Dossier Bill en Hillary Clinton
Door: Franklin ter Horst ( Aangemaakt
oktober 2001) (Laatste bewerking: 25 januari 2013)
William Jefferson (Bill) Clinton is weer helemaal terug op het wereldtoneel. Bill wenst thans met William aangesproken te worden. Uit zijn recente inspanningen valt af te leiden dat deze eens zo controversiële maar onverklaarbaar geliefde voormalige president van de Verenigde Staten zijn zinnen heeft gezet op tenminste één nieuwe titel: 'Redder der Wereld'. Om zich als zodanig te positioneren organiseerde Clinton op 15 september 2005 zijn eerste driedaagse conferentie bij de VN in New York, voor de installatie van het “Clinton Global Initiative” (CGI). Hierbij waren een groot aantal wereldleiders aanwezig. De Chinese krant South China Morning Post schreef; ,,Clintons plannen zijn groots, maar kan hij de wereld redden?” Clinton wil zijn CGI gebruiken om ‘de wereld te genezen van zijn wonden’ zoals hij dat omschrijft. De punten waar de conferentie om draaide waren: ,,Beëindiging van de armoede op aarde, het gebruik van de godsdienst als een kracht voor verzoening en oplossing van conflicten, het invoeren van nieuwe zakelijke strategieën en technologieën om verandering van het klimaat tegen te gaan, en het versterken van de regeerbaarheid van de wereld."
Het gaat om onderwerpen die het bijzonder goed doen bij een deel van de wereldbevolking, dus is succes verzekerd. Het is natuurlijk mogelijk dat het allemaal niet zo mooi is als het lijkt. Conservatieve blogger en radiopersoonlijkheid Shaun Pierce merkt profetisch op: ,,Achter Clintons internationale activiteiten zitten politieke motieven." Het zou kunnen zijn dat het Clinton Global Initiative slechts het voorwerk is voor de uiteindelijke greep naar de macht, wat niet als een verrassing zou komen. Volgens Clinton moet zijn toekomstige rol in de wereld gezien moet worden als die van een soort ‘priester’. Op diverse Amerikaanse internetsites wordt hij daarom al als zodanig afgebeeld.
Clintons ideeën worden
gesteund door ondermeer koning Abdullah II van Jordanië, de voormalige Franse
president Chirac, de voormalige Britse premier Tony Blair, Dick Parsons van
Time Warner, Rupert Murdoch van News Corporation en Howard Schulz van
Starbucks.
Naar welke nobele resultaten Clinton ook mag uitzien, conservatieven en mensen die tegen abortus zijn, kunnen ervan op aan dat, wat Clintons beweegredenen ook zijn om de wereldvrede te bereiken, deze geenszins zullen lijken op een bouquet mooie rozen. Hij noemt bijvoorbeeld abortus een ‘fundamenteel recht van vrouwen’. Gedurende zijn hele presidentstijd probeerde hij abortus in het verplichte nationale ziekenfondspakket te krijgen, hij sprak tweemaal zijn veto uit tegen wetten die probeerden de barbaarse abortusmethode op volkomen levensvatbare kinderen, uit te bannen. Clinton tegenstanders beweren dat hij een destructieve natuur bezit wat betreft het menselijk leven. Op 30 juli 1999 meldde Conservatieve News dat de Clinton-administratie meer heeft gedaan aan het bevorderen van rechten voor homoseksuelen dan wie dan ook. Hij steunde actief de beweging voor rechten voor homo's en ook overhandigde hij honderden miljoenen dollars belastinggeld aan internationale fondsen om de groei van de bevolking onder controle te houden, waaronder International Planned Parenthood. Velen noemen hem de "abortuspresident". En dit is dezelfde man die ‘president van de wereld’ wil worden. Het recht op abortus is ook één van de VN-doelstellingen voor alle landen in de wereld.
John F.Harris, journalist bij
de Washington Post, schrijft in een artikel op 1 juni 2005 dat Bill Clinton
streeft naar de rol van “President van de Wereld”. Door zijn verleden, zijn
huidige manier van optreden en zijn plannen, is hij voor velen één van de wegbereiders van de komende
antichrist. Het is op zijn minst verbazingwekkend dat Clinton overal waar hij
komt, met open armen wordt ontvangen. Het was (eind 1999) toen de New York Post
aan haar lezers vroeg een top tien lijst samen te stellen van meest
verfoeilijke personen van de laatste honderd jaar. Op deze lijst staan naast de
namen van Adolf Hitler en Jozef Stalin, ook die van Bill en Hillary Clinton. Hillary stond zelfs op de
zesde plaats. Vandaag kijkt William er
al niet eens meer raar van op dat hij wordt toegeroepen met kreten als: “Wij
willen een koning als Clinton” en “Clinton, Clinton, leider van het Universum,
vredestichter”
Ook de Britse prins Charles meent dat het zijn taak is ‘de
wereld te redden’. Hij gelooft dat hij voor dat doel op aarde is geplaatst
als toekomstig koning. “Ik wil niet dat mijn kleinkinderen of die van anderen
later bij mij langs komen en vragen: “Waarom in godsnaam heb je niets gedaan?
We lijken het besef te hebben verloren over het inzicht in de natuur en het
universum als een levend wezen.”
Clinton is een grootmeester in het
betoveren van de publieke opinie. Het is moeilijk om nog terug te denken aan de
obsessies van de oude Bill, namelijk buitenechtelijke relaties, meineed, het
verdrijven van gevaarlijke getuigen naar het buitenland of naar het graf, of
het zich redden uit benarde posities met alle geoorloofde en ongeoorloofde
middelen. Zijn regeerperiode stond in het teken van manipulatie, bedrog, corruptie
en schandalen. Hij zou volgens een uitgave van The Mc Alvany Intelligence
Advisor, intiem contact hebben gehad met
tientallen jonge vrouwen. Dozijnen van hen hebben geprobeerd hem officieel aan
te klagen, maar zijn hiervan met geld, een goede baan of dreigementen
weerhouden. Volgens zijn critici is Clinton bezeten van macht en vrouwen, en
weet hij geen onderscheid te maken tussen goed en kwaad. Het gaat dus niet
alleen om een seksschandaal en een onbetrouwbare politicus. Volgens Mc Alvany
heeft hij maar liefst elf keer onder ede gelogen. Verder bestaan er 13
getuigenverklaringen over drugsgebruik (cocaïne) door Clinton in een
filmdocumentaire die "The Clinton Chronicles" heet. Clinton en zijn
vrouw hebben zichzelf op allerlei listige manieren verrijkt door transacties en
schenkingen als dank voor hulp in gevallen van belastingontduiking, enz, door
diverse bedrijven. Al deze beschuldigingen zijn teruggevonden in
krantenknipsels, rapporten en boeken, zoals: "Obstruction of Justice"
en "Bill Clinton’s Rise To Power".
Niet minder dan 21 relaties
kwamen onder verdachte omstandigheden om het leven’ aldus het artikel in
de New York Times. Jerry Parks,
hoofd van Clinton’s veiligheidsteam, is gevonden met een schotwond in zijn
hoofd. Zelfmoord!!! Parks was bezig met een uitgebreid onderzoek en het
aanleggen van een dossier over Clinton’s misdadige activiteiten. Het dossier is
na zijn dood verdwenen. Ed Willey, die zich had bezig gehouden met het
verwerven van fondsen voor Clinton, werd in 1993 dood gevonden, diep in de
bossen van Virginia. Zelfmoord!!! Willey stierf op dezelfde dag dat zijn
vrouw Kathleen met het verhaal kwam dat Clinton haar had betast in de Oval
Office van het Witte huis. De
details staan allemaal in het boek van Willey: Target:
Caught in the Crosshairs of Bill and Hillary
Het boek van Kathleen Willey
Kathleen Willey verteld in haar boek uitvoerig wat er zich allemaal in de Oval Room van het Witte Huis heeft afgespeeld. Volgens Willey ziet Clinton vrouwen slechts als seksuele objecten. Zij noemt de Clinton’s arrogante niets ontziende machtswellustelingen. Ondanks de stortvloed aan bewijsmateriaal blijven de meeste Amerikanen doof en blind voor de criminele escapades van de twee. Zie lijst van mensen die op mysterieuze wijze om het leven gekomen zijn in de tijd dat Clinton gouverveur was van Arkansas en later president van Amerika.
Ook zou hij
betrokken zijn geweest bij de grootste gouddiefstal aller tijden. De Clinton
administratie zou in de jaren '90 namelijk zo'n 1,5 miljoen goudstaven in Fort
Knox, met een waarde van circa $ 500 miljard, hebben vervangen door valse
goudstaven - gemaakt van zogenaamd 'tungsten' (wolfraam, een zwaar metaal) met
een dun laagje goud erom heen. Volgens
Jim Willie van 'The Golden Jackass'
heeft Clinton, met Robert Rubin als minister van Financiën, misschien wel de
HELE goudvoorraad van Fort Knox vervangen met 'tungsten' staven. De zaak van de
(met wolfraam) geharde Amerikaanse 'goud'staven, is voor het eerst in Hong Kong
ontdekt. Willie zegt iemand te kennen die in die dagen dienst deed bij de
Amerikaanse militaire politie, en dat deze persoon wekenlang eindeloze
karavanen vrachtwagens met' onbekende lading' uit Fort Knox heeft zien vertrekken.
Steeds duidelijker wordt dat de Amerikaanse overheid en financiële markten
geregeerd worden door een
gewetenloos misdaadsyndicaat.
Vlak voordat Bill Clinton president werd, behoorde zijn vrouw Hillary tot de honderd meest invloedrijke advocaten van de Verenigde Staten. Pas toen haar man president werd, gaf ze haar baan op. Bill benoemde haar als voorzitter van een commissie die de gezondheidszorg moest reorganiseren, maar Hillary hield zich nog met heel wat andere zaken bezig. Zo zou zij onder meer mede verantwoordelijk zijn geweest voor de aanval op de geloofsgemeenschap van de Branch Davidion in Waco Texas op 19 april 1993. Vince Foster, voormalig raadgever van het Witte Huis en collega Hillary Clinton in Little Rock Rose (advocaten kantoor), stierf door een schotwond in zijn hoofd, uitgelegd als Zelfmoord!!! Maar getuigen vertelden een heel ander verhaal. Foster zou namelijk te veel hebben geweten over de schandalige moordpartij van de FBI en andere organisaties op het hoofdkwartier van de geloofsgemeenschap “Branch Davidian” in Waco Texas op 19 april 1993. De bestorming vond plaats onder Clintons presidentschap, met zijn vrouw Hillary en Janet Reno -door Clinton op 11 februari 1993 aangesteld als minister van justitie -in de hoofdrol.
Uit een zeer uitvoerige reconstructie blijkt dat er op grote schaal door overheidsdienaren is gelogen over wat er werkelijk in Waco is gebeurd en zijn er talloze vraagtekens geplaatst over de lezing van de Amerikaanse overheid. Bill Clinton’s voormalige adviseur Dick Morris beweert dat Clinton zelf de opdracht tot de invasie heeft gegeven. Volgens Morris is bewust verzwegen. Er was sprake van Clintons betrokkenheid bij de moordpartij, leugenachtige getuigenissen waaraan ook de traditionele helers van de Elite, de media hebben meegewerkt. De Amerikaanse rechter Bill Johnston vertelde op 24 januari 2000 aan CBS, dat de reden dat hij zich als officier van justitie uit de zaak Waco had teruggetrokken, hij niet meer wilde werken voor mensen die het Congres misleiden over deze zaak. Het doel van de FBI was de locatie van de Branch Davidians met de grond gelijk te maken om zo alle sporen van hun optreden uit te wissen. Verschillende onderzoekers zijn tot de conclusie gekomen dat de FBI verboden gassen in de gebouwen heeft gespoten. Alles werd in brand gestoken en de wind deed de rest. 74 mannen, vrouwen en kinderen, inclusief 12 kinderen jonger dan 5 jaar, stierven door geweervuur of werden levend verbrand. Brandweerwagens die te hulp kwamen werden door de FBI tegengehouden. De verantwoordelijken voor dit drama zijn nooit ter verantwoording geroepen. Leugens zijn op leugens gestapeld om de bevolking de ware toedracht te onthouden.
Deze afbeeldingen stonden in de Amerikaanse pers met de tekst
“Waco, show time”
Veel mensen
geloven dat David Koresh, de leider van de Branch Davidians verantwoordelijk
was voor de dood van de 74 mensen, die stierven in het vreselijke inferno in
Waco. Wat de bevolking ook te horen kreeg was dat de leider Koresh werd
beschuldigd van mishandeling en seksueel misbruik van de kinderen. In ijltempo
werden de Branch Davidians daarmee geclassificeerd als een kwaadaardig sociaal
gezwel dat zo snel mogelijk moest worden uitgesneden. De lokale sheriff die
regelmatig polshoogte ging nemen, zegt echter nooit iets onrechtmatigs te
hebben ontdekt. Er is inmiddels heel wat bewijsmateriaal voorhanden waaruit
blijkt dat niet Koresh maar de FBI, de boel in de brand heeft gestoken. De
Davidians blijken koelbloedig te zijn vermoord door agenten acterend onder de
autoriteit van de Clinton-administratie. De
gebeurtenis is opnieuw in de openbaarheid gebracht in 1999 toen Michael McNulty
in een documentaire verklaarde, na grondig onderzoek te hebben vastgesteld dat
de FBI bepaalde vormen van gas heeft gebruikt, iets wat door de FBI altijd is
ontkent. De mensen van Waco studeerden de Bijbelse profetieën.
Er bestaat een enorme hoeveelheid informatie
over de gebeurtenissen in Waco waaronder een schokkende DVD onder de titel “The
shocking truth revealed” Waco the “Rules of
engagement”.Ook bestaat er een boek met als titel: Armageddon in Waco. Een ander
indrukwekkend boek komt van de hand van Carol Moore, onder de titel The Davidian Massacre.
Hillary Clinton
Hillary Clinton gaf er tijdens het presidentschap van haar man regelmatig blijk van aan de kant van Jasser Arafats bende moslimterroristen te staan. Ook had ze als eens gezegd ,,voorstander van een Palestijnse staat te zijn nog vóór het officiële Amerikaanse standpunt in deze.” Tijdens een bijeenkomst in het huis van Arafa’s vriend Hani Masri in Washington pleitte zij zo enthousiast voor de ‘Palestijnse’ zaak dat de gehouden "Fundraising" spontaan meer dan 50.000 dollar opbracht. Reeds in de jaren tachtig was zij actief in de New York Foundation, in het verwerven van fondsen ter ondersteuning van de “Bende van Ramallah”. In februari 1996 trad zij op als gastvrouw voor leiders van de Amerikaanse Moslimraad voor Amerikaans islamitische betrekkingen die toentertijd bekend stonden als steunverleners aan de terreurbeweging Hamas.
Hillary Clinton was in de tijd dat haar man zijn uiterste best deed delen van Israël te verkwanselen aan de terreurbaas, te gast bij Arafat’s vrouw Suha. Suha beschuldigde Israël van het gebruik van gifgas tegen ‘Palestijnse’ kinderen en het vergiftigen van het water. Hillary kreeg een golf van kritiek te verduren omdat ze niet had gereageerd op deze volledig misplaatste aantijgingen.
Hillary
Clinton en Suha Arafat
In februari 2002 was Hillary opnieuw in Israël, nu als gast van het Ministerie van Toerisme. Ze bleek haar pro-PLO houding plotseling gewijzigd te hebben want ze weigerde de PLO-gebieden te bezoeken en betichtte terreurmiljardair Arafat schuldig te zijn aan het voortdurende geweld en de aanslagen op onschuldige Israëlische burgers. ,,Wat Israël ervaart, zal de hele wereld gaan ervaren als wij dit brutale terrorisme niet bestrijden, sprak ze voor een gehoor van Joodse organisaties. ,, Arafat heeft als leider gefaald, hij weet wie de terroristen zijn en wat zij doen, maar hij doet er niets tegen.” Ook beschuldigde zij Arafat van het oproepen van haat jegens de Joodse bevolking en van connecties met Iran. De veranderde opstelling van Hillary had slechts ten doel de Joodse bevolking van New York te paaien.
Hillary stond in 1999 nog bekend als een van de meest corrupte personen in Amerika en de sixth most evil person of the last millennium. Aantoonbare feiten vertellen wie zij werkelijk is, hoe ze bereid is te liegen, te tiranniseren te frauderen en te manipuleren in haar zucht naar macht. Hoe snel feiten worden vergeten en meningen veranderen, bleek toen Hillary nauwelijks twee jaar later werd gekozen tot senator van de staat New York. Een door Quinnipicc University Polling Institute gehouden onderzoek in 2004 laat zien dat 64 procent haar nu ineens eerlijk en betrouwbaar te vinden en vind dat zij krachtige leiderschapskwaliteiten bezit. Mevrouw Clinton wordt met name in conservatieve kring gehaat. Men spreekt zelfs van een nachtmerrie. In hun ogen heeft de geschiedenis geleerd dat deze vrouw staat voor alles wat slecht is. Dominee Jerry Fallwell zei het tijdens haar verkiezingscampagne zo: ,,De duivel als kandidaat zou ongeveer dezelfde weerstand hebben opgeroepen.” Om de christelijke kiezers te paaien, claimde zij ook christen te zijn. Om het Joodse volk te paaien, zei ze pro-Israël te zijn. Diverse vorige presidenten claimden ook christen te zijn en zeiden achter Israël te staan totdat ze zitting namen in het Witte Huis. Zowel de regeerperiode van Bill Clinton als die van George W.Bush heeft in het teken gestaan van het transformeren van een deel Gods land in een PLO-terreurstaat.
In een uitgave van WorldNetDaily van 14 november 2007 noemt Joseph Farah Hillary Clinton een gevaarlijke en corrupte demagoog. Naast het boek van Kathleen Willey, geeft ook L.Brent Bozell III in het boek Whitewash, een ontluisterend beeld over het duistere leven van de beide Clintons.Tijdens de Democratische voorverkiezingen in New Hampshire in 2008 was in de zaal waar Hillary haar overwinningsrede hield, een enorme Amerikaanse vlag te zien die afwijkt van de normale vlag. Kijk eens naar de twee afbeeldingen van de Amerikaanse vlaggen. Op de linker afbeelding is de normale Amerikaanse vlag te zien met de punt van de sterren naar boven. Op de rechter afbeelding, met daarop ook Bill Clinton, staan de sterren met twee punten naar boven wat het “Geit van Mendez” pentagram voorstelt. Dit pentagram behoort tot één van satan’s symbolen, ook wel bekend als de horens van Lucifer.
Men zou zich nog kunnen voorstellen dat de vlag op de kop hangt, maar dat is niet het geval want dan zou het deel met de sterren recht onder komen te zitten en dat is bij de normale Amerikaanse vlag niet zo.
Hillary Clinton was op 9 december 2011 in Nederland voor een tweedaagse conferentie om zich samen met de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal in te zetten voor de bescherming van internetvrijheid overal ter wereld. Rosenthal en Clinton benadrukten dat het onacceptabel is dat in steeds meer landen mensen online de mond worden gesnoerd. Zo worden websites geblokkeerd, wordt inhoud gemanipuleerd en worden bloggers aangevallen en gevangen genomen. Deze mensen moeten worden beschermd, vinden de bewindslieden. Zij noemen de vrijheid van meningsuiting een universeel recht. Bijzonder dat dit door Clinton wordt gedeeld omdat haar baas “The prince of War”Barack Hoessein Obama” , al enige tijd werkt aan een wet die het mogelijk maakt overal ter wereld websites plat te kunnen leggen en de vrijheid van internet te beperken. Obama wil naar een totale controle over het dagelijks leven van de Amerikaanse burgers. Wanneer dit plan doorgaat geeft hem dat de mogelijkheid om het hele internet af te sluiten als er een zogenaamde ‘cybersecurity’ crisis plaats zou vinden.
Volgens
wereldredder Bill Clinton is het mogelijk "de realiteit van de
geschiedenis van de mens te veranderen door systematische actie". En
dat is een waar woord dat William hier predikt! En systematische actie is iets,
waarin William heeft laten zien, dat hij goed, zeer goed is. Bill Clinton is
nog lang geen geschiedenis; hij heeft nog een wereld te redden. Clinton bereist
de wereld om de aandacht op zichzelf te vestigen. Wat velen niet weten is dat
William lid is van de Council on Foreigh Relations, de Trilaterale Commissie en
de Bilderbergers, drie organisaties die werken aan de vestiging van de Nieuwe
Wereld Orde. Clinton is eveneens ingewijd in de bizarre geheime
"Broederschap van de Dood Sociëteit" het genootschap Skull& Bones
( Schedel en beenderen).
De organisatie is één van de onbekendste, doch invloedrijkste geheime genootschappen in de Verenigde Staten. De mannen die zijn ingewijd geloven dat zij superieur zijn aan alle mensen. Hun overtuiging is, dat zij door het ritueel van de inwijding de ‘vrucht van de boom des levens’ tot zich zullen nemen en dat zij zo als godmensen zullen worden. Ze voelen zich als een soort halfgoden ver verheven boven de massa.Het logo van de Skull&Bones is een schedel met daaronder twee gekruiste botten bekend van de piratenvlaggen. Onder het logo staat het cryptische getal 322, hetgeen een verborgen verwijzing naar Genesis 3:22 is; waar staat dat de mens geworden is als God, kennende goed en kwaad. En dat is het doel van deze mensen: goden worden.
Clinton maakt er geen geheim van wiens fan
hij is.
Meneer de ‘priester’ meneer de ‘president van de wereld’ en de ‘messias’ zoals hij ook al wordt genoemd, zegt naar een oplossing te willen van alle religieuze conflicten in de wereld en denkt dit te kunnen verwezelijken d.m.v. een eenheidsreligie, een Wereldkerk! Clintons plannen zijn derhalve minder mooi dan ze lijken. Toen hij zijn toespraak hielt voor zijn tweede presidentiele ambtstermijn, lag zijn hand op de Bijbel bij Jesaja 58:12 ,,En de uwen zullen de overoude puinhopen herbouwen, de grondvesten van vorige geslachten zult gij herstellen, en men zal u noemen: Hersteller van bressen, herbouwers van straten.” Clinton betrok dit vers op zichzelf, proclamerend. “Dit is mijn vers. Ik ben het waarover dit vers gaat” Deze godslasterlijke uitspraak heeft velen doen geloven dat hij de aanstaande antichrist is die de wereld weer zal ‘verlossen’ uit de chaos. De betrokken Bijbeltekst gaat echter over de kinderen van Israël en de Hersteller van bressen is de komende Messias, Jezus Christus, Koning der Koningen en niet William J. Clinton. Bill Clinton was ook aanwezig bij de oprichting van “Faith Foundation” door de vroegere Britse premier Tony Blair.
Clinton en Blair, voorvechters voor één
wereldwijd religieus systeem.
De belangrijkste doelen van
deze organisatie zijn: de religies
dichter bij elkaar brengen en armoede en oorlog tegengaan. Blair wil net als
Clinton, en vele anderen, de samenwerking tussen de religies bevorderen op
basis van de doelstellingen van de Verenigde Naties die er op neer komen, alle
religies te laten samensmelten tot één wereldwijd religieus systeem. Dit
religieus systeem zal niets meer van doen hebben met de ware Gemeente van Jezus
Christus. Deze nieuwe religie zal niet alleen de politiek van de antichrist en
zijn assistent onderschrijven maar het zal ook zorgen dat de wereldbevolking
hen zonder gewetensbezwaren trouw en aanbidding zal geven. Blair die momenteel speciaal gezant is voor het
Midden-Oosten, is in december 2007 lid geworden van de Rooms-katholieke
Kerk. Blair was lid van de Anglicaanse kerk, de officiële Britse staatskerk.
Britse media speculeerden al jaren over een eventuele overstap van Blair. Diens
vrouw Cherie is ook katholiek en ze voeden hun kinderen katholiek op. Kort voor
zijn vertrek als premier bracht hij nog een bezoek aan paus Benedictus XVI.
Clintons regeerperiode stond in het teken van manipulatie, bedrog, corruptie en schandalen. In 2002 werd hij door de organisatie Judicial Watch, die jaarlijks een lijst uitbrengt van meest corrupte figuren, tot de “King of Corruption” benoemd. Zelfs de laatste uren van zijn presidentschap stonden in het teken van ‘last-minute’ gratie verleningen aan allerlei criminele kopstukken. De "Pardongate"- affaire, zoals de media Clintons handelingen noemde, heeft destijds geleid tot vernietigende commentaren in de New York Times. Na Clintons vertrek uit het Witte Huis hebben een aantal van zijn naaste ex-medewerkers en aanhangers toegegeven wat zijn vijanden al jarenlang beweren: ,, de man is door en door corrupt". De krant noemde Bill en Hillary Clinton een onethisch en vulgair echtpaar omdat ze iedereen die ooit in hen geloofde, hebben bedrogen.In het Londense dagblad de Times schreef Lord William Rees-Mogg: ,,Clinton is in elk opzicht een morele bankroetier. Vanaf ‘Little Rock tot in het Oval Hous’, Clinton laat een spoor van stank, verdorvenheid en corruptie achter.” Hij merkt verder op, dat de ex-president bezeten is van macht en vrouwen, maar dat hij geen onderscheid weet te maken tussen goed en kwaad. Voordat Clinton president werd, toen hij nog in Arkansas woonde, zag hij de massale invoer van cocaïne via de luchthaven van Mena door de vingers. Er waren ook gevallen van giften, leningen en steekpenningen. Zijn vrouw, Hillary, werkte samen met corrupte collegae in een advocatenkantoor. Allerlei documenten zijn spoorloos verdwenen.
Verschillende leidende figuren in de Democratische partij zijn zich van Clinton gaan distantiëren. Hij bracht verschillende gewezen vrienden onherstelbare schade toe. Hij liet het arrestatiebevel intrekken van de terrorist Abu Abbas, de man die in 1985 verantwoordelijk was voor de kaping van het cruiseschip Achille Lauro. Tijdens deze kaping werd de invalide Amerikaanse jood Leon Klinghoffer vermoord en in zijn rolstoel over boord gesmeten. Een zegsman van de Amerikaanse Ambassade in Tel Aviv vertelde dat Clinton het arrestatiebevel had ingetrokken na een verzoek van de voormalige PLO-terreurbaas Jasser Arafat. Opmerkelijk is ook dat de figuren die hem naar de top hebben geholpen waaronder David Rockefeller en Zbigniew Brzezinski later in het openbaar zware kritiek op hem hadden. Clinton werd door de Monika Levinsky affaire, voor het aanzien van de hele wereld te schande gezet maar hij kon desondanks zijn ambtstermijn gewoon uitdienen.
Tijdens zijn verkiezingscampagne voor het presidentschap stond de uitvoering van het doodvonnis op de rol van een man die in zijn jeugd was geopereerd vanwege een hersentumor waardoor hij de belevingswereld bezat van een kind van 7 jaar. Hij schafte zich een wapen aan, en schoot iemand dood zonder te beseffen wat hij had aangericht. Na jaren van gevangenschap en gratieverzoeken, tekende Bill Clinton als gouverneur uiteindelijk het doodvonnis.De man werd geëxecuteerd, hij begreep niet eens wat er gaande was want hij wilde na de executie het toetje van zijn galgenmaal opeten!
De vrijmetselarij zag wel wat in hem vanwege zijn familiebanden met bepaalde samenzweerders. Zij gaven hem toen hij van school kwam een baan als assistent van senator J. William Fulbright in Arkansas. Zij schoolden hem aan de Georgtown Universiteit, een rooms onderwijsinstituut van de Jezuïten. Dit stond onder leiding van professor Carrol J. Quigly, een bekend lid van de Illuminatie die hem de beginselen van "Het Plan" bijbracht. Na een studie in Engeland aan de Oxford Universiteit, waar hij verder werd ingewijd in de plannen van de samenzweerders. Daarna werd hij door zijn superieuren naar de Yale Universiteit gestuurd, waar hij rechten studeerde en waar hij lid werd van uiterst occulte Skull & Bones Orde.Uiteindelijk werd hij gouverneur van de staat Arkansas met hulp van David Rockefeller senior die hem later ook naar de "Top" lanceerde. In de Amerikaanse pers kreeg hij al snel de naam "Slick Willie" (Gladde Willem), wegens zijn talent voor politiek bedrog, sluwheid, misleiding en seksuele uitspattingen.
Het waren de Bilderbergers die Clinton tijdens een Bilderberg conferentie in Baden Baden in juni 1991 toestemming gaven een gooi naar het Amerikaanse presidentschap te doen. George Bush senior was weliswaar hun grote favoriet, maar als hij zou falen met zijn campagne dan hadden zij Clinton achter de hand.
Clinton en Israël
Clinton was één van de ‘architecten’ van de op 13 september 1993 gesloten Oslo-akkoorden en is daardoor mede verantwoordelijk voor de verschrikkelijke prijs die de kinderen van Israël hebben betaald voor dit duivelse document. Het heeft Israël iedere veiligheid ontnomen, ondanks dat het grote delen van het Bijbelse land Samaria en Judea aan het PLO-bewind heeft overgedragen. Op 14 december bevond Clinton zich in Gaza om temidden van ruim duizend Arabieren de stemming mee maken over het verwijderen van de vernietiging van Israël uit handvest. De hele wereld keek mee toen alle gedelegeerden vóór opheffing stemden. Gejuich in het Westen maar Arafat deed niets en ging over tot de orde van de dag. De voormalige terreurbaas is nooit van plan geweest het handvest te wijzigen of welk gesloten akkoorden dan ook daadwerkelijk na te komen. Hij heeft nooit het plan opgegeven de staat Israël te willen vernietigen. Juist onder Clintons regeerperiode hebben Arafat en zijn trawanten alle vrijheid gekregen de Oslo-akkoorden met voeten te treden.
Clinton was volledig op de hoogte van Arafats betrokkenheid bij terroristische aanslagen maar om het Oslo-proces niet te frustreren werd alles door de vingers gezien. In het boek "The High Cost of Peace" schrijft de auteur Yossef Bodansky dat Clinton’s activiteiten hebben geleid tot de dramatische terroristische aanslagen die de wereld ooit gezien heeft. Hij heeft ervoor gezorgd dat de Arabische wereld zich vijandiger is gaan opstellen t.o.v. het westen. Als onderdeel van de Oslo-akkoorden dwong hij Israël akkoord te gaan met de vrijlating van alle ‘politieke gevangenen’ waaronder terroristen met bloed aan hun handen. Zo dwong hij Israël de terrorist Mohammed Atta -die een gevangenisstraf uitzat vanwege een bloedige aanslag op een bus in 1986- vrij te laten. Tot een van de onderdelen van de Oslo-akkoorden behoorde de vrijlating van alle politieke gevangenen maar Israël weigerde terroristen met bloed aan hun handen vrij te laten waaronder Atta. Bill Clinton en zijn minister van Buitenlandse zaken Warren Christopher ‘eisten’ echter dat alle gevangenen vrijgelaten moesten worden. Atta werd vrijgelaten en met dank aan Clinton was hij vervolgens één van de terroristen die op 11-9-2001 betrokken was bij de aanslagen op de Twin Towers in New York. Deze gebeurtenis is destijds uitvoerig door Amerikaanse Tv-netwerken gemeld, maar later door de Amerikaanse overheid gecensureerd.
Clinton beloofde in zijn beide verkiezingscampagnes de Amerikaanse Ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te zullen verplaatsen, maar is deze belofte nooit nagekomen. Het Amerikaanse Congres heeft reeds in 1995 met overweldigende meerderheid de beslissing genomen dat de Ambassade verplaatst moet worden en dat de Verenigde Staten, Jeruzalem als Israël’s hoofdstad moet erkennen.
Ook gebruikte Clinton, net als een aantal van zijn voorgangers, de economische hulp aan Israël als pressiemiddel om Israël te dwingen tot het opgeven van het aloude Bijbelse thuisland. In het jaar 2000 beloofde hij 800 miljoen dollar aan Ehud Barak vanwege zijn terugtrekking uit Libanon. Daar is nooit een cent van ontvangen. Gedurende zijn bezoek aan Jeruzalem in 1998, ontmoette Clinton Ehud Barak en beloofde hem persoonlijke ondersteuning in de verkiezingsstrijd om het premierschap van Israël. Kort daarna huurde Barak drie Amerikaanse politieke adviseurs in, James Carville, Robert Shrum en Stanley Greenberg. Dit drietal had ook een prominente rol gespeeld bij Clinton’s eigen campagne om het presidentschap van Amerika in 1992. Carville vertelde de New York Times dat hij Clinton regelmatig informeerde over de vorderingen die Barak maakte. Intussen schoffeerde hij Israël’s toenmalige premier Benjamin Netanyahu op een ongekend schandalige manier.
Benjamin
Netanyahu
De druk die hij en de
minister van Buitenlandse zaken, Madeleine Albright op Netanyahu uitoefenden
was enorm. Albright ontbood Netanyahu als een kleine jongen naar Parijs, in
plaats van zelf naar Israël af te reizen, en tijdens Netanyahu’s laatste bezoek
aan de Verenigde Staten werd hij niet eens door Clinton op het Witte Huis
uitgenodigd. Clinton liet hem tien minuten wachten alvorens hij naar binnen
werd geleid. Geen persconferentie en hij werd ook niet zoals gebruikelijk
uitgenodigd om in Blairhouse- het officiële gastenhuis voor regeringsleiders-
te verblijven, maar moest zelf voor een hotel zorgen. Aan Netanyahu werd
fijntjes-doch op duidelijke wijze- te verstaan gegeven, dat hij minstens met
een voorstel van 10% verdere terugtrekking uit de Bijbelse gebieden moest
komen, om zo de aartsvader van het internationale terrorisme Yasser Arafat, een beetje tevreden te stellen.
Jonathan Pollard
Voorafgaand en tijdens de
door Washington afgedwongen onderhandelingen tussen Israël en het PLO-bewind in
Wye Plantation in 1998, beloofde Clinton aan voormalig Israëls premier Benjamin
Netanyahu dat hij de voor spionage veroordeelde Jonathan Pollard mee naar
‘huis’ mocht nemen in ruil voor een ‘soepele’ Israëlische houding in de
onderhandelingen. Daarnaast dwong hij Netanyahu tot ingrijpende concessies aan
Arafat zonder veiligheidsgaranties voor de staat Israël. Pollard werkte als
burger analist voor de Amerikaanse marine-inlichtingendienst. Hij merkte in
1984 dat de Verenigde Staten Israël niet informeerden over de
niet-conventionele bewapeningsinspanning van Irak en Syrië zoals afgesproken in
Begin 1984 deelde Amerika Israël mee dat het ging om een burger industrie-project maar dit bleek een smerige leugen. De Amerikanen bleken zelf bij het project betrokken. Israël reageerde geschokt, niet alleen vanwege de bewijzen van Iraks bewapeningsinspanning, maar ook de leugens van haar ‘bondgenoot’. Op de dag dat Amerika een en ander ontkende, overhandigde Pollard alle gegevens die in zijn bezit waren, aan Israël. De fabrieken waar de raketten werden ontwikkeld, waren gebouwd door een bedrijf waarvan Weinberger, toendertijd minister van defensie van de Verenigde Staten, de eigenaar was. De door Pollard aan Israël doorgespeelde informatie kwam Weinberger slecht uit. Pollard werd in 1985 gearresteerd en door bemoeienis van de judas Weinberger - die de rechtspraak beïnvloedde- tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld, ondanks dat men in ruil voor zijn bekentenis, een lage straf in het vooruitzicht werd gesteld. Sindsdien zit Pollard opgesloten in een Amerikaanse gevangenis.
Bill Clinton beloofde meerdere malen de zaak te zullen herzien, maar deed dat niet. Vlak voor de ondertekening van het Wye-akkoord trok Clinton die belofte aan Netanyahu in en misleidde hij zowel Pollard als de Israëlische premier. Clinton verklaarde later dat hij zijn belofte had moeten intrekken omdat George Tenet, de voormalige chef van de CIA had gedreigd op te zullen stappen als Pollard vrijgelaten zou worden. Het was niet de eerste keer dat Clinton op vals spel werd betrapt en Pollard inzette voor zijn spelletjes. Pollards vrouw vertelde aan de Jeruzalem Post dat Clinton Pollard exploiteerde wanneer hem dat uitkwam. Hij loog regelmatig over de vrijlating van haar man waarbij hij eens de volgende degenererende en walgelijke opmerking richting Israël maakte: ,,Wanneer jullie braaf zijn als kleine jongens en meisjes en wanneer jullie de Golan Hoogvlakte verlaten, Hebron ontruimen, en alles doen wat ik zeg, zoals het overdragen van de Tempelberg aan de Arabieren, dan zal ik clementie met jullie hebben.”
Tijdens een staatsbezoek aan Israël vertelde hij tijdens een toespraak voor het gehele Israëlische Parlement dat zijn vroegere baptisten-predikant, toen hij nog jong was, had gewaarschuwd zich nooit tegen het volk van Israël te keren omdat anders de God van Israël Zich tegen hem zou keren. De uitspraak van de predikant werd voor Bill Clinton een bittere waarheid zoals later blijken zou.
De periode na Baraks verkiezing leidde tot een nieuwe golf van terreur door PLO-terroristen en een verhoogde spanning in het hele Midden-Oosten. Tijdens het Camp-David overleg in de zomer van 2000, dwong Clinton als tegenprestatie voor zijn hulp aan Barak tijdens diens verkiezingscampagne, tot steeds verder gaande concessies aan Arafat.
Onderhandelingen in Camp David
Ondanks waarschuwingen van Barak’s eigen team om niet te ver te gaan, deed hij Arafat het aanbod om 95% van het Bijbelse land Samaria en Judea te ontruimen en Oost Jeruzalem inclusief de Tempelberg op te geven. Barak aanvaarde alle door Clinton opgedrongen voorstellen. Zoals bekend wees Arafat echter alle voorstellen categorisch van de hand. De eindeloze gespreksronden tussen de partijen onder leiding van Bill Clinton dienden er slechts toe, de positie van Israël te verzwakken.
In het boek “Their Lives” van Candace E.Jackson, staan een groot aantal details over het tiranniseren door de politieke machine van Bill en Hillary Clinton op medewerkers en anderen. De feiten worden door het grootste deel van de media gemanipuleerd, verdraaid of geheel verzwegen.
Overige bronnen: DVD “Lies, Deceptions, Media Coverup During The Clinton Years”. WorldNet Daily. Com 9 februari 2005. http://www.public-action.com/SkyWriter/WacoMuseumm http://www.apfn.org/waco/waco_images.htm LifeSiteNews.com 15 februari 2001 en 16 september 2005. WorldNetDaily, 26 september 2005. http://www.rense.com/general80/hillms.htm LifeSiteNews.com 15 juli 2005 “Bill Clinton’s Messianic Complex.” Temple Mount and Land of Israel Faithful Movement, Gershon Salomon. NAI-newsletter 24-2-2002 . Internationale Christelijke ambassade Jeruzalem 26-2-2002. WorldNetDaily 29-10-2002. Nieuwsbrief ICZC Jeruzalem februari 1998, door Jan Willem van der Hoeven. Nieuwsbrief 457,14 december 1998 van het Persbureau KNP, Ashhurst-Lienden. Zions Cry News 7 september 2004. http://www.jonesreport.com/articles/271007_clinton911.html
Terug naar: Inhoud