewind, onder leiding van Abu Mazen (Mahmoud Abbas) de terrorist in een net Europees pak,  heeft op 27 november 2010 officieel besloten om de erkenning van Israël als het thuisland van de Joden definitief te weigeren. Het bewind zegt ook dat in het nieuwe islamitische ‘Palestina’ geen enkele Jood meer mag blijven wonen, waarmee ze hun eigen staat in ieder geval wél racistisch willen maken. Daarnaast wijst Fatah ook het concept 'land (ruilen) voor vrede' af, omdat 'illegale kolonisten bendes niet op gelijke hoogte kunnen worden gesteld met de eigenaars van het land en hun rechten.' Ook houdt het bewind vast aan het zogenaamde recht op terugkeer van de Palestijnse 'vluchtelingen'. Volgens de Palestijnse onderhandelaar en aartsleugenaar Saeb Erekat zouden er in 1948 maar liefst 7 miljoen Palestijnen zijn 'gevlucht' - 10 tot 15 x zoveel als het werkelijke aantal.

In een opinieartikel, getiteld The Long Overdue Palestinian State (De veel te late Palestijnse staat), gepubliceerd door de New York Times, op 17 mei 2011 stelde Mazen dat nadat de VN in 1947 besloot om "Palestina" te verdelen in Joodse en Arabische staten, de "zionisten" een niet-uitgelokt militair offensief lanceerden, wat de omliggende Arabische staten dwong om in te grijpen. Mazen beargumenteerde, dat de VN in september 2011 deze vermeende historische fout moet rechtzetten door het erkennen van een onafhankelijke Palestijnse staat. Premier Benjamin Netanyahu noemde Mazens artikel een "grove verdraaiing van welbekende en gedocumenteerde feiten." Netanyahu herinnerde de wereld er aan, dat "het de Arabieren waren die het verdelingsplan voor twee staten verwierpen, terwijl het Joodse leiderschap dit aanvaardde." Bovendien, verklaarde Netanyahu, waren het de Arabische legers en de Arabische bewoners die de Joodse staat aanvielen om deze te vernietigen", en niet andersom.

Het PA/PLO bewind eist al jaren ‘het recht op terugkeer’van alle Palestijnse vluchtelingen naar wat men Palestina noemt (inclusief heel Israël) en ondervinden daarmee de steun van de Westerse regeringen. Maar Palestijnse vluchtelingen bestaan niet! De term Palestijnse vluchtelingen wordt alleen gebruikt om Israël tot concessies te dwingen. De mythe dat de stichting van de Joodse staat vergezeld ging van een geplande etnische zuivering en ontrechting van de Palestijnen, hoort thuis in de hoek van fascistische anti-Israëlische propagandisten.  Het verhaal over de Arabische ‘vluchtelingen’ in het voorjaar van 1948 bevat  het grootste internationale bedrog van de 20ste eeuw.  Het ‘recht op terugkeer’ van Palestijnse vluchtelingen uit 1948, dat bij elke vredesbespreking tussen Israël en de Palestijnen ter tafel komt, vindt geen enkele basis in het internationaal recht. Het omgekeerde is waar. Het internationaal recht zoekt eerder conflicten te sussen door vluchtelingen te herhuisvesten en zo de strijdende partijen uit elkaar te halen. Een uitspraak van het Europees Hof voor de Mensenrechten, over de kwestie van de in 1974 door de Turken uit Cyprus verdreven Grieken, ondersteunt deze conclusie.

Met 62 procent van de stemmen en zonder een serieuze tegenkandidaat won Mahmoud Abbas eind 2004 de Palestijnse verkiezingen. Een groot aantal kiezers had de ‘boodschap’ meegekregen op deze crimineel te stemmen omdat ze anders hun baan zouden verliezen. Het PA/PLO bewind is de grootste werkgever dus zal deze intimidatie de nodige invloed op het kiezersgedrag hebben gehad. 260 internationale ‘waarnemers’ waaronder de voormalige Amerikaanse president Jimmy Carter, stonden er bij en zeiden niets onregelmatigs te hebben waargenomen.  Op 31 december 2004 herhaalde Abbas zijn onsterfelijke loyaliteit aan Arafat’s meest extreme eisen, een totale terugtrekking van Israël naar de wapenstilstandslijnen van 1949, Jeruzalem als Palestijnse hoofdstad en het recht op terugkeer van miljoenen Arabieren naar Israël. Zonder enige beperking volgt hij de tactiek van Arafat van leugens, bedrog, moord, doodslag en corruptie. Op 1 januari 2005 verklaarde hij nooit het Palestijnse terrorisme te zullen bestrijden en op 4 januari noemde hij Israël “de Zionistische vijand”.

Tijdens de herdenking van vijfde sterfdag van Arafat op 12 november 2009, zei Abbas:  ‘Jasser Arafat was de aanvoerder van de strijd. Hij ging ons voor, onze commandant.’ De Palestijnse krant Al-Hayat Al Jadida citeerde Abbas: ‘We moeten en zullen (Arafats) oorlogspad volgen en deze moeilijke taak volbrengen, ook als dat met bloed, zweet en tranen gepaard moet gaan. Arafats strijdlustigheid van weleer, bepaalt nog steeds de route die we moedig zullen volgen. We maken daarbij gebruik van gewapende strijd en politiek. Onze geweren worden niet door rovers bediend, maar door mensen die hun politieke plichten kennen. Wij hebben invloed op de wereld gehad, en de wereld zal ons helpen met suggesties voor bevrijding en politieke omwentelingen. We hebben daartoe uitstekende betrekkingen aangeknoopt met andere bevrijdingsmachten.’ Abbas was onder Arafat betrokken bij brutaal geweld, vliegtuigkapingen, haatonderwijs en onder zijn leiding worden net als onder Arafat zelfmoordenaars verheerlijkt, is de corruptie onveranderd en worden de mensenrechten met voeten getreden  Desondanks noemen de wereldleiders hem “een hervormer” en een “gematigd” man die streeft naar vrede met Israël.

staat3

27 april 2009 toont Abu Mazen een kaart van “hun” Palestina aan pers en publiek . Bemerk bovenaan de benaming in het Engels ‘Palestine’. Israël is op deze kaart nergens meer te bespeuren. Ook Gaza en de Westoever zijn verdwenen van de kaart, het heet nu allemaal Palestina. Deze provocatie volgde nadat hij enkele minuten eerder andermaal het bestaansrecht van Israël als Joodse staat had verworpen.

Na de jarenlange steun aan aartsterrorist Jasser Arafat, is het nu meneer de ‘president’ Mahmoud Abbas (Abu Mazen) die door de Verenigde Staten, de Verenigde Naties en de blinde leiders in Europa, de juiste man op de juiste plaats wordt genoemd. Dat Abbas jarenlang een trouwe handlanger en promotor van terreuractiviteiten onder Arafat is geweest, en dat hij er geen enkele twijfel over laat bestaan Israël van de landkaart te willen verwijderen, blijkt geen punt van discussie te zijn. ”Wij zullen onveranderd het pad volgen van onze grote leider Jasser Arafat en verder werken aan de vervulling van zijn droom, de bevrijding van Palestina, aldus Abbas in een interview met Newsweek. Zijn ideeën wijken nauwelijks af van die van Arafat. Zo blijkt hij totaal niet van plan het PLO handvest te wijzigen waarin onverkort wordt opgeroepen tot vernietiging van de staat Israël. Ook Abbas is besmet met hetzelfde bloeddorstige virus als zijn voorganger. Zijn uitspraken laten wat dat betreft niets aan duidelijkheid te wensen over. Na zijn verkiezingsoverwinning zei hij voor een schreeuwende menigte:  “de kleine Jihad (heilige oorlog) is voorbij, wij gaan nu aan de grote Jihad beginnen” De menigte respondeerde met “Een miljoen martelaren zullen opmarcheren naar Jeruzalem”. Op 30 december 2004 verscheen hij in de terreurstad Jenin op de schouders van Fatah terrorist Zakaria Zubeidi. Sprekend voor zo’n 1000 aanhangers, zei hij: “Mensen die joden vermoorden, zijn geen criminelen noch moordenaar. Zij vechten voor een fatsoenlijk leven van hun ‘Palestijnse’ broeders. Wij zullen jou droom (daarmee doelend op Arafat) waarmaken en ervoor zorgen dat de ‘Palestijnse’ vlag zal wapperen op de muren van Jeruzalem, de hoofdstad van ons onafhankelijk Palestina”.

 Abbas na zijn verkiezingsoverwinning op schouders van moordenaar Zakaria Zubeidi

Een van zijn uitspraken is dat "een Palestijnse staat het meest effectieve wapen zal zijn dat de Arabieren tegen Israël zullen hebben." Hij noemt Israël de “Zionistische vijand en zegt het terrorisme nooit te zullen bestrijden. Tijdens een bezoek aan Gaza, na Israëls ontruiming in augustus 2005,  sprong hij op een auto en schreeuwde “En nu is de ‘Westbank’ aan de beurt” aangemoedigd door een uitzinnige menigte, anti Israëlische leuzen schreeuwend en Israëlische vlaggen verbrandend. Ook voor Mahmoud Abbas loopt de  ‘Westbank’ van de rivier de Jordaan tot aan de Middellandse zee. In december 2005  zei hij aan het graf van Jasser Arafat, dat hij voort zou gaan op de weg die zijn geliefde broeder is begonnen, totdat de ‘Palestijnse’ vlaggen wapperen op de muren, de minaretten en de kerken in Jeruzalem. Deze figuur verschilt niets van Arafat, noch van de leiders van Hamas!  Hij noemt het vermoorden van joden geen terrorisme maar een legitiem verzet tegen de ‘bezetting’ van ‘Palestijns’ land. Ook Abbas schroomt niet om kinderen de dood in te jagen. Toch doen de wereldleiders, de internationale media  en de anti-Israël lobby er alles aan de man als een ‘vredesduifje’ af te schilderen. George W.Bush noemde hem een man die toegewijd is aan vrede.

De ‘vredelievende’baas zei op een bijeenkomst te ere van de 42ste herdenking van de Fatah beweging tegen een grote menigte in Ram-allah: “Met de wil en de vastberadenheid van zijn zoons, zal Fatah continueren. Wij zullen onze principes niet opgeven en wij hebben een legitiem recht onze geweren,  al onze geweren,  te gebruiken tegen de Israëlische bezetting”.

 Mazen tijdens bovengenoemde toespraak in Ram’allah.

Het terreurverleden van deze PLO baas wordt volkomen genegeerd. Iedereen prijst hem de hemel in, wenst hem geluk en helpt hem op weg naar roem en glorie. Hij word geprezen als een "hoogst intellectueel mens" en als  " acteur van diverse boeken." Zo schreef hij onder meer een boek waarin hij de Holocaust ontkent. In zijn boek "The Other Side: the secret Relationship between Nazism and Zionism" schrijft Mazen dat er niets klopt van het verhaal dat er 6 miljoen Joden in Hitlers vernietigingskampen zijn omgebracht. Volgens hem waren dat er niet meer dan 890.000.  Voor meer informatie hierover klik op: http://hnn.us/articles/1414.html en http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=6340  Ze noemen hem een gematigd en een vredelievend individu.  Er zijn echter een aantal problemen gesignaleerd bij deze  'perfecte man'. Hoewel de linkse nieuwsmedia de nadruk erop leggen dat Abbas "terreurvrij" zou zijn, is hij jaren betrokken geweest bij Arafat's  moorddadige PLO/Fatah organisatie en bij het financieren van terreur. Hij was erbij toen Arafat probeerde koning Hoessein van Jordanië van de troon te stoten en hij was erbij toen Arafat een spoor van moord en doodslag veroorzaakte in Libanon.Ook is hij betrokken geweest bij de moord op de Israëlische atleten tijdens de Olympische Spelen in München op 5 september 1972.

De wereld reageerde geschokt toen op die datum om kwart voor vier, een bende gewapende ‘Palestijnse’ terroristen van de ‘Zwarte September’ onder leiding van de beruchte terrorist Wadi Haddad, het olympische dorp binnenvielen.

 Wadi Hadad

Gekleed in trainingspak klommen ze over de omheining en bezetten het complex. Vervolgens gingen ze op zoek naar de slaapvertrekken van het Israëlisch Olympisch team. Worstelcoach Mosje Weinberg werd hun eerste slachtoffer. Zijn lijk werd op straat gegooid. De moordenaars verschansten zich vervolgens met negen gijzelaars in een kelder en vermoorden het tweede slachtoffer de Amerikaanse gewichtheffer Yosef Romano . Vervolgens eisten ze de vrijlating van 200 in Israël gevangen gehouden terroristen. Abbas was lange tijd de penningmeester van de PLO en in die hoedanigheid de man die de aanslag financierde.

Wadi Haddad belandde op de dodenlijst die de Israëlische geheime dienst Mossad had opgesteld voor de operatie ‘Wrath of God’ (Toorn van God). Mossad-agenten maakten wereldwijd jacht op de daders en slaagden erin acht van hen te liquideren. Haddad ontsprong de dans en maakte samen met terrorist George Habash jarenlang deel uit van de top van het Volksfront voor de bevrijding van Palestiana (PFLP).Deze terreurgroep ging onder meer schuil achter het bloedbad op het Lod-vliegveld bij Tel Aviv in mei 1972. Japanse terroristen, die waren gerecruteerd door de PFLP, schoten in het wilde weg om zich heen en vermoordden 27 mensen.

 George Habash, links van Jasser Arafat

Abu Daoud, ook gekend als Mohammed Daoud Odeh, de man die leiding heeft gegeven aan de aanslag in München vertelde dat Abbas de fondsen heeft geregeld waardoor men de aanslag heeft kunnen uitvoeren. De ervaringen van de op 2 juli 2010 overleden Daoud staan opgetekend in zijn autobiografie, "Palestine: From Jeruzalem to Munich." Hierin noemt Daoud Abbas "de financier van onze operatie". Later ontkende hij echter dat Abbas iets geweten zou hebben over de werkelijke bestemming van het geld. Maar deze uitspraak zal zonder enige twijfel onder druk van hogerhand zijn gebeurt. Iedereen wist indertijd dat de terreurbeweging Zwarte September ( de groep die de aanslag pleegde) Fatah’s belangrijkste terreurgroep was. Een toenmalig in Duitsland gestart onderzoek is plotseling gestaakt. Het enige wat de Duitse regering hierover kwijt wilde was dat men om politieke reden afzag van verder justitieel onderzoek. Abu Daoud vertelde in een interview m.b.t. deze moordpartij dat Arafat en Abbas hem geluk wensten en hem kusten toen hij vertrok om de aanslag uit te voeren.Mahmoud Abbes zei naar aanleiding van het overlijden op 73-jarige leeftijd van Abu Daoud: “Hij wordt gemist. Hij was een van de leidende figuren van Fatah en leefde voor het verzet en zette zich oprecht en ten koste van zijn eigen gezondheid in voor het heil van zijn volk.”

Abu Daoud was niets anders dan een bloedige massamoordenaar die zijn sporen had verdiend in het vermoorden van veel Joden. Israëlische dokters behandelden in de laatste week van december 2011 in het Assuta Hospital in Tel Aviv de vrouw van Abu Daoud. Wat een daad van medemenselijkheid van Israel is dit! Vlak voordat Abu Daoud in 2010 stierf in Syrië zei hij: ‘Ik kan niet meer vechten tegen Israel, maar mijn kleinzoon zal dat doen, en zijn kleinzonen ook.Hij genoot jarenlang de bescherming van de Syrische regering. Ondanks een uitleveringsbevel van Duitsland leefde hij jaren ongestoord en openlijk in een luxe appartement in de Syrische hoofdstad Damascus. In zijn biografie schreef hij dat het in feite niet de bedoeling was om de atleten om te brengen. Zij wilden de atleten enkel gijzelen om ze in te ruilen voor 234 Arabische gevangenen die opgesloten zaten in Israëlische gevangenissen. Tegelijk eiste het terreurcommando de vrijlating van een aantal Duitse gevangenen, waaronder enkele RAF-leden. Daarnaast wilden ze een vliegtuig en een vrije aftocht in ruil voor de vrijlating van de atleten. De Duitse politie was totaal niet voorbereid op een dergelijke actie. Golda Meir, de toenmalige premier van Israël, had inmiddels via Bondskanselier Willy Brandt laten weten dat Israël onder geen beding onderhandelde met terroristen. Na lang onderhandelen werd de terreurgroep met hun gijzelaars per bus naar het vliegveld afgevoerd. Duitse commando’s ondernamen een reddingspoging maar verknoeiden de zaak hopeloos waarbij de negen resterende atleten werden vermoord. http://www.jihadwatch.org/2010/07/mahmoud-abbas-in-tribute-to-mastermind-of-massacre-at-72-olympics.html

 De Israëlische slachtoffers in Munchen

 

Mahmoud Abbas zegt het niet eens te zijn met het politieke programma van Hamas dat weigert Israël te erkennen en de terreur af te zweren. Hij wekt de indruk er alles aan te doen een vredesregeling met Israël tot stand te willen brengen. Maar hij heeft mede het platvorm geschapen voor rekrutering en training van terroristen en wandelende moslimbommen, en hij is tevens de raadgever van de opruiende PA-educatie op scholen, in moskeeën en in de PA-media. Hij is eveneens de ingenieur van banden met Iran en Syrië.  Desondanks geloven de wereldleiders heilig in deze Nazi sympathisant met bloed aan zijn handen die aanslagen  aangemoedigd tegen joodse bewoners in de bijbelse gebieden Samaria en Judea.

 

Nauwelijks in functie als ‘president’ vernieuwde hij de doodvonnissen van tenminste vijftien Arabieren die werden verdacht van collaboratie met Israël. Onder hen waren Yusef Hassan Sinwar, Muhammad Abu Kainas en zijn zoon Rami Kainas. Sinwar werd veroordeeld tot ophanging door een PA-militair tribunaal in oktober 2004, na een proces dat nauwelijks een uur duurde. De anderen zijn door een vuurpeloton om het leven gebracht. Meneer de ‘president’ spreekt over democratie en mensenrechten, maar hij is niets anders dan de andere kant van dezelfde munt als zijn voormalige ‘lievelingsbroeder’ Arafat. De manier waarop de rechtsgang onder het PA-regiem plaatsvindt en de beestachtige manier waarop vermeende collaborateurs in deze cultuur van de dood worden vermoord, roept geen enkele afkeurende reactie op van de wereldleiders.

 

De Palestijnse anti-Israëlische journaliste en aciviste Salam Kawther omschreef in januari 2007 het Palestijnse bewind als een bende criminelen en hoe de mensenrechten van vrouwen en kinderen onder dit bewind met voeten worden getreden. Zij klaagt het bewind aan omdat het niets onderneemt tegen de zogenaamde ‘eermoorden’ waarvan Palestijnse meisjes en vrouwen regelmatig het slachtoffer worden en over hoe Palestijnse Arabieren omgaan met hun vrouwen, welke rechten ze hen ‘op papier’ toekennen en hoe het er in de praktijk aan toegaat. Kawther heeft gewerkt voor verscheidende Palestijnse kranten en zegt dat er geen wezenlijk verschil bestaat tussen het PA/PLO regiem en maffiabendes. ‘De militaire systemen die gevestigd zijn onder de corrupte PA en gefinancierd met fondsen van de Verenigde Staten en Europa, zijn in werkelijkheid criminelen, dieven, moordenaars, seksuele smeerlappen en gangsters. Zo was de huidige officier van de Palestijnse veiligheidstroepen Audeh, een beruchte crimineel voordat het regiem hem in dienst nam als officier.Er werden honderden Palestijnse vrouwen vermoord door hun families tijdens de Al-Aqsa Intifada en ook daarna. Het regiem laat na om een functionerend justitie-systeem te vestigen; ze doen niets aan het beschermen van de mensenrechten. De Palestijnse militaire organisaties zijn volledig verlamd en corrupt. Hun voornaamste bezigheden zijn het bestelen van Palestijnse burgers en het leven voor hen onmogelijk te maken. Omkoperijen hebben de wet vervangen.

 

Als iemand zijn familileden in de gevangenis wil bezoeken, is de vrouw van de gevangene verplicht om seksuele gunsten te verlenen aan politieambtenaren. Politieagenten leiden bendes van drugshandelaren en dieven die auto’s in Israël stelen. De vroegere politieambtenaar Gazi Al-Jabali was een ongelooflijk corrupt persoon. Het Israëlische leger nam miljoenen in beslag van zijn rijkdom, die ze vonden tijdens een huiszoeking door de militairen. De miljoenen waren buitgemaakt op arme Palestijnen in Gaza.De Palestijnen die werden gevangen genomen tijdens de Eerste Intifada of die Israëliërs doodden, werden automatisch in dienst genomen door het leger van het regiem en kregen automatisch de rang van officier. Alle huidige officieren zijn dieven  en moordenaars. Al de misdadigers, de autodieven, etc werden allemaal in dienst genomen door het leger van het regiem. Mohammed Dahlan liet vele criminelen onder zijn commado werken. Hij richtte doodseskaders op die betrokken waren bij het ontvoeren en doden van burgers in Gaza. Om officier te zijn in het PA/PLO regiem in het nodig een moordenaar te zijn, een misdadiger, of een familielid van iemand die bij het regiem werkt’aldus Kawther.

 

 Salam Kawther

 

In december 2005 nam het regiem een nieuwe wet aan waarin financiële hulp werd toegezegd aan PA-families waarvan leden omkomen in de strijd tegen Israël. De opdracht werd door Abbas ondertekend op de dag dat een zelfmoordenaar zich opblies in Netanya. De families ontvangen 250 dollar per maand en moordenaars die joden op beestachtige manier hebben vermoord, worden daarnaast als nationale helden verheerlijkt.

 

Zo verleende Abbas op 5 maart 2006 het PA-staatsburgerschap aan de Libanese terrorist Amir Quntar. Deze figuur vermoorde in 1979 in de Israëlische kustplaats Nahariya, Danny Haran en zijn vier jarige dochter Einat. Israël heeft hem voor deze moord veroordeeld tot een gevangenisstraf van 542 jaar. In 2003 beschreef Smadar Haran -vrouw en moeder van de kinderen- de moordpartij in de Washington Post. “Het was een moord van ongekende wreedheid op wat een vredige Sabbatsdag had moeten zijn”. Danny Haran was die dag met zijn vrouw en twee kinderen aan het picknicken geweest op het strand. Rond middernacht stormden ‘Palestijnse’ terroristen het gebouw binnen waar zij overnachten. Danny’s vrouw wist zich nog net op tijd met haar tweejarige dochter te verbergen. Ze namen Danny en Einat mee naar het strand en schoten Danny dood voor de ogen van zijn dochter. Toen grepen zij het meisje en sloegen haar dood met haar hoofd tegen een rots. Er ging een luid gejuich op onder de PA-gemeenschap toen men hoorde dat deze ‘dappere held’ was gehonoreerd met het PA-staatsburgerschap. De afbeelding van Quntar wordt al jaren regelmatig op de PA-tv getoond en geëerd als een  “model vechtjas”, “dapper”, en een “leider”. De PA-tv noemde op 18 augustus 2004 de moord op de vader en de dochter een daad van dapperheid. 

 

 Samir Quntar. Is door Israël veroordeeld tot een gevangenisstraf van 542 jaar vanwege de moord op Danny Haran en zijn vierjarige dochter Einat.

 

Net als onder Arafat, krijgen ook nu zelfmoordenaars de status van martelaar. De ‘Palestijn’Abdullah Badran die zich in Tel Aviv opblies en daarbij vijf Israëli’s vermoorde en meer dan vijftig verwonde, is door de PA-media, bestempeld als “martelaar” voor de Palestijnse zaak. Volgens de PA-radio en kranten heeft hij de hoogste graat van het menselijk zijn bereikt-dat van “shahid”.  Abbas haastte zich de aanslag te veroordelen maar het is net als onder het bewind van Arafat: “ in het engels veroordelen zij de aanslagen en in het Arabisch spreken ze van een martelaar voor de Palestijnse zaak.” Voor het PA-regiem was alleen de timing (het moment van de aanslag) niet helemaal goed gekozen. Abbas weigerde tegen buitenlandse reporters te verklaren  het vermoorden van joden als moreel onaanvaardbaar te zien. Hij vroeg zich af waarom zo’n aanslag de ‘Palestijnse’ zaak zou kunnen schaden. Met andere woorden:  Het vermoorden van joden is niet verkeerd, zolang de timing maar goed is.”Op 31 maart 2006 zwaaide een nieuw benoemde PA-wetgever met de koran en schreeuwde, “De koran is onze grondwet, Mohammed onze profeet, de heilige oorlog is het pad dat wij zullen  volgen  en onze grootste wens is te sterven als martelaar voor de zaak van Allah.”  Deze woorden werden door de nieuwe regering -waaronder maar liefst veertien ministers die vast hebben gezeten in Israëlische gevangenissen -beantwoord met een staande ovatie.

In december 2011 zond de PLO-tv een programma uit waarin de 44e verjaardag van het Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) werd gevierd. In dit programma was een deel van een lied te horen waarin de moord op de Israëlische minister van Toerisme Rehavam Ze'evi in 2001 werd verheerlijkt: “Op 17 oktober 2001 maakte de geluidsdemper van het pistool geluiden van vreugde. In het Regency Hotel werd de doodstraf van Ze’evi uitgevoerd”, zo luidde een deel van de tekst.

  Rehavan Ze’evi.

De 75-jarige minister Ze’evi werd 17 oktober 2001 in een hotel in Jeruzalem neergeschoten. De PFLP claimde later deze moordpartij. Het was een vergeldingsactie voor de liquidatie door Israel van Saadat, de leider van de terreurbeweging in zijn kantoor in Ramallah op 27 augustus 2001. De moord maakte deel uit van de door Israël aangenomen liquidatietechniek, waarbij hard wordt opgetreden tegen de moordende kopstukken van de Intifada.
Op gezag van PLO-leider Arafat, werden de twee moordenaars in Nablus opgepakt.Hiermee kwam het bewind tegemoet aan een van de Israëlische kernvoorwaarden voor het opheffen van het huisarrest van Arafat. Deze zat sinds december 2001 vast in zijn kantoor in Ramallah. Ook het brein achter de aanslag, Ahed Abed Ghalmi, zou samen met het tweetal zijn aangehouden. Vijf andere PFLP-leden die bij de aanslag op Ze’evi betrokken zijn geweest, zitten onder Amerikaans-Brits toezicht vast in een gevangenis in Jericho.

Opmerkelijk reisje naar Turkije

PLO leider Abu Mazen (Mahmoud Abbas) legde op woensdag 21 december 2011 wel een heel bijzonder bezoek af. Hij reisde speciaal naar Turkije af om er een ontmoeting te hebben met Mona Awana [Amna Muna], een beruchte PLO-terroriste, die vervroegd werd vrijgelaten als deel van de Shalit ruil waarbij 1055 terroristen uit gevangenschap terugkeerden. Een aantal van hen, de ‘zware’ gevallen dus, werden als deel van de overeenkomst  naar Turkije gevlogen en kregen verbod om naar de PLO-gebieden (Samaria-Judea) te reizen. Dus trok Mazen maar zèlf naar Turkije om zijn heldin te vereren met zijn bezoek. Het Israëlisch buitenland ministerie kreeg lucht van het bijzondere reisje van Abbas en reageerde furieus. Premier Benjamin Netanjahoe veroordeelde het bezoek en noemde Mona Awana een ‘verachtelijke moordenares’. Mona zat een levenslange gevangenisstraf uit voor haar medeplichtigheid aan de moord op de 16-jarige Israëlische student Ofir Rahum uit Ashkelon, op 17 januari 2001 in Ram-allah. Zij werd op 18 oktober 2011 als deel van de eerste vrijgelaten lichting PLO-terroristen vervroegd vrijgelaten. De misdaad van Mona Awana op Ofir Rahum was destijds een bijzondere zaak die, thans bijna elf jaar geleden, heel Israël beroerde en haar bevolking in volslagen ongeloof en verbijstering achterliet omwille van het boosaardige karakter en de langdurige voorbereiding die aan de moord op de jonge tiener voorafging. Hierna in een notendop zoals de gebeurtenissen op Wikipedia en IMFA worden verhaald.

   Links Abu Mazen ontmoet en vereerd bloeddorstige kindermoordenaar.. Rechts Ofir Rahum

Hoewel de ‘Palestijnen’ Allah als hun god aanbidden, vereren ze daarnaast ook de oude Filistijnse oorlogsgod Baäl.Op zich misschien niet zo vreemd omdat  in het oude Arabië de vroegere god van de vruchtbaarheid, genaamd Baäl, werd verwisseld met een Arabische woestijngod Allah.

 

 

Het PA-regiem heeft hem als de god van de oorlog zowel als een strijder alsmede een stier afgebeeld op een grote postzegel voor internationale buitenlandse post. Hij houdt een speer in zijn hand en aan zijn gordel hangt een kort zwaard. Baäl wordt in de Bijbel verbonden met satan. Eén van de namen van satan is Beelzebub en is in de Bijbel een spotnaam voor de duivel. Het betekent: "De heer van de strontvliegen". Eén van de kenmerken van de vereerders van Baäl bij de oude Filistijnen was, dat zij hun kinderen offerden aan deze afgod. Het PLO/PA regiem offeren ook hun kinderen met grote vreugde in wat zij de heilige strijd, de jihad noemen.

 

Ook de haatuitzendingen op de PA-tv gaan onder Abbas gewoon door. Eind januari 2010 werd met goedkeuring van het PA/PLO regiem voor de Palestijnse televisie een preek uitgezonden vanuit een moskee waarbij de imam riep: ‘De Joden zijn de vijanden van Allah en zijn profeet! Vijanden van de mensheid in het algemeen en in het bijzonder van de Palestijnen. Ze voeren oorlog tegen ons en maken gebruik van alle mogelijke criminele middelen. Zelfs ezels stoppen een keer met balken, honden met blaffen, wolven met huilen en slangen met bijten, maar de Joden zullen hun haat tegen de moslims nooit opgegeven.’ Volgens de imam kan de oplossing voor dit probleem alleen worden gevonden in nog radicaler optreden van de moslims. Ze moeten zich verheffen en zich met geweld verzetten tegen de ‘Joodse bezetting’. “Dit land zal bevrijd worden! Deze heilige plaatsen en deze moskeeën zullen bevrijd worden! Dat kan echter alleen als alle moslims terugkeren tot de Koran! Ook moeten ze strijders willen zijn in de jihad (heilige oorlog) om Allah’s wil en om Palestina.’ De imam herinnerde de duizenden Palestijnse tv-kijkers eraan dat de profeet Mohammed in het verleden alle gelovigen opgeroepen heeft tot het doden van Joden, waar men ze maar tegenkwam, en dat de profeet gezegd heeft:  Gij zult de Joden bestrijden en doden tot de boom en de steen spreken; “Oh moslim, oh dienaar van Allah, er staat een Jood achter mij, kom en dood hem”. Deze prediking werd een maandlang herhaald. In een interview met het Israëlische dagblad Ha’aretz verklaarde Abbas doodleuk dat er ‘tegenwoordig in geen enkele moskee meer opruiende taal tegen Israël wordt gebruikt’.Liegen dat het gedrukt staat, daar zijn ze meesters in. Voor Israël is het praktisch onmogelijk vrede te sluiten met zo’n bende die een hele generatie met haat hebben gehersenspoeld.

Het is in het verleden herhaalde malen voorgekomen dat PA-terreurbendes langs de huizen gingen en dreigden het gezin van een Palestijn te vermoorden als deze niet bereidt is mee te werken. Wanneer ze weigerden werden ze beschuldigd van collaboratie met Israël, opgesloten, gemarteld en in sommige gevallen in het openbaar gelyncht. De kinderen zijn als willoze slachtoffers in de handen van deze schurken. Internationale mensenrechten organisaties en ‘Wereldleiders’ bekommeren zich niet om het lot van deze kinderen.

Opvallend is ook dat de Al Aksa Martelaren Brigade, de terreurtak van Abbas’s Fatah-beweging -door zowel Washington als Israël sinds 2002 omschreven als een terreurorganisatie- onder de ‘president’ gewoon hun misdaden kunnen continueren. De leiders van deze terreurgroep zien Abbas als hun leider en deze doet er alles aan deze moorddadige groep te beschermen. Hij heeft  zelfs leden benoemd op leidende posities in zijn Force-17 veiligheidsdienst. De Brigade’s hebben een enorme serie beestachtige moorden gepleegd waaronder die op de 72 jarige Israëlische burger  Massoud Elon op woensdag 1 januari 2002. Elon, vader van 9 kinderen was tegen de waarschuwingen van zijn familie in op bezoek gegaan bij Arabische kennissen in de Jordaanvallei. Hij sprak vloeiend Arabisch en kende de omgeving als zijn broekzak. Elon verkocht al jaren kleding en andere goederen onder behoeftige Arabieren en Bedoeïenen voor sterk gereduceerde prijzen. Toen hij niet naar huis terugkeerde alarmeerde zijn familie de politie. Deze was al gealarmeerd door een bericht op de tv-zender Al Jazeera waarin triomfantelijk werd bericht over een moord op een jood in de omgeving van de Jordaan vallei. Na lang zoeken vond de politie bijgestaan door vrijwilligers op 2 januari zijn auto met daarin het totaal verbrande lichaam van Elon. Ooggetuigen van de moord vertelden de politie dat Elon eerst was gestenigd en daarna in zijn auto gezet en verbrand. Hij was zo onherkenbaar verminkt dat de politie de grootste moeite had hem te identificeren. 

 Abbas’s vredelievende koorknaapjes

De praktijk leert dat de  verschillende terreurgroepen ook onder Abbas hun gruwelijke bedoelingen ten aanzien van Israël, ongehinderd kunnen voortzetten.

Terroristen worden in Israëlische gevangenschap rijkelijk beloond. Op 20 mei 2011 publiceerde Palestinian Media Watch een artikel waarin melding werd gemaakt van een nieuwe wet die door Mazen was geratificeerd en voorzag in de betaling van salarissen van terroristen die in Israël gevangen zitten. De betalingen worden in het geheim door de PLO ‘Public Service’ uitgevoerd en komen voor 3.5 procent uit het algemene fonds. Dit fonds wordt voor de helft gefinancierd door de Amerikaanse overheid, en voor het overige deel voornamelijk  van donaties van Europese landen.  Wie tot een straf van drie jaar is veroordeeld, krijgt 1400 sjekel (280 euro) per maand. De hoogste maandsalarissen bedragen 10.000 sjekel (2000 euro) voor wie vijftien tot twintig jaar gevangen zit. Als iemand levenslang heeft gekregen (twintig tot dertig jaar), krijgt hij/zij elke maand 2400 euro op zijn/haar rekening gestort. Arabieren in de door Hamas en het PLO-bewind gerunde gebieden worden op manier bewust aangezet tot terrorisme. In december 2005 rapporteerde The Weekly Standard dat Mazen 2200 dollar (per familie) aan de nabestaanden van zelfmoordterroristen had uitgekeerd.

Ook de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken Condoleeza Rice noemde Mahmoud Abbas een gematigd leider en zei eens op een persconferentie: “Ik wil dat iedereen weet hoe wij het leiderschap bewonderen van president Abbas als de leider van het ‘Palestijnse’ volk.” 

 

 

 

Volgens Rice was er veel vooruitgang geboekt door het harde werken van Abbas. Meneer de ‘president’ mocht/mag van Washington openlijk dreigen met vernietiging van Israël zonder dat hij daarvoor wordt aangesproken. De uitspraken van Rice waren niet alleen lachwekkend, maar eveneens bijzonder gevaarlijk want de PA-doodscultuur zou daar de conclusie aan kunnen verbinden dat ze niets verkeerds doen wanneer ze hun geweren op Israël richten. De Verenigde Staten voorzien deze PLO/PA terreurmachine van miljoenen dollars, duizenden nieuwe wapens en trainingen om zoals men zegt, Abbas een ‘militair’ overwicht te bieden aan de rivaliserende Hamasbeweging.

“Het wordt tijd dat de Israëlische bezetting van Palestijns land  wordt beëindigd. Wanneer Israël vrede wil, zal het moeten terugkeren naar de grenzen van vóór de junioorlog van 1967.” aldus Abbas. In een recent interview voor de PA-tv, ging hij nog verder en herhaalde hij zijn op 31 december  2004 gestelde eis dat Israël zich zal moeten terugtrekken tot de wapenstilstandlijnen van 1949. Hij eist Jeruzalem op als hoofdstad en het recht op de terugkeer van miljoenen PA-vluchtelingen. Terugtrekking tot de grenzen van 1949 betekenen volledige ontruiming van de Bijbelse gebieden Samaria en Judea, en een groot deel van Jeruzalem inclusief de oude Joodse stadsdelen als Gilo, Ramot en Talpiot.

Voor een meer uitvoerige beschrijving van Abbas klik ook eens op: PowerPoint Presentation on Mahmood Abbas.

Ook eist Abbas heropening van het omstreden Oriënt House in Jeruzalem. Dit gebouw is een aantal jaren geleden door Israël gesloten omdat het werd gebruikt als politiek centrum van waaruit terreuractiviteiten werden gecoördineerd. De man die dit centrum beheerde was Faisal Husseini de PLO vertegenwoordiger in Jeruzalem en minister onder Arafat. Husseini publiceerde verschillende artikelen waarin hij de grenzen van de staat ‘Palestina’ omschreef als van de Middellandse zee tot aan de rivier de Jordaan. Ook deze figuur werd destijds in het Westen als gematigd afgeschilderd maar prees bij iedere gelegenheid het ‘Palestijnse’ geweld tegen Israël. De in 1940 in Bagdad geboren Husseini stamt uit een familie met een zeer bedenkelijke reputatie. Zijn oom was Haj Amin al-Hoesseini, de Groot Moefti van Jeruzalem, de aanstichter van de moordpartijen op joden in 1929-1936 en 1939. Faisal Husseini ontmoette Arafat in Egypte en steunde diens Fatah terreurbeweging en de PLO. In die tijd controleerde Jordanië en niet Israël de huidige betwiste gebieden Samaria en Judea. Er bestond geen enkel Joods dorp in deze gebieden. Husseini hield zich als explosieven expert op in Syrië, waar hij persoonlijk Palestijnse terroristen trainde in het maken van explosieven, ten gevolge waarvan talloze Israëlische burger zijn vermoord. In 1968 werd hij door Israël gearresteerd en opgesloten nadat hij een terreurcel had geholpen bij het verbergen van wapens en munitie in zijn huis. Door de jaren heen is hij herhaaldelijk onder huisarrest geplaatst of in de gevangenis beland. Hij maakte het Orient House in Jeruzalem tot zetel van de Palestijnse macht en het hoofdkwartier van de PLO in de stad.

 Faisal Husseini/Jasser Arafat

Op 23 november 2010 loofde Mahmoud Abbas de prestaties van de nazi Grootmoefti Haj Amin al-Hoesseini: “We moeten ook herinneren aan het uitstekende leiderschap over het ‘Palestijnse’ volk door de Grootmoefti van ‘Palestina’ Haj Mohammed Amin al- Hoesseini, die de strijd vanaf het begin heeft gesponsord”. De Grootmoefti was een rabiate Jodenhater, en speelde een leidende rol in de gewelddadigheden van de Arabieren in de jaren vóór de Tweede Wereldoorlog. Hij was de drijvende kracht achter de bloedbaden in 1929 in Jeruzalem en Hebron, en achter de rellen van 1936-1939 die resulteerde in de dood van honderden Joden. Tijdens de 2e Wereldoorlog verhuisde hij naar Duitsland om samen met Hitler plannen op te stellen hoe de uitroeiing van de Joden in Samaria en Judea moest worden uitgevoerd. Ook hielp hij Hitler door tienduizenden SS soldaten te werven onder de moslims op de Balkan. Op de vlucht voor de naoorlogse tribunalen voor oorlogsmisdadigers vestigde de grootmoefti zich in Caïro waar hij regelmatig Duitse en andere radicale nationalisten bij hem thuis uitnodigde om plannen te smeden hoe de joden het beste in de zee gedreven konden worden. De moefti was ook een oom van de aartsterrorist Jasser Arafat. Arafat noemde deze Jodenhater zijn “grote held”.

.  De moefti bij Hitler op bezoek

Alle concessies die Israël door de jaren aan haar Arabische vijanden heeft aangeboden, zijn met hoongelach van de hand gewezen. Men accepteert simpelweg geen Joodse staat in het Midden Oosten. Tijdens iedere ‘vredesbespreking’ wordt Israël van de kant van Brussel en Washington gedwongen delen van het aloude Bijbelse land op te geven. De wereldleiders met in hun kielzog de linkse media, hebben de wereldbevolking misleid met het verhaal dat de ‘Palestijnen’ zich slechts ten doel hebben gesteld, het door de zionisten gestolen land terug te krijgen. De onwetende massa die geen flauw benul heeft wat de geschiedenis verteld over Israëls volledige recht op het land, laat zich gemakkelijk manipuleren. Israël’s uitgestoken hand is tot dusver slechts beantwoord met beestachtige moordpartijen en gruwelijkheden.

 

Er bestaat geen onderwerp in de wereld waar de ‘Groten der aarde’ zoveel aandacht aan besteden als aan het verkwanselen van het door de Bijbelse God aan de kinderen van Israël gegeven land. De voormalige Israëlische Premier Ehud Olmert was bereidt pijnlijke concessies te doen om zodoende de vrede een positieve impuls te geven. Maar de ontruiming van het Bijbelse Gaza in 2005 heeft slechts terreur opgeleverd en niet de vrede die door Washington en Brussel was beloofd.

 

Allen die Israël liefhebben zien hoe de vijanden van het Joodse volk zich klaar maken voor de strijd.

 

Psalm 2:2 De koningen der aarde scharen zich in slagorde en de machthebbers spannen samen tegen de Here en zijn gezalfde…

Psalm 129:5-6 Beschaamd zullen worden en terugdeinzen alle die Sion haten…

De uitspraken van de Iraanse president Ahmadinejad, dat hij Israël wil vernietigen, zijn met instemming begroet door het regiem in Syrië, en door de terreurbewegingen Hezbollah en Hamas. Ook het PLO handvest van ‘president’ Abbas is niet onduidelijk over de werkelijke plannen die men ten aanzien van Israël heeft. De doelstelling hierin is volledige vernietiging van Israël en de oprichting van een Palestijnse staat in het hele gebied tussen de Middellandse zee en de rivier de Jordaan. Hoezeer dit nog steeds actueel is, blijkt uit een clip welke op 11 oktober 2007  is uitgezonden door de onder controle van PLO/Fatah staande PA-tv.  De Palestinian Media Watch (PMW) http://www.pmw.org.il/  - de media waakhond die de media van het PA-regiem controleert - meldt dat in de clip een kaart wordt getoond waarop de staat Israël in z’n geheel, is ingekleurd in de vlag van het PA-regiem.(zie afbeelding)

Een wereld zonder Israël wordt voorgesteld, in schoolboeken, kinderprogramma’s, kruiswoordpuzzels, videoclips, in allerhande symbolen en in school en straatnamen, etc,etc.

Woordvoerders van demonische Verenigde Naties tonen regelmatig hun ranzige anti-Israëlische gevoelens en Europa’s voormalige superminister Javier Solana collaboreerde onafgebroken met de PA/PLO-regiem. De voormalige Amerikaanse president George W.Bush heeft zich gedurende zijn gehele regeerperiode sterk gemaakt voor de oprichting van een PA-staat is Israël’s hartland. Twee staten zei Bush, Israël en Palestina, gebroederlijk naast elkaar levend in vrede en voorspoed. Wat een waanzinnige dwaling!

 

Abbas herschrijft de geschiedenis van Israël

Israëlische leiders hebben woedend gereageerd over een opinie-artikel van  Abbas in de New York Times. Hij stelt daarin dat Israël de oorlog van 1948 begon en dat de nieuwe PLO-staat het platform zal zijn voor de voortzetting van het conflict. Abbas is vastbesloten om niet alleen Israël niet te erkennen als de Joodse staat, hij is ook vastbesloten om de recente geschiedenis van de regio te herschrijven. In een opinie-artikel, getiteld The Long Overdue Palestinian State (De veel te late Palestijnse staat), op 17 mei 2011 gepubliceerd door de New York Times, stelde Abbas dat nadat de VN in 1947 besloot om "Palestina" te verdelen in Joodse en Arabische staten, de "zionisten" een niet-uitgelokt militair offensief lanceerden, wat de omliggende Arabische staten dwong om in te grijpen. Abbas beargumenteerde, dat de VN in september 2011 deze vermeende historische fout moet rechtzetten door het erkennen van een onafhankelijke Palestijnse staat.

Premier Benjamin Netanyahu reageerde onmiddellijk, en noemde Abbas' artikel een "in Stalin-stijl herschrijven van de geschiedenis" en een "grove verdraaiing van welbekende en gedocumenteerde feiten." Netanyahu herinnerde de wereld er aan, dat "het de Arabieren waren die het verdelingsplan voor twee staten verwierpen, terwijl het Joodse leiderschap dit aanvaardde." Bovendien, verklaarde Netanyahu, waren het de Arabische legers en de Palestijns-Arabische bewoners die 'de Joodse staat aanvielen om deze te vernietigen", en niet andersom. Hij wees er ook op, dat na de Israëlisch-Arabische oorlog van 1948, de Arabische legers de controle hadden over een groot deel van het grondgebied waar de VN een PLO-staat had gepland. Maar, in plaats van een dergelijke staat op te richten, annexeerde Jordanië het grondgebied illegaal , met weinig of geen bezwaar van de Arabische bewoners.

Netanyahu ging in op een ander deel van Abbas' artikel, waar de PLO-leider verklaarde dat het oprichten van een PLO-staat bij de VN in september 2011 "voor ons claims tegen Israël bij de Verenigde Naties gemakkelijker zou maken." Netanyahu merkte op, dat Israël sinds 1993 heeft deelgenomen aan het vredesproces onder de garantie dat een PLO-staat het einde van het conflict zou betekenen. In plaats daarvan, "zou men uit het artikel kunnen concluderen dat de leiders in Ram-allah de oprichting van een PLO-staat beschouwt als middel om het conflict met Israël voor te zetten", reageerde Netanyahu. De Israëlische leider benadrukte dat nuchtere mensen in de internationale gemeenschap Abbas' bedrog zouden doorzien. De journalist Jeffrey Goldberg steunde Netanyahu in een redactioneel artikel in The Atlanic. "Er is niet bijzonder veel reden om op een succesvol vredesproces te hopen, als de leider van het PLO-bewind de geschiedenis van de onafhankelijkheid van Israël vervalst", aldus Goldberg. Een andere belangrijke, maar vaak genegeerd, aspect van dit alles is dat veel (misschien zelfs de meeste) gewone ‘Palestijnen’helemaal geen onafhankelijke PLO-staat willen. Israel Today sprak met een aantal Palestijnse Arabieren, die zeiden dat zo'n staat rampzalig zou zijn, en dat ze liever onder Israëlisch bestuur blijven.

De directie van Palestinian Media Watch (PMW) heeft een boek gepubliceerd getiteld Deception: Betraying the Peace Process, waarin wordt beschreven dat het PLO-bewind al bijna twintig jaar lang Israëls bestaansrecht ontkend, en waarom het alle vredespogingen torpedeert. Terwijl Israël na de ondertekening van de "Oslo-akkoorden" in 1993 systematisch de bevolking opvoedde tot vreedzaam samenleven met het PLO-bewind, en de algemene aanvaarding van hun eisen, deed de terreurbeweging in Ram-allah het tegenovergestelde. Palestinian Media Watch documenteert al jarenlang het voortdurende opruien tegen Israël en de Joden in het algemeen in de door de PLO-gecontroleerde media en schoolboeken. In hun nieuwe boek catalogiseren PMW directeur Itamar Marcus en co-auteur Nan Jacques Zilberdik zorgvuldig 'honderden voorbeelden van haattoespraken, het roemen van terroristische moordenaars en andere uitspraken tegen Israël, activiteiten om haat te zaaien, zelfs onder schoolkinderen'.

Robert Bernstein, voorzitter van de Bevordering van Mensenrechten en oprichter van Human Rights Watch, zei tijdens een persconferentie dat het boek een must is voor iedereen die wil weten waarom het "Oslo" vredesproces na bijna twintig jaar nog altijd geen allesomvattende vredesovereenkomst heeft opgeleverd. Het boek geeft een opsomming van openbare verklaringen en activiteiten die aantonen dat het PLO-bewind hun kinderen leren om te haten, om Israëls bestaansrecht te ontkennen en zich een wereld zonder Israël voor te stellen", aldus Bernstein. Auteur Itamar Marcus waarschuwt in het boek dat het bewind in Ram-allah claimt dat het heeft voldaan aan zijn fundamentele verplichtingen op het gebied van veiligheid, terwijl het zijn bevolking leert om nooit in vrede met Israël te leven. Hoewel het gemakkelijk is om Israël, als zogenaamde 'bezettende macht', de schuld te geven voor het ontbreken van vrede in de regio, zijn de meeste Israëli’s zich er pijnlijk bewust van, dat als zij de aloude Bijbelse gebieden Judea en Samaria overdragen, het PLO-bewind dit gebied zal omvormen tot de zoveelste bedreiging van de Joodse staat.

Iedereen die zich een beetje in de problematiek van het Midden Oosten verdiept, weet dat de PLO-kliek in Ram-allah geen vrede met Israël wil. Hun streven is geheel gericht op vernietiging van Israël.Maar wie de Bijbel kent weet dat deze plannen op een drama voor Israël’s tegenstanders zullen uitlopen want de Bijbelse God heeft beloofd voor zijn kinderen te zullen zorgen. Niet zozeer vanwege het feit dat  Israël’s huidige leiders dat verdienen, want ze handelen  volledig in strijd met Gods verordeningen, maar simpelweg omdat God dat heeft beloofd.

 

Psalm 89:34-36 …maar mijn goedertierenheid zal Ik hen niet onthouden, mijn trouw zal Ik niet verloochenen, mijn verbond zal Ik niet ontwijden, noch veranderen wat over mijn lippen gekomen is. Een maal heb Ik mijn heiligheid gezworen.Hoe zou Ik tegenover David liegen! Zijn nakroost zal voor altoos bestaan…

 

Psalm 125:2 Rondom Jeruzalem zijn bergen; zo is de Here rondom zijn volk van nu aan tot in eeuwigheid.

 

Pslam 147:19 Hij heeft Jakob zijn woorden bekend gemaakt, Israël zijn inzettingen en zijn verordeningen. Aldus heeft Hij aan geen enkel volk gedaan, en zijn verordeningen kennen zij niet…

 

Psalm 130:8 Hij zelf zal Israël verlossen van al zijn ongerechtigheden.

 

Overige bronnen: http://www.adl.org/holocaust/denial_me/hdme_origins.asp http://www.israelunitycoalition.org/news/?p=5410  http://www.israelunitycoalition.org/news/?p=5408 http://www.haaretz.com/hasen/spages/1166413.html http://www.jpost.com/Israel/Article.aspx?id=174366

http://www.debka.com/article/8712/  http://www.israeltoday.co.il/default.aspx?tabid=178&nid=21022

Jerusalem Newswire, 21-22-24 november 2004.WorldNetDaily,20 november 2004.Women in Green,22 november 2004. ZionsCryNews, 20 november 2004. Arutz-7 Editor, 21 november.Israel Today 30 november 2004.Newsletter, World Tribune.com,12 januari 2005. Jerusalem Newswire 9 en26 februari 2005. Zions Cry News,26 februari 2005. ICEJ News, 26 februari 2005.Honest Reporting, 24 februari 2005.Arutz-7Editor, 11 februari 2005.Women in Green,8 november 2004.Arutz-7 Editor, 9 februari en 3 maart  2005.Israel Heute Newsletter, 17 februari 2005.Temple Mount Faithful 9 februari 2005.Israel Today Newsletter, 26 februari 2005. http://www.wnd.com/news/printer-friendly.asp?ARTICLE_ID=33687 Israel Today-Newsletter, 3 maart 2005. Arutz-7 Editor, 2 - 24 en 29 maart 2006. Jerusalem Newswire, 2 maart 2006.Women in Green, 3 maart 2006.Israel  Today Newsletter, 28 februari  en 29 maart 2006.Guysen Israël News, 29 maart 2006. http://en.wikipedia.org/wiki/Mahmoud_Abbas   Israel Heute Newsletter, 30 augustus, 30 september  en 7 oktober 2007.  Jeruzalem Newswire, PA grants Tel Aviv bomber martyr status, 3 maart 2005. Sheila Raviv, Nieuwsbrief 3-1-2002. Nai Newsletter Jeruzalem,  3-1-2002. Arutz-7 Nieuwsbrief 3-1-2002. ICEJ News, 3-1-2002.Unity Coalition for Israel, 11 oktober 2007. http://www.firstcoastnews.com/printfullstory.aspx?storyid=4749  

 

Terug naar: Inhoud